«Τι περιμένουμε εδώ; Μα να βρούμε διακινητές και να φύγουμε από την Ελλάδα».
Φορώντας την κουκούλα του μπουφάν του – ώστε να μην φανεί το πρόσωπό του – ο 25χρονος Μελίκ από το Πακιστάν περιγράφει στην κάμερα του Newsbomb.gr πώς γίνεται η επαφή με τους διακινητές που δρουν στα «στέκια» της Θεσσαλονίκης.
«Βρέθηκα εδώ ύστερα από υπόδειξη κάποιων φίλων που κατάφεραν να περάσουν, ήδη, τα σύνορα», μας εξηγεί.
«Αυτοί μου έδωσαν και τα τηλέφωνα ορισμένων διακινητών και μου είπαν πού θα τους βρω».
Και, όπως φάνηκε, δεν είχαν άδικο.
Το ερειπωμένο κτήριο της Πατριάρχου Κυρίλλου είναι ένα από τα βασικά «στέκια» των διακινητών στη Βόρεια Ελλάδα.
«Χθες βράδυ ήρθαν πολλοί διακινητές και συζητήσαμε για να καταλήξουμε στο ποσό που θέλουν από μένα για να φθάσω στην Ιταλία. Δεν έχουν όλοι την ίδια τιμή», μας εμπιστεύεται ο ίδιος.
Μέχρι να κλείσει η συμφωνία ο Μελίκ μένει, μαζί με άλλους συμπατριώτες του, μέσα σε σκηνές που έχουν στήσει πρόχειρα στο κτήριο.
Οι συνθήκες διαβίωσης θυμίζουν… Ειδομένη
Στο πάτωμα έχουν στρώσει μερικές κουβέρτες που τους έχουν φέρει μέλη ΜΚΟ. Γύρω τους βρίσκονται πεταμένα σκουπίδια, αποφάγια και υπολείμματα από τη φωτιά που ανάβουν κάθε βράδυ για να ζεσταθούν.
Οταν, μάλιστα, ο καιρός είναι σχετικά καλός, προτιμούν να κοιμηθούν στην ταράτσα ώστε να έχουν το χρόνο να ξεφύγουν σε περίπτωση εφόδου της αστυνομίας.
«Η αστυνομία έρχεται συχνά και τότε εκείνοι φεύγουν τρέχοντας στους γύρω δρόμους. Ωστόσο την επόμενη ημέρα καταφθάνουν και πάλι νέοι μετανάστες οπότε ξεκινάει ένας καινούργιος κύκλος με τη γνωστή “παρέλαση” των διακινητών», μας λένε οι κάτοικοι της περιοχής.
Ο Μελίκ ήταν σχετικά τυχερός.
Έκλεισε γρήγορα τη συμφωνία για το «ταξίδι στην ελπίδα» καταλήγοντας στα 1000 ευρώ.
Το τελικό πλάνο της διαδρομής θα το έχει στα χέρια του αμέσως μόλις καταβάλει τα χρήματα.
Ξέρει βέβαια ότι ο κίνδυνος να συλληφθεί- λόγω των διαρκών ελέγχων τόσο από τους Ελληνες αστυνομικούς όσο και από τους άνδρες της FRONTEX που έχουν αναπτυχθεί στα σύνορα- είναι μεγάλος ωστόσο είναι διατεθειμένος να ρισκάρει αφού δεν έχει τίποτε να χάσει.
Το συναίσθημα αυτό το γνωρίζουν καλά οι διακινητές. Το εισέπραξαν, επί μήνες, στην Ειδομένη.
«Οι περισσότεροι διακινητές είναι Πακιστανοί ή Αφγανοί που ζουν χρόνια στην Ελλάδα και ξέρουν σχετικά καλά ελληνικά οπότε είναι εύκολο να κινηθούν στη χώρα μας» μας λέει ο εστιάτορας Βαγγέλης Γροζίδης από την Ειδομένη.
Δεν είναι τυχαίο ότι, παλιότερα, αναλάμβαναν να κλείσουν οι ίδιοι δωμάτια σε ξενοδοχεία για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που περίμεναν να περάσουν τα σύνορα.
Αρκετοί ξενοδόχοι στη Θεσσαλονίκη θυμούνται ακόμη τον… Παρασκευά από το Πακιστάν που τους έφερνε συνεχώς πελάτες.
Τώρα βέβαια τα πράγματα έχουν αλλάξει.
«Οι περισσότεροι είναι… ψιλικατζήδες», μας ενημερώνει ο Χαράλαμπος Περχανίδης από τους Ευζώνους και προσθέτει:
«Η ζήτηση έχει πέσει οπότε έχουν ρίξει και αυτοί τις τιμές. Οι μετανάστες εξάλλου είναι επιφυλακτικοί μαζί τους αφού, τις περισσότερες φορές, τους κοροιδεύουν για να τους πάρουν τα χρήματα και τους παρατάνε στα σύνορα όπου τους συλλαμβάνουν».
