Ἒτσι πνιγόμαστε…
ΟΣΟΙ ΤΣΑΛΑΒΟΥΤΟΥΝ ΘΟΡΥΒΟΔΩΣ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΒΟΗΘΕΙΑ, ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΑΜΕΣΑ.
Εἶναι στατιστικά διαπιστωμένο ὃτι κάθε χρόνο θρηνοῦμε τουλάχιστον 300 ἀνθρώπους, πού χάνουν τήν ζωή τους ἀπό πνιγμό. Οἱ Ἓλληνες, ἂν καί περιβάλλονται ἀπό θάλασσα καί γνωρίζουν κολύμπι, πνίγονται. Καί πνίγονται παντοῦ: Στίς θάλασσες, στά ποτάμια, στίς λίμνες, ἀκόμη καί στίς πισίνες. Κι αὐτό συμβαίνει διότι οἱ Ἓλληνες ἀγνοοῦν ἢ ἀψηφοῦν τούς κανόνες ἀσφαλείας, ὃπως γιά παράδειγμα νά ἒχουν ἂδειο στομἀχι ὃταν κολυμποῦν.
Ἓνα μεγάλο μέρος στήν προσπάθεια διάσωσης τῶν ἀνθρώπων πού πνίγονται ἀνήκει στούς διασῶστες, ἀλλά καί στούς λουμένους, οἱ ὁποῖοι πολλές φορές ἐπεμβαίνουν γιά νά γλυτώσουν τόν ἂνθρωπο πού πνίγεται. Γνωρίζουν ὃμως ποιός πραγματικά πνίγεται; Οἱ χρήσιμες πληροφορίες πού ἀκολουθοῦν προέρχονται ἀπό μικρό βιβλίο τῆς Ἀμερικανικῆς Ἀκτοφυλακῆς.
Ὁ πνιγμός εἶναι σχεδόν πάντα ἓνα ἀπατηλό ἣσυχο περιστατικό. Ἀπ᾽ἒξω ὁ πνιγμός, ἡ ἀσφυξία πού προκαλεῖ τό νερό, φαίνεται σάν ἓνα ἣσυχο καί ἣρεμο περιστατικό, πού…δέν μοιάζει μέ πνιγμό. Καί ὃμως εἶναι. Τό στόμα τῶν ἀνθρώπων πού πνίγονται βουλιάζει καί βγαίνει, δέν μένει ἀρκετή ὣρα πάνω ἀπό τήν ἐπιφάνεια τοῦ νεροῦ, ὣστε νά μπορέσουν ἐκπνεύσουν, νά εἰσπνεύσουν καί νά φωνάξουν βοήθεια.
Ὃταν τό στόμα τῶν ἀνθρώπων πού πνίγονται εἶναι πάνω ἀπό τήν ἐπιφάνεια τοῦ νεροῦ, ἐκπνέουν καί εἰσπνέουν γρήγορα, ἐνῶ τό στόμα τους ἀρχίζει νά βυθίζεται πάλι κάτω ἀπό τήν ἐπιφάνεια τοῦ νεροῦ. Οἱ ἂνθρωποι πού πνίγονται καί ἀγωνίζονται στήν ἐπιφάνεια τοῦ νεροῦ, δέν μποροῦν νά σταματήσουν νά πνίγονται καί νά ἐκτελέσουν τίς κινήσεις πού θά ἢθελαν, ὃπως νά κουνήσουν τά χέρια τους πρός βοήθεια ἢ νά ἁρπαχθοῦν ἀπό κάτι ἢ ἀπό κάποιον.
Οἱ ἂνθρωποι πού πνίγονται μποροῦν νά παλέψουν στήν ἐπιφάνεια τοῦ νεροῦ μόνο ἀπό 20 ἓως 60 δευτερόλεπτα πρίν βουλιάξουν. Δέν μποροῦν νά φωνάξουν. Βρίσκονται σέ ἀγχώδη κατάσταση, πού δέν διαρκεῖ πολύ. Ὁ θάνατος εἶναι δίπλα ἂν δέν ὑπάρχει <<σανίδα σωτηρίας>> ἢ ἂμεση βοήθεια. Λίγο πρίν πεθάνουν φαίνεται σάν νά προσπαθοῦν νά σκαρφαλώσουν σέ μία ἀόρατη σκάλα. Δέν φωνάζουν βοήθεια. Δέν μποροῦν νά βγάλουν τά χέρια ἒξω ἀπό τήν ἐπιφάνεια. Τελικά βουλιάζουν καί χάνονται ἂν κάποιοι δέν ἀντιληφθοῦν ὃτι αὐτοί βρίσκονται στήν τελευταία φάση τοῦ πνιγμοῦ καί ἐπέμβουν.
Ἀντιθέτως, τά ἂτομα πού κολυμποῦν καί αἰσθάνονται ὑδρόβια δυσφορία, χτυποῦν μέ ἀπελπισία καί πιτσιλίζουν μέ τά χέρια τό νερό γύρω τους καί φωνάζουν βοήθεια, αὐτοί δέν κινδυνεύουν ἂμεσα. Δέν εἶναι αὐτοί πού πνίγονται. Οἱ ἂλλοι κινδυνεύουν ἂμεσα πού δέν ἐκδηλώνονται καί δέν εἶναι σέ θέσηγ νά ἐπιβιώσουν. Καί βουλιάζουν σάν μολύβι στόν βυθό. Αὐτούς πρέπει πρωτίστως νά προσέξουν οἱ διασῶστες ἢ οἱ λουόμενοι καί νά ἐπέμβουν ἂμεσα.
