Σχεδόν 200 μέρες το χρόνο (198 για την ακρίβεια) εργάζεται ο μέσος Έλληνας για να πληρώσει αυτά που του ζητάει το κράτος, σύμφωνα με τα ευρήματα της ετήσιας έρευνας του ΚΕΦίΜ για την Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας 2018.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τους στόχους του Προϋπολογισμού του 2018, η Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας θα είναι φέτος η 18η Ιουλίου – δηλαδή, μέχρι αυτήν την ημερομηνία ό,τι βγάζουμε πάει ολόκληρο στο κράτος. Οι φορολογούμενοι θα εργαστούν φέτος 12 ημέρες παραπάνω για το κράτος, παρά την αισιόδοξη πρόβλεψη του Προϋπολογισμού για ανάπτυξη 2,5% το 2018.
Αναλυτικότερα, το 2018 θα δουλέψουμε 50 ημέρες για άμεσους φόρους, 67 για έμμεσους και 81 για κοινωνικές εισφορές. Και γιια όποιον αναρωτιέται αν “οι προηγούμενοι ήταν καλύτεροι”, ας επισημανθεί ότι το 2018 θα εργαστούμε 50 ολόκληρες ημέρες παραπάνω για το κράτος απ’ ό,τι το 2009 – αν η κυβέρνηση πετύχει τους στόχους της.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η Ημέρα Φορολογικής Ελευθερίας του 2017 ήταν η 6η Ιουλίου. Επειδή όμως η κυβέρνηση δεν πέτυχε τον στόχο είσπραξης φόρων και εισφορών που είχε θέσει στον Προϋπολογισμό του 2017, στον Προϋπολογισμό του 2018 προβλέπει την επιπλέον αύξηση των Έμμεσων Φόρων κατά 3,4%, των Άμεσων Φόρων κατά 1,6% και των Καθαρών Κοινωνικών Εισφορών κατά 4,9% σε σχέση με όσα προϋπολόγιζε πέρσι.
Η φορολογική επιβάρυνση των Ελλήνων είναι αντίστοιχη με αυτή των Γερμανών και μεγαλύτερη από αυτή των Σουηδών, των Φινλανδών και των Ιταλών. Ταυτόχρονα, η ικανοποίηση των Ελλήνων από τις κρατικά παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας και παιδείας, καθώς και από τη δικαιοσύνη, είναι από τις χαμηλότερες μεταξύ των κρατών μελών του ΟΟΣΑ.
Πρόκειται για μια σύγχρονη, συνδυαστική μορφή κλοπής και δουλείας, που στόχο έχει την εξίσωση των πολιτών προς τα κάτω, την αυξανόμενη εξάρτησή τους από κρατικές ελεημοσύνες και τη δημιουργία “κομποδέματος” που θα επιτρέπει την σνέχεια του πελατειακού κράτους “κάτω από τη μύτη” της διεθούς εποπτείας.
Κατά τα άλλα, γραβατωθήκαμε…
