Εκ του αποτελέσματος προκύπτει ότι η ΕΥΠ , δεν κατόρθωσε να αποτρέψει τους δράστες των γνωστών πλέον παρακολουθήσεων – υποκλοπών.
Πρέπει συνεπώς , να αποκατασταθεί η εικόνα που έχει η κοινή γνώμη για την ικανότητα της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών να εγγυηθεί την Εθνική μας ασφάλεια.
Το σκεπτικό μας είναι το παρακάτω , πριν αναγκαστούμε να προβούμε πλέον σε αποκαλύψεις.
Τρία ενδεχόμενα ( αναφορικά με την γνωστή υποκλοπή και τις αποκαλύψεις των Wikileaks) χωράνε ¨αποκλειστικά ¨ .
1ον – Η διοίκηση της ΕΥΠ ( μέλος της οποίας είναι πρώην ανώτατος αξιωματικός της Αστυνομίας ) κατόρθωσε να πείσει τον αρμόδιο εισαγγελέα να υπογράψει μία τέτοια παρακολούθηση. Μια τέτοια τακτική ακολουθούν συχνά οι αστυνομικές υπηρεσίες κατά την άσκηση των προανακριτικών τους καθηκόντων ( ενίοτε δλδ , πείθουν τους εισαγγελείς να πάρουν μια συγκεκριμένη υπόθεση)
2ον – Η ηγεσία της ΕΥΠ ( δεδομένου του ότι δεν διεξάγεται πειθαρχική έρευνα στο εσωτερικό της για ευθύνες ή μεμονωμένες δράσεις μελών της ) , «επέτρεψε» με λάθη ή παραλείψεις της , να υλοποιηθεί η παρακολούθηση υψηλά ιστάμενων ξένων αξιωματούχων επι Ελληνικού εδάφους σε μια ζωτικής μάλιστα σημασίας σύσκεψη , με αποτέλεσμα να εκτεθεί η Ελλάδα . Δεδομένο που δείχνει ανικανότητα της υπηρεσίας .
3ον Οι ίδιοι οι συμμετέχοντες στην επίμαχη συζήτηση ( Βελκουλέσκου-Τόμσεν) ή ένας εκ των δύο , να συνεργούσε στην υποκλοπή της μεταξύ τους συζήτησης .
Την 1η περίπτωση ( υπονοεί ) η γνωστή δήλωση του διοικητή της σχετικά με την επίμαχη υποκλοπή , ότι « Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών λειτουργεί με βάση την ελληνική νομοθεσία, η οποία απαιτεί πάντα Εισαγγελική Παραγγελία για την αντιμετώπιση εγκληματικών δράσεων ή άλλων απειλών»
Η 2η περίπτωση ανάγεται εκ του αποτελέσματος . Εκ του γεγονότος δλδ ότι τελικά , δεν αποτράπηκε η υποκλοπή .
Η 3η περίπτωση δικαιολογείται από το ότι , οι διαρροές αυτές των WikiLeaks , ενδέχεται να δείχνουν ότι διεξάγεται ένας φθοροποιός πόλεμος μεταξύ του ΔΝΤ και της Γερμανίας. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι , σε περίπτωση που η ΕΕ συνεχίσει να αρνείται διαγραφή του ελληνικού χρέους το Ταμείο θα πρέπει να αποχωρήσει από το πρόγραμμα στήριξης.
Εάν έλαβε χώρα το 1ο ενδεχόμενο – δεδομένου του ότι η όλη εξέλιξη αποβαίνει μέρα με την ημέρα σε βάρος μας αφού εμφανίζει εμπόδια στην πορεία της αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος προσαρμογής – έχουμε ¨γενικότερο πρόβλημα¨ , αφού μια τέτοια κίνηση θα πρέπει να ήταν φυσιολογικά , λόγο της σπουδαιότητά της , εις γνώση του ίδιου πρωθυπουργού .
Εάν έλαβε χώρα το 3ο ενδεχόμενο , δεν θα ήταν η σχετική επιστολή της Κριστίν Λαγκάρντ προς στον Eλληνα πρωθυπουργό , γεμάτη υπαινιγμούς για ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ από την μεριά της Ελλάδας.
Τα συμπεράσματα δικά σας .
