Κατά καιρούς βλέπω πολλούς που παραθέτουν (δήθεν) συμπεράσματα με βάσει τους αριθμούς που προκύπτουν από την μετατροπή των γραμμάτων λέξεων ή φράσεων σε αριθμούς.
Αν δεν είναι ορθόδοξοι, ας κάνουν ότι τους ορίζει αυτός που τους ορίζει.
Αν όμως είναι ορθόδοξοι με βάσει ποία Θεία οδηγία ασχολούνται με αυτά; Ως γνωστόν ότι δεν εκπορεύεται από τον Τριαδικόν Θεόν, έρχεται από τον άλλον, τον σκοτεινόν.
Επειδή μπορεί να μου έχει διαφύγει κάτι, και πράγματι να αρχινά από την Πίστιν μας, καλό θα ήταν να μας κατατοπίσει κάποιος γνώστης.
Και μην απαντήσει κάποιος, όπως κάποτε βρέθηκε κάποιος να αναφερθεί στο 666. Αυτό είναι ένα “νούμερο”, που αναφέρεται αυτούσιο ως χρησιμοποιούμενο από τους εβραίους, δεν προέκυπτε από πράξεις ή αριθμολαγνείες.
Επίσης μην επικαλεστεί κανείς ότι ο Πλάτων και οι Πυθαγόριοι έλεγαν ότι η ονοματοδοσία παίζει σπουδαίον ρόλον. Η μετατροπή των ονομάτων σε αριθμούς από πού προκύπτει και πέραν αυτών γιατί να συνεχίζεται και στις υπόλοιπες λέξεις πέραν των ονομάτων; Πέραν αυτών, όσο και “σοφία” να είχαν οι αρχαίοι Έλληνες, αυτή υπερκαλύφθηκε από την Σοφία του Τριαδικού Θεού.
Αλλιώς είναι θλιβερότατον ως επικίνδυνο (για όσους γράφουν και όσους πιστεύουν αυτά), όπως προσφάτως συνέβη στην παρούσα ιστοσελίδα, να δημοσιεύει θεολόγος άρθρα με βάσιν αριθμοσοφία, αν τελικώς έχουν δαιμονική προέλευσιν.
(www.triklopodia.gr/αποκαλυψη-ιδου-τησ-ταυτοτητασ-ο-αντιχ/ & www.triklopodia.gr/β΄-επιστολη-θ-αποκαλυψησ-προσ-απαντασ/ )
Δύο παρατηρήσεις :
1 – όταν κάποιοι βγάζουν αριθμό από μία φράσιν, έχουν σκεφθεί ποτέ ότι με φράσιν ακριβώς παρόμοια (με συνώνυμες λέξεις ή συνώνυμα άκλιτα μέρη πχ. χωρίς-άνευ) θα προκύψει άλλος ασύμβατος αριθμός; Γιατί να μην ψάχνεις να εκφράσεις το ίδιο με λέξεις, που θα δώσουν το ποθητό αποτέλεσμα; Και πού γνωρίζει αυτός (πάντοτε σε ορθοδόξους απευθύνομαι) αν η συγκεκριμένη επιλογή του ποθητού αποτελέσματος δεν υπαγορεύθηκε από κακόν λογισμόν και ποιός θα φρενάρει την αλόγιστην ή και κακοπροαίρετην χρήσιν της;
Σαν δείγμα αυτού του συλλογισμού, παραθέτω απορία αγαθού αναγνώστη, που σε άρθρο του ερώτησιν (www.triklopodia.gr/αριθμοσοφία-σχόλιο-αναγνώστη-σε-άρθρ/ ) προς τα άνω άρθρα γράφει :
«“Ο ΑΜΚΑ ΚΙ Η ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ” με άθροισμα 1860.
“ΠΡΟΔΡΟΜΟΙ ΧΑΡΑΓΜΑΤΟΣ” με άθροισμα 1860. Πολύ περίεργο για να αποτελεί σύμπτωση!»
Όχι, βρε αδελφέ, κι αν έγραφε “Ο ΑΜΚΑ ΚΙ Η ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ”, θα έβγαινε 1861!
Αν έγραφε “ΑΜΚΑ ΚΑΙ Η ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ“, θα έβγαινε 1771
κι αν έγραφε “ΟΙ ΠΡΟΔΡΟΜΟΙ ΤΟΥ ΧΑΡΑΓΜΑΤΟΣ”, θα προέκυπτε το τηλέφωνο του Μπάτμαν! Οπότε τζίφος!
Όπου θέλουμε βάζουμε άρθρα, όπου δεν μας βολεύει τα πετάμε, όπου βγαίνει ό,τι γουστάρουμε αντικαθιστούμε το ΚΑΙ με ΚΙ (άραγε χρησιμοποιούσαν οι Πυθαγόρειοι και γενικά οι αρχαίοι το ΚΙ;;;).
Λυπάμαι που το λέω αλλά μου θυμίζει τη λογική των “καθηγητάδων λοιμωξιογόνων”! Ό,τι τους βόλευε!
2 – όταν βγάζουν αριθμόν από λέξεις λατινικές, πόθεν προκύπτει η αντιστοιχία λατινικών γραμμάτων με αριθμούς; Η αντιστοιχία των ελληνικών, προκύπτει από το ελληνικό σύστημα αριθμήσεως, των λατινικών από πού; Και αν χρησιμοποιήσουν το ξένο όνομα με ελληνική γραφή, ποιός καθορίζει την ορθή γραφή; Γιατί ας πούμε ο Gates να γραφεί ως Γκέητς ή Γκέϊτς; Θα βγουν άλα αντί άλλων τα αποτελέσματα.
Επαναλαμβάνω απευθύνομαι σε ορθοδόξους, οπότε δεν μπορούμε να συζητάμε για τράπουλες, ταρώ, καφέδες, οιωνοσκοπίες ή άλλα δαιμονικά. Η Σμύρνη τιμωρήθηκε σκληρά για αυτά! Και όσοι επιμένουν “πυθαγόρια”, ας ξεκινήσουν από την απλή αριθμητική μέχρι το θεώρημα του Πυθαγόρα. Όταν φθάσουν εκεί, διαμορφώνουμε νέα ύλη με βάσιν την χωρητικότητά τους.
