Με αφορμή το εξελισσόμενο «σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ», ενώ μετά την ανακοίνωση της επιστροφής Τσίπρα στο προσκήνιο αναμένεται η επιστροφή Σαμαρά, θα αναφερθώ σήμερα στις παντελώς διαφορετικές αλλά επιτήδεια προβαλλόμενες ως όμοιες έννοιες Κράτος και Πατρίδα…
Η «πρόστυχη» αυτή προβολή δήθεν «ομοιότητας» που τα βαθύτερα αίτιά της συχνά και σφαλερά ανάγονται στην Τουρκοκρατία, σε «ξένους δακτύλους» και τελευταία σε ψεκασμούς και ληγμένα που έχουν επηρεάσει, έλεος πια, ακόμη και το DNA μας στοχεύει στην συγκάλυψη αθέμιτων πρακτικών και συμπεριφορών των δύο Κομμάτων «Πράσινου» και «Μπλε» που εναλλασσόμενα στην Εξουσία «εξυπηρετούν» συστηματικά και διαχρονικά γνωστές και άγνωστες «Ολιγαρχίες»…
Οι Έλληνες ενώ συνεχίζουμε να κακολογούμε το Κράτος ως ένα καταπιεστικό, φορομπηχτικό, υδροκέφαλο και άσπλαχνο «αφεντικό» ταυτόχρονα κοινωνικοποιούμε τις νεότερες γενιές να προσβλέπουν σε αυτό το δυσλειτουργικό Κράτος ως «τον στοργικό πατέρα, τον πιο σίγουρο εργοδότη, ως μία παροιμιακή αγελάδα που περιμένει την κατάληψη της Κρατικής εξουσίας από το δικό μας Κόμμα για να αρμεχτεί από τα…δικά μας παιδιά».
Οι εποχές ΑΠΑΙΤΟΥΝ να θυμηθούμε και να συνειδητοποιήσουμε αυτό που προφανώς βολεύει ‘κάποιους’ να ξεχνάμε: ότι ουσιαστικά δεν είναι όμοιες ούτε ίδιας αξίας οντότητες οι δύο έννοιες: Κράτος και Πατρίδα!..
Δεν είναι εξωπραγματική η εκτίμηση ότι το ελληνικό ΚΡΑΤΟΣ από συστάσεώς του ήταν, και δυστυχώς κάποιοι φροντίζουν να παραμένει, «προβληματικό» για να το ελέγχουν και να εξυπηρετούν ιδιοτελείς πολίτες και Ολιγάρχες να «βολευτούν».
Η ΠΑΤΡΙΔΑ βρισκόταν και βρίσκεται ζωντανή στην ψυχή όλων εκείνων που έπεσαν στα πεδία μαχών και άλλων που ‘τιμωρήθηκαν’ για την φιλοπατρία τους και όσων παραμένουν όχι απλά Έλληνες αλλά φλογεροί ‘Φιλέλληνες’ που η Πατρίδα, όπως με τόσο λυρισμό το έθεσε και ο ποιητής μας, τους ‘πληγώνει’ όπου και αν βρεθούν.
Μία επιστημονική αξιολόγηση της κατάστασης, πέρα από τις ανόητες αιτιολογίες «της Τουρκοκρατίας, των ξένων δακτύλων και του θεωρούμενου ως μεταλλαγμένου πλέον εθνικού μας DNA» μας προσφέρει η θεωρία της ‘νοηματικής αντινομίας’ ή με άλλη απόδοση της ‘γνωστικής ασυμφωνίας’.
Η συγκεκριμένη ψυχολογική θεωρία εξηγεί ότι ένα άτομο, ή μια ολάκερη ομάδα, μπορεί να διατηρεί τόσο διανοητικά όσο και συναισθηματικά αντικρουόμενα στοιχεία και να συμπεριφέρονται επηρεαζόμενα από αυτά επειδή οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να αιτιολογούμε και να διατηρούμε, σε παράλληλη διάταξη και ταυτόχρονα, ασυμβίβαστα δεδομένα εφόσον αυτά ικανοποιούν κάποιες αντικρουόμενες μεν, αλλά θεμελιακές μας ανάγκες, τόσο πραγματικές όσο και συμβολικές.
Στην περίπτωση της τρέχουσας ελληνικής πραγματικότητας η θεωρία της ‘νοηματικής αντινομίας ή γνωστικής ασυμφωνίας’ είναι εκείνη που βοηθούσε τους ψηφοφόρους των δύο Κομμάτων Εξουσίας, δηλαδή ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που μας Κυβέρνησαν από το καλοκαίρι του 1974 εναλλάξ μέχρι σήμερα (και το 2015-2019 ως… ΣΥΡΙΖΑ) να διασφαλίζουν τη διαιώνισή τους, καθώς έτσι εξασφαλίζουν, συστηματικά, για ευνοημένους ψηφοφόρους και γνωστούς/άγνωστους «Ολιγάρχες» Κρατικά «προνόμια»!…
Βιώσαμε την εντυπωσιακή και ιστορικά ανιστόρητη, αγαστή συνεργασία της Ν.Δ. του κ Σαμαρά και των στελεχών της Πολ. Αν. και του μικρού ‘υπολοίπου’ ΠΑΣΟΚ του κ Βενιζέλου, και μετά ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τώρα με αυτοδύναμη Κυβέρνηση «νέας» ΝΔ το θεμελιακό ερώτημα παραμένει αδυσώπητα σθεναρό και απαιτεί απαντήσεις από τους Έλληνες πολίτες:
Θα συνεχίσουμε να συγχέουμε Κράτος και Πατρίδα και να επιτρέπουμε στους εαυτούς μας την ιδιοτελή εμμονή στην ταύτιση Κόμματος και Κράτους ή θα συνειδητοποιήσουμε ότι η Ελλάδα ΔΕΝ ανήκει στα Κόμματα και στους ψηφοφόρους τους και το Κράτος ΔΕΝ επιτρέπεται να συνεχίσει την τακτική της ‘αποκατάστασης’ των Κομματικών «παροχών» που έφεραν τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ τα οποία πληρώνουμε και θα πληρώνουμε εμείς, τα παιδιά και τα εγγόνια μας!…
Κρίσιμες οι επόμενες εκλογές που πολλοί προβλέπουν ότι έρχονται πολύ σύντομα, παρά τις διαβεβαιώσεις του κ Μητσοτάκη που χαρακτηρίζονται μάλλον ως «ρομαντικές προσδοκίες» ότι θα γίνουν το 2027 με τον ίδιο επικεφαλής της ΝΔ, ενώ κάποιοι που «βολεύτηκαν» στην Δεξιό-Κέντρο-Αριστερή Κυβέρνησή του σκοπίμως προειδοποιούν ότι θα καταλήξουν σε ΕΘΝΙΚΑ επικίνδυνη…«Ακυβερνησία», αλλά προσωπικά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι οι Κομματικοί μηχανισμοί θα βρούνε τρόπους κατάκτησης της πολυπόθητης εξουσίας εφαρμόζοντας «δημιουργική λογιστική» στα πολιτικά δρώμενα.
Παραμένει, όμως, όπως προανέφερα, επιτακτική η ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ εμείς και τα παιδιά μας ότι ΔΕΝ είναι ταυτόσημες έννοιες ΚΡΑΤΟΣ και ΠΑΤΡΙΔΑ και να διορθωθούμε!…
Είναι ανυπέρβλητης γοητείας και ευστοχίας ο στίχος που δηλώνει ότι στην Ελλάδα (του Κομματικού Κράτους που ΔΕΝ είναι ταυτόσημο με την Πατρίδα) «όλα τριγύρω αλλάζουνε και ΟΛΑ τα ίδια μένουν!…» Προτείνω, χωρίς παρεξήγηση, να… «Αυτό-χειροκροτηθούμε» εμείς οι πολίτες-πελάτες του Κράτους πού εύκολα προσπερνάμε την έννοια ΠΑΤΡΙΔΑ….
Δείτε και ακούστε τι είπα στο Mrgnosi2go ξεκινώντας στο 13ο λεπτό:
