Για άλλη μια φορά στο στόχαστρο της επιθετικής ρητορικής του αρχισυντάκτη της TR Haber και συμβούλου του Ρετζεπ Ταγιπ Ερντογάν, Ιμπραήμ Καραγκιούλ, βρέθηκε η χώρα μας. Τούτη τη φορά τον Ερντογανικό προπαγανδιστή ενόχλησε η στρατηγική συμμαχία της Ελλάδας τόσο με το Ισραήλ όσο και με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Αυτές τις συμμαχίες ο Τούρκος δημοσιογράφος τις αντιλαμβάνεται ως «μέτωπο πολέμου» κατά της Τουρκίας, απειλώντας ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι η Άγκυρα θα συντονίσει επιθέσεις κατά και των τριών κρατών.
Στο παραλήρημά του ο Καραγκιούλ γράφει τα εξής:
Ισραήλ, Ελλάδα και ΗΑΕ
Η Τουρκία διαμορφώνεται ως «μέτωπο πολέμου» εναντίον τους.
Μια χώρα του ΝΑΤΟ (Ελλάδα) μπορεί να χρησιμοποιεί εκφράσεις όπως «επίθεση κατά της Τουρκίας».
Τουρκικά φορτηγά αεροσκάφη δεν χρησιμοποιούν τον εναέριο χώρο της Ελλάδας, τον θεωρούν επικίνδυνο.
Σύντομα στο Αιγαίο μπορεί να ξεσπάσουν καταστροφές.
Σύντομα η Ελλάδα μπορεί να δει τη φωτιά που θα την κάψει.
Σύντομα τα ΗΑΕ μπορεί να μείνουν εντελώς ακατοίκτητα γεωγραφικά.
Σύντομα το Ισραήλ μπορεί να δει τον εαυτό του να πολιορκείται από παντού».
İsrail, Yunanistan ve BAE;
Türkiye'ye karşı bir "savaş cephesi" olarak formatlanıyor.
Bir NATO ülkesi (Yunanistan) "Türkiye'ye saldırı" ifadelerini kullanabiliyor.
Türk kargo uçakları, Yunan hava sahasını kullanmıyor, tehlikeli görüyor.
Yakında Ege'de kıyametler kopabilir.… pic.twitter.com/27Uf8XCPH6
— İbrahim Karagül (@ibrahimkaragul) May 1, 2026
Ο Καραγκιούλ ως βασικός παίκτης του Ερντογανικού επικοινωνιακού μηχανισμού
Τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης λειτουργούν ως ο απαραίτητος συνδετικός κρίκος μεταξύ των κλειστών κομματικών διεργασιών του ακραία εθνικιστικού κυβερνητικού σχηματισμού και του δημόσιου διαλόγου. Προσωπικότητες όπως ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ μεταφέρουν την επιθετική ρητορική των εσωτερικών δικτύων στην κοινή γνώμη, χρησιμοποιώντας εκφράσεις που φτάνουν μέχρι την απειλή κατάληψης του Ισραήλ, καταστροφής του Τελ Αβίβ, επίθεσης στο Αιγαίο και την Κύπρο.
Αυτές οι αφηγήσεις παρουσιάζουν την Τουρκία ως τον μοναδικό παίκτη που μπορεί να ανατρέψει την αρχιτεκτονική ασφαλείας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή, καλλιεργώντας ένα κλίμα γεωπολιτικού μεσσιανισμού που υπερβαίνει κατά πολύ τις επίσημες διπλωματικές τοποθετήσεις, όμως εκφράζουν τις βαθύτερες βλέψεις της τουρκικής εξουσίας. Τα κείμενά τους δεν απευθύνονται μόνο στο εσωτερικό κοινό αλλά επιδιώκουν να καταστήσουν σαφείς και τις απειλές της Άγκυρας στους διεθνείς παρατηρητές.
