Η σφοδρή εξέλιξη του πολέμου με πλήγμα εναντίον της Ρωσίας ήταν στα άμεσα σχέδια του ΝΑΤΟ διά μέσω της Ουκρανίας. Όπως ήταν αναμενόμενο και έχοντας υπόψη ότι η Ουκρανία χάνει τον πόλεμο, χάνοντας και συνεχώς εδάφη, οι Η.Π.Α. και οι σύμμαχοι της προκειμένου να πλήξουν τη Ρωσία, συναίνεσαν στην απαίτηση της Ουκρανίας να κτυπήσει τη Ρωσία κάνοντας χρήση τους πυραύλους ATACMS.
Η Ρωσία από την άλλη ήταν και είναι έτοιμη και αποφασισμένη να αντιμετωπίσει την Ουκρανία και το ΝΑΤΟ με ότι αυτό συνεπάγεται για την ανθρωπότητα. Η Ρωσία σε αυτή τη φάση και μη έχοντας πολλές επιλογές απάντησε σε αυτό το χτύπημα χρησιμοποιώντας εναντίον της εχθρικής Ουκρανίας για πρώτη φορά διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο. Από το οπλικό σύστημα χρησιμοποίησε τον εκσυγχρονισμένο και πανίσχυρο πύραυλο RS-26 Rubezh ο οποίος έχει την ικανότητα να διανύει 800χλμ φτάνοντας στο στόχο του σε λιγότερο από 5 λεπτά. Δεν υπάρχει αμφιβολία μετά από αυτή την εξέλιξη ότι η ανθρωπότητα προχωρά ραγδαία σε ακόμα πιο σκληρές φάσεις του Γ΄Π.Π. Μακάρι να μην είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο, όμως τα ψέματα τελείωσαν. Η ΝΤΠ θέλει επίμονα αυτή τη ραγδαία εξέλιξη του Γ΄Π.Π και το πετυχαίνει.
Δυστυχώς όμως παρά τις εξελίξεις αυτές και παρόλα όσα ζούμε και βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, βλέπουμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι από εμάς δεν προβληματίζονται σχεδόν καθόλου για τις εξελίξεις που γίνονται γύρω μας και δεν συνειδητοποιούμε το κακό που έρχεται και που θα αλλάξει τη ζωή όλων μας. Εξακολουθεί να μας διακατέχει ο εγωισμός, η ζήλια και η απληστία. Δεν λέμε με την καρδιά μας ένα δόξα σοι ο Θεός για αυτά που έχουμε και που μπορεί αύριο να μην έχουμε. Ένα δόξα τω Θεώ που είμαστε καλά αλλά σχεδόν πάντα έχουμε παράπονα για ασήμαντα θέματα. Δεν τολμούμε να πούμε ένα συγνώμη για τα λάθη που κάναμε στο συνάνθρωπό μας, ζητούμε περισσότερα, χάσαμε την υπομονή μας και μας κυριαρχούν νεύρα και απογοήτευση.
Βλέποντας όλα αυτά, έρχεται στη σκέψη μου το διαχρονικό ποίημα του μεγάλου μας ποιητή, Οδυσσέα Ελύτη, με τίτλο “ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ”:
«Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Μούτρα. Νʼ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις. Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σʼ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα.
Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα.
Όσο κι αν κανείς προσέχει όσο κι αν το κυνηγά πάντα, πάντα θα’ ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.»
Ο Ελύτης έγραψε αυτό το ποίημα το 1972 δηλαδή πριν 52 χρόνια, και όμως είναι διαχρονικό γιατί δεν καταλάβαμε ακόμα το αληθινό νόημα αυτής της ζωής. Ο Θεός να μας προστατεύει σε αυτά τα δύσκολα χρόνια που έρχονται.
Λευκωσία / Κύπρος
