Ὁ κορωναϊός ἀπασχολεῖ διαρκῶς τήν παγκόσμια κοινή γνώμη, λόγω τῆς ξαφνικῆς εἰσβολῆς τοῦ ἀγνώστου του DNA, ἢ ἂν θέλετε ἢ τῆς <<Ἀχιλλείου πτέρνας του>>, καθώς καί τῶν πολλαπλασιαζομένων θανατηφόρων κρουσμάτων σέ ὃλο τόν κόσμο.
Τά μέτρα πού λαμβάνουν οἱ περισσότερες κυβερνήσεις εἶναι, κυρίως, ἡ ὑποχρεωτική καραντίνα νοσούντων καί ὑγιῶν κατ᾽οἶκον καί οἱ ἐργώδεις προσπάθειες γιά τήν ἀνεύρεση φαρμάκων καί ἐμβολίου.
Τά πρωτοφανῆ σπασμωδικά μέτρα πού ἒλαβαν οἱ κυβερνήσεις (διότι ὑπάρχει καί ἡ θεωρία τῆς <<ἀνοσίας τῆς ἀγέλης>>), ἐξάρθρωσαν τήν παγκόσμια οἰκονομία, διατάραξαν τήν παραγωγική διαδικασία καί κλόνισαν τίς παγκόσμιες χρηματαγορές. Ἡ διάθεση τεραστίων κονδυλίων γιά τήν διατήρηση τῆς παραγωγικῆς ἀλύσου εἶναι ἓνα ἀκόμη δεῖγμα τῶν τεραστίων ἐπιπτώσεων πού προκάλεσε ὁ νέος κορωναϊός, παρά τό γεγονός ὃτι μέχρι στιγμῆς οἱ νεκροί σέ ὃλο τόν κόσμο ἒφθασαν τίς 35.000 μέχρι στιγμῆς πού γράφονται οἱ γραμμές αὐτές, σέ σύνολο παγκοσμίου πληθυσμοῦ 7,4 δισεκατομμυρίων. Ἀριθμός ἀμελητέος σέ σχέση μέ τήν θανατηφόρο ἐπιδρομή ἂλλων κορωναϊῶν τῆς πρόσφατης ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητος, πού ἂφησαν πίσω τους πολλά ἑκατομμύρια νεκρῶν.
Ὁ κόσμος ἒχει πραγματικά τρομοκρατηθεῖ, ἀφοῦ τό 1/4 τοῦ παγοσμίου πληθυσμοῦ βρίσκεται κλεισμένος στά σπίτια του, κάτι πού δέν ἒχει συμβεῖ ποτέ σέ πολύ μεγαλύτερες καταστροφές. Γιά παράδειγμα, κανείς δέν ἀνησύχησε ὃταν, σύμφωνα μέ τά στοιχεῖα τοῦ διεθνοῦς ἐμπειρογνώμονος Nicolas Davies,σκοτώθηκαν 2,4 ἑκατομμύρια ἂνθρωποι, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀμερικανικῆς εἰσβολῆς στό Ἰράκ.
Σύμφωνα μέ τόν ἲδιο ἀναλυτή:
* Στόν πόλεμο Ἀφγανιστάν καί Πακιστάν σκοτώθηκαν 1,2 ἑκατομμύρια ἂνθρωποι, ὡς ἀποτέλεσμα τοῦ πολέμου τῶν ΗΠΑ στό Ἀφγανιστάν.
* Στήν Λιβύη χάθηκαν μεταξύ 150.000 καί 360.000 ἂνθρωποι.
* Στήν Συρία ἒχομε 1,5 ἑκατομμύρια νεκρούς.
* Στήν Σομαλία σκοτώθηκαν μεταξύ 500.000 καί 850.000 ἂνθρωποι.
* Στήν Ὑεμένη σκοτώθηκαν 175.000 ἂνθρωποι.
Ὃμως ἒλλειψη πανικοῦ καί μή λήψη μέτρων ὑποχρεωτικοῦ ἐγκλεισμοῦ στά σπίτια, παρατηρήθηκε καί κατά τήν ἐκδήλωση ἂλλων μεγάλων λοιμώξεων ἀπό κορωναϊούς τά τελευταῖα 110 χρόνια, πού προκάλεσαν πολλά ἑκατομμύρια θύματα. Γιά παράδειγμα, ἡ ἀσιατική γρίπη (1957-58), πού προσέβαλε τό 40% μέ 50% τοῦ παγκοσμίου πληθυσμοῦ, στοίχισε τήν ζωή σέ 2 ἑκατομμύρια ἀνθρώπους παγκοσμίως.
Ἡ ἱσπανική γρίπη τοῦ 1918, πού καί αὐτή εἶχε ἀσιατική προέλευση, μόλυνε τό 1/3 τοῦ παγκοσμίου πληθυσμοῦ καί ἐξόντωσε 20 ἓως 40 ἑκατομμύρια ἀνθρώπους. Αὐτός ὁ ἰός προκλήθηκε ἀπό τήν μετάλλαξη τοῦ ἰοῦ Η1Ν1 καί εἶχε συμπτώματα κοινῆς γρίπης. Οἱ περισσότεροι πού ἀσθενοῦσαν ἒχαναν τήν ζωή τους ἀπό λοίμωξη τοῦ ἀναπνευστικοῦ. Τότε δέν ὑπῆρχαν βέβαια ἀντιβιωτικά οὒτε κατάλληλοι χῶροι νοσηλείας.
Ἐντύπωση προκαλεῖ δημοσίευμα ἐφημερίδας τῆς ἐποχῆς, πού συνιστοῦσε ὃσα περίπου συνιστοῦν οἱ σημερινοί λοιμοξιολόγοι:
<<ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
1) Ἡ ἀποφυγή κατά τό δυνατόν τοῦ συγχρωτισμοῦ πρός τούς πάσχοντας, διότι ἡ νόσος αὓτη εἶναι λίαν μεταδοτική, μεταφερομένη ἀπό ἂτομον εἰς ἂτομον διά τῶν σταγονιδίων τῶν ἐκπεμπομένων μετά τόν βήχα.
2) Ἡ ἀποφυγή πάσης ψύξεως, διότι αὓτη εὐνοεῖ μεγάλως τήν ἀνάπτυξιν τῆς νόσου καί
3) Πᾶς ὃστις αἰσθανθῆ ἒστω καί ἐλάχιστα φαινόμενα γρίππης, νά κατακλίνεται, διότι τοιουτοτρόπως καθίσταται ἐλαφροτέρα ἡ περαιτέρω ἀνάπτυξις τῆς νόσου καί ἀποφεύγονται αἱ βαρεῖαι ἐπιπλοκαί>>.
Ὡστόσο, μέ τόν covid-19, πού λένε πώς δέν εἶναι γρίπη, ἂν καί μερικοί ἡγέτες τό ἰσχυρίζονται, ὃπως ὁ πρόεδρος τῆς Βραζιλίας, εἶναι ὑποχρεωτικός ὁ ἐγκλεισμός ὑγιῶν καί θετικῶν στόν ἰό σέ κατ᾽οἶκον περιορισμό, μέ τόν φόβο μήπως ἡ νόσος σημειώσει τρομακτική ἒξαρση τούς ἑπομένους δύο μῆνες.
Ἀλλά οἱ κορωναϊοί δέν εἶναι χθεσινοί στόν πλανήτη. Ἒχουν πλήξει καί τούς ἀρχαίους λαούς. Ὁ Ἱπποκράτης περιέγραψε συμπτώματα γρίπης τό 412 π.Χ. ᾽Επίσης ὁ Διόδωρος Σικελιώτης περιέγραψε συμπτώματα γρίπης τό 415 π.Χ. πού ἒμοιαζαν μέ τόν σημερινό ἰό γρίπης Α (Η1Ν1, ἀρχικά γρίπης τῶν χοίρων πού μεταλλάχθηκε).
Ὃμως αὐτός ὁ πανικός καί ἡ ὑστερία πού ἒχει καταλάβει τήν οἰκουμένη γιά τόν κορωναϊό ἐνέχει ἀφύσικα στοιχεῖα. Πολλοί λοιμωξιολόγοι δέν κρύβουν τήν ἀπορία τους, παράλληλα βέβαια μέ τήν ἀνησυχία τους, καί διάφοροι εἶναι ἐκεῖνοι πού ὑποστηρίζουν δημοσίως, ὃτι τά λαμβανόμενα μέτρα ὑποχρεωτικοῦ ἐγκλεισμοῦ εἶναι ἀσύμετρα, ὑπερβολικά. Πιστεύουν ὃτι ὁ ἰός αὐτός, οἰασδήποτε προελεύσεως καί ἂν εἶναι, ἲσως ἐξαφανισθεῖ ξαφνικά ἀπό μόνος του, ἀφοῦ προσβάλλει μεγάλο μέρος τοῦ παγοσμίου πληθυσμοῦ. Ἂλλοι λένε ὃτι ὃσοι νοσήσουν, θα δημιουργήσουν ἀντισώματα, πού θά ἐλαττώσουν τίς ἐπικίνδυνες συνέπειες.
Ὃποια κι ἂν εἶναι ἡ ἐξέλιξη, ὀ ἰός ἀργά ἢ γρήγορα θά καταπολεμηθεῖ. Ἡ ἀνθρωπότητα ἐπέζησε καί σέ παλαιότερες ἐποχές, ὃταν δέν ὑπῆρχε ἡ σημερινή τεχνολογία καί ἡ πρόοδος τῆς ἰατρικῆς καί τῆς φαρμακολογίας. Ὃμως ἡ σημερινή δομή τῆς κοινωνίας, ὃπως ἒχει διαμορφωθεῖ, διασαλεύεται σοβαρότατα καί ὑπάρχει ὁρατός κίνδυνος ἀκόμη καί λιμοῦ, ἂν συνεχισθεῖ ἡ ἀνάσχεση τῆς παραγωγικότητας, ἐνῶ διαταράσσεται ὁλόκληρο τό σύστημα τῆς παγκόσμιας λειτουργικότητας.
Βέβαια, οὐδείς ἀμφιβάλλει πλέον ὃτι πίσω ἀπό αὐτή τήν ἀναταραχή, πέραν τῆς συνωμοσιολογίας, ἐμπλέκονται κολοσσιαῖα συμφέροντα, πού ἒχουν κάθε λόγο νά συντηροῦν αὐτή τήν ἀρρυθμία, πού διαταράσσει τίς χρηματαγορές, πλήττει τόν τουρισμό, ἐξαρθρώνει τίς μεταφορές πάσης φύσεως, καί κυρίως τίς θαλάσσιες, διά τῶν ὁποίων διακινεῖται τό 90% τῶν ἀγαθῶν τῆς ἀνθρωπότητος. Καί φυσικά, πίσω ἀπό τήν ὀμιχλώδη, ἐπί τοῦ παρόντος, κατάσταση, φαντάζει ἡ διαγραφομένη ἒλλειψη πρώτων ὑλῶν καί ἐνεργείας. Διότι αὐτά εἶναι τά μεγαλύτερα προβλήματα τῆς ἀνθρωπότητος, σέ συνδυασμό μέ τόν ὑπερπληθυσμό, πού ἂν δέν ἐπιλυθοῦν ἐγκαίρως, ὑπονομεύουν τό ἀνθρώπινο εἶδος καί, στήν καλύτερη περίπτωση, τό ὁδηγοῦν σέ ἓνα Μεσαίωνα. Ὃπως καταλαβαίνει ὁ καθένας, τά πράγματα πάνω στόν πλανήτη βρίσκονται <<ἐπί ξυροῦ ἳστανται ἀκμῆς>>, ὃπως λέει ὁ Ὃμηρος στήν Ἰλιάδα.
ΟΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Καί ἰδοῦ τό χρονοδιάγραμμα τῆς ἀρχομένης, μέ ἀφορμή τόν κορωναϊό, πλανητικῆς κρίσεως, σύμφωνα μέ στοιχεῖα τοῦ σοφοῦ ἀστροφυσικοῦ σέρ Φρέντ Χόϋλ, ὁ ὁποῖος πρίν ἀπό μισό αἰῶνα περίπου εἶχε προβλέψει ὃτι ἡ ἀνθρωπότητα ἐπιστρέφει, στήν καλύτερη περίπτωση, σέ ἓνα μεσαίωνα τό 2025. Δηλαδή αὒριο. Καί ὃτι στό χέρι τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἂν θά ζήσει ὁ πολιτισμός του ἐπί ἑκατομμύρια χρόνια, ἢ θά ἐξαφανισθεῖ.
Κατ᾽ἀρχάς ἒχομε μία πρόοδο στήν παραγωγική τεχνολογία, πού γίνεται μέ ἃλματα. Ἀπό τήν ἂλλη ἒχομε μία συνεχῆ αὒξηση τοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτή ἡ αὒξηση τοῦ πληθυσμοῦ ἀπαιτεῖ μία συνεχῆ αὒξηση τῆς παραγωγικότητος, μέ ἀποτέλεσμα παραγωγικότητα καί πληθυσμός νά ἀλληλεπιδροῦν. Ὁ πληθυσμός αὐξάνεται κατά κύματα πού διαρκοῦν περίπου 500 χρόνια. Συμβαίνει ὃ,τι καί στήν θάλασσα. Τά κύματα ἒρχονται <<ἐπασσύτερα>> ὃπως λέει καί ὁ Ὃμηρος, δηλαδή τό ἓνα κατόπιν τοῦ ἂλλου. Κάθε κῦμα κορυφώνεται καί καταπίπτει. Μετά ἒρχεται ἂλλο, κ.ο.κ.
Ὃταν μειώνεται ὁ πληθυσμός τῆς Γῆς, κάμπτεται ἡ παραγωγικότητα καί ἡ ἀνθρωπότητα ἐπιβιώνει μέ λιγώτερα τεχνολογικά μέσα. Τό παράδειγμα τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας εἶναι ἀρκούντως διαφωτιστικό. Ἐπί 500 περίπου χρόνια δημιούργησε τεχνολογία (στήν γεωργία, τήν ὁδοποιΐα, τά ὑδραγωγεῖα, στίς μηχανές, κυρίως πολεμικές) κλπ. Μετά ὃμως τήν πτώση τοῦ ἰμπέριουμ, ἀκολούθησε μεσαίωνας καί σκοταδισμός. Ὁ μεσαίωνας κράτησε 500 χρόνια περίπου, ὁπότε ἂρχισε ἡ Ἀναγέννηση. Καί τί ἦταν ἡ Ἀναγέννηση; Ἦταν ἡ ἀξιοποίηση τῆς τεχνολογίας τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, βαθειά ἐπηρεασμένη ἀπό τόν ἀρχαιελληνικό πολιτισμό, μετά τήν πτώση τῆς ὁποίας ὁ πληθυσμός μειώθηκε δραστικά.
Σύμφωνα μέ ἐπιστημονικές ἐκτιμήσεις, ὁ πληθυσμός τῆς Γῆς ἀπό τό 10.000 π.Χ. μέχρι σήμερα ἀκολούθησε τήν ἑξῆς πορεία: Τό 10.000 π.Χ. ἡ ἀνθρωπότητα ἀριθμοῦσε 2,43 ἑκατομμύρια ἂτομα. Τό 5.000 π.Χ. ἦταν 17,9 ἑκατομμύρια, τό 1.000 π.Χ. ἦταν 295 ἑκατομμύρια, τό ἒτος 1 ἦταν 188 ἑκατομμύρια (μειώθηκε δραστικά), τό 500 μ.Χ. ἀνερχόταν σέ 210 ἑκατομμύρια, τό 1.000 μ.Χ. ἦταν 295 ἑκατομμύρια, τό 1.500 μ.Χ. ἦταν 461 ἑκατομμύρια (σχεδόν διπλασιάσθηκε), τό 1800 μ.Χ. ἂγγιξε τό ἓνα δισεκατομμύριο, τό 1900 ἒφθασε τό 1,65 δισ., τό 1980 ἦταν 4,4 δισ. καί τό 2020, ζωή νἂχουμε, εἲμαστε 7,4 δισεκατομμύρια.
Μέ τόν ρυθμό αὐξήσεως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους κατά 2% ἐτησίως, ἐκτιμᾶται ὃτι ὁ παγκόσμιος πληθυσμός θά φθάσει τά 9,9 δισ. τό 2040, τά 10,2 δισ. τό 2060, τά 10,8 δισ. τό 2080 καί τά 11,2 δισ. τό 2100.
Εἶναι προφανές ὃτι ἂν δέν ληφθεῖ κάποιο μέτρο περιορισμοῦ τῶν γεννήσεων, ὁ πληθυσμός τῆς Γῆς θ´ἀκολουθεῖ τήν μορφή τῶν κυμάτων πού περιγράψαμε προηγουμένως. Τό ἓνα κῦμα θά ἒρχεται πίσω ἀπό τό ἂλλο κάθε 500 χρόνια. Ἀλλά αὐτό δέν μπορεῖ νά συνεχισθεῖ ἐπ᾽ἂπειρον. Ὃπως κοπάζουν κάποτε τά κύματα τῆς θαλάσσης ὓστερα ἀπό μεγάλη τρικυμία, ἒτσι καί τό πείραμα τῆς εὐφυοῦς ζωῆς θά φθάσει σέ κάποιο τέλος. Βέβαια ἡ ἀνθρωπότητα θά έξακολουθήσει νά ὑπάρχει, ἀλλά θά ζεῖ μέσα σέ πρωτογονισμό, ἀφοῦ δέν θά ὑπάρχουν μηχανές γιά μετακινήσεις, γιά καλλιέργεια τῆς γῆς καί γιά βιομηχανική παραγωγή. Ἡ κατάσταση θά εἶναι πιό πρωτόγονη ἀπό ὁποιαδήποτε ἂλλη στά τελευταῖα 6.000 χρόνια. Αὐτό ὃμως δέν θά ἐμπόδιζε τήν αὒξηση τοῦ πληθυσμοῦ, ὃπως εἲδαμε στούς ἀριθμούς ἐξελίξεως ἀπό τά 10.000 χρόνια καί μετά, παρά τόν πρωτογονισμό. Ἂν ὃμως οἱ μελλοντικοί ἡγέτες ἒπαιρναν ἒγκαιρα περιοριστικά μέτρα τῶν γεννήσεων, δηλαδή ὃταν τό νέο κῦμα θ᾽ἀρχίσει νά διογκώνεται, τότε θά μποροῦσε νά γίνει μία μεγαλύτερη τεχνολογική πρόοδος, ὑπό τήν προϋπόθεση ὃτι θά ὑπάρχουν καί θά ἒχουν ἀξιοποιηθεῖ τεράστιοι ἐνεργειακοί πόροι, πού βρίσκονται μέ τήν μορφή δευτερίου (βαρύ ὑδρογόνο) στούς ὠκεανούς.
Ὃταν λοιπόν ἡ παραγωγικότητα ξεπεράσει τήν καμπύλη αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, μπορεῖ ὁ ἂνθρωπος νά ἐλπίζει σέ ἓνα μέλλον ζωῆς πού θά ἀριθμεῖται ὂχι σέ αἰῶνες, ἀλλά σέ ἑκατομμύρια χρόνια.
Ὃμως τέτοια προσδοκία ἐπί τῆς Γῆς πρέπει νά θεωρεῖται λιγώτερο πιθανή, διότι ὁ πληθυσμός, βλέποντας τήν παραγωγικότητα νά ξεπερνᾶ τόν δείκτη τῆς αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, θά ἂρχιζε καί πάλι νά αὐξάνεται, ἐκτός ἂν κάποιοι…ἐξωγήϊνοι ἒλθουν καί <<μᾶς βάλλουν μυαλό>>!… Σέ μία τέτοια περίπτωση, θά ἒχομε μία διόγκωση τοῦ κύματος πρίν ξεσπάσει, ὁπότε ἡ κατάρρευση, κατά τήν ἐκτίμηση τοῦ Φρέντ Χόϊλ, θά εἶναι καταστροφική καί θά τήν ἀκολουθήσει ἓνας μεσαίωνας τόσο σκοτεινός, πού μετά ἀπ᾽αὐτόν δέν θά μποροῦσε νά προκύψει τίποτε.
Βέβαια ὃλ᾽αὐτά θά συνέβαιναν ἐάν τό ἀνθρώπινο εἶδος δέν θά εἶχε καταστραφεῖ ἀπό μόνο του. <<Σφερέροισιν ἀτασθαλίοισιν ὢλοντο>>, ὃπως λέει καί ὁ Ὃμηρος στήν ἀρχή τῆς Ὀδύσσειας.
Ὃπως καταλαβαίνει κανείς, ἐπί τοῦ παρόντος, στόν αἰῶνα πού ζοῦμε, ἐξακολουθοῦμε νά ἐξοντωνονόμαστε μέ πολέμους, ἀσθένειες φτιαχτές ἢ μή, καί μέ ἂλλους τρόπους πρός χάριν τοῦ πετρελαίου, πού ὃπως φαίνεται θά τελειώσει κι αὐτό σέ ἐλάχιστους αἰῶνες. Ὁ ἂνθρωπος ἀκόμη ψάχνεται γιά νά πολεμήσει τόν ὑπερπληθυσμό, χάριν τοῦ…κέρδους. Καί γι᾽αὐτό γκρεμίζει πατροπαράδοτες ἀξίες, ὃπως εἶναι ὁ οὐμανισμός, τό δημοκρατικό ἰδεῶδες, οἱ ἐλευθερίες, τά <<κεκτημένα>> δικαιώματα, οἱ ἠθικές ἀξίες, ἡ ἀποκοινωνικοποίηση τοῦ κράτους κλπ., πού στέκονται ἐμπόδια στήν λήψη περιοριστικῶν μέτρων τῶν γεννήσεων.
Φυσικά, ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων, μέ ἒπαλξη τό χρῆμα καί τήν τεχνολογία πού κατέχει, προσπαθεῖ μέ κάθε τρόπο νά ἀναχαιτίσει τά κύματα ὑπερπληθυσμοῦ καί νά φέρει τούς ἀριθμούς στά μέτρα της (βλέπε καί Κατευθυντηρίους Λίθους ἢ <<Στόουνχεντζ>> στήν Γεωργία τῶν ΗΠΑ πού λένε <<διατηρῆστε τήν ἀνθρωπότητα κάτω ἀπό τά 500.000.000 σέ διαρκῆ ισορροπία μέ τήν φύση>>), γιά τήν ἐπιβολή μιᾶς παγκόσμιας κυβέρνησης, ὃπου θά κυβερνᾶ τόν κόσμο μιά μικρή ὀλιγαρχία.
Ἀλλά αὐτές οἱ σπασμωδικές κινήσεις προσκρούουν ἀκόμη στίς ἀντιδράσεις τῶν λαῶν, πού ξαφνικά, στόν αἰῶνα μας, αἰφνιδιάσθηκαν ἀπό τόν κορωναϊό καί καταφεύγουν σάν τά πρόβατα στό μαντρί ἀπό τήν ἀπειλή τοῦ λύκου.
Φαίνεται ὃτι ὁ δρόμος εἶναι ἀκόμη μακρύς καί ἂδηλος γιά τήν ἀνθρωπότητα καί τό μέλλον της.
ΚΩΣΤΑΣ ΔΟΥΚΑΣ
Ὁ κορωναϊός ἀπασχολεῖ διαρκῶς τήν παγκόσμια κοινή γνώμη, λόγω τῆς ξαφνικῆς εἰσβολῆς τοῦ ἀγνώστου του DNA, ἢ ἂν θέλετε ἢ τῆς <<Ἀχιλλείου πτέρνας του>>, καθώς καί τῶν πολλαπλασιαζομένων θανατηφόρων κρουσμάτων σέ ὃλο τόν κόσμο.
Τά μέτρα πού λαμβάνουν οἱ περισσότερες κυβερνήσεις εἶναι, κυρίως, ἡ ὑποχρεωτική καραντίνα νοσούντων καί ὑγιῶν κατ᾽οἶκον καί οἱ ἐργώδεις προσπάθειες γιά τήν ἀνεύρεση φαρμάκων καί ἐμβολίου.
Τά πρωτοφανῆ σπασμωδικά μέτρα πού ἒλαβαν οἱ κυβερνήσεις (διότι ὑπάρχει καί ἡ θεωρία τῆς <<ἀνοσίας τῆς ἀγέλης>>), ἐξάρθρωσαν τήν παγκόσμια οἰκονομία, διατάραξαν τήν παραγωγική διαδικασία καί κλόνισαν τίς παγκόσμιες χρηματαγορές. Ἡ διάθεση τεραστίων κονδυλίων γιά τήν διατήρηση τῆς παραγωγικῆς ἀλύσου εἶναι ἓνα ἀκόμη δεῖγμα τῶν τεραστίων ἐπιπτώσεων πού προκάλεσε ὁ νέος κορωναϊός, παρά τό γεγονός ὃτι μέχρι στιγμῆς οἱ νεκροί σέ ὃλο τόν κόσμο ἒφθασαν τίς 35.000 μέχρι στιγμῆς πού γράφονται οἱ γραμμές αὐτές, σέ σύνολο παγκοσμίου πληθυσμοῦ 7,4 δισεκατομμυρίων. Ἀριθμός ἀμελητέος σέ σχέση μέ τήν θανατηφόρο ἐπιδρομή ἂλλων κορωναϊῶν τῆς πρόσφατης ἱστορίας τῆς ἀνθρωπότητος, πού ἂφησαν πίσω τους πολλά ἑκατομμύρια νεκρῶν.
Ὁ κόσμος ἒχει πραγματικά τρομοκρατηθεῖ, ἀφοῦ τό 1/4 τοῦ παγοσμίου πληθυσμοῦ βρίσκεται κλεισμένος στά σπίτια του, κάτι πού δέν ἒχει συμβεῖ ποτέ σέ πολύ μεγαλύτερες καταστροφές. Γιά παράδειγμα, κανείς δέν ἀνησύχησε ὃταν, σύμφωνα μέ τά στοιχεῖα τοῦ διεθνοῦς ἐμπειρογνώμονος Nicolas Davies,σκοτώθηκαν 2,4 ἑκατομμύρια ἂνθρωποι, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἀμερικανικῆς εἰσβολῆς στό Ἰράκ.
Σύμφωνα μέ τόν ἲδιο ἀναλυτή:
* Στόν πόλεμο Ἀφγανιστάν καί Πακιστάν σκοτώθηκαν 1,2 ἑκατομμύρια ἂνθρωποι, ὡς ἀποτέλεσμα τοῦ πολέμου τῶν ΗΠΑ στό Ἀφγανιστάν.
* Στήν Λιβύη χάθηκαν μεταξύ 150.000 καί 360.000 ἂνθρωποι.
* Στήν Συρία ἒχομε 1,5 ἑκατομμύρια νεκρούς.
* Στήν Σομαλία σκοτώθηκαν μεταξύ 500.000 καί 850.000 ἂνθρωποι.
* Στήν Ὑεμένη σκοτώθηκαν 175.000 ἂνθρωποι.
Ὃμως ἒλλειψη πανικοῦ καί μή λήψη μέτρων ὑποχρεωτικοῦ ἐγκλεισμοῦ στά σπίτια, παρατηρήθηκε καί κατά τήν ἐκδήλωση ἂλλων μεγάλων λοιμώξεων ἀπό κορωναϊούς τά τελευταῖα 110 χρόνια, πού προκάλεσαν πολλά ἑκατομμύρια θύματα. Γιά παράδειγμα, ἡ ἀσιατική γρίπη (1957-58), πού προσέβαλε τό 40% μέ 50% τοῦ παγκοσμίου πληθυσμοῦ, στοίχισε τήν ζωή σέ 2 ἑκατομμύρια ἀνθρώπους παγκοσμίως.
Ἡ ἱσπανική γρίπη τοῦ 1918, πού καί αὐτή εἶχε ἀσιατική προέλευση, μόλυνε τό 1/3 τοῦ παγκοσμίου πληθυσμοῦ καί ἐξόντωσε 20 ἓως 40 ἑκατομμύρια ἀνθρώπους. Αὐτός ὁ ἰός προκλήθηκε ἀπό τήν μετάλλαξη τοῦ ἰοῦ Η1Ν1 καί εἶχε συμπτώματα κοινῆς γρίπης. Οἱ περισσότεροι πού ἀσθενοῦσαν ἒχαναν τήν ζωή τους ἀπό λοίμωξη τοῦ ἀναπνευστικοῦ. Τότε δέν ὑπῆρχαν βέβαια ἀντιβιωτικά οὒτε κατάλληλοι χῶροι νοσηλείας.
Ἐντύπωση προκαλεῖ δημοσίευμα ἐφημερίδας τῆς ἐποχῆς, πού συνιστοῦσε ὃσα περίπου συνιστοῦν οἱ σημερινοί λοιμοξιολόγοι:
<<ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
1) Ἡ ἀποφυγή κατά τό δυνατόν τοῦ συγχρωτισμοῦ πρός τούς πάσχοντας, διότι ἡ νόσος αὓτη εἶναι λίαν μεταδοτική, μεταφερομένη ἀπό ἂτομον εἰς ἂτομον διά τῶν σταγονιδίων τῶν ἐκπεμπομένων μετά τόν βήχα.
2) Ἡ ἀποφυγή πάσης ψύξεως, διότι αὓτη εὐνοεῖ μεγάλως τήν ἀνάπτυξιν τῆς νόσου καί
3) Πᾶς ὃστις αἰσθανθῆ ἒστω καί ἐλάχιστα φαινόμενα γρίππης, νά κατακλίνεται, διότι τοιουτοτρόπως καθίσταται ἐλαφροτέρα ἡ περαιτέρω ἀνάπτυξις τῆς νόσου καί ἀποφεύγονται αἱ βαρεῖαι ἐπιπλοκαί>>.
Ὡστόσο, μέ τόν covid-19, πού λένε πώς δέν εἶναι γρίπη, ἂν καί μερικοί ἡγέτες τό ἰσχυρίζονται, ὃπως ὁ πρόεδρος τῆς Βραζιλίας, εἶναι ὑποχρεωτικός ὁ ἐγκλεισμός ὑγιῶν καί θετικῶν στόν ἰό σέ κατ᾽οἶκον περιορισμό, μέ τόν φόβο μήπως ἡ νόσος σημειώσει τρομακτική ἒξαρση τούς ἑπομένους δύο μῆνες.
Ἀλλά οἱ κορωναϊοί δέν εἶναι χθεσινοί στόν πλανήτη. Ἒχουν πλήξει καί τούς ἀρχαίους λαούς. Ὁ Ἱπποκράτης περιέγραψε συμπτώματα γρίπης τό 412 π.Χ. ᾽Επίσης ὁ Διόδωρος Σικελιώτης περιέγραψε συμπτώματα γρίπης τό 415 π.Χ. πού ἒμοιαζαν μέ τόν σημερινό ἰό γρίπης Α (Η1Ν1, ἀρχικά γρίπης τῶν χοίρων πού μεταλλάχθηκε).
Ὃμως αὐτός ὁ πανικός καί ἡ ὑστερία πού ἒχει καταλάβει τήν οἰκουμένη γιά τόν κορωναϊό ἐνέχει ἀφύσικα στοιχεῖα. Πολλοί λοιμωξιολόγοι δέν κρύβουν τήν ἀπορία τους, παράλληλα βέβαια μέ τήν ἀνησυχία τους, καί διάφοροι εἶναι ἐκεῖνοι πού ὑποστηρίζουν δημοσίως, ὃτι τά λαμβανόμενα μέτρα ὑποχρεωτικοῦ ἐγκλεισμοῦ εἶναι ἀσύμετρα, ὑπερβολικά. Πιστεύουν ὃτι ὁ ἰός αὐτός, οἰασδήποτε προελεύσεως καί ἂν εἶναι, ἲσως ἐξαφανισθεῖ ξαφνικά ἀπό μόνος του, ἀφοῦ προσβάλλει μεγάλο μέρος τοῦ παγοσμίου πληθυσμοῦ. Ἂλλοι λένε ὃτι ὃσοι νοσήσουν, θα δημιουργήσουν ἀντισώματα, πού θά ἐλαττώσουν τίς ἐπικίνδυνες συνέπειες.
Ὃποια κι ἂν εἶναι ἡ ἐξέλιξη, ὀ ἰός ἀργά ἢ γρήγορα θά καταπολεμηθεῖ. Ἡ ἀνθρωπότητα ἐπέζησε καί σέ παλαιότερες ἐποχές, ὃταν δέν ὑπῆρχε ἡ σημερινή τεχνολογία καί ἡ πρόοδος τῆς ἰατρικῆς καί τῆς φαρμακολογίας. Ὃμως ἡ σημερινή δομή τῆς κοινωνίας, ὃπως ἒχει διαμορφωθεῖ, διασαλεύεται σοβαρότατα καί ὑπάρχει ὁρατός κίνδυνος ἀκόμη καί λιμοῦ, ἂν συνεχισθεῖ ἡ ἀνάσχεση τῆς παραγωγικότητας, ἐνῶ διαταράσσεται ὁλόκληρο τό σύστημα τῆς παγκόσμιας λειτουργικότητας.
Βέβαια, οὐδείς ἀμφιβάλλει πλέον ὃτι πίσω ἀπό αὐτή τήν ἀναταραχή, πέραν τῆς συνωμοσιολογίας, ἐμπλέκονται κολοσσιαῖα συμφέροντα, πού ἒχουν κάθε λόγο νά συντηροῦν αὐτή τήν ἀρρυθμία, πού διαταράσσει τίς χρηματαγορές, πλήττει τόν τουρισμό, ἐξαρθρώνει τίς μεταφορές πάσης φύσεως, καί κυρίως τίς θαλάσσιες, διά τῶν ὁποίων διακινεῖται τό 90% τῶν ἀγαθῶν τῆς ἀνθρωπότητος. Καί φυσικά, πίσω ἀπό τήν ὀμιχλώδη, ἐπί τοῦ παρόντος, κατάσταση, φαντάζει ἡ διαγραφομένη ἒλλειψη πρώτων ὑλῶν καί ἐνεργείας. Διότι αὐτά εἶναι τά μεγαλύτερα προβλήματα τῆς ἀνθρωπότητος, σέ συνδυασμό μέ τόν ὑπερπληθυσμό, πού ἂν δέν ἐπιλυθοῦν ἐγκαίρως, ὑπονομεύουν τό ἀνθρώπινο εἶδος καί, στήν καλύτερη περίπτωση, τό ὁδηγοῦν σέ ἓνα Μεσαίωνα. Ὃπως καταλαβαίνει ὁ καθένας, τά πράγματα πάνω στόν πλανήτη βρίσκονται <<ἐπί ξυροῦ ἳστανται ἀκμῆς>>, ὃπως λέει ὁ Ὃμηρος στήν Ἰλιάδα.
ΟΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ
Καί ἰδοῦ τό χρονοδιάγραμμα τῆς ἀρχομένης, μέ ἀφορμή τόν κορωναϊό, πλανητικῆς κρίσεως, σύμφωνα μέ στοιχεῖα τοῦ σοφοῦ ἀστροφυσικοῦ σέρ Φρέντ Χόϋλ, ὁ ὁποῖος πρίν ἀπό μισό αἰῶνα περίπου εἶχε προβλέψει ὃτι ἡ ἀνθρωπότητα ἐπιστρέφει, στήν καλύτερη περίπτωση, σέ ἓνα μεσαίωνα τό 2025. Δηλαδή αὒριο. Καί ὃτι στό χέρι τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἂν θά ζήσει ὁ πολιτισμός του ἐπί ἑκατομμύρια χρόνια, ἢ θά ἐξαφανισθεῖ.
Κατ᾽ἀρχάς ἒχομε μία πρόοδο στήν παραγωγική τεχνολογία, πού γίνεται μέ ἃλματα. Ἀπό τήν ἂλλη ἒχομε μία συνεχῆ αὒξηση τοῦ πληθυσμοῦ. Αὐτή ἡ αὒξηση τοῦ πληθυσμοῦ ἀπαιτεῖ μία συνεχῆ αὒξηση τῆς παραγωγικότητος, μέ ἀποτέλεσμα παραγωγικότητα καί πληθυσμός νά ἀλληλεπιδροῦν. Ὁ πληθυσμός αὐξάνεται κατά κύματα πού διαρκοῦν περίπου 500 χρόνια. Συμβαίνει ὃ,τι καί στήν θάλασσα. Τά κύματα ἒρχονται <<ἐπασσύτερα>> ὃπως λέει καί ὁ Ὃμηρος, δηλαδή τό ἓνα κατόπιν τοῦ ἂλλου. Κάθε κῦμα κορυφώνεται καί καταπίπτει. Μετά ἒρχεται ἂλλο, κ.ο.κ.
Ὃταν μειώνεται ὁ πληθυσμός τῆς Γῆς, κάμπτεται ἡ παραγωγικότητα καί ἡ ἀνθρωπότητα ἐπιβιώνει μέ λιγώτερα τεχνολογικά μέσα. Τό παράδειγμα τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας εἶναι ἀρκούντως διαφωτιστικό. Ἐπί 500 περίπου χρόνια δημιούργησε τεχνολογία (στήν γεωργία, τήν ὁδοποιΐα, τά ὑδραγωγεῖα, στίς μηχανές, κυρίως πολεμικές) κλπ. Μετά ὃμως τήν πτώση τοῦ ἰμπέριουμ, ἀκολούθησε μεσαίωνας καί σκοταδισμός. Ὁ μεσαίωνας κράτησε 500 χρόνια περίπου, ὁπότε ἂρχισε ἡ Ἀναγέννηση. Καί τί ἦταν ἡ Ἀναγέννηση; Ἦταν ἡ ἀξιοποίηση τῆς τεχνολογίας τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας, βαθειά ἐπηρεασμένη ἀπό τόν ἀρχαιελληνικό πολιτισμό, μετά τήν πτώση τῆς ὁποίας ὁ πληθυσμός μειώθηκε δραστικά.
Σύμφωνα μέ ἐπιστημονικές ἐκτιμήσεις, ὁ πληθυσμός τῆς Γῆς ἀπό τό 10.000 π.Χ. μέχρι σήμερα ἀκολούθησε τήν ἑξῆς πορεία: Τό 10.000 π.Χ. ἡ ἀνθρωπότητα ἀριθμοῦσε 2,43 ἑκατομμύρια ἂτομα. Τό 5.000 π.Χ. ἦταν 17,9 ἑκατομμύρια, τό 1.000 π.Χ. ἦταν 295 ἑκατομμύρια, τό ἒτος 1 ἦταν 188 ἑκατομμύρια (μειώθηκε δραστικά), τό 500 μ.Χ. ἀνερχόταν σέ 210 ἑκατομμύρια, τό 1.000 μ.Χ. ἦταν 295 ἑκατομμύρια, τό 1.500 μ.Χ. ἦταν 461 ἑκατομμύρια (σχεδόν διπλασιάσθηκε), τό 1800 μ.Χ. ἂγγιξε τό ἓνα δισεκατομμύριο, τό 1900 ἒφθασε τό 1,65 δισ., τό 1980 ἦταν 4,4 δισ. καί τό 2020, ζωή νἂχουμε, εἲμαστε 7,4 δισεκατομμύρια.
Μέ τόν ρυθμό αὐξήσεως τοῦ ἀνθρωπίνου γένους κατά 2% ἐτησίως, ἐκτιμᾶται ὃτι ὁ παγκόσμιος πληθυσμός θά φθάσει τά 9,9 δισ. τό 2040, τά 10,2 δισ. τό 2060, τά 10,8 δισ. τό 2080 καί τά 11,2 δισ. τό 2100.
Εἶναι προφανές ὃτι ἂν δέν ληφθεῖ κάποιο μέτρο περιορισμοῦ τῶν γεννήσεων, ὁ πληθυσμός τῆς Γῆς θ´ἀκολουθεῖ τήν μορφή τῶν κυμάτων πού περιγράψαμε προηγουμένως. Τό ἓνα κῦμα θά ἒρχεται πίσω ἀπό τό ἂλλο κάθε 500 χρόνια. Ἀλλά αὐτό δέν μπορεῖ νά συνεχισθεῖ ἐπ᾽ἂπειρον. Ὃπως κοπάζουν κάποτε τά κύματα τῆς θαλάσσης ὓστερα ἀπό μεγάλη τρικυμία, ἒτσι καί τό πείραμα τῆς εὐφυοῦς ζωῆς θά φθάσει σέ κάποιο τέλος. Βέβαια ἡ ἀνθρωπότητα θά έξακολουθήσει νά ὑπάρχει, ἀλλά θά ζεῖ μέσα σέ πρωτογονισμό, ἀφοῦ δέν θά ὑπάρχουν μηχανές γιά μετακινήσεις, γιά καλλιέργεια τῆς γῆς καί γιά βιομηχανική παραγωγή. Ἡ κατάσταση θά εἶναι πιό πρωτόγονη ἀπό ὁποιαδήποτε ἂλλη στά τελευταῖα 6.000 χρόνια. Αὐτό ὃμως δέν θά ἐμπόδιζε τήν αὒξηση τοῦ πληθυσμοῦ, ὃπως εἲδαμε στούς ἀριθμούς ἐξελίξεως ἀπό τά 10.000 χρόνια καί μετά, παρά τόν πρωτογονισμό. Ἂν ὃμως οἱ μελλοντικοί ἡγέτες ἒπαιρναν ἒγκαιρα περιοριστικά μέτρα τῶν γεννήσεων, δηλαδή ὃταν τό νέο κῦμα θ᾽ἀρχίσει νά διογκώνεται, τότε θά μποροῦσε νά γίνει μία μεγαλύτερη τεχνολογική πρόοδος, ὑπό τήν προϋπόθεση ὃτι θά ὑπάρχουν καί θά ἒχουν ἀξιοποιηθεῖ τεράστιοι ἐνεργειακοί πόροι, πού βρίσκονται μέ τήν μορφή δευτερίου (βαρύ ὑδρογόνο) στούς ὠκεανούς.
Ὃταν λοιπόν ἡ παραγωγικότητα ξεπεράσει τήν καμπύλη αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, μπορεῖ ὁ ἂνθρωπος νά ἐλπίζει σέ ἓνα μέλλον ζωῆς πού θά ἀριθμεῖται ὂχι σέ αἰῶνες, ἀλλά σέ ἑκατομμύρια χρόνια.
Ὃμως τέτοια προσδοκία ἐπί τῆς Γῆς πρέπει νά θεωρεῖται λιγώτερο πιθανή, διότι ὁ πληθυσμός, βλέποντας τήν παραγωγικότητα νά ξεπερνᾶ τόν δείκτη τῆς αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, θά ἂρχιζε καί πάλι νά αὐξάνεται, ἐκτός ἂν κάποιοι…ἐξωγήϊνοι ἒλθουν καί <<μᾶς βάλλουν μυαλό>>!… Σέ μία τέτοια περίπτωση, θά ἒχομε μία διόγκωση τοῦ κύματος πρίν ξεσπάσει, ὁπότε ἡ κατάρρευση, κατά τήν ἐκτίμηση τοῦ Φρέντ Χόϊλ, θά εἶναι καταστροφική καί θά τήν ἀκολουθήσει ἓνας μεσαίωνας τόσο σκοτεινός, πού μετά ἀπ᾽αὐτόν δέν θά μποροῦσε νά προκύψει τίποτε.
Βέβαια ὃλ᾽αὐτά θά συνέβαιναν ἐάν τό ἀνθρώπινο εἶδος δέν θά εἶχε καταστραφεῖ ἀπό μόνο του. <<Σφερέροισιν ἀτασθαλίοισιν ὢλοντο>>, ὃπως λέει καί ὁ Ὃμηρος στήν ἀρχή τῆς Ὀδύσσειας.
Ὃπως καταλαβαίνει κανείς, ἐπί τοῦ παρόντος, στόν αἰῶνα πού ζοῦμε, ἐξακολουθοῦμε νά ἐξοντωνονόμαστε μέ πολέμους, ἀσθένειες φτιαχτές ἢ μή, καί μέ ἂλλους τρόπους πρός χάριν τοῦ πετρελαίου, πού ὃπως φαίνεται θά τελειώσει κι αὐτό σέ ἐλάχιστους αἰῶνες. Ὁ ἂνθρωπος ἀκόμη ψάχνεται γιά νά πολεμήσει τόν ὑπερπληθυσμό, χάριν τοῦ…κέρδους. Καί γι᾽αὐτό γκρεμίζει πατροπαράδοτες ἀξίες, ὃπως εἶναι ὁ οὐμανισμός, τό δημοκρατικό ἰδεῶδες, οἱ ἐλευθερίες, τά <<κεκτημένα>> δικαιώματα, οἱ ἠθικές ἀξίες, ἡ ἀποκοινωνικοποίηση τοῦ κράτους κλπ., πού στέκονται ἐμπόδια στήν λήψη περιοριστικῶν μέτρων τῶν γεννήσεων.
Φυσικά, ἡ Νέα Τάξη Πραγμάτων, μέ ἒπαλξη τό χρῆμα καί τήν τεχνολογία πού κατέχει, προσπαθεῖ μέ κάθε τρόπο νά ἀναχαιτίσει τά κύματα ὑπερπληθυσμοῦ καί νά φέρει τούς ἀριθμούς στά μέτρα της (βλέπε καί Κατευθυντηρίους Λίθους ἢ <<Στόουνχεντζ>> στήν Γεωργία τῶν ΗΠΑ πού λένε <<διατηρῆστε τήν ἀνθρωπότητα κάτω ἀπό τά 500.000.000 σέ διαρκῆ ισορροπία μέ τήν φύση>>), γιά τήν ἐπιβολή μιᾶς παγκόσμιας κυβέρνησης, ὃπου θά κυβερνᾶ τόν κόσμο μιά μικρή ὀλιγαρχία.
Ἀλλά αὐτές οἱ σπασμωδικές κινήσεις προσκρούουν ἀκόμη στίς ἀντιδράσεις τῶν λαῶν, πού ξαφνικά, στόν αἰῶνα μας, αἰφνιδιάσθηκαν ἀπό τόν κορωναϊό καί καταφεύγουν σάν τά πρόβατα στό μαντρί ἀπό τήν ἀπειλή τοῦ λύκου.
Φαίνεται ὃτι ὁ δρόμος εἶναι ἀκόμη μακρύς καί ἂδηλος γιά τήν ἀνθρωπότητα καί τό μέλλον της.
ΚΩΣΤΑΣ ΔΟΥΚΑΣ
