Κείμενο: Όμηρος Ταχμαζίδης
Υπάρχουν αντιρρήσεις στο σχέδιο ανάπλασης του χώρου της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ). Κάποιοι χρησιμοποιούν το ρήμα «διχάζω» για να προσδιορίσουν την χαμηλής έντασης και σε μεγάλο βαθμό προσχηματικής πολλές φορές αντιπαράθεσης. Η έκφραση «διχάζει» είναι εκτός από υπερβολική και προσβλητική προς κάθε έννοια δημοκρατικού διαλόγου και σύγκρουσης εντός του δημοκρατικού πλαισίου λειτουργίας της συντεταγμένης πολιτείας μας. Στην πραγματικότητα
αναφερόμαστε σε διαφωνίες «ειδικών», θεσμών και, επειδή ευρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, πολιτευόμενων και πολιτικών. Ως Δημοτική Κίνηση Θεσσαλονίκης «Υψίπολις» διατυπώσαμε δημοσίως τις αντιρρήσεις και τη γενικότερη αντίθεσή μας στο προτεινόμενο σχέδιο και εκθέσαμε το «σκεπτικό» μας στη διοίκηση της ΔΕΘ κατά την πρόσφατη συνάντησή μας. Στη συνέχεια με βάση τις συμπτώσεις μας για τον ευρύτερο ρόλο της ΔΕΘ και της περαιτέρω ανάπτυξης των δραστηριοτήτων της ανακοινώσαμε, πάλι δημοσίως, ότι θα προτείνουμε μια εναλλακτική πρόταση για να προσπεραστούν τα εμπόδια που παρουσιάζει το συγκεκριμένο σχέδιο και να δοθεί η κατάλληλη προοπτική στην Διεθνή Έκθεση. (Για τις θέσεις της Δημοτικής Κίνησης Θεσσαλονίκης «Υψίπολις» και του υποψηφίου δημάρχου Γρηγόρη Ζαρωτιάδη, Κοσμήτορα της σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, βλέπε: Γρηγόρης Ζαρωτιάδης, «Να σταματήσουμε την προέλαση των >μπετατζήδων<, Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Κυριακή 17 Μαρτίου 2019)
Θα παραθέσω σε μια σειρά άρθρων μου μερικές παρατηρήσεις για τη δημόσια «συζήτηση» επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Αρχίζω με εκείνες επί της στάσεως της Κυβέρνησης και της υποψηφίου της για το δήμο Θεσσαλονίκης Κατερίνας Νοτοπούλου.
Η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει συγκεκριμένο συνολικό σχέδιο για την Θεσσαλονίκη, τον πολιτικό, οικονομικό και πολιτισμικό προσανατολισμό της, στο οποίο να εντάσσεται και ο ρόλος της ΔΕΘ. Απουσιάζει εντελώς η «μεγάλη εικόνα». Προωθεί έτσι ένα αποσπασματικό σχέδιο και περιμένει να υποβληθούν οι αντιρρήσεις και οι διορθώσεις από τους περιλάλητους φορείς της πόλης και να προχωρήσει σε διάφορες διορθώσεις επί της συγκεκριμένης ελλειμματικής πρότασης. Στις αλλαγές και τα «μερεμέτια» που θα ακολουθήσουν τη «διαβούλευση» αναφέρεται με σαφήνεια και η υποψήφια του ΣΥΡΙΖΑ στην Θεσσαλονίκη Κατερίνα Νοτοπούλου όταν δηλώνει ότι: «Ασφαλώς και εγείρονται ζητήματα σε επιμέρους στοιχεία του, όπως η διατήρηση ή μη κάποιων κτιρίων και η εξασφάλιση του απαιτούμενου ποσοστού πρασίνου και της ελεύθερης χρήσης του πάρκου. Για αυτόν ακριβώς το λόγο η διαδικασία διαβούλευσης και ο δημόσιος διάλογος για την ανάπλασή της θα μας δώσουν τη δυνατότητα να τοποθετηθούμε αναλυτικότερα. Να διατυπωθούν στοιχειοθετημένα οι ενστάσεις και προτάσεις των φορέων και ειδικών, τις οποίες είμαι βέβαιη ότι θα ενσωματώσει στην τελική του πρόταση του υπουργείο». (Εφημ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Κυριακή 17 Μαρτίου 2019).
Η δήλωση αυτή φανερώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο την έλλειψη γενικότερου σχεδίου και γενικότερης πολιτικής για τον παρόν και το μέλλον της Θεσσαλονίκης, στην χώρα, στην ευρύτερη περιοχή και στον κόσμο. Εδώ η σύμπτωση απόψεων με εκείνες των διάφορων υποψηφίων δημάρχων από το κομματικό φάσμα της Νέας Δημοκρατίας, «επίσημους» και «ανεπίσημους», είναι ολοφάνερη. (Επ΄ αυτού σε επόμενα σημειώματά μας). Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και η υποψήφιά της στην Θεσσαλονίκη περιμένουν μια κίβδηλη συναίνεση για ένα ζωτικής σημασίας ζήτημα για όλη τη χώρα: ο ρόλος της ΔΕΘ και η Θεσσαλονίκη δεν είναι «παίξε γέλασε». Ο ΣΥΡΙΖΑ και η υποψήφιά του και «παίζουν» και μας «γελάνε» σε σχέση με τη σημαντικότερη σε αυτή την ιστορική συγκυρία πόλη του ελληνισμού. Είναι κωμικοτραγικά τα διάφορα περί αναμέτρησης με την ιστορία («αναμετρώμενοι με τη ιστορία»), διότι πίσω από παρόμοιες πομφόλυγες δεν κρύβεται τίποτε περισσότερο από την μεταφυσική υποκρισία εκείνων που τις διατυπώνουν – μεταφυσική υποκρισία που συνοδεύεται από μπόλικες δόσεις άγνοιας και ασχετοσύνης.
Η κυβέρνηση στο πνεύμα του ελληνικού πολιτικαντισμού θέλει να παρουσιάσει έργο και η υποψήφιά της κινούμενη με γνώμονα τις κομματικές υποχρεώσεις της προσπαθεί να θέσει την κοινωνία της Θεσσαλονίκης ενώπιον ανύπαρκτων διλημμάτων για να στραγγαλίσει με παρόμοιες τεχνικές εκβιασμού κάθε ίχνος δημοκρατικού διαλόγου: «Θα επιστρέψουμε σε μια εσωστρεφή και ατέρμονη συζήτηση ή θα συμβάλλουμε δημιουργικά για το μέλλον αυτής της πόλης;».
Περιμένουμε από την κυβέρνηση και την υποψήφιά δήμαρχό της το ανύπαρκτο συνολικό σχέδιό τους για την Θεσσαλονίκη για να δούμε που και πως τοποθετείται εντός αυτού και το ζήτημα της Διεθνούς Εκθέσεως. Έως τότε καλά θα κάνουν και οι κυβερνητικοί, κοινοβουλευτικοί και αυτοδιοικητικοί εκπρόσωποι της κυβέρνησης και τα τοπικά κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να περιορίσουν τις κορώνες περί δημιουργικής συμβολής στην υπόθεση του μέλλοντος της πόλης…
Σε ποιο απλά ελληνικά: αντί να προσπαθούν με πολιτικούς και ηθικούς εκβιασμούς να κάνουν τους πολίτες της Θεσσαλονίκης να σιωπήσουν, καλύτερα «να βγάλουν οι ίδιο το σκασμό»
Ο Όμηρος Ταχμαζίδης είναι μέλος του Ε.Γ. της «Σοσιαλιστικής Προοπτικής» και μέλος της ΔΚΘ «Υψίπολις» με υποψήφιο δήμαρχο τον Γρηγόρη Ζαρωτιάδη
