Κυανούς Ουρανός : Η διεστραμμένη άποψις των όρων “εβραίος” και “Έλλην”

Απογοητεύεσαι ακούοντας απόψεις ακόμη και θεολόγων ή κληρικών περί της εννοίας “εβραίος”.  Εξ ίσου απογοητευτικές είναι οι απόψεις ελληνοφώνων ιστορικών ή και φερομένων “φιλοσόφων” περί των εννοιών “εβραίος” και “Έλλην”, καθόσον τα κριτήριά τους είναι εντελώς υποκειμενικά και ουδόλως αντικειμενικά, όπως επιτάσσει η Ελληνική φιλοσοφία. Εξόχως απογοητευτική είναι και η διαπίστωσις, ότι οι πλείστοι παραμένουν προσκολημμένοι στο υλικό (DNAικό) στοιχείο, αρνούμενοι να ανέβουν επίπεδον, ενώ τόσον ο αρχαιοελληνισμός όσον και ο Χριστιανισμός (Ορθοδοξία) στοχεύουν το ανώτερο, το πνευματικόν επίπεδον. Απλά θυμίζω : 

α) Ελληνισμός : «μᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡμετέρας ἢ τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως μετέχοντας» (Ισοκράτης, Πανηγυρικός). 

β) Χριστιανισμός : «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» (Ματθ.κη’19). 

Ολοκάθαρη η στόχευσις και των δύο : η ελληνική παιδεία για τον Ελληνισμόν και διδασκαλία εκ Θεού για τον Χριστιανισμόν.  Πουθενά δεν αναφέρονται σε υλικό στοιχείο ή ανθρώπινη φυλή. 

Ποιοί είναι οι εβραίοι 

Έχω πάλιν αναφερθεί στο παρελθόν στην προέλευσιν των εβραίων (www.triklopodia.gr/κυανουσ-ουρανοσ-όταν-λέμε-εβραίους-π/). ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΒΡΑΪΚΟΣ ΛΑΟΣ, όπως ας πούμε ελληνικός λαός.  Στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται ξεκάθαρα η προέλευσις των εβραίων : 

Ο Λόγος του Θεού, κάλεσε τον χαλδαίον, τονίζω ΧΑΛΔΑΙΟΝ Αβραάμ να τον ακολουθήσει με την οικογένειά, τους δούλους και τα ζωντανά του, όπου του υποδείξει, να Τον σέβονται και να Τον τιμούν και Εκείνος θα τους προστατεύει (Γεν.ιβ’).  Αυτή η Πίστις και τιμή προς τον Ένα Θεόν είναι το μόνο συνδετικό στοιχείο του τότε δημιουργουμένου εβραϊκού λαού.  Πριν την κλήσιν του Αβραάμ απλά δεν υπήρχαν εβραίοι, ο Ένας Θεός με την Πίστιν προς Αυτόν και τις παλινωδίες λόγω της απιστίας τους, τους κατέστησε λαόν. 

Πολλοί, ακόμα και πατέρες της Εκκλησίας, έχουν κακοχαρακτηρίσει τους εβραίους σαν λαό αποστάτη, αγνώμονα, «σκληροτράχηλον και απερίτμητον τη καρδία» (Πραξ.ζ’51), όπως τους αποκάλεσε ο Ιουδαίος πρωτομάρτυς της Εκκλησίας του Χριστού αρχιδιάκονος Στέφανος.  Ας μου επιτραπεί να διατυπώσω μία δικαιολογία υπέρ εβραίων, που όμως βασίζεται σε κύρια θέματα Πίστεως ; [1]. 

Η Παλαιά Διαθήκη δεν είναι η ιστορία των εβραίων, όπως οι πομφόλυγες των αυτοαποδεικνυομένων εβραίων.  Όπως λένε οι θεόπνευστοι Πατέρες της Εκκλησίας είναι η ιστορία των ανθρώπων, που παλινωδούν λόγω του πνευματικού πολέμου του διαβόλου μεταξύ Πίστεως και απιστίας προς τον Ένα Θεόν.  Είναι η ιστορία των εκ Θεού δοκιμασιών του λαού Του, ώστε να επιστρέφει υπό την σκέπην Του, αλλά τελικώς ο χαρακτηρισμός των απίστων στον Ένα Θεόν, τον Οποίον εν τέλει σταύρωσαν. ¨οσοι ανοήτως επιμένουν να θεωρούν εβραίους όσους έχουν σημιτικό DNA, απλά ξεχνούν ότι ο ενανθρωπισμένος Λόγος του Θεού, η Παναγία και οι πρώτοι χριστιανού ήταν σημιτικής καταγωγής. 

Επειδή κάποιοι αγράμματοι και ανόητοι επιμένουν σε φληναφήματα περί Έλληνος Χριστού και Ελληνίδος Θεοτόκου, απλά αναφέρω τρεις κραυγαλέες αποδείξεις πέραν της παραπομπής [2] : 

α) Ο Χριστός ανέφερε τον Ναόν του Σολομώντος ως Ναόν του Πατρός Του. Γιατί αγανάκτησε με τους εμπόρους εντός του Ναού αλλά και γιατί απαντούσε σε προσφωνήσεις “υιέ Δαυίδ”; Αν ήταν Έλλην γιατί δεν τους διόρθωνε να τον αποκαλούν “υιόν Σωκράτους” ή “υιόν Αλεξάνδρου”; 

β) Η Σαμαρείτις ερώτησε τον Χριστόν γιατί ωμίλησε μαζί της αν και Ιουδαίος. Κατάλαβε την καταγωγή του από ομιλία και ενδυμασία. Προφανώς ως γυναίκα εγνώριζε καλύτερα από μόδα (!!!) και τον είδε Ιουδαίον. Απορώ λοιπόν με εσένα τον βλάκα, που λες ότι φορούσε ελληνική χλαμύδα (!!!). Άραγε πού είδες φωτογραφίες Του, στο επετειακό τεύχος του Cosmopolitan ή άκουσες σε κάποιο πρωινάδικο τις κατινατζούδες στο χαζοκούτι (TV); Αλλά πώς γίνεται να καμώνεσαι τον Έλληνα και να θρέφεσαι με κουτσομπολιά; 

γ) Ο Χριστός κατά την Μεταμόρφωσίν Του στο όρος Θαβώρ, ενεφανίσθη μεταξύ των προφητών Ηλίου και Μωυσέως και όχι μεταξύ των στρατηλατών Μιλτιάδου και Επαμεινώνδα ή των φιλοσόφων Πλάτωνος και Αριστοτέλους. 

Ο όρος λοιπόν “εβραίος” από χαρακτηριστικόν όσων πίστευσαν τον Ένα Θεόν, κατέληξε να χαρακτηρίζει όσους σταύρωσαν και αρνήθηκαν τον Χριστόν. 

Με τον καταληκτικόν όρον, του χαρακτηρίζει σήμερα τον Έλληνα, τον πλέον και των εβραίων ευεργετηθέντα λαόν του κόσμου, που σήμερα αρνείται τον Χριστόν, υπακούων τον πονηρόν. Γιατί πραγματώνεται ακόμα μία φορά στην Ιστορία, αυτό που πρωτοδιαπίστωσεν ο Θουκυδίδης : “πολεμούν τον νούν μας αποδομώντας τις έννοιες (όρους) κι αλλάζουν την καθιερωμένη σημασία των λέξεων για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους”. 

Έτσι ο “Έλλην” σήμερα πιστεύει ότι τον έσωσαν οι πολιτικοί και η ΕΕ, απαξιώνων τους ενδόξους αγωνιστές του 21, που ανέστησαν ένα κεκοιμημένο 400 ετών γένος με την δύναμιν του Χριστού (www.triklopodia.gr/κυανουσ-ουρανοσ-ωδη-στουσ-αγωνιστεσ-τ/ ). Άραγε τί θα πουν όταν αύριο ψοφήσει η ΕΕ και οι πολιτικοί αποδειχθούν στα μάτια και του πλέον ανεγκέφαλου οι μεγαλύτεροι διαχρονικώς προδότες της Ελλάδος; Θα τους κάνουν μνημόσυνο; αλλά τί τύπου; κατά Δία και Αφροδίτη, μουσουλμανικό ή μήπως εβραϊκό για να τιμήσουν την “πίστιν” τους; Τότε θα καταλάβει ο νεοΕΛΛΗΝ, ότι από ηνίοχον του Πολιτισμού, τον κατάντησαν τσανακογλείφτη των εωσφοριστών (www.triklopodia.gr/κυανουσ-ουρανοσ-νεοελλην-από-ηνίοχος/) και θα νοιώσει την διαφορά μεταξύ Έλληνος και Ρωμηού (www.triklopodia.gr/κυανουσ-ουρανοσ-ελλην-ή-ρωμηοσ/ ). Κατά τον όσιον Σωφρόνιον του Essex, η λέξις που χαρακτηρίζει τον παρόντα αιώνα είναι “αποστασία” και οι Έλληνες, ως αποστάτες από την Πίστιν του Ενός Θεού έχομεν τον τίτλον του “σημερινού εβραίου”.  

Cyan Uranus 

υγ— Η τοποθέτησίς μου είναι πλήρως τεκμηριωμένη στην Αγία Γραφή, όπως την δέχεται η Ορθόδοξος Εκκλησία, όπως μας την παρέδωσε ο Ίδιος ο Λόγος του Θεού (Β’πρόσωπον της Αγίας Τριάδος), οι Απόστολοι και Ευαγγελιστές και οι φωτισμένοι από το Άγιον Πνεύμα Πατέρες της Εκκλησίας. Η όλη διάρθωσις του σκεπτικού είναι δομημένη φιλοσοφικώς. Παρακαλώ εκ των προτέρων λοιπόν να μην σχολιάσει κάποιος με τον υποκειμενισμόν του αλλά με βάσιν τις πηγές και τον τρόπον, που ανέφερα, αν έσφαλα. Οποιοσδήποτε άλλος σχολιασμός θα αγνοηθεί, ως εκτός Ορθοδόξου Πίστεως και α-φιλοσοφικός.  

[1] Αναφέρθηκε κάποιος στον πνευματικόν πόλεμον (~Αόρατος πόλεμος – όσιος Νικόδημος Αγιορείτης), που εδέχθησαν οι εβραίοι από τον διάβολον, μάλιστα σε εποχήν που οι πατέρες της Εκκλησίας δεν είχαν καν περιγράψει αυτόν τον πόλεμον;  Αλλά ανέκαθεν στην ιστορία του ανθρώπου υπήρχε ο διάβολος, πειράζων το αγαπημένο πλάσμα του Θεού.  Μέχρι και τον Χριστόν πείραξε στην Αίγυπτον!  Θα άφηνε ελεύθερον τον λαόν, που προσπαθούσε να ακολουθήσει τον Ένα Θεόν;  Οι πειρασμοί λοιπόν του διαβόλου, προς τον άπειρον σε θέματα πνευματικού πολέμου εβραίον, τον κατέστησαν αποστάτη, αγνώμονα, «σκληροτράχηλον και απερίτμητον τη καρδία» 

Υπάρχουν πολλοί άφρονες, που θέλουν να παρουσιάζονται ως ορθόδοξοι Έλληνες αλλά καταλήγουν να συμπεριφέρονται χειρότερον των “εβραίων”, αρνούμενοι την θεοπνευστία της Παλαιάς Διαθήκης.  Αυτό οφείλεται στην παντελή αγραμματοσύνη τους, αφού ούτε καν την Καινή Διαθήκη έχουν διαβάσει, αγνοωντας παντελώς τις αναφορές του Χριστού στα πεπραγμένα της Παλαιάς Διαθήκης και τους πρωταγωνιστές της.  Αυτά τα ανόητα άτομα εμφανίζονται εβραιότεροι των εβραίων, δηλαδή αρνητές του Ενός Θεού.  

[2] Πολλοί ορθόδοξοι δεν πιστεύουν στην εγκυρότητα και την θεοπνευστία της ΠΔ.  Δικαίωμά τους βάσει της θεοδότου ελευθερίας, αλλά να μην δηλώνουν ορθόδοξοι.  Η Αλήθεια της Ορθοδοξίας έχει παραδοθεί από το Άγιον Πνεύμα στους Αγίους Πατέρες των Οικουμενικών Συνόδων.  Ο Μέγας Βασίλειος έχει γράψει : «Εις την Εκκλησίαν ημών λοιπὸν η χρησιμοποιουμένη εκ παραδόσεως ομολογία πίστεως είναι η συνταχθείσα υπὸ των αγίων πατέρων, των συνελθόντων εις την οικουμενικήν σύνοδον και αυτά ακριβώς που διδαχτήκαμε από τους αγίους Πατέρες, αυτά εξαγγέλλουμε σε όσους μας ρωτούν και δεν παραδεχόμαστε νεώτερη πίστη που γράφτηκε από άλλους για μας, ούτε οι ίδιοι τολμούμε να σας παραδώσουμε αυτά που γεννά η δική μας διάνοια, για να μην κάνουμε ανθρώπινα τα λόγια της ευσεβείας» (Άγιος Βασίλειος ο Μέγας – Άπαντα τα έργα σειρά ΕΠΕ Τόμος 1, σελ.337-339 Έπιστολή προς Εκκλησία Αντιοχέων Πατρολογία Migne PG, Τόμος 32 σελ.588C).  Όποιος νομίζει ότι είναι πλέον θεοφώτιστος του Μεγάλου Βασιλείου ας αιρετήσει. 

Διότι από την μία πλευρά μπορεί να επικαλείται τα συνοδικά των Οικουμενικών Συνόδων κατά των αιρετιζόντων επισκόπων (έχοντας ασφαλώς δίκαιον – ομοίως τα επικαλούμαι) αλλά οι ίδιοι παραβλέπουν αντίστοιχα συνοδικά, που επιβεβαιώνουν την θεοπνευστία της ΠΔ και ορίζουν την πλήρη αποδοχή της. 

Καταντά δε γελοίο να υπάρχουν ακόμα και ιερείς (που ψευδώς φέρονται σαν γέροντες, ενώ δεν είναι), οι οποίοι στην Θεία Λειτουργία λιβανίζουν προ της Μεγάλης Εισόδου, ψέλνοντες τον 50ο ψαλμό του Δαβίδ (για να μην αναφέρω και άλλες περιστάσεις, όπως τις Προηγιασμένες ΘΛ) αλλά αποκηρύσσουν την ΠΔ.  Μήπως αγνοούν ότι οι Ψαλμοί είναι τμήμα της ΠΔ;  Μάλιστα πολύ σημαντικόν, ώστε Αγιοι Πατέρες να έχουν κατατάξει τους Ψαλμούς εις μέγιστον όπλον Σωτηρίας.  Πχ. 

«Είναι καλλίτερο να σταματήσει ο ήλιος την τροχιά του, παρά να παραμένει το Ψαλτήριο αδιάβαστο στα σπίτια των χριστιανών» (Μέγας Βασίλειος) 

«Όπως ο ήλιος είναι ο μεγαλύτερος πλανήτης ανάμεσα στους άλλους, έτσι και το Ψαλτήριο είναι ανάμεσα στα άλλα θεόπνευστα βιβλία» (γ.Κλεόπα Ηλίε) 

«Ἂν θὰ μὲ ρωτούσατε νὰ σᾶς πῶ, τὶ κατάλαβα τόσα χρόνια στὴν ἔρημο, θὰ σᾶς ἀπαντοῦσα μὲ μιὰ λέξη: τὴν δύναμη τοῦ ψαλτηρίου» (γΘεόδωρος Σπηλαιώτης, ο ἀσκητὴς τοῦ Ἁγιοφαράγγου») 

Ο Άγ.Ιωάννης ο Χρυσόστομος είναι κατηγορηματικός : «Αδελφαί γαρ αι δύο Διαθήκαι, εξ ενός Πατρός τεθείσαι». 

Ο δε Μέγας Βασίλειος έχει πει «Είναι θεόπνευστη, λοιπόν, η Αγία Γραφή. Μάλιστα, «ούτε μία συλλαβή από τα θεόπνευστα αυτά λόγια δεν είναι περιττή η άσκοπη» (Εις Εξαήμερον, Ομιλία ΣΤ, ΕΠΕ 4,259). 

Ποιός θα τον αμφισβητήσει, πέραν των επισκόπων;