Η κυβέρνηση έχει αυτή τη στιγμή εστιασμένη την προσοχή της στην εν εξελίξει εσωκομματική κρίση στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και στην κορυφή με τις πρώην ηγεσίες του κόμματος. Στη νέα δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου ως εμπλεκόμενοι φέρεται ότι είναι, μεταξύ άλλων, ο νυν υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και ο γραμματέας της Ν.Δ
Στην κατάθεση υπουργών στενών συνεργατών του κυρίου Μητσοτάκη στην εξεταστική, όπως οι κύριοι Σκέρτσος και Μυλωνάκης. Στις κινητοποιήσεις που προγραμματίζουν αρχές Δεκεμβρίου οι αγρότες. Στις διαδηλώσεις «ντελιβεράδων» ανά την επικράτεια. Στην ανοικτή πληγή του Υπερταμείου και των ΕΛ.ΤΑ. Στην ακρίβεια. Στις αόρατες συμμαχικές πιέσεις για τα Ελληνοτουρκικά.
Πράγματι όλα αυτά είναι εξαιρετικά σοβαρά ζητήματα. Αλλά μέσα στον ορυμαγδό βρίσκεται σε εξέλιξη η σιωπηρή διαμαρτυρία της ελληνικής κοινωνίας για κάτι που της ανακοινώθηκε τελεσιγραφικώς χωρίς να της δοθεί δυνατότητα επιλογής: Για τον Προσωπικό Αριθμό που θα τυπωθεί στη νέα αστυνομική ταυτότητα και θα οδηγεί μελλοντικά στην πιστοποίηση του χρήστη του.
Ένας αριθμός έρχεται να αντικαταστήσει την ιδιοπροσωπία. Πολύ οργουελικό. Η κυβέρνηση θεώρησε το θέμα ασήμαντο πολιτικά. Υποτίθεται ότι υιοθετείται για τη βελτίωση των παρεχομένων υπηρεσιών από το Δημόσιο, καθώς σε αυτόν τον αριθμό θα συγκεντρωθούν όλα τα προσωπικά μας αρχεία και δεδομένα στις συναλλαγές μας με το Δημόσιο. ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, άυλη συνταγογράφηση, λίστες εμβολιασμών, Δημοτολόγια κ.λπ.
Το Μέγαρο Μαξίμου θεώρησε ότι, αν διαθέτει τη συγκατάθεση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το θέμα είναι λελυμένο και τα σκυλιά δεμένα. Πράγματι, η Ιερά Σύνοδος γνωμοδότησε ότι το ζήτημα δεν είναι θεολογικό και παρείχε την απαραίτητη κάλυψη στην κυβέρνηση για να επιδοθεί στα «ειρηνικά της έργα». Μόνο που και αυτή τη φορά, όπως με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, της διέφυγαν της κυβέρνησης δύο θεμελιώδεις πτυχές της υποθέσεως.
– Η πρώτη είναι ότι η Εκκλησία της Ελλάδος δεν έχει την παλαιά επιρροή της στο πλήρωμά της. Οι παρακαταθήκες των αγίων, τα μοναστήρια, οι ηγούμενοι και οι ηγουμένες καθώς και απλοί ιερείς έχουν μεγαλύτερη επιρροή στη ζωή ενός πολίτη που θρησκεύεται σε σύγκριση με τον μητροπολίτη του. Υπάρχουν, βεβαίως, και μητροπολίτες μορφές που λατρεύονται, αλλά μετρημένοι.
Το ζήτημα απασχολεί από πολύ παλαιά τον ορθόδοξο διάλογο. Από τότε που ο Προσωπικός Αριθμός νομοθετήθηκε πρώτη φορά το 1986 με τον νόμο 1599 ως «ΕΚΑΜ». Στο διαδίκτυο κάνει θραύση η οδηγία του Αγίου Παϊσίου «μη βιαστείτε να τον πάρετε!».
Πριν από πολλά χρόνια κάποιοι φιλελεύθεροι διανοητές θα γελούσαν σαρκαστικά με όλα αυτά. Αλλά μετά την τηλεοπτική βιογραφία του αγίου από το Mega και τον βαθύ αντίκτυπό της στην ευρύτερη κοινωνία, δεν είναι ίδια η ατμόσφαιρα. Τα πνευματικά του σύνορα διευρύνθηκαν και οι «λογισμοί» του διαδόθηκαν. Αλλά για το χωρίς παραστάσεις «κοσμικό Μαξίμου», το οποίο είναι άγευστο από την πνευματικότητα όλων αυτών των ανθρώπων, όλα αυτά είναι άρρητα ρήματα.
Ο Άγιος Παΐσιος λοιπον, ρίχνει τον Μητσοτάκη ή μήπως η απύθμενη κενοκεφαλιά του;
– Η δεύτερη πτυχή είναι ότι το θέμα ξέφυγε από τα στενά όρια των εκκλησιαστικών οργανώσεων και κομμάτων, όπως η ΝΙΚΗ, που προβάλλουν την υπόθεση αυτή με κάθε ευκαιρία.
Αυτόν τον καιρό κυκλοφορεί από κινητό σε κινητό και έχει γίνει viral ένα βίντεο του Πανούση στο οποίο ο Τζιμάκος (τον οποίο γνώρισα στον City 99,5 Fm της Γιάννας) καλεί μια… πιτσαρία για να παραγγείλει μία πίτσα αλλά η υπάλληλος του λέει ότι… απαγορεύεται να την παραγγείλει γιατί αυτό απαγορεύεται από… τον ιατρικό του φάκελο! Και όταν παραγγέλνει τη σωστή πίτσα και ζητά να πληρώσει με κάρτα, η υπάλληλος των ενημερώνει ότι… μία από τις κάρτες του έχει λήξει.
Αν και το παράδειγμα αφορά τη σχέση του πολίτη με τον ιδιωτικό τομέα, σαρώνει αυτή την εποχή και έχει «πέραση» ακόμα και σε άτομα που δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με το Θείο. Η πληροφορία ότι πολλές ευρωπαϊκές χώρες δεν εφαρμόζουν τον Προσωπικό Αριθμό, η είδηση ότι η κυβέρνηση του Καναδά συνέδεσε αρχεία και «πάγωσε» τραπεζικούς λογαριασμούς απεργούντων οδηγών νταλίκας για να τους πιέσει να αναστείλουν τις κινητοποιήσεις τους, κάνει τους πολίτες πολλοί σκεπτικούς.
Οι περισσότεροι από αυτούς εκλαμβάνουν τον Προσωπικό Αριθμό ως νέα απόπειρα περιορισμού της ελευθερίας τους και ως μελλοντική επέλευση ψηφιακής δικτατορίας. Μαζί με το ψηφιακό ευρώ, το οποίο είναι εξ’ αρχής προβληματικό ως προς τη διαχείριση των προσωπικών δεδομένων πολιτών.
Οι πολίτες θεωρούν ότι και τις καλύτερες προθέσεις να έχει αυτή η κυβέρνηση για την κατάργηση της γραφειοκρατίας (αν είσαι στο εξωτερικό και αντιμετωπίσεις πρόβλημα υγείας, οι ιατροί έχουν αμέσως σωτήρια πρόσβαση στο ιστορικό υγείας σου), κανείς δεν ξέρει τι χρήση συνδεδεμένων αρχείων μπορεί να κάνει στο μέλλον μια άλλη κυβέρνηση με αυταρχικά χαρακτηριστικά. Ακόμα και αν αγνοεί αυτές τις δύο πτυχές η κυβέρνηση, όμως, θα έπρεπε να είχε συλλάβει το εύρος της επιφύλαξης:
Μόνο 2 εκατομμύρια Έλληνες πολίτες σε σύνολο 11 εκατομμυρίων παρέλαβαν αυτοβούλως τον Προσωπικό Αριθμό. Το 80% αρνήθηκε να τον παραλάβει!
Το αρμόδιο υπουργείο θεώρησε ότι το πρόβλημα επιλύεται με την υποχρεωτική απόδοση του αριθμού σε χιλιάδες πολίτες χωρίς τη συναίνεσή τους. Στην πραγματικότητα, το επιδεινώνει.
Πρώτον, διότι η κυβέρνηση, όπως και με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, επιλέγει πάλι τη «φιλελεύθερη» επιβολή. Χωρίς διάλογο.
Δεύτερον, διότι στο «αθόρυβο» υπάρχει σε εξέλιξη εκστρατεία που παροτρύνει τους πολίτες που παραλαμβάνουν τον αριθμό με email να μην ενεργοποιούν τα δεδομένα του με βάση τη φόρμα που τους προτείνεται.
Τα πράγματα λοιπόν δεν είναι και τόσο απλά. Ο ελιτισμός του Μαξίμου σύντομα θα συνειδητοποιήσει ότι έχει ακόμα ένα πρόβλημα να διαχειριστεί λόγω της κατάρρευσης της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς και αργά ή γρήγορα με το γνωστό ύφος θα αρχίσει να μιλά για επικοινωνιακές αστοχίες.
Θα είναι όμως πολύ αργά. Η διάβρωση στα θεμέλια της κυβέρνησης και του κόμματος θα έχει επεκταθεί.
Kαλά ξεμπερδέματα.
