Θυμάμαι με τα πρώτα δημιουργηθέντα προβλήματα του ευρώ (του οποίου την τότε απάτη ομολογώ είχα πιστεύσει), άρχισε η φιλολογία περί της επιστροφής στην δραχμή. Αφού αρχίσαμε να κατατοπιζόμαστε στις νομισματικές απάτες, λέγαμε ότι το πρόβλημα δεν ήταν το νόμισμα αλλά το ποιός ελέγχει αυτό και την τράπεζα, που το εκδίδει. Για σχεδόν 2 αιώνες, αυτή ήταν η οικογένεια Rothschild, της οποίας ο πατριάρχης είχε δηλώσει παλαιόθεν :
“Δεν με απασχολεί ποιός συντάσσει τους νόμους ενός κράτους, άπαξ και εγώ ελέγχω το νόμισμα”. Οπότε τί χρείαν έχω άλλης επιβεβαιώσεως.
Δεν πάει να το εξηγούσαμε, όλοι είχαν γίνει νομισματολόγοι : “ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ !” Όπως έλεγε ο Einstein “είναι ευκολότερο να διασπάσεις το άτομο από μία ατομική πεποίθησιν”. Πόσω μάλλον όταν καταντά ομαδική παράκρουσις.
Κάτι αντίστοιχο διαπιστώνω τις τελευταίες ημέρες με την προώθησιν της ιδέας νέου Συντάγματος. Η διαφορά με την προαναφερθείσα κατάστασιν της δραχμής, είναι ότι προβάλεται από άτομα υψηλής διανοήσεως, με απόψεις καθόλα σεβαστές και εν πολλοίς συμβατές με τις δικές μου.
Μία περίπτωσις είναι του κ.Γιοβανοπούλου (σε κανάλι του Τέρρυ Χατζηιερεμία, ατυχώς δεν φύλαξα τον σύνδεσμον) και άλλη της κ.Κατερίνας Χατζηθεοδώρου (www.triklopodia.gr/κατερίνα-χατζηθεοδώρου-σύνταγμα-πολ/ ). Αμφότεροι (όπως κι άλλοι) με αγώνα κατά της επερχομένης δαιμονικής λαίλαπος, οπότε ας μην νομισθεί ότι ασκώ πολεμικήν εναντίον τους αλλά αντιθέτως μίαν προσπάθειαν παραγωγικού διαλόγου και παραθέσεως απόψεων προς το κοινό καλό.
Ξεκινώ λοιπόν :
- Όλα αυτά τα χρόνια μία φράσις διαρκώς πλανωμένη στον αέρα είναι “κουρέλιασαν το Σύνταγμα”. Δεν ισχυρίζομαι ότι το Σύνταγμα είναι τέλειον (είτε απλώς καλόν) αλλά ρωτώ :
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΦΤΑΙΕΙ ή Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΥΤΟΥ;
Αν (άααν λέω) καταφέρουν να εφαρμόσουν το Σύνταγμα των ονείρων τους, πώς θα τα καταφέρουν με την εφαρμογή του; Πάλι στους ίδιους “σκυφτούληδες” ανώτατους δικαστικούς δεν θα επαφίεται η κρίσις; Πάλι οι ίδιοι “δεμένοι” δικαστικοί δεν θα κληθούν να εφαρμόσουν κατά τις οδηγίες των εντολέων τους (their masters voice) τις ισχύουσες διατάξεις και να κάνουν το άσπρο μαύρο, ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ; Ατυχώς το Σύνταγμα δεν κάνει την δημοκρατία, όπως και το ράσο δεν κάνει τον παπά.
Για να μην μείνω μόνο στην κρίσιν των δικαστών, αναφέρομαι και στους πολίτες. Οι σημερινοί πολίτες θα κρίνουν θετικώς, ώστε να ψηφίσουν το νέο Σύνταγμα; Με ποίον κριτικόν επίπεδον; Αυτό, που πεθαίνει ο δικός τους άνθρωπος από … (ξέρετε τι) και δεν έχουν το ψυχικόν ανάστημα να παραδεχθούν ότι έκαναν λάθος; Επειδή προσπαθούν να εξορκίσουν το κακό, που είναι ήδη μέσα τους, με το να αποποιούνται την ανελέητον πραγματικότητα; Ειδικώς δε οι υψηλού μορφωτικού επιπέδου, επιστήμονες, καθηγητές, πολυντοκτοράδες κλπ.
Η προσπάθεια δε των κυβερνώντων κοτσαμπάσηδων (όλων ανεξαιρέτως – αν ήταν ο Τσίπρας στη θέση Μητσοτάκη, τα ίδια θα προωθούσε – μην ξεχνάμε : ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΝΕ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝ ΣΥΓΧΟΡΔΙΑ ΤΑ ΥΛΟΠΟΙΟΥΝ) είναι να αλλάξουν το Σύνταγμα κατά το δοκούν. Άρα το υπάρχον Σύνταγμα δεν τους κάνει, το θέλουν Schwabέστερο και Harariκότερο ή επί το λαϊκότερον δαιμονέστερον και λοατκικότερον.
- Η προώθησις του Συντάγματος προϋποθέτει δημοκρατικόν πολίτευμα. Μήπως τελικώς η “δημοκρατία” είναι μία απάτη, σαν κάποια μπόλια; Ας μην ξεχνούμε, ότι τα ίδια κέντρα προώθησαν και τα δύο, αυτά που ξεκίνησαν από τον γαλλικόν συσκοτισμόν (ή διαστρεφισμόν – κρατάτε όποιο από τα δυο σας ταιριάζει). Μια “δημοκρατία”, που χωρίζει διαχρονικώς τον κόσμον σε αριστερούς και δεξιούς (και κεντρώους), που ανάθεμα τη στιγμή κι αν ξέρει τί είναι, όποιος ισχυρίζεται ότι είναι κάτι από τα δύο (ή το … τρίτο).
Ένα μικρό διάλειμμα, ώστε να διακωμωδήσω λίγο την κατάστασιν : παλαιότεροι μου διηγήθηκαν σκηνή από θεατρική επιθεώρησιν της δεκαετίας του 60. Κάποιος διηγόταν στον φίλο του ότι είχε στην δεξιά τσέπη διπλωμένη την Ακρόπολιν (δεξιά εφημερίδα) και στην αριστερή την Αυγή, ώστε αναλόγως του ποιόν θα συναντούσε έβγαζε την ανάλογην εφημερίδα. Τότε ο φίλος του εξέφρασε την απορία :
– Καλά, αν συναντήσεις κάποιον κεντρώον, ποιά εφημερίδα θα βγάλεις;
Οπότε απορημένος, κοιτώντας προς το παντελόνι του, ρωτά :
– Το κέντρο; και πού να το βάλω; (τέλος διαλείμματος).
- Η πιπίλα της “δημοκρατίας” καλά κρατεί από την εποχή της γαλλικής επαναστάσεως (1789), όπως και όλα τα σύγχρονα προβλήματα. Ας μην αγνοούμε, ότι και ο Marx με τον κομμουνισμόν του, από εκεί ξεφύτρωσαν. Κανακεύουν λοιπόν εμάς τους Έλληνες, ότι δώσαμε τα “κοινοβουλευτικά φώτα” στον κόσμον από την αρχαϊκήν δημοκρατίαν και σχεδόν κανείς δεν αναρωτιέται τί σχέσιν έχει η Αθηναϊκή δημοκρατία με την σημερινή ΔΗΜ-Ι-ΟΚΡΑΤΙΑΝ.
Τί σχέσιν έχει ο τότε ορισμός δια κληρώσεως των αρχόντων (και ασφαλώς ο συγκριτικός έλεγχος της προ και μετά θητείας οικονομικής καταστάσεως) με την σημερινή νεποτική ολιγαρχία, των “ολιγάρχηδων”;
Τί σχέσιν έχει το τότε δικαστικό σύστημα με το σημερινό σκυφτούλικο στην εκτελεστικήν εξουσία; Ακούω περί ανεξαρτησίας της 3ης εξουσίας και κλαίω!
Νοιώθω εμάς τους Έλληνες σαν τον κόρακα, που του έπεσε το τυρί από το στόμα, όταν η Αισωπεία αλεπού του είπε με θαυμασμόν “μα τί ωραία τραγουδάς”. Δυο αιώνες του λέει “μα πόσην δημοκρατικήν παράδοσιν έχεις!” και ο σημερινός (όπως τον κατάντησαν) πανύβλακας και αμόρφωτος Έλληνας δεν αναρωτιέται αν υπήρξε άλλη πόλις πέραν των Αθηνών με δημοκρατικό πολίτευμα. Δεν αναρωτιέται ότι η μεγίστη δόξα των Αλεξανδρινών χρόνων, δεν συνετελέσθη “δημοκρατικώς” αλλά “βασιλικώς”. Αλλά και επί εποχής Ρωμανίας πάλιν τα ίδια και συνεχίζει την ουτοπικήν πιπίλα της “δημοκρατίας” επειδή έτσι του είπαν!
ΤΙ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ ΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΔΙΑΝΟΗΣΙΝ…
Δεν συνεχίζω επ’αυτών για να προλάβουμε τις … εκλογές.
- Κάποιες σκέψεις μου :
Αν συζητήσουμε ως προσπαθούντες Ορθόδοξοι, όπως μας ενέτειλαν οι αγωνιστές του 1821, χάρις στους οποίους είμαστε ελεύθεροι και όχι χανουμάκια και όπως οφείλουμε να τηρούμε χάρις στην προμετωπίδα όλων των προϋπαρξάντων Συνταγμάτων (πλην ενός), οφείλουμε να είμαστε ενωμένοι, όχι μόνον για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε αλλά και για να “είμαστε οι ηνίοχοι κάθε επερχομένου πολιτισμού“, όπως ο Friedrich Nietzsche διετύπωσε (Γέννησις της Τραγωδίας-1872, κεφ.15). Αντ’ αυτού καταντάμε τσανακογλείφτες των εωσφοριστών της (αγρίας) δύσης (www.triklopodia.gr/κυανουσ-ουρανοσ-νεοελλην-από-ηνίοχος/ ), μη ακολουθούντες τα λεγόμενα του Ηροδότου : “οι Έλληνες όσον είναι ενωμένοι κι όλοι οι λαοί του κόσμου να ενωθούν δεν μπορούν να τους καταβάλουν“. Καταλήγουμε δε, αντί ηνίοχοι του πολιτισμού σε αυτό που ο Ευριπίδης καυτηρίαζε : “Είναι ανόητος αυτός που περιφρονεί τις συνθήκες ζωής τής πατρίδας του, επαινεί τις ξένες συνήθειες και ευχαριστιέται με το να μιμείται ξένους τρόπους” και μας πέφτει το τυρί από το στόμα γιατί ο ένας γίνεται αγγλόφιλος, ο άλλος αμερικανόφιλος κλπ και κανείς μα κανείς Θεόφιλος (Κολοκοτρώνης).
Ολοκληρώνω : Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ ΔΙΧΑΖΕΙ (βλέπε κόμματα) ΚΑΙ ΑΠΟΤΡΕΠΕΙ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ άρα η “δημοκρατία” δεν είναι εκ Θεού. Άλλωστε η “δημοκρατία” δεν μιλά για την “ισοτιμία” του Χριστού αλλά για “ισότητα” (άραγε την είδατε πουθενά;), που δεν μιλά ο Χριστός. Στο τέλος σας δίνω την αναμφισβήτητον επιβεβαίωσιν ότι η δημοκρατία διχάζει από τον “μέγιστον” φιλόσοφον της εποχής μας ***.
Όσο πιο γρήγορα ξεχάσετε την “δημοκρατία”, τόσο το καλύτερο! Όσοι επιμένετε φανατικά, ρουφήξτε κάθε στιγμή της όσο έχετε χρόνο! Τελεταίες παραστάσεις του ξεφτιλοθίασου και μετά δεν θα ξαναϋπάρξει, εκτός από κάποιον προφήτην, που ονειρεύεται “Δημοκρατία της ελευθέρας Κύπρου”. Γιατί εκεί μας οδηγεί η Θεία Πρόνοια : Δημοκρατίᾳ, δημοκρατίαν πατήσει!
“Δημοκρατία θα λέμε και θα κλαίμε“.
Τότε θα καταλάβουμε ότι αν είχαμε αφιερώσει το ένα δέκατον της σπαταληθείσης ικμάδος μας υπέρ βελτιώσεως της “δημοκρατίας” για προσευχή, θα είχαμε απολαύσει περισσότερα χρόνια πραγματικής Ελευθερίας και “μπάνια” του λαού στην Προποντίδα ή στην Σμύρνη. Γένοιτω!
ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΣ : Η μεγαλυτέρα δόξα της Ελλάδος ποτέ δεν συνετελέσθη με δημοκρατία (που διχάζει) αλλά με βασιλεία (που ενώνει-όχι πάντα ασφαλώς) και ειδικώς “ελέω Θεού”. Όποιος έχει κολλήσει στην Αρχαιοαθηναϊκή δημοκρατία, ας μην ήταν τα λάφυρα των μηδικών πολέμων και η Pax-Αθήναι (να πληρώνουν τα χρέη οι “σύμμαχοι” αλά αμερικάνα – ωραία δημοκρατία) και τα λέγαμε. Αλλά και πάλιν πόσο κράτησε προτού αυτοκαταστραφεί; Ούτε αιώνα…
Επειδή υπάρχει μία τρομακτική σύγχισις περί του τί είναι ο Πολιτισμός και πώς Πρόοδος και Παιδεία πρέπει να είναι, έχω αποτυπώσει κάποιες γενικές απόψεις :
https://www.brighteon.com/5b8b2b97-3e73-433e-8605-60f04f1d7467
*** Οφείλω την αναμφισβήτητον επιβεβαίωσιν ότι η δημοκρατία διχάζει από τον “μέγιστον” δαιμονοφιλόσοφον της εποχής μας, τον επιλεγόμενον και “στόμα του ΣβαμποΧαράρι” :
Μητσοτάκης «Να μην μπλέκουμε την πίστη η οποία ενώνει με την πολιτική που μπορεί να διχάζει»
(www.pronews.gr/elliniki-politiki/nd/k-mitsotakis-na-min-mplekoume-tin-pisti-i-opoia-enonei-me-tin-politiki-pou-mporei-na-dixazei/ ). Όταν το λέει ο αρχιδι-χαστής, τί χρείαν έχω να το επιβεβαιώσω; Απορώ πως του ξέφυγε ότι “η πίστις ενώνει”; Τράβα ξεκουμπίσου “αγορίνα” από δω. Άντε κάνε και κάτι χρήσιμο στη ζωή σου, άχθος αρούρης! Το τί έρχεται δεν θα το αντέξεις…
