Χαίρεται
Δέσμιος των λαθών μου .
Η σωτηρία μου ως άνθρωπος θα έλθει , όταν κατανοήσω στο βάθος της “καρδίας” μου πόσο χρεωμένος είμαι .
Με σωρεία λάθος επιλογών ,απέναντι στον Θεό , στους συνανθρώπους μου αλλά και στον ίδιο μου τον εαυτό .
Δημιουργώντας “δεσμούς” νομικών , πνευματικών χρεών συνεχώς ,οι οποίοι με καταδικάζουν και με κλείνουν σε μία αόρατη φυλακή .
Ματθ. 5,25 Ἴσθι εὐνοῶν τῷ ἀντιδίκῳ σου ταχὺ ἕως ὅτου εἶ ἐν τῇ ὁδῷ μετ᾿ αὐτοῦ, μήποτέ σε παραδῷ ὁ ἀντίδικος τῷ κριτῇ καὶ ὁ κριτής σε παραδῷ τῷ ὑπηρέτη, καὶ εἰς φυλακὴν βληθήσῃ·
Ματθ. 5,25 Συμβιβάσου και συμφιλιώσου γρήγορα με τον αντίδικόν σου, εφ’ όσον ευρίσκεσαι μαζή του στον δρόμον, που οδηγεί στο δικαστήριον. Πρόλαβε, μήπως σε παραδώση ο αντίδικος στον δικαστήν, και ο δικαστής σε παραδώση ως ένοχον στον εκτελεστήν των ποινών και ριφθής έτσι εις την φυλακήν.
“αποδήμους τής αυτού χάριτος”
Κουβαλάω ,είμαι η φυλακή μου
Οι τοίχοι αυτής της ιδιότυπης φυλακής , μεταφράζεται και είναι η άσχημη κατάσταση που νοιώθω μέσα μου .
Σαν να είμαι φυλακισμένος και να μην βλέπω την “φυλακή “μου
όχι μόνο αυτό ,αλλά την κουβαλάω μαζί μου ,όπου και αν πάω ,ότι και να κάνω .
Σε όσα και μαγαζιά να πάω να ψωνίσω ,όσες και συνεδρίες να κάνω ,ότι και να κάνω ,όσο και να τα “σπάσω “…
για λίγο αλλάζει η κατάσταση μου ,ελάχιστα αναπαύομαι και μετά πάλι τα ίδια και ακόμα χειρότερα .
Είμαι ένας “απόδημος” από την προστασία του Θεού ,από την περιοχή που με σκεπάζει η “Χάρι” του .
τό χειρόγραφον, οφλημάτων αρχαίων,
“Τα βερεσέδια” ..
Είμαι χρεωμένος με ανεξόφλητα “γραμμάτια” ,έχω κάνει το κακό ,έχω σπείρει το κακό γύρω μου και χαιρόμουν αλλά δαιμονικά εν αγνοία μου ,όταν το έκανα.
Έσπειρα ανέμους και θερίζω θύελλες .
χαιρόταν δίπλα μου “αυτός” ο αόρατος εχθρός, που με καθοδηγούσε και με οδηγούσε στην καταστροφή μου ,με βοηθούσε να σπέρνω ανέμους .
Γράφοντας στο τεφτέρι του , χαρούμενος τα βερεσέδια μου ,είναι το “χειρόγραφον” που θα κραδαίνουν τα
“τελώνια” ,σίγουρα για την καταδίκη μου ,αν δεν βρω τον τρόπο και ποιός μπορεί να το “σχίσει “
Ἴσθι εὐνοῶν τῷ ἀντιδίκῳ σου ταχὺ ἕως ὅτου εἶ ἐν τῇ ὁδῷ μετ᾿ αὐτοῦ
Συμβιβάσου και συμφιλιώσου γρήγορα με τον αντίδικόν σου, εφ’ όσον ευρίσκεσαι μάζή του στον δρόμον
Δέχομαι ότι δημιούργησα “βερεσέδια” ,δέχομαι ότι είμαι χρεωκοπημένος και ανίκανος να τα ξεπληρώσω
Τρέχω να προλάβω πριν περάσω την “κρίση ” ενώπιον του δικαστή να συμφιλιωθώ ,να ζητήσω συγνώμη .
‘Όλα στην ώρα τους
Η διάθεση ,η θέληση μου μου να θέλω να βρω την δύναμη να ζητήσω συγνώμη στον Θεό, ,να ζητήσω συγνώμη σε όποιον “ζημίωσα” , αλλά και σε όποιον έφερα σε δύσκολη θέση ,ακόμα και όταν νόμιζα ότι είχα δίκιο , λέγοντας του την αλήθεια που εγώ νόμιζα αλήθεια , είναι το “κλειδί “
Έρχεται στην ώρα της .
Το να “θέλω ” εξαρτάται μόνο από μένα . ,αλλά και αυτό έχει την ώρα του ,μέχρι τότε ,πρέπει να υπομείνω .
Αλλά αν θέλω να το δεχτώ , το ΚΑΘΑΡΟ και ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣ , ως θέληση αλλά και πράξη δίδεται από “Επάνω “
“εκ του Πατρός των φώτων ” ,το “Θέλειν και το ενεργείν ” είπαμε στην ώρα του .θέλει προετοιμασία και είναι σχεδιασμένη ως εκπαιδευτικό πρόγραμμα από πάνω ,από μένα θέλει μόνο υπομονή και προσευχή .
“Ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων”
Όσο το “ψάχνω ” τόσο βρίσκω στα συρτάρια μου ,αλλά και με βρίσκουν αρχαία “οφλήματα ” ,χτυπώντας μου επίμονα πόρτες ,παράθυρα ,τηλέφωνα ζητώντας εξόφληση .
Αν πιστέψω ότι μπορώ με τις “δυνάμεις ” μου να τα φέρω σε μία τάξη ,να έλθω σε διακανονισμό μαζί τους ,είναι πλέον “διαμαρτυρημένα γραμμάτια ” δεν θέλουν πλέον εξόφληση ,αλλά την “ψυχή ” μου
Ζητούν να με συλλάβουν και να με πνίξουν .
Η μόνη μου ελπίδα είναι να φωνάξω στον Θεό
“Κύριε, μακροθύμησον ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ πάντα σοι ἀποδώσω.”
Και τότε ο Θεός
Σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου ἀπέλυσεν αὐτὸν καὶ τὸ
δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ.
Μην κρατώ κακία στην “καρδιά ” μου σε κανέναν
Με μία και μόνο προϋπόθεση ,να “μακροθυμώ ” και εγώ για τα πενιχρά χρέη των άλλων απέναντι σε μένα ,
το κακό που ίσως μου έκαναν να το ξεχνώ ,να συγχωρώ όπως και ο Κύριος μου συγχώρησε εμένα .
Ούτω καὶ ὁ Πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ποιήσει ὑμῖν,ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιών ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν
Αν δεν συγχωρούμε τι θα πάθουμε ;
Oργισθεὶς ὁ κύριος αὐτοῦ παρέδωκεν αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς ἕως οὗ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ.
“μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον”
Τα χρέη μας πρός τον Θεό είναι αμέτρητα ,δεν συμφέρει να μην συγχωρούμε ,να μην λέμε καλημέρα σε κάποιον ,να τον κοιτάμε στραβά ,να μην προσπαθούμε μήπως και μπορέσουμε να συμφιλιωθούμε μαζί του .
Αν δεν θέλει είναι δικαίωμα του .
Αν κάνει και με εμάς το ίδιο ο Θεός ,γυρίσει το “Πρόσωπον” του από την άλλη όταν μας βλέπει ,δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα για την “ψυχή” μας .
Εμείς επ ουδενί δεν θα πρέπει να γυρίζουμε το πρόσωπο μας ,σε κανέναν συνάνθρωπο μας ,ακόμα και χρήματα να μην έχουμε , ένα χαμόγελο ,μια καλημέρα από καρδιάς μπορεί να είναι καλύτερο και να έχει μεγαλύτερη “αξία ” .
Η ελπίδα μου στο “Πρόσωπο ” του Χριστού και μόνο .
Δημιουργώ πνευματικά χρέη ,σαν μηχανή παραγωγής χρεών ,με ελάχιστες τις ενέργειες από την πλευρά μου για την απόσβεση των χρεών αυτών ,αλλά και “ασθένεια” να αντιδράσω .
Τελικά την ελπίδα μου ,κρυμμένος,σκεπασμένος ,φυλαγμένος κυρίως ταπεινωμένος από τις συνέπειες των “χρεών” μου.
την ελπίδα της σωτηρίας μου ,να καταλαγιάσει ο φόβος μέσα μου ,να ειρηνεύσει το “είναι ” μου σε έναν θα την έχω ως τέλους ..
Στον Χριστό ,τον “χρεωλύτη ανθρώπων πάντων ” να έλθει σε μένα τον “αποδήμο της Αυτού χάριτος” και
“σχίσας το χειρόγραφον” να με ελευθερώσει αμαρτιών και ” οφλημάτων αρχαίων ” και “Χάριν δούναι“να με σώσει ,ξέροντας ότι δεν το αξίζω …
Μόνοι μας βγάζουμε τα ματάκια μας και στήνουμε ζόρικες καταστάσεις .
Ο Χριστός μου δίνει “ευκαιρίες ” σωτηρίας,καθ όλη την διάρκεια της ζωής μου και μάλιστα χωρίς να ζοριστώ .
Εγώ επιμένω και εμμένω ,αγνοώντας τα “μή ” του και βάζω “ζόρια ” στην ζωή μου .
Δημιουργώ “ζόρικες” για μένα συνθήκες , δένομαι και πέφτω στο νερό μόνος μου ,σαν τον Δαβίδ Κοπερφιλντ και προσπαθώ να λυθώ .
πνίγομαι ή ζητώ βοήθεια παντού εκτός από τον Θεό ..
εκεί μόνο ο Θεός μπορεί να με σώσει ,αλλά και πάλι πρέπει να τον φωνάξω ,δεν έρχεται αν δεν τον φωνάξω .
Είναι σαν το ” Baywatch” αν δεν φωνάξεις όταν πνίγεσαι ” βοήθεια” δεν έχει δικαίωμα να σε σώσει και δυστυχώς είναι φορές που είμαι τόσο εγωιστής ,που ούτε και τότε φωνάζω “βοήθεια” και “ημάρτηκα τω Κυρίω “
Αλλά φωνάζω για βοήθεια γύρω μου ,άλλους που πνίγονται μαζί μου ,για να πνίγουν μαζί μου .
Τα ζόρια είναι προίκα του γάμου μας με το “κακό”
Ο Θεός δεν ζορίζεται ,ούτε εμένα θέλει μέσα στο “ζόρι” στην δυσκολία και στα προβλήματα .
Τι να κάνει όμως ο Θεός ,όταν εγώ βάζω τα χέρια μου να βγάλω τα “ματάκια” μου ,“παραχωρεί ” να “γρατσουνιστώ” για να συνέλθω και να βάλω μυαλό …
απλά στέκεται έξω από την πόρτα και όχι μόνο αλλά και χτυπά τοκ τοκ σε όλους μας ανεξαιρέτως .
Ιδού έστηκα επί την θύρα και κρούω .
Τώρα ο Χριστός ως Χριστός θα χτυπήσει την πόρτα σε όλους μας δικαίους και αδίκους ,το θέμα είναι ποιός θα πιάσει το πόμολο της πόρτας της ψυχής του ,θα του ανοίξει και θα του πει
“πέρασε και κάνε ότι καταλαβαίνεις ,γιατί εγώ αυτό το αχούρι έτσι όπως έκανα δεν μπορώ να το τακτοποιήσω ,παρά μόνο εσύ Κύριε ”
Αποκ. 3,20 ἰδοὺ ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω· ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς αὐτὸν καὶ δειπνήσω μετ᾿ αὐτοῦ καὶ αὐτὸς μετ᾿ ἐμοῦ.
Σε όλους μας ανεξαιρέτως χτυπά …
Ας έχω τις αισθήσεις μου σε εγρήγορση , όταν θα χτυπήσει να ανοίξω ,γιατί ο μόνος που έχει το “σάρωθρο” το “λέντιο” να νοικοκυρέψει την ψυχή μου ,είτε το θέλω ,είτε όχι είναι ο “Τέλειος Θεός και Τέλειος άνθρωπος ” είναι ο Θεάνθρωπος ,είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός .
Τώρα πως θα έλθει στον καθένα ,εδώ είναι η “μαγκιά” ,όταν η Αγία Φωτεινή τον βρήκε να την περιμένει στο πηγάδι δεν κόλλησε σε τίποτα ούτε στην αντιπαλότητα που είχαν οι Σαμαρείτες με τους Ιουδαίους και αποδείχτηκε πανέτοιμη .
H ώρα για τον καθένα ,είναι διαφορετική..
Ματθ. 24,44 διὰ τοῦτο καὶ ὑμεῖς γίνεσθε ἕτοιμοι, ὅτι ᾗ ὥρᾳ οὐ δοκεῖτε ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.
Ματθ. 24,44 Δια τούτο και σεις πρέπει να γίνεσθε πάντοτε έτοιμοι, διότι εις ώραν που δεν φαντάζεσθε έρχεται ο υιός του ανθρώπου.
Καλή φώτιση και αρχή μετάνοιας
Γ.Μ
