Σάββας Καλεντερίδης
Η Τουρκία έχει έναν δικό της εθνικό (και μετά τον Ερντογάν θα έλεγε κανείς πλέον αυτοκρατορικό) σχεδιασμό, με βάση τον οποίο στοχεύει να γίνει το επόμενο διάστημα, μέσα στην επόμενη δεκαετία, μία από τις πρώτες δέκα ισχυρότερες οικονομικά χώρες του κόσμου, με αυτοδύναμη εθνική οικονομία και δική της εθνική αμυντική βιομηχανία.
Την ίδια στιγμή, βασικός εθνικός στόχος της είναι να κερδίσει τον τίτλο της προστάτιδας χώρας των μουσουλμάνων όλης της γης, τους οποίους, εκτός του ότι θα είναι «πελάτες» στα προϊόντα και τα οπλικά συστήματα που θα παράγονται στην Τουρκία, εκτός του ότι θα χρησιμοποιούν τις τουρκικές τράπεζες, φιλοδοξεί να εκπροσωπεί και στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, την αναδόμηση του οποίου ζήτησε ο ίδιος ο Ερντογάν στην τελευταία του ομιλία στη Γενική Συνέλευση στη Νέα Υόρκη.
Αυτό το σχέδιο πρακτικά σημαίνει ότι εκτός από τις μουσουλμανικές χώρες και κοινότητες που φιλοδοξεί να θέσει υπό τον έλεγχο και την επιρροή της η Άγκυρα, θα εντάξει στη σφαίρα επιρροής της και τις γειτονικές της χώρες που αποσπάστηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και δεν έχουν τη δύναμη να ορθώσουν ανάστημα, γιατί τις κυβερνούν ηττημένα μυαλά.
Στο πλαίσιο αυτού του στρατηγικού σχεδιασμού και υπό το πρόσχημα της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας» έχει εισβάλει στο Β. Ιράκ και παραμένει εκεί επί δεκαετίες, έχει εισβάλει στη Συρία, στις περιοχές Αλ Μπαμπ και Αφρίν, όπου πραγματοποιεί εθνοκάθαρση και γενοκτονία των Κούρδων, έχει εισβάλει στο Ιντλίμπ και έχει δημιουργήσει έξι στρατόπεδα-παρατηρητήρια, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έχει εισβάλει και στην Κύπρο από το 1974, διεκδικώντας, μέσω της «πολιτικής ισότητας» τον έλεγχο όλου του νησιού.
Επίσης, στο πλαίσιο αυτού του σχεδιασμού η Τουρκία έβαλε τα δυνατά της για τη δημιουργία «μακεδονικής εθνότητας» και «μακεδονικού κράτους» στα Σκόπια και τη δημιουργία «εθνικής μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα, παίρνοντας εκδίκηση για την πολιτική που άσκησε στο παρελθόν η Ελλάδα στο Κουρδικό.
Οι αναγνώστες μας να είναι σίγουροι ότι όσοι στην Ελλάδα υπέγραψαν και ενέκριναν αυτήν την προδοτική συμφωνία, έριξαν νερό στο μύλο του νεοοθωμανισμού και την πραγμάτωση των εθνικών στόχων της Άγκυρας.
Στο πλαίσιο αυτού του σχεδιασμού, εκμεταλλευόμενη τη στρατιά των ηττημένων μυαλών που κυβερνούν επί δεκαετίες αυτήν τη χώρα, η Τουρκία προσπαθεί να τουρκοποιήσει Πομάκους και Ρομά στη Θράκη για να δημιουργήσει «ένα συμπαγές τουρκικό πράγμα», όπως πρόωρα χαρακτήρισε την τριεθνική μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής Παντείου, υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στις προηγούμενες εκλογές. Όταν δημιουργήσει αυτό το «συμπαγές τουρκικό πράγμα», τότε αυτό θα λειτουργήσει ως βασικός πυλώνας για να τραβήξει η Τουρκία μια γραμμή από τον Νέστο ποταμό μέχρι την Κρήτη, χωρίζοντας το Αιγαίο στη μέση, για να συνεχίσει μετά να διεκδικεί τα υπόλοιπα που θα απομείνουν να ελέγχει αυτό το ελληνικό κράτος που διοικείται από ηττημένα μυαλά.
Όλον αυτόν τον στρατηγικό σχεδιασμό, στο σύνολό του αλλά και στο μέρος που αφορά την Κύπρο και την Ελλάδα, η Τουρκία τον στηρίζει στην ισχύ –την οικονομική, πληθυσμιακή, θρησκευτική, πολιτική και φυσικά στρατιωτική ισχύ– που παράγεται και πηγάζει από τη λειτουργία ενός αξιόπιστου κράτους, το οποίο υπηρετούν δημόσιοι υπάλληλοι που ορκίζονται να υπηρετούν την πατρίδα και όχι κόμματα, και ένα πολιτικό σύστημα που δεν υπηρετείται από ηττημένα μυαλά.
Στον αντίποδα έχουμε μια καχεκτική Ελλάδα που την κυβερνούν εκτός από ηττημένα μυαλά, και άτομα που θεωρούν το έθνος, το κράτος και την πατρίδα ως εχθρούς και τα αντιμάχονται, όπως αποδείχτηκε με την υπογραφή και αποδοχή της κατάπτυστης και προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών.
Όπως θα αποδειχτεί το επόμενο διάστημα, η Τουρκία θα προσπαθήσει να υλοποιήσει σταδιακά τον εθνικό της σχεδιασμό που αφορά την Ελλάδα, μέσα από αυτό που ονόμασε ο Χουλουσί Ακάρ «γαλάζια πατρίδα», που αφορά το σφετερισμό και τον έλεγχο των ελληνικών θαλασσών, αυτών που άφησαν επί δεκαετίες ανυπεράσπιστες τα ηττημένα μυαλά, μη επεκτείνοντας τα χωρικά ύδατα της πατρίδας μας στα 12 μίλια. Άφησαν την πόρτα ορθάνοιχτη για να εισβάλουν οι Τούρκοι και να μπορούν σήμερα να μιλούν για «γαλάζια πατρίδα».
Δεν υπάρχει λύση σε όλα αυτά;
Ασφαλώς, με μία προϋπόθεση. Να αποσυρθούν τα ηττημένα μυαλά και οι απάτριδες εθνομηδενιστές από το προσκήνιο και να αντικατασταθούν από το σύνολο των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι μέσα από μια πραγματική δημοκρατία θα αποφασίζουν για το αν θέλουν ή όχι οι Σλάβοι να ονομάζονται «Μακεδόνες», για το αν θέλουν η τριεθνική θρησκευτική μειονότητα να γίνει «ένα συμπαγές τουρκικό πράγμα», για το αν θέλουν να μετατραπούν τα νησιά σε αποθήκες ψυχών και ταυτόχρονα σε μουσουλμανικούς θύλακες στην πιο ευαίσθητη από πλευράς εθνικής ασφάλειας και απειλών περιοχή της Ελλάδας, για το αν θέλουν να γράψουν στα παλιά τους τα παπούτσια τις νουθεσίες των πρεσβειών αλλά και τις απειλές της Τουρκίας, και να προχωρήσει η Ελλάδα στην επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.
Δεν θέλουμε ηγέτες, δεν θέλουμε σωτήρες· θέλουμε να αποφασίζουν οι Έλληνες πολίτες για το μέλλον τους και για το μέλλον αυτής της χώρας, και όχι πολιτικές ολιγαρχίες, βαρόνοι, καταληψίες και ο κάθε τυχάρπαστος που συμμετέχει σε πολιτικές συμμορίες που λυμαίνονται και καταστρέφουν τη χώρα.
Τέλος, σε πρακτικό επίπεδο, ενώ η Τουρκία στηρίζει το δικό της νεοαυτοκρατορικό σχέδιο στην ισχύ, η Ελλάδα, αφού απαλλαγεί από τα ηττημένα μυαλά, πρέπει να ενστερνιστεί ένα εθνικό δόγμα που θα στηρίζεται σε τρεις πυλώνες: Την αποτελεσματική στρατιωτική αποτρεπτική ισχύ, τις διεθνείς συμμαχίες και τις διμερείς σχέσεις με την Τουρκία, όπως η προχθεσινή επίσκεψη Τσίπρα στην Άγκυρα.
Όσοι πιστεύουν ότι με ταξίδια «παιδικές χαρές» μπορούν να αντιμετωπίσουν την τουρκική επιθετικότητα, όπως προδιαγράφηκε πιο πάνω, δεν είναι μόνο αφελείς, δεν κοροϊδεύουν απλώς τους Έλληνες πολίτες, είναι επικίνδυνοι για την εθνική ασφάλεια και την επιβίωση της Ελλάδας και της Κύπρου.
