Είναι η φράση, που προφέρει ο Πιλάτος, δείχνοντας τον Θεάνθρωπο στους ανθρώπους. «Ίδε ο άνθρωπος». Τον είχαν μαστιγώσει, τον είχαν εξευτελίσει και μέσα σ’ αυτή την εξουθένωση και την ταπείνωση τον δείχνει στους ανθρώπους……….
Η ευσέβεια και η συμπόνια μας- εκ του ασφαλούς- σε έναν Χριστό που είναι ισχυρός είναι υποκριτική. Ο σεβασμός και η συμπαράστασή μας σε κείνον τον άσημο, περιθωριοποιημένο, κατατρεγμένο συνάνθρωπο από τον οποίο δεν περιμένουμε τίποτα, αυτή είναι η πραγματική προσκύνηση των Παθών του Χριστού.
Παρατηρώντας το πλήθος κόσμου που πήγαινε κάθε Μεγάλη Εβδομάδα στους ναούς δεν μπορεί παρά να προκύπτει η ασυνέπεια και υποκρισία που μας χαρακτηρίζει χιλιάδες χρόνια μετά τα πραγματικά Πάθη του Κυρίου. Με πόσο σεβασμό αντικρίζουμε έναν κουρελή, άπλυτο, χτυπημένο άρρωστο, άστεγο, πεινασμένο, εμείς οι ίδιοι άνθρωποι που με ιερό δέος στεκόμαστε μπροστά στην εικόνα του Νυμφίου;
Πόσοι από όσους συνωστίζονται για να προσκυνήσουν τον Επιτάφιο έχουν ενδιαφερθεί για αυτούς τους ανθρώπους;
Είναι εύκολο να συμπονά κάποιος τον Κύριο εκ των υστέρων, γνωρίζοντας ότι έχει αναστηθεί και δικαιωθεί, αναμένοντας μάλιστα βοήθεια από Εκείνον, προσβλέποντας σε ασφάλεια και πλείστα όσα αγαθά σε αυτόν και στον άλλον κόσμο.
Διαβάζοντας τα Ευαγγέλια των ημερών δεν αναδεικνύονται μόνο οι ιστορικοί βασανιστές και σταυρωτές του Ιησού. Η προσεκτική ανάγνωση των κειμένων δείχνει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όλους μας. Ποιοί εν τέλει είμαστε στα γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδας;
Ο Ρωμαίος Διοικητής που θέλει να τα έχει καλά με τους ισχυρούς, που δεν τολμά να συγκρουστεί, προκειμένου να μη χάσει τη βολή του και δημιουργήσει εχθρούς;
Οι φανατισμένοι και τυπολάτρες Γραμματείς και Φαρισαίοι, που δεν μπορούν να ανεχτούν την αμφισβήτηση της εξουσίας τους, οπότε θέλουν να εξοντώσουν κάθε αντίθετη φωνή;
Ο όχλος των ανθρώπων που δρα παρορμητικά, ψάχνει εξιλαστήρια θύματα και χωρίς να δεν διστάζει να απαιτεί με πάθος και αγριότητα τον θάνατο συνανθρώπου;
Ο Ιούδας που προδίδει με ένα φιλί και μετά μη μπορώντας να σηκώσει το βάρος των πράξεων του αυτοκτονεί;
Οι αδιάφοροι, για τους όποιους όσα λαμβάνουν χώρα είναι ξένα με τον μικρόκοσμο τους και έτσι δεν τους αγγίζουν;
Τα κείμενα των Ευαγγελιστών είναι πραγματικά ψυχογραφήματα που δείχνουν ανθρώπινες συμπεριφορές οι οποίες είναι ίδιες και σήμερα, απλά εκδηλώνονται σε άλλα πραγματικά περιστατικά. Είναι συμπεριφορές δικές μας, κι ας μην ήμασταν παρόντες στα γεγονότα της Σταύρωσης.
Η δύναμη της αγάπης είναι που δίνει κουράγιο και ισχύ σε όσους συνανθρώπους μας ενδιαφέρονται για τον πονεμένο πλησίον και του συμπαραστέκονται, είτε αυτό σημαίνει να δώσουν ένα ποτήρι νερό σε έναν διψασμένο, είτε να υπερασπιστούν με προσωπικό κόστος έναν αδικούμενο.
Για να νιώσει ο χριστιανός πραγματικά την ατμόσφαιρα των γεγονότων της Μεγάλης Εβδομάδας, δεν χρειάζεται να ταξιδέψει Πάσχα στους Άγιους Τόπους. Δεν χρειάζεται να ψάχνει τα βήματα του Χριστού σε ξένη χώρα και να προσπαθεί να φανταστεί πώς έλαβαν χώρα τα γεγονότα εκείνων των ημερών. Μπορεί κάλλιστα να επισκεφτεί τις φυλακές, τα νοσοκομεία, τους άστεγους τα γηροκομεία.
Εκεί θα βρει τον Χριστό σε όλους αυτούς που είναι μόνοι, απορριμμένοι από την κοινωνία, βασανισμένοι, περιφρονημένοι και ανεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά. Εκεί, αν ανοίξει την ψυχή του, θα ακούσει και πάλι τα ίδια λόγια: «Ίδε ο Άνθρωπος»…
Tην ίδια φράση που είπε τότε ο Πιλάτος δείχνοντας τον Ιησού στον όχλο, θα μπορούσε σήμερα να πει ο Ιησούς δείχνοντας όλους εμάς. Δείχνοντας μας με το δάκτυλο του, θα ημπορούσε να διακήρυξη:
Ίδε οι άνθρωποι. Κοιτάξτε τους. Τους χάρισα όλα τα αγαθά της γης, τους όρισα κορωνίδες της δημιουργίας, τους τοποθέτησα βασιλείς της κτίσεως όλης. Όλα τα έθεσα στη διάθεση τους, για να τα απολαμβάνουν όλοι, με αγάπη, με ενότητα και ομοφροσύνη. Και όμως, αυτοί χωρίσθηκαν σε τάξεις και παρατάξεις και οι μεν στερούν τα αγαθά από τους δε. Το κοινωνικό πρόβλημα βρίσκεται σε έξαρση. Άλλοι μεθούν πάνω στη γη κολυμπώντας στην αφθονία και στην περίσσεια και άλλοι πεινούν και πεθαίνουν. Τα 2/3 του πληθυσμού της γης πεινούν
Ίδε οι άνθρωποι. Κοιτάξτε τους. Μιλούν για ειρήνη και προετοιμάζουν πυρετωδώς τους εξοπλισμούς των. Τα εργοστάσια του μαζικού θανάτου εργάζονται πυρετωδώς
Ίδε οι άνθρωποι. Κοιτάξτε τους. Μιλούν για ελευθερία και μεταξύ των καταδυναστεύονται. Άνθρωπος εκμεταλλεύεται άνθρωπο, τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατιούνται και βαναυσότητες επικρατούν.
Ποιος τελικά είναι ο πραγματικός, ο αληθινός και ένδοξος Άνθρωπος ; ο άνθρωπος όπως τον είχε στο νου Του ο Θεός όταν έπλασε τον άνθρωπο…… Αυτός είναι ο Άνθρωπος, πράος, ταπεινός και υπάκουος στο θέλημα του Θεού…….Αυτός είναι ο Άνθρωπος που δεν έχει φθόνο και κακία, που έχει αδιατάρακτη γαλήνη μέσα στη καταιγίδα του μίσους και της κακίας που προκαλούν άνθρωποι και δαίμονες!
«Ίδε ο άνθρωπος!»
¨ΠΗΓΗ : Πεμπτουσία
myriobiblos
Διακόνημα.
