Ευχαριστώ για την προτροπή να γράψω περί τσίπας,τον ημιώνυμο σχολιαστή Voulis Kagelos .
Aπευθύνεται σε επώνυμο αρθρογράφο που αναφέρετε σε καταστάσεις και γεγονότα που βίωσε σε δύσκολα χρόνια.
Τότε έτρωγε παπάρα που δεν ήταν ξετσίπωτη,έπιανε τσίπα ή αλλιώς καϊμάκι,από το βράσιμο του γάλακτος για παστερίωση και αποτελούσε το καθημερινό μας πρωινό.
Ακολουθούσε η τσίπα που έπιανε η σάλτσα που αλείφονταν σε μια φέτα ψωμί όταν αυτό απορροφούσε την υγρασία της.
Η βρεγμένη φέτα ψωμί πασπαλισμένη με ζάχαρη ,προσφέρονταν πιο εύκολη και πιο συχνή και πάντα ξετσίπωτη.
Το ίδιο ξετσίπωτη και η φέτα με λίγο λάδι,αλάτι και ρίγανη που ζητούσαμε σαν παιδιά με κοντά παντελόνια που τρέχαμε στις
αλάνες και αδιάντροπα και ξετσίπωτα όλο πεινούσαμε.
Το ίδιο και η φέτα κατσικίσιο τυρί στο ψωμί που ήταν λιγότερο διαθέσιμη αν και ξετσίπωτη κι αυτή.
Ταυτόχρονα τα παιδιά αυτών που διέθεταν τσίπα στην γειτονία μας ,τρώγανε στα κρυφά να μην τους βλέπουμε εμείς τα ξετσίπωτα.
Πράγματα σπάνια για εμάς ,όπως μορταδέλα,κασέρι , σαλαμάκι και αλοιφές με αυγά ψαριών με βουτυράκι.
Ήταν παιδιά ευυπόληπτων οικογενειών μπάτσων ή υπαλλήλων με καθαρό πιστοποιητικό φρονημάτων ή ταγματαλήτων της κατοχής όπως τους έλεγε η γιαγιά μου .
Αθυρόστομη ξετσίπωτη και αυτή ,που μεγάλωσε μόνη και χήρα, δυο ξυπόλητα πραγματικά προσφυγάκια, τα παιδιά της .
Ήταν και ξεμάνικη με σηκωμένα μανίκια στα χέρια που έδωσαν της σκάφης και κατάλαβε και πέθανε χωρίς σύνταξη και επιδόματα..
Αχρείαστα πράγματα σήμερα και καθόλου ξετσίπωτα ,αφού τα προσφυγάκια στεγάζονται δωρεάν και εισπράττουν επιδόματα με κάρτες που δεν πιάνουν ούτε τσίπα ούτε μάκα.
Σήμερα πέρασαν αυτά και ξεχάστηκαν και ο φίλος σχολιαστής πιθανόν να τα αγνοεί για να επικαλείται την τσίπα που δεν διαθέτει ή διαθέτει ο ίδιος.
Αυτή που εγώ δεν αντιλήφθηκα να διαθέτουν αυτοί που γνώριζαν πως ζούσαμε ,αυτοί που στο σχολείο μας φώναζαν λαμπράκια.
Αυτοί που στην κοντινή εκκλησία, έδιναν τα εξαπτέρυγα μόνο στα παιδιά που γνώριζαν ,άσχετα που εμείς πηγαίναμε από τις 6 το πρωί για να προλάβουμε.
Δεν συνεχίζω δεν υπάρχει λόγος να πείσω κανένα κύριε Kagelos για την τσίπα που διαθέτω ή δεν διαθέτω.
Η τσίπα που επικαλείσαι ,σήμερα κυκλοφορεί ελεύθερα και δημοσία την βλέπουμε εφαρμοζόμενη και επιβαλλόμενη παντού με μορφή μάσκας και ορθά πράττει και με εγκαλεί ως ξετσίπωτο εμένα που δεν φοράω ούτε φερετζέ.
Μια διαπίστωση, δεν άλλαξε τίποτε από τότε μέχρι τώρα μόνο τα μέσα.
Ίδια τα πρόσωπα και τα μυαλά ίδιοι οι άνθρωποι,οι νοοτροπίες όλα ίδια.
Η ίδια ξετσιπωσιά, τότε όμως προσπαθούσε να κρύβεται με τις ίδιες κρυφές μάσκες του πατριωτισμού και της εθνικοφροσύνης.
Οι ίδιες μάσκες των αριστερών που πούλησαν το αγνό πατριωτικό αίσθημα του λαού.
Οι ίδιες μάσκες που τώρα οι ιεραρχία φορά επάνω από τα γένια.
Δεν άλλαξε τίποτε, μόνο οι τίτλοι ,απλά η ξετσιπωσιά τώρα έγινε θεσμός και συμμετέχει σε δεξιώσεις δημοκρατίας ,το ίδιο που έκανε και η Φρειδερίκη.
Το έχω δει το έργο ,τώρα παίζουν τις επαναλήψεις βελτιωμένες.
Η βία ,βία και ακόμη δεν είδαμε τίποτε ,μόνο προκαταρκτικές δοκιμές.
Ίδια τα ξεπουλήματα από τους ίδιους προδότες ξετσίπωτους.
Ίδιος και ο λαός ντουρντουβάκι πάντα στην πλειοψηφία ,τώρα ίσως περισσότερο λόγω καλοπέρασης και αδιόρατων μέσων επιβολής
Και διότι γνωρίζω το παλιό σενάριο, ελπίζω οριακά να μην αναγκαστώ και χωρίς τσίπα να φάω το χάπι,τώρα που μεγάλωσα
και οι δυνάμεις οδεύουν προς την κάθοδο.
Μια παράκληση μόνο με όση τσίπα μου απέμεινε κυρίως στο καθεστωτικό παπαδαριό που γνωρίζω από παλιά.
Αφήστε με ελεύθερο να ζητώ να αντλώ δύναμη στην μόνη Πηγή που πιστεύω .
Μια φορά πρωτοτυπίσατε και κλείσατε τις εκκλησίες ,ή επανάληψη κουράζει .
Μην με προστατεύετε άλλο σαν τον Ζορο υποχρεωτικά με τις μάσκες.
Αφήστε με ελεύθερο στη μιζέρια μου και για επιβίωση να φάω την παπάρα μου με το κατσικίσιο γάλα όπως παλιά,
Εσείς φάτε την δική σας, με όποια μέσα και υλικά θέλετε .
Το ίδιο ξετσίπωτα και ελεύθερα με τη μάσκα του γούστου σας.
Κωνσταντίνος Καλιμαυκίδης
