ΤΟ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΤΟΥ ΨΕΥΤΟΡΩΜΑΙΪΚΟ, ΠΟΥ ΚΑΜΜΩΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΤΗ ΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
Είναι αλήθεια ότι σήμερα τη γη των άλλοτε περήφανων απογόνων των Ελληνικών εποποιϊών την κυβερνάει μία βρωμερή και γλοιώδης μετάλλαξη-υβρίδιο χατζηαβάτηδων και Κοραήδων δουλοπάροικων. Κάμποσοι Έλληνες ακόμα βολοδέρνουν στο να κρατηθούν και άλλο ή να μετατραπούν και αυτοί σε καματερά της εξουσίας της Δύσης του Κοραή!
Από την πλέμπα που μας κυβερνάει μετά την δολοφονία του ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ του ευλογημένου και προδομένου Ιωάννη Καποδίστρια, τι να πρώτο θυμηθούμε; Τα τσογλάνια που έντυσαν βασιλιάδες και μας τα πάσαραν για κυβερνήτες; Τίς ορδές των αγιογδυτών που έφεραν μαζί τους; Τους επόμενους φτιαχτούς βασιλιάδες; Τι!!!!!
Βέβαια έχουμε να θυμόμαστε και την μπάσταρδη φάρα των μεγαλοσυμπατριωτών μας που αντί να τιμήσουν την εύνοια που τους επεφύλαξαν οι συμπατριώτες τους, να τους αναδείξουν σε εκπρόσωπους των αιματοκυλισμένων και ρακένδυτων πρώην ραγιάδων, πήγαν και κατέθεσαν αυτή την αναγνώριση στα θησαυροφυλάκια των Ρότσιλντ και των λοιπών καθαρμάτων της μασονικής πλουτοκρατίας. Και οι μεν ασυνείδητοι ή κοντραμπαγκέρηδες ρουφούσαν κρυφά και φανερά το αίμα των σκλάβων, που σφάζονταν για λίγη ελευθερία, έρποντας στους θρόνους της Ευρώπης οι άλλοι, οι αρχοντάδες Φράγκοι και Φραγκόψυχοι υποτακτικοί των Ασκενάζι , καμπαλιστών – εβραίων και της δήθεν προόδου των «αρχών» της Ψευδώνυμης Γαλλικής Επανάστασης και της ακόμα πιο απατηλής «αστικής – δημοκρατίας».
Ζούμε δυστυχώς σε ένα δυστοπικό κόσμο, κάτι που μας το βεβαιώνουν με κάθε τρόπο αλλά αρνούμαστε να αποδεχτούμε. Διότι η αποδοχή σημαίνει έγκλημα για το … καλό μας, δηλαδή λύτρωση (να τους είμαστε και υπόχρεοι κιόλας) ενώ η άρνηση αποδοχής σημαίνει αδυναμία να «καταλάβεις» τον… κόσμο! Οπότε μπαίνεις στην ομάδα των απροσάρμοστων επικίνδυνων για την έννομη τάξη του αστικού καθωσπρεπισμού, τουλάσχιστον. Για όσα αντέχει το ντελικάτο στομάχι των «μοσχαναθρεμένων μοσχαριών» που μας έχουν κατσικωθεί στον -αλίμονο θεληματικά- σκυφτό σβέρκο μας.
Ίδια και εμείς αναχαράζουμε ότι ξεφεύγει από τι; Μασέλες τους ή ότι μας σκορπάνε με φειδώ τα αφεντικά τους ώστε να μας έχουν εύχερους και πρόχειρους όποτε θέλουν να μας πετάξουν προσάναμα στα τόσα μέτωπα τα οποία μεθοδικά έχουν τοποθετήσει ολόγυρά μας. Και εμείς απολαμβάνοντας τη μακάβρια ανεμελιά που μας προσφέρουν με όλες τις μοντέρνες ιδέες και «ευκολίες» που παρασκευάζουν εκεί στην … πρωτοπόρα εσπερία ,τα καλύτερα από-φάγια τους, και γλυκύτατους «λωτούς» τους ξεχνάμε πρόθυμα ακόμα και το όνομά μας , για μια Κίρκη, και ας μεταβάλει σε … ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ.
Ναι αγαπητοί συν -Έλληνες δεχτήκαμε να μεταβληθούμε σε ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ επειδή μας έδωσαν πρόθυμα και άφθονα τα ξυλοκέρατα της ευτέλειας, του εξεφτελισμούς, της αναισχυντίας,της τεμπελιάς και της … ατσιδωσύνης. Και περιδιαβαίνουμε τη ζωή μας ζώντας άσκοπα καί άσωτα, χωρίς να θέλουμε να σκεφτούμε ότι το λογαριασμό θα μας τον φέρουν οι … φίλοι μας που ολοπρόθυμα μας έσπρωξαν στον κατήφορο της ,,, ευκολίας και χωρίς φρένα.
Λαός που ξεχνά την ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει (Σανταγιάνα Ισπανός φιλόσοφος), στη χειρότερή της εκδοχή, θα πρόσθετα γεμάτος πικρία. Και δυστυχώς ο νεο Έλληνας δείχνει να μη θέλει να συνέλθει από την μεθη του κάτω μισού του σώματος, την ψευτομαγκιά και την καλοπέραση. Και σε αυτό βρίσκει την απόλυτη συμπαράστα-ση της «πολιτισμένης» Δύσης» που από τα χρόνια της Επανάστασης το δανείζει τοκογλυφικά και εκβιαστικά το κόστος για το σχοινί που θα το μετατρέψουν σε θηλειά… σαν φτάσει η ώρα!!! Και η ώρα κοντοζυγώνει.
Αλλά εμείς ως άλλες Εστιάδες εξακολουθούμε να βυθιζόμαστε ασυλόγιστα και ανέμελα στο επικίνδυνο και ίσως έσχατο ταξίδι μας στην πλάση. Έτσι που ίσως μόνο ο ποιητής μπορεί -ποιος ξέρει-να μας συνταράξει.Το εύχομαι αλλά δεν τολμώ να το ελπίσω. Ωστόσο δεν θα αποφύγω να δανειστώ κάμποσες στροφές από τον Γρυπάρη , με την ευχή να καταφέρουν όσα δεν μπόρεσε όλη η σύγχρονη κατάντια μας να καταφέρει. Μακάρι να το ξαναδιαβάσει το ποίημα κάθε Έλληνας…
ΕΣΤΙΑΔΕΣ
ΒΑΘΕΙΑ ἄκραχτα μεσάνυχτα, τρισκότεινοι οὐρανοὶ
πάν’ ἀπ’ τὴν Πολιτεία τὴν κοιμισμένη·
κι ἄξαφνα σέρνει τοῦ Κακοῦ τὸ Πνεῦμα μιὰ φωνή,
τρόμου φωνή−κι ὅλοι πετιοῦνται ἀλλαλιασμένοι.
Τὸ κρῖμα τοὺς ἐστάθηκε μιὰ ἄβουλη ἀναμελιὰ
κι ἀραθυμιὰ −σὰν τῆς δικῆς μας νιότης!
μὰ ἡ Ἅγια ἡ Φωτιά, μιὰ πὄσβυσε, δὲν τὴν ἀνάβει πλιὰ
ἀνθρώπινο προσάναμμα ἢ πυροδότης.
Κ’ εἶναι γραμμένη τοῦ χαμοῦ ἡ Πολιτεία· ἐχτὸς
ἂν πρὶ ὁ καινούργιος ἥλιος ἀνατείλῃ
κάμῃ τὸ θᾶμα του ὁ οὐρανὸς καὶ στ’ ἄωρα τῆς νυχτὸς
μακρόθυμος τὸν κεραυνό του κάτω στείλῃ.
Κι ἂν εἶν καὶ πέσῃ ἀπάνω τους, ἂς πέσῃ! ὅπως ζητᾷ
τὸ δίκιο κ’ οἱ Παρθένες τὸ ζητοῦνε,
ποῦ ἰδού τις, μὲ τὰ χέρια τους στὰ οὐράνια σηκωτὰ
καὶ τὴν ψυχὴ στὰ μάτια τους τὸν προσκαλοῦνε.
……………………………………………..
Τάχα τὸ θᾶμα κ’ ἔγινε;−πές μου το νὰ σ’ τὸ πῶ,
γνώμη ἄβουλη, γνώμη ἄδικη μιᾶς νιότης
σὰν τὴ δικιά μας, πὄσβυσεν ἔτσι χωρὶς σκοπὸ
κι ἀκόμα ζῇ καὶ ζένεται −μὲ τὸ σκοπό της!
Με τέτοιες δουλοπρεπείς και υποτελείς ψευτοπολιτικές ηγεσίες που στοιχηθήκαμε έτσι και αλλιώς θαύμα το βλέπω ακόμα και ότι υπάρχουμε ακόμη. Κάνε Κυρά μου Παναγιά το θαύμα σου και το δάκρυ των εικόνων σου να ξεπλύνει για πάντα την ντροπή από έναν λαό που πρόδωσε τα ζώπυρά του. Όχι όμως όλος και θεληματικά αλλά ξελογιασμένος από του μισόκαλου την πλάνη. Γι΄ άλλη μια φορά και κάμε την τελευταία….
