Ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα, μεταξύ των πιστών Ορθοδόξων Χριστιανών, αποτελεί και το θέμα της Αναλαμπής της Ορθοδοξίας και του Προφητευόμενου.
Το πολύ άσχημο στην υπόθεση είναι ότι όσοι τα απορρίπτουν, κατηγορούν ως πλανεμένους όσους τα δέχονται και το αντίστροφο.
Τελικά όμως τι ισχύει; Eίναι πλάνη ή όχι;
Εδώ το ζήτημα δυσκολεύει, διότι για το θέμα της Αναλαμπής και του Προφητευόμενου υπάρχουν προρρήσεις Αγίων ανθρώπων και άξιων πνευματικών, όπως και του στρατηγού Μακρυγιάννη αλλά από την άλλη υπάρχουν οι μαρτυρίες του π.Αθανασίου Μυτιληναίου, του π.Αρσένιου Κομπούγια και άλλων, οι οποίοι υποστηρίζουν την θεωρία περί πλάνης.
Ο γράφων υιοθετεί την άποψη ότι για το θέμα αυτό έχουν γράψει και πει Άγιοι άνθρωποι, Έλληνες και μη.
Χωρίς εννοείται να απαξιώνονται μεγάλα πνευματικά αναστήματα όπως του π.Αθανασίου Μυτιληναίου και του π.Αρσενίου, θα αποδειχτεί κάποια στιγμή εκ των υστέρων, ότι αυτοί που έκαναν λάθος για το θέμα αυτό, μίλησαν αφ’εαυτού και όχι με αποκάλυψη εκ Θεού.
Επομένως, αν υποθέσουμε ότι υπάρχει διχογνωμία για το ζήτημα αυτό, μπορούμε να εφαρμόσουμε το «μη δέχου, μηδέ απόρριπτε» μέχρι να δούμε αν θα εκπληρωθεί ή όχι και τότε θα μπορέσουμε με βεβαιότητα να πούμε, ποιος μίλησε με αποκάλυψη εκ Θεού και ποιος αφ’εαυτού.
Πάντως το επιχείρημα κάποιων ότι αποκλείεται η Αναλαμπή να συμβεί, λόγω της γενικότερης και ολοένα αυξανόμενης κατάπτωσης των ανθρώπων, ας αναλογιστούμε σε ποια κατάσταση ήταν η ανθρωπότητα όταν ενανθρώπησε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και αν η αμαρτωλότητα τότε, εμπόδισε τον Θεό να εφαρμόσει το Θείο Σχέδιο για την σωτηρία του ανθρώπου.
Για να μην μακρυγορούμε όμως, ας δούμε γιατί αν έχουμε ανοιχτά τα πνευματικά αλλά ακόμα και αυτά τα σαρκικά μας μάτια, δεν πρέπει να φοβόμαστε ότι θα εκλάβουμε τον Αντίχριστο ως τον Προφητευόμενο.
Κατά πρώτον, οι μαρτυρίες που έχουμε, λένε ότι ο Προφητευόμενος θα υποδειχθεί οφθαλμοφανώς από Άγγελο του Θεού, κατά την λήξη του μεγάλου πολέμου στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Αντίχριστος κατά την εμφάνισή του, δεν έχει καμία σχέση με την Κωνσταντινούπολη αλλά με την Ιερουσαλήμ και πριν από αυτό με την καταστροφή του τεμένους του Ομάρ, για να επανοικοδομηθεί ο ναός του Σολομώντος, στον οποίο θα αυτοχρισθεί θεός.
Ο Προφητευόμενος θα είναι Έλληνας, ενώ ο Αντίχριστος θα είναι Εβραίος από την φυλή του Δαν και κατά την εμφάνισή του, θα δείξει ιδιαίτερη αγάπη στο έθνος των Εβραίων, επειδή αυτοί τον περιμένουν ως τον μεσσία.
Ο Αντίχριστος θα είναι νέος, υπερβολικά όμορφος, σωματικά δυνατός, πλούσιος, καλοντυμένος, σε αντίθεση με τον Προφητευόμενο, ο οποίος θα είναι ηλικιωμένος, χωρίς καμία ιδιαίτερη σωματική διάπλαση και ομορφιά, ταπεινός στην εμφάνιση και χωρίς πλούτη και χρήματα.
Ας μην ξεχνάμε τέλος και το πολύ δυνατό «σημείο» της εμφάνισης του προφήτη Ηλία και του Ενώχ, οι οποίοι θα υποδείξουν σε όλους τον Αντίχριστο, κάτι το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την εμφάνιση και παρουσία του Προφητευόμενου.
Επομένως, υπάρχουν χειροπιαστά σημεία στα οποία μπορούμε να βασιστούμε ώστε να μην πλανηθούμε.
Ποιοί όμως θα πλανηθούν ακόμα και αν τα βλέπουν αυτά «ολοζώντανα»;
Ποιοί είναι αυτοί που δίκαια θα πέσουν στην πλάνη και θα απωλεσθούν;
Υπάρχει ένα χωρίο στην ερμηνεία της Β’ Επιστολής του Αποστόλου Παύλου προς Θεσσαλονικείς, όπως παρατίθεται στο βιβλίο «Δια να μην πλανηθούμε από τον Αντίχριστο» των εκδόσεων Ορθόδοξος Κυψέλη.
«Γιατί λοιπόν επέτρεψεν ο Θεός – θα ρωτήσει κάποιος – να γίνη αυτό το πράγμα;
Και τι είδους θεία οικονομία είναι αυτή;
Ποιό δε θα είναι το κέρδος από την εμφάνιση εκείνου του αντιχρίστου, αφού θα έλθη να μας κακοποιήση;
Μη φοβηθής, αγαπητέ, αλλά άκουε αυτόν που λέγει ότι η εξουσία του θα έχει ισχύν εις αυτούς που πρόκειται να απωλεσθούν, οι οποίοι, ακόμη κι αν δεν ερχόταν εκείνος ( ο αντίχριστος), δεν θα επείθοντο.
Ερωτάς λοιπόν ποιό είναι το κέρδος;
Ότι θα αποστομωθούν αυτοί ακριβώς που πρόκειται να απωλεσθούν.
Πώς;
Διότι κι άν ακόμη δεν ερχόταν εκείνος, δεν επρόκειτο να πιστεύσουν εις τον Χριστόν.
Έρχεται λοιπόν, δια να τους ελέγξη.
Δια να μην έχουν να λέγουν, ότι επειδή ο Χριστός έλεγε ότι είναι Θεός – αν και πουθενά δεν το είπε φανερώς – αλλά επειδή το εκήρυξαν οι μετέπειτα, δι΄αυτό δεν επιστεύσαμε.
Επειδή ηκούσαμε ότι ένας είναι ο Θεός, από τον οποίον εδημιουργήθησαν τα πάντα, δι΄αυτό δεν επιστεύσαμε εις τον Χριστόν.
Ο αντίχριστος λοιπόν θα αναιρέση αυτή ακριβώς την πρόφασιν των.
Διότι όταν θα έλθη εκείνος και θα τον πιστεύουν, αν και δεν εντέλεται τίποτε το ορθόν αλλά όλα τα παράνομα, τότε θα αποστομωθούν.
Διότι εαν δεν πιστεύης εις τον Χριστόν, πολύ περισσότερο δεν θα έπρεπε να πιστεύης εις τον αντίχριστον.
Διότι εκείνος μεν έλεγεν ότι είχε σταλή από τον Πατέρα, αυτός δε το αντίθετο.
Δι΄αυτό έλεγε ο Χριστός : «εγώ ήλθον εν τω ονόματι του πατρός μου και ουκ εδέξασθέ με. Εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι τω ιδίω, εκείνον λήψεσθε».
Εν κατακλείδι, ως συνειδητά Ορθόδοξοι Χριστιανοί, εμείς οφείλουμε να κάνουμε καθημερινά τον αγώνα μας ομολογώντας τον Κύριό μας , με τα χείλη, με το νου, την καρδιά μας και τις πράξεις μας, ζώντας μια ζωή συνεχούς μετάνοιας και παρακαλώντας τον Κύριο να μας αξιώσει όλους –αν γίνεται- της επουρανίου Βασιλείας Του.
Από εκεί και ύστερα ας αφήσουμε τον ίδιο τον Κύριο να δείξει ποιος είχε το δίκιο και ποιος το άδικο περί της Αναλαμπής και του Προφητευόμενου.
Ζει Κύριος ο Θεός των Δυνάμεων!
Ζει Κύριος ο Θεός των Πατέρων ημών!
Η Υπεραγία Θεοτόκος να μας σκέπει όλους!
Ζ.Α
Υ.Γ _1 οι πηγές είναι από τον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο περί αντιχρίστου, από τον βιβλίο «Δια να μην πλανηθούμε από τον Αντίχριστο» των εκδόσεων Ορθόδοξος Κυψέλη και από τους παρακάτω συνδέσμους, από την εξαιρετική συγκεντρωτική δουλειά που έκανε η «Σκεπτόμενη Ελληνίδα» που όποιος θέλει μπορεί να «φρεσκάρει».
