ΠΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΝΟΥ

Κυλιόμενος Λίθος – Ο θρίαμβος της Εθνικής μας σαν σήμερα το 2004 και η μεγάλη Δικαιοσύνη του Θεού μας

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ. ΚΥΛΙΟΜΕΝΟΣ ΛΙΘΟΣ. - 4 Ιούλ 2021 - 11:59

«Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καὶ ἔσχατοι πρῶτοι» 

Σαν σήμερα 17 χρόνια πριν, στις 4 Ιουλίου, μέρα Κυριακή, η Εθνική μας ομάδα ποδοσφαίρου άγγιξε το απόλυτο όνειρο: την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου ή EURO. Επρόκειτο για ένα παραμύθι βγαλμένο από την πιο τρελή ονειροφαντασία. Μια Εθνική ομάδα άσημη και ασήμαντη, με ελάχιστες συμμετοχές σε διεθνή πρωταθλήματα, όλες τους αποτυχημένες, τα κατάφερε και από το πουθενά άγγιξε την κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, εκτινασσόμενη στην ποδοσφαιρική στρατόσφαιρα και χαρίζοντας ανεπανάληπτες στιγμές αγαλλίασης και εθνικής ευφορίας στους εκατομμύρια Έλληνες που με μια φωνή πανηγύρισαν από τον έβδομο ουρανό την απροσδόκητη τιτάνια επιτυχία της Εθνικής μας ομάδας.  

Ποιος μπορεί να εξηγήσει άραγε τα αίτια αυτού του θαύματος; Όλα φαίνεται ήταν θέμα πεπρωμένου. Μια ομάδα ο ορισμός του απόλυτου αουτσάιντερ, για την οποία οι στοιχηματικές αποδόσεις στην αρχή του πρωταθλήματος ήταν 150-1 εξέπληξε ολόκληρη την οικουμένη και έζησε το απόλυτο ποδοσφαιρικό όνειρο. Και φυσικά όχι  χωρίς την αξία της καθώς πίσω από το θρίαμβο κρυβόταν σκληρή δουλειά, σχολαστικός συντονισμός, ιδιοφυής καθοδήγηση από τον ελληνόψυχο μαιτρ Ότο Ρεχάγκελ και πάνω απ’ όλα ομαδικό πνεύμα και πραγματική συναδέλφωση. Όλοι οι παίκτες  κινούνταν σαν μια γροθιά με ένα σκοπό αφήνοντας πίσω μικροεγωισμούς, ψωροπερηφάνιες και προσωπικές βεντέτες.  

Και παρ’ όλα αυτά και τι δεν άκουσε η καημένη η Εθνική μας στο δρόμο για τη νίκη αλλά και μετά από τον θριαμβευτικό τερματισμό της. Κατηγορίες ότι το παίξιμο ήταν «αντιποδοσφαιρικό», ότι στερούταν θεάματος, ότι αποστράγγιζε τη ζωή από το ποδόσφαιρο. Χαρακτηρίστηκε ως το «μοναδικό αουτσάιντερ στην ιστορία που όλοι ήθελαν να δουν ηττημένο». Το πρωτάθλημα του 2004 θεωρήθηκε βαρετό, ανέμπνευστο  και ανιαρό. Μέχρι και το αν πήραμε την κούπα με την αξία μας αμφισβητήθηκε από ορισμένους κακομοίρηδες που έφτασαν στο σημείο να διατυπώνουν εξωφρενικές θεωρίες συνωμοσίας ότι μας… την χάρισαν είτε λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων την ίδια χρονιά, είτε επειδή μας κανακεύανε προκειμένου να μας αποκοιμίσουν για το στερεοφωνικό «ξύλο» το οποίο θα άρχιζε λίγα χρόνια αργότερα . 

Όλοι αυτοί απλά δεν μπόρεσαν να χωνέψουν το πώς μια ασήμαντη Εθνική ομάδα μιας μικρής χώρας, που χάρη στις διαχρονικές πολιτικές επιλογές των ηγετών της είχε τη λειτουργία και την αξία του τελευταίου τροχού της αμάξης στα ευρωπαϊκά πολιτικά πράγματα, θριάμβευσε και νίκησε κατά κράτος πολλά – αν όχι όλα – από τα φαβορί εκείνης της χρονιάς στο δρόμο για την κατάκτηση του τρόπαιου. Κατατροπώσαμε την Γαλλία στα προημιτελικά με ένα υπέροχο γκολ αστραπή από το μαγικό κεφάλι του Χαριστέα, δώσαμε σκληρή μάχη με την πολύ δυνατή Τσεχία και κατορθώσαμε στο τελευταίο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου των καθυστερήσεων να σκοράρουμε ένα ουρανοκατέβατο θεϊκό γκολ από στημένη φάση με μια αδιόρατη κίνηση της κεφαλής του Δέλλα και με μια απίστευτα εύστοχη εκτέλεση κόρνερ από τον πατριωταρά μπαλλαδόρο Τσιάρτα και τέλος πηγαίνοντας με τον αέρα του νικητή ήδη από τον ημιτελικό, κάναμε περίπατο μέσα στο «σπιτάκι» των Πορτογάλων εξασφαλίζοντας μια άνετη νίκη και μαζί με αυτή την κούπα από την οποία «κοινώνησε» ο απανταχού Ελληνισμός και οι Ρωμιοί όλων των αιώνων.  

Και όχι μόνο εμείς, καθώς όπως πολύ σωστά έγραψε η ισπανική «Ας», «Φτωχοί όλου του κόσμου σηκωθείτε γιατί είναι η μέρα των Φτωχών της Γης!». Γιατί πράγματι η νίκη μας είχε μια απίστευτη μεταφυσική διάσταση. Πιστεύω ακράδαντα πως δεν ήταν αποτέλεσμα αποκλειστικά σκληρής ομαδικής προσπάθειας και εκπληκτικής συνεργασίας αλλά υποκινούμενη από τα νήματα του πεπρωμένου τα οποία η Θεία Χάρη κινούσε με σκοπό όχι απλά να νικήσουμε ώστε να χαρούν κάποια εκατομμύρια Έλληνες και ο κάθε αδικημένος της γης αλλά για να δοθεί ένα άκρως μεταφυσικό και προειδοποιητικό μήνυμα σε όλους τους ισχυρούς του κόσμου αυτού που νομίζουν ότι διαφεντεύουν την πλάση ξεχνώντας ότι στην πραγματικότητα κουμάντο κάνει Άλλος. Όλοι αυτοί, όσο πανίσχυρους  και αν θεωρούν τους εαυτούς τους αργά ή γρήγορα θα καταποντιστούν, θα χαθούν, οι ηγεμονίες τους θα καταρρεύσουν και μαζί με αυτούς όλοι όσοι πόνταραν στα ψέματά τους, αλλοτριώθηκαν από τον πλησίον τους και έχασαν την ψυχή και την ανθρωπιά τους γινόμενοι υποχείριά και ενεργούμενά τους.  

«Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοί χορτασθήσονται» 

Για να μπούμε λίγο στις λεπτομέρειες και να αναδείξουμε τη σχεδόν μεταφυσική διάσταση της νίκης της Εθνικής μας θα πούμε τα εξής:  Ως γνωστόν, το παιχνίδι στα ημιτελικά με τη Τσεχία είχε πάει στην παράταση με σκορ 0-0. Την περίοδο εκείνη η UEFA είχε θεσπίσει έναν κανόνα γνωστό ως «ασημένιο γκολ» ο οποίος επιδίωκε να αντικαταστήσει το θεσμό του «χρυσού γκολ» που είχε εφαρμοστεί σε πλείστες περιπτώσεις στο παρελθόν. Με το καθεστώς του «ασημένιου γκολ» εάν το παιχνίδι πήγαινε στην παράταση και το πρώτο ημίχρονο της παράτασης έληγε με μια εκ των δύο ομάδων να προηγείται, το παιχνίδι τελείωνε εκεί. Με το «χρυσό γκολ» από την άλλη το παιχνίδι τελείωνε στην παράταση ξαφνικά, με το που έμπαινε το πρώτο γκολ. Ο κανονισμός του «χρυσού γκολ» δεν είχε αποδώσει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα – δηλαδή θεαματικό ποδόσφαιρο και εντυπωσιακά ανοίγματα – και για αυτό είχε αντικατασταθεί από το «ασημένιο γκολ» το οποίο όμως και αυτό δεν είχε προκαλέσει θετικές εντυπώσεις. Για αυτό η UEFA είχε ανακοινώσει από τον Φεβρουάριο του 2004 ότι η ισχύς του θα έπαυε την 1η Ιουλίου του ίδιου έτους, ημερομηνία που εν τέλει συνέπεσε με τον ημιτελικό με την Τσεχία! Παρ’ όλα αυτά την ημέρα εκείνη και μέχρι το τέλος του EURO ο κανονισμός συνέχισε να ισχύει επειδή στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος  ήταν ήδη σε ισχύ. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε πιθανότατα και το αμετάκλητο εισιτήριο στον τελικό για την Εθνική μας για τον εξής λόγο:  Εάν ίσχυε το χρυσό γκολ, πολύ πιθανό οι στρατηγικές των δυο ομάδων να διέφεραν στην παράταση και να μην είχαν δημιουργηθεί οι συνθήκες που θα οδηγούσαν στο θεόσταλτο κόρνερ. Εάν ούτε το χρυσό ούτε το ασημένιο γκολ βρίσκονταν σε ισχύ, θα υπήρχε και δεύτερο ημίχρονο όπου ήταν αρκετά πιθανό οι Τσέχοι να ισοφάριζαν, κάτι που ήταν σε απόλυτη θέση να υλοποιήσουν καθώς στη φάση των ομίλων είχαν πετύχει εντυπωσιακές ανατροπές. Ενώ σε κάθε ματς βρισκόταν πίσω στα σκορ εν τέλει κατάφερναν να προηγηθούν. Έτσι είχαν νικήσει  τη Γερμανία, πετώντας την εκτός πρωταθλήματος ήδη από την φάση των ομίλων. Ακόμα όμως και με το καθεστώς του «ασημένιου γκολ» στην περίπτωση που το γκολ έμπαινε οποιαδήποτε άλλη στιγμή εντός του 1ου  ημιχρόνου της παράτασης, εκτός του τελευταίου λεπτού, υπήρχε, θεωρητικά τουλάχιστον, χρόνος για την αντίπαλη ομάδα να οργανώσει αντεπίθεση και να σκοράρει. Οι συνθήκες υπό τις οποίες μπήκε το νικηφόρο γκολ ήταν οι μοναδικές δυνατές ώστε να είναι αδύνατη η ανατροπή του σκορ και η Εθνική να εξακοντιστεί αυτοστιγμεί στο τελικό. Πρόκειται για μια απίστευτη συγκυρία και για μια υπέροχη νίκη που αμφιβάλλω εάν ήταν θέμα «τύχης» ή «σύμπτωσης» αλλά υπογράμμιση του γεγονότος ότι ο θρίαμβος της Εθνικής μας είχε εξαιρετικά βαρύνουσα σημασία και συμβολικό περιεχόμενο.  

Μετά τη νίκη στα ημιτελικά πολύς κόσμος, τόσο οι αθλητές όσο και οι φίλαθλοι και οι απανταχού Έλληνες,  πίστευαν ότι το κύπελλο ήταν δικό μας. Για πολλούς το EURO είχε ήδη τελειώσει  και το τελευταίο ματς με την Πορτογαλία ήταν σχεδόν διαδικαστικό. Κυκλοφορούν πολλές μαρτυρίες για τον απίστευτο πανζουρλισμό και τη σχεδόν θεϊκή μακαριότητα που ακολούθησε τους διαδοχικούς θριάμβους της Εθνικής. Σε κάποια σχόλια που αλίευσα από το γιούτιουμπ διατυπώνονται τα εξής θαυμαστά και πανέμορφα: 

«Σείστηκε ολόκληρος ο πλάνητης όπου υπήρχαν Έλληνες όταν μπήκε στο πλεκτό η μπάλα απο το άγιο κεφάλι του Δέλλα μετα απο το κόρνερ με GPS του μάγου Τσιάρτα ,δεν υπάρχει η εκτέλεση ο Δέλλας μόλις που την ακουμπά με το κεφάλι με ελάχιστη προσπάθεια όπου και να έβρισκε πιστεύω θα πήγαινε μέσα ακομα και ως αυτογκόλ…Φίλος αστυνομικός που δεν είδε το μάτς και είχε υπηρεσία στο Λυκαβηττό είδε απο ψηλά ολόκληρη την Αθήνα να σείεται οπως μου είπε, ακούστήκε ενα υπόκωφο βουητό απο 5.000.000 Έλληνες, όταν μπήκε το γκολ του Δέλλα σαν σεισμός σαν την Συλλογικη Συνείδηση που για λίγα δευτερόλεπτα αλλα και ολόκληρη την βραδιά βρέθηκε στον Όλυμπο και σε trance state μετα απο αυτή την εκπληκτική γκραν γκινιόλ εξέλιξη που δεν θα μπορούσε να φανταστεί ούτε ο Χιτσκοκ και ο Στίβεν Κίνγκ μαζί…»(εδώ) 

«Μετα τον τελικο πηγα να αγορασω μια πιτα. Οταν πηγα να πληρωσω ο μαγαζοτορας μου ειπε ”αστο ρε φιλε, τι να πληρωσεις” και γελούσαμε σαν τρελοι και οι δυο. Δακρυζω και μονο που το θυμαμαι…»(εδώ) 

Αξίζει να επισημάνουμε ότι η Εθνική μας νίκησε στο τελικό την Πορτογαλία μέσα στην ίδια της την έδρα. Κάνοντας μια μικρή ιστορική αναδρομή… μερικών αιώνων βλέπουμε ότι η Πορτογαλία ήταν η χώρα που πρωτοστάτησε την περίοδο των μεγάλων εξερευνήσεων της οικουμένης από θαλασσοπόρους,  η οποία εγκαινίασε μια νέα περίοδο στην ανθρώπινη ιστορία και οδήγησε στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο  πλέγμα αλληλεξαρτήσεων, στη σημερινή υπερδικτυωμένη ανθρωπότητα . Οι μεγάλες ανακαλύψεις που Πορτογάλοι εξερευνητές όπως ο Βάσκο ντα Γκάμα και ο Μαγγελάνος πραγματοποίησαν, λίγες δεκαετίες μετά την πτώση της Ρωμανίας, οδήγησαν με μαθηματική ακρίβεια στο σημερινό κόσμο, ο οποίος πια φλερτάρει επικίνδυνα με την τυραννία και τον ολοκληρωτισμό . Τους τελευταίους αιώνες η Ρωμιοσύνη έχει μείνει στο προσκήνιο, σχεδόν ξεχασμένη και παρατημένη με μόνη τη Ρωσία να αποτελεί έναν διστακτικό και αναποτελεσματικό φορέα του πνεύματός της, λόγω των προχριστιανικών παγανιστικών καταλοίπων και των έντονων δυτικών επιρροών της οι οποίες την εμποδίζουν και της αποστερούν τον οικουμενικό σωτηριακό πανανθρώπινο ρόλο που διαδραμάτιζε ελέω Θεού η Ρωμανία την πρώτη μετά Χριστόν χιλιετία. Ίσως άραγε ο απροσδόκητος θρίαμβος της Εθνικής Ελλάδος επί της χώρας που έθεσε τα θεμέλια για τη διαμόρφωση του σημερινού μας κόσμου να υποδηλώνει τον ερχομό μιας νέας εποχής όπου η ελλαδική Ρωμιοσύνη θα αναλάβει και πάλι τα πολιτισμικά ηνία της ανθρωπότητας εκμεταλλευόμενη τα επιτεύγματα των προηγούμενων αιώνων καθώς και των εκχριστιανισμό, έστω και σε επιφανειακό επίπεδο,  πολλών περιοχών της Οικουμένης, ο οποίος ενδεχομένως έχει λειτουργήσει ως πρόπλασμα για τον μελλοντικό ερχομό της Ορθοδοξίας. Ακόμα και η ημερομηνία του τελικού ενδεχομένως  δεν ήταν τυχαία. 4 Ιουλίου, ημέρα Κυριακή : Η ημέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και η  ημερομηνία όπου εορτάζεται από το σπουδαιότερο νέο έθνος των τελευταίων αιώνων η – προσωρινή έστω – απελευθέρωση του από την αποικιοκρατία και την ξένη ηγεμονία, πόθος όλων των αδικημένων και καταπιεσμένων λαών της γης. 

Μια μικρή πρόγευση της μακάριας Δικαιοσύνης του Θεού, η οποία εκδηλώνεται περιοδικά δια μέσου των αιώνων και θα εκδηλωθεί για τα καλά και με όλη τη μεγαλοσύνη της την Έσχατη Ημέρα ήταν η νίκη της Εθνικής μας. Μπορεί να φαίνεται υπερβολικό αλλά αυτό που πέτυχε η Εθνική μας ομάδα κατάφερε να συνταράξει πολλούς ανθρώπους για τους οποίους η Ελλάδα δε σημαίνει φαινομενικά απολύτως τίποτε. Σε αγγλόφωνο βίντεο του γιουτιούμπ στα σχόλια ένας θεατής  αφηγείται τα εξής (πρόκειται για μετάφραση):  

«Είμαι από την Κολομβία, δεν μου αρέσει ιδιαίτερα το ποδόσφαιρο αλλά όταν συνέβη αυτό ήμουνα 8 χρονών και θυμάμαι ότι παρακολουθούσα κάθε παιχνίδι της Ελλάδας και τους υποστήριζα με πάθος. Έκλαιγα όταν νίκησαν και δεν ξέρω το γιατί. Δεν είχα παρακολουθήσει κάποιο μεγάλο τουρνουά ποδοσφαίρου στο παρελθόν και δεν ήξερα σχεδόν τίποτε για το άθλημα αλλά αισθανόμουν τέτοια ισχυρή σύνδεση με την ελληνική ομάδα που πάντα θα το θυμάμαι. Εύχομαι να μπορούσα να πάω στην Ελλάδα κάποια μέρα» 

Φαίνεται πως αυτή η αίσθηση υπερβατικού δικαίου την οποία επιθυμεί ο κάθε άνθρωπος και βρίσκεται βαθιά ριζωμένη στην ψυχή του, αφού όλοι είμαστε εικόνα του Θεού που μας έπλασε, ενεργοποιήθηκε στις καρδιές πολλών συνανθρώπων μας ψυχανεμιζόμενοι την Θεία Δικαιοσύνη στην νίκη της Εθνικής μας ομάδας. Πιστεύω πως η στιγμή δεν αργεί όπου οι δίκαιοι της εποχής μας θα βιώσουν ξανά και με μεγαλύτερη ένταση το αίσθημα της δικαίωσης να ενεργοποιείται στις καρδιές τους γιατί ο κόσμος μας ευτυχώς αλλάζει. Παρ’ όλο το σκότος, την καταπίεση, την τρομοκρατία διαφαίνεται σχεδόν ξεκάθαρα ότι ο έλεγχος έχει αρχίσει να χάνεται. Το διεθνές σύστημα αποδιοργανώνεται.   

Για τέλος ας αφήσουμε κάποιους στίχους που μόνο από τη ψυχή ενός Ρωμιού μπορούν να αναβλύσουν και μόνο Ρωμιούς εν πνεύματι μπορούν να συγκινήσουν και ας ελπίσουμε στη Δικαιοσύνη και στο Μέγα Έλεος του Κυρίου Ημών Ιησού Χριστού:  

Μην κλαις και μη φοβάσαι το σκοτάδι
εμείς που ζήσαμε φτωχοί
του κόσμου η απονιά δε μας τρομάζει
θα έρθει και για μας μια Κυριακή 

kyliomenoslithos@protonmail.com 

Loading...

Συμπληρώστε το e-mail σας για να λαμβάνετε τα νέα από το Triklopodia πρώτοι!:

Στείλε μας το άρθρο σου

Οιοσδήποτε θίγεται από άρθρο ή σχόλιο που έχει αναρτηθεί στο “Triklopodia.gr”, μπορεί να μας ενημερώσει, στο “triklopodia@hotmail.gr” ώστε να το αφαιρέσουμε άμεσα. Ομοίως και για φωτογραφίες που υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.

Στην Τρικλοποδιά ακούγονται όλες οι απόψεις . Αυτό δε σημαίνει ότι τις υιοθετούμε η ότι συμπίπτουν με τις δικές μας .



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ triklopodia@hotmail.gr