Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξαφνικά θυμήθηκε πως υπάρχει ανάγκη για στήριξη της οικογένειας – Ποιες είναι όμως οι πραγματικές προθέσεις του;
Ελευθέριος Ανδρώνης
Κυριάκος Μητσοτάκης: Η εξαγγελία του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκου Μητσοτάκη περί δημιουργίας ενός νέου, ξεχωριστού υπουργείου για Θέματα Κοινωνικής Πολιτικής και Πολιτικής για την Οικογένεια, το Δημογραφικό Ζήτημα και τη Στέγαση, που ουσιαστικά θα έρθει να καλύψει αρμοδιότητες που αυτή τη στιγμή υπάγονται στο Υπουργείο Εργασίας, προκαλεί κάποια εύλογα ερωτήματα και απορίες.
Η πρόθεση για τη σύσταση ενός τέτοιου Υπουργείου φαινομενικά δείχνει καλή, άλλα το θέμα είναι ποιος την ανακοινώνει και τι έχει κάνει έως τώρα που να στηρίζει τα λεγόμενά του.
Και αναρωτιέται κανείς:
Τι ήταν άραγε αυτό που εμπόδισε για τέσσερα ολόκληρα χρόνια τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως πρωθυπουργό της χώρας να αναλάβει δράση για το δημογραφικό, και να εφαρμόσει πολιτικές υπέρ της οικογένειας; Η πανδημία δεν τον εμπόδισε να περάσει ένα σωρό αντιλαϊκά νομοσχέδια κάθε είδους. Ήταν τόσο ασήμαντο το θέμα της υπογεννητικότητας που το θυμήθηκε τώρα που τον πιέζουν πολιτικές δυνάμεις από τα «δεξιά» του ή του φαινόταν τόσο δύσκολο που του πήρε τέσσερα χρόνια να το σκεφτεί και να το αποφασίσει;
Γιατί πρέπει να πιστέψει κάποιος τον κ. Μητσοτάκη πως ξαφνικά ενδιαφέρθηκε για την υπογεννητικότητα, όταν ο ίδιος άλλα και ο προκάτοχός του Αντώνης Σαμαράς, αντί να θεσπίσουν σημαντικές παροχές στους τρίτεκνους και τους πολύτεκνους, έκαναν το παιδί «τεκμήριο» για υψηλότερη φορολογία;
Γιατί πρέπει να δώσει κανείς βαρύτητα στην εξαγγελία του κ. Μητσοτάκη όταν ο ίδιος επανειλημμένως έχει δηλώσει πως το πρόβλημα της χώρας δεν θα λυθεί με κίνητρα για αύξηση των γεννήσεων, άλλα με «ώριμη και συνειδητή ένταξη αλλοδαπών στην ελληνική κοινωνία»;
Αν το κόμμα Μητσοτάκη ενδιαφερόταν πραγματικά για τη δημογραφική αιμορραγία της Ελλάδας, δεν έπρεπε πρώτα να είχε φροντίσει να φρενάρει τη μαζική φυγή νέων στο εξωτερικό που εγκαταλείπουν άρον – άρον τη φτωχοποιημένη χώρα μας, λόγω των πενιχρών μισθών, των υψηλών φορολογιών και της ανεξέλεγκτης αισχροκέρδειας των πάσης φύσεως «νταβατζήδων» που πίνουν το αίμα του κοσμάκη;
Ποια ακριβώς οικογένεια θα στηρίξει ο κ. Μητσοτάκης; Την παραδοσιακή οικογένεια η οποία εδώ και τέσσερα χρόνια πολεμείται λυσσαλέα από όλα τα συστημικά «τσοπανόσκυλα»; Θα στηρίξει τον κάθε οικογενειάρχη που βαφτίζεται από τη νεοταξική προπαγάνδα (που το ίδιο το κόμμα Μητσοτάκη προωθεί) ως «κυρπαντελής», «οπισθοδρομικός», «σκοταδιστής», «ομοφοβικός» κλπ;
Πώς ακριβώς θα ευνοήσει τις γεννήσεις ο κ. Μητσοτάκης όταν το κυοφορούμενο έμβρυο δεν έχει κανένα νομικό ή ανθρώπινο δικαίωμα και οι εκτρώσεις παρουσιάζονται ως μια επαινετή «δημοκρατική» πράξη; Εδώ η ΝΔ δεν τόλμησε να κρατήσει ούτε μερικές ώρες αναρτημένες τις αφίσες μιας καμπάνιας υπέρ της αγέννητης ζωής, θα μπορέσει να διαμορφώσει ολόκληρο θεσμικό πλαίσιο υπέρ της γέννησης;
Τι ακριβώς θα προσφέρει το υπουργείο Οικογένειας, όσο η κάθε έγκυος γυναίκα αναγκάζεται να ξοδεύει μια μικρή περιουσία σε ιδιωτικό μαιευτήριο για να γεννήσει και όσο η διάλυση της δημόσιας Υγείας επιτρέπει τραγικά περιστατικά όπως η 28χρονη στην Κέρκυρα που έχασε το κυοφορούμενο μωράκι της επειδή δεν υπήρχε πτητικό μέσο ή όπως η 19χρονη στη Νέα Μάκρη που πέθανε μαζί με το μωρό της από ενδομήτρια αιμορραγία επειδή δεν υπήρχε ούτε ένα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ να την μεταφέρει σε νοσοκομείο;
Μήπως το Υπουργείο Οικογένειας που δήθεν έρχεται να λύσει το δημογραφικό είναι απλά το πολιτικό «δόλωμα», για να αλλάξουν όλες οι επίσημες θέσεις του κράτους για το τι εστί οικογένεια; Μήπως η βασική τους επιδίωξη είναι να αναδειχθεί η εναλλακτική «οικογένεια» με ΛΟΑΤΚΙ προσανατολισμούς; Μήπως αυτό το Υπουργείο έρχεται, όχι για να ανεβάσει την παραδοσιακή πυρηνική οικογένεια στη θέση που της αξίζει, άλλα για να την κατεβάσει στα τάρταρα της Νέας Εποχής και να την εξισώσει δίπλα σε αφύσικες συνάψεις σχέσεων που βαφτίζονται ως «οικογένειες»;
Γνωρίζουμε ήδη την απάντηση. Σύμφωνα με τα όσα ανέδειξε το ρεπορτάζ της «ΕΣΤΙΑΣ» για το πόρισμα Σισιλιάνου και την πρόθεση της ΝΔ να δημιουργήσει υπουργείο ΛΟΑΤΚΙ με εθνικό μηχανισμό που θα ακολουθεί το μοντέλο Καναδά, Μεγάλης Βρετανίας κλπ, το υπουργείο Οικογένειας φαίνεται πως είναι απλά η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Η κανονική οικογένεια, να βρεθεί στην ίδια (και χειρότερη) μοίρα αντιμετώπισης με την παρά φύσιν «οικογένεια», υπό το πρόσχημα της «ισότητας».
Καμία προκοπή δεν πρόκειται να δούμε στο δημογραφικό από έναν άνθρωπο και ένα κόμμα που όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται να βοηθήσει την οικογένεια, άλλα δεν μπορεί να αναγνωρίσει καν τι είναι πραγματική οικογένεια…
