Το απόσπασμα που ακολουθεί, είναι από το διάγγελμα του Τσολάκογλου προς τα υπολείμματα του ελληνικού στρατού, και το παραθέτουμε για να δείτε πως οι δωσίλογοι και οι προσκυνημένοι στη “Νέα Τάξη ” ανέκαθεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Τη γλώσσα της δουλοπρέπειας και της υποταγής…
“…Ο γερμανικός στρατός δεν ήλθεν ως πολέμιος, ως εχθρός. Ήλθεν ως φίλος… Έχομεν υποχρέωσιν…να συμμορφοθώμεν προς την ΝΕΑΝ ΤΑΞΙΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ… να ενστερνισθώμεν τα μεγάλα δόγματα και τας υψηλάς αρχάς του εθνικοσοσιαλισμού… Μεταβαίνοντες εις τας εστίας σας διατηρήσατε αμείωτον την ευγνωμοσύνην σας προς τον Φύρερ…”
Στον αντίποδα του Τσολάκογλου ο Κομοτηναίος αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος Φιλιππίδης (1938-1941), ο οποίος αρνήθηκε να συμμετάσχει στην συμβολική παράδοση της πόλεως των Αθηνών λέγονταςμε λεβεντιά : «Ο αρχηγός της Εκκλησίας δεν παραδίδει την πρωτεύουσα της πατρίδας του εις ουδένα ξένον. Ο αρχηγός της Εκκλησίας ένα καθήκον έχει: να φροντίσει διά την απελευθέρωσιν αυτής».
Όταν του ζητήθηκε να ορκίσει την πρώτη κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου, ο αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος και πάλι αρνήθηκε, λέγοντας ότι: «Ο αρχηγός της Εκκλησίας δεν δύναται να ορκίσει κυβέρνηση σχηματιζόμενη υπό την διοίκηση του εχθρού της πατρίδος».
Αντιστοιχείστε τη δήλωση υποταγής στα «ιδεώδη του εθνικοσοσιαλισμού», με τη χθεσινή δήλωση πίστης στα «ευρωπαϊκά ιδεώδη» από τα ανδρείκελα του…
πολιτικού συστήματος, και τότε θα καταλάβετε που πάει η χώρα.
Δηλώνουν χαρακτηριστικά, και αυτό είναι το πνεύμα που διαπερνά πλέον ολοφάνερα την εθνική ανεπάρκειά τους: «Η Ελλάδα, με πνεύμα Ανθρωπισμού και Αλληλεγγύης έναντι των Προσφύγων, θα σεβασθεί στο ακέραιο τις υποχρεώσεις της, με τον τρόπο που αυτές καθορίζονται από τις αποφάσεις των αρμόδιων οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Οκτώ ώρες λοιπόν κράτησε το χθεσινό θέατρο, για να προκύψει αυτό το έκτρωμα εθνικής ανευθυνότητας και προκλητικότατης δουλοφροσύνης. Και προφανώς δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, από τη στιγμή που η σύνοδος των αχρείων, δεν έχει τη δυνατότητα να προσδώσει εθνικό κύρος στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, αφού οι πρωταγωνιστές του αλυσοδένονται με υπογραφές ταπείνωσης και ντροπής αλλά και με δηλώσεις ανεπιφύλακτης δουλοφροσύνης.
Το πρώτο πράγμα λοιπόν που δεν έκαναν, ήταν να συνειδητοποιήσουν το μέγεθος του προβλήματος, και να κηρύξουν τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Το δεύτερο πράγμα που δεν έκαναν, ήταν να προσδώσουν αληθινή ταυτότητα στο πρόβλημα χαρακτηρίζοντας το ως κορυφαίο ζήτημα εθνικής απειλής, άρα και να συμφωνήσουν στην ανάγκη δρομολόγησης μονομερών ενεργειών εκ μέρους της χώρας, μακριά από ολέθριες αυταπάτες και ψευτοευρωπαϊκά όπως και ψευτοουμανιστικά ιδεολογήματα.
Το τρίτο πράγμα που δεν έκαναν, ήταν να χαρακτηρίσουν ως εθνικά επικίνδυνους τους χειρισμούς του πρωθυπουργού και συγκεκριμένων μελών της κυβέρνησής του, και ν απαιτήσουν την άμεση απομάκρυνσή τους από τα ευαίσθητα κυβερνητικά αξιώματα.
Το τέταρτο πράγμα που δεν έκαναν, ήταν να συνειδητοποιήσουν την καθολική εθνική και πολιτική τους ανεπάρκεια, και να δρομολογήσουν την άμεση συγκρότηση ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ με διευρυνμένες σε συνθήκες έκτακτης εθνικής ανάγκης αρμοδιότητες, προκειμένου να δρομολογηθεί, στοχευμένη, συντονισμένη και εθνικά επιβεβλημένη διαχείριση της λαθρομεταναστευτικής εισβολής, που είναι κατευθυνόμενη ισλαμική εισβολή, με στόχο την ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Έτσι… οι «πολιτικοί αρχηγοί» απέδειξαν για μια ακόμη φορά, πως είναι στον κομματικό μικρόκοσμό τους, ανίκανοι να αντιληφθούν τις πραγματικές εθνικές διαστάσεις του προβλήματος, και φυσικά δεν κατάφεραν να στείλουν στην Ευρώπη αλλά και στην Τουρκία σαφές μήνυμα πως το παιχνίδι με την Ελλάδα τελείωσε, και πως από εδώ και πέρα ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του.
Μοιραία ο τόπος μπαίνει πια για τα καλά στην περιδίνηση μιας απρόβλεπτης εθνικής τραγωδίας, που δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί με τι μεγέθους εφιάλτη ισοδυναμεί, η επόμενη μέρα που ξημερώνει.
Η ανάγκη να αφυπνιστεί αυτός ο λαός, και να πάρει στα χέρια του τις τύχες της χώρας που την εγκατέλειψαν στο έλεος των εξελίξεων οι ίδιοι της οι ηγέτες, είναι σήμερα περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ.
Χθες μπορεί να ήταν νωρίς κατά τη γνώμη κάποιων. Αύριο σίγουρα θα είναι αργά κατά γενική ομολογία. Τώρα είναι η ώρα και ο καθένας οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες του, πριν έρθει η στιγμή που η προσμονή των λαθρομεταναστών να διαβούν τα σύνορα θα καταρρεύσει, πριν έρθει η στιγμή που θα αρχίσουν το μαζικό πλιάτσικο στις πόλεις και στα χωριά…
Και βεβαίως πριν έρθει η στιγμή που η όποια οργή και αγανάκτησή τους, προσλάβει συνεπικουρούμενη από φανατικούς ενορχηστρωτές, το χαρακτήρα γενικευμένης ισλαμικής εξέγερσης μέσα σε μια χριστιανική χώρα.
