Δεν ξέρουμε αν υπάρχει ιστορικά άλλη τέτοια περίπτωση, όπου ο πρωθυπουργός της Ελλάδος να τάσσεται τόσο ανοιχτά υπέρ των τραπεζιτών. Και καλά, οι νεοφιλελέδες ομοϊδεάτες του σε Ευρώπη, ακόμα και σε ΗΠΑ, κάνουν και λίγο τους “ψόφιους κοριούς”, για να μην προκαλούν το λαϊκό αίσθημα, παρόλο που στο παρασκήνιο εξακολουθούν να “καβατζώνουν” τα τραπεζοπαράσιτα που συνεχίζουν το πάρτι σε βάρος των κορόιδων, παρά την οικονομική καταστροφή που έσπειραν πριν από περίπου δέκα χρόνια. Τότε που και πάλι, διασώθηκαν από τις πολιτικές τους μαριονέτες με λεφτά των φορολογούμενων.
Τούτος εδώ δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα. Είναι να αναρωτιέται κανείς. Το κάνει από αφέλεια; από τυφλό φανατισμό; χρωστάει το κόμμα του τόσα πολλά “γραμμάτια”; ή μήπως πρόκειται για μια καραμπινάτη περίπτωση αμετροέπειας; Ή μήπως όλα αυτά μαζί; Καμαρώστε δηλώσεις του πρωθυπουργού της Ελλάδος και Ρομπέν των τραπεζών (τα θαυμαστικά δικά μας):
Οι τράπεζες δρουν στο χώρο της ιδιωτικής οικονομίας. Και κάθε παράβαση που διαπράττουν τα στελέχη της τράπεζας ενδιαφέρει πρωτίστως τα ίδια τα ιδρύματα. Αυτά ζημιώνονται και αυτά θα πρέπει να ενεργοποιούν το μηχανισμό ποινικής διερεύνησης(!) Παλιά πρακτική, να γίνονται δικαστικές έρευνες με αυτεπάγγελτη ενέργεια των εισαγγελέων. Στην πράξη κ. Τσίπρα, απεδείχθη επιζήμια. Επιζήμια για τους πολίτες κυρίως. Ξέρετε τι έκανε; Οδήγησε τραπεζικά στελέχη σε μία τελείως αμυντική διάθεση(!!!) απέναντι σε πρωτοβουλίες, όπως μια γενναία ρύθμιση οφειλών(!!!) Αυτή ακριβώς την ακινησία, η οποία παγώνει τα πάντα, έρχεται να θεραπεύσει η νέα ρύθμιση.
Με λίγα λόγια, μας είπε ότι οι τράπεζες πρέπει να ενεργούν χωρίς κανένα έλεγχο και αν τυχόν χρειαστεί έλεγχος, αποκλειστικά αρμόδιες πρέπει να είναι οι … τράπεζες! Και ότι ο όποιος δικαστικός έλεγχος των τραπεζών απεδείχθη επιζήμιος για τους πολίτες!
Ο φανατικός νεοφιλελές και υπερασπιστής των τραπεζιτών μάλλον έχει διαγράψει από τη μνήμη του τον πακτωλό δισεκατομμυρίων με τον οποίο διασώθηκαν οι τράπεζες (σε όλη τη Δύση), όταν έσκασε η μεγάλη φούσκα που οι ίδιες δημιούργησαν, αφού δρούσαν χωρίς κανένα έλεγχο. Αυτός επιμένει ότι ο έλεγχος είναι το πρόβλημα.
Τα υπόλοιπα περί “αμυντικής διάθεσης” είναι πραγματικά για γέλια. Ήταν τέτοια η “αμυντική διάθεση” των τραπεζοστελεχών που έδιναν δάνεια με το κιλό στον οποιονδήποτε για την πιο απίθανη χρήση. Αλλά δεν έφταιγαν ποτέ αυτοί που τα έδιναν, έφταιγε πάντα ο κοσμάκης που τα έπαιρνε. Για να μη μιλήσουμε για κάτι θαλασσοδάνεια (το κόμμα του Κούλη ξέρει απ’αυτά) και κάτι δάνεια άνευ όρων σε ημέτερους. Φυσικά, μόνο ο κοσμάκης πλήρωσε το λογαριασμό όταν ξέσπασε η κρίση.
Μετά μας είπε και για τα “καημένα” τα τραπεζικά στελέχη που σύρθηκαν στα δικαστήρια και που αθωώθηκαν, όχι όλα, αλλά σχεδόν όλα. Αυτό το “σχεδόν όλα” μπορεί να μεταφράζεται σε κάτι εκατομμύρια, αλλά εκεί θα κολλήσουμε τώρα; Εδώ έφαγαν ένα ολόκληρο ΑΕΠ που φορτώθηκε στις πλάτες των κορόιδων όταν ξέσπασε η κρίση. Για να μη μιλήσουμε για πόσες υποθέσεις δεν μπορούν να “δεθούν” νομικά λόγω απορρυθμισμένου συστήματος μέσα στο οποίο τα τραπεζοπαράσιτα συνήθως επιδίδονται στο γνωστό, τρελό πάρτι.
Αλλά αυτός εκεί. Επιμένει ότι ο έλεγχος είναι το πρόβλημα.
Το ότι το κόμμα του χρωστάει πολλά “γραμμάτια” αυτό είναι σίγουρο. Αλλά βρε αδερφέ, τέτοιος ζήλος; Να μην κρατάει ούτε τα προσχήματα; Άντε, να τον χαιρόμαστε …
