Στα τέλη της περασμένης εβδομάδας, πραγματοποιήθηκαν αρκετές εκδηλώσεις στο Βερολίνο, οι οποίες υπογράμμισαν τους κινδύνους που προκύπτουν για τη Γερμανία η ανάπτυξη πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς και η προμήθεια τέτοιων όπλων στην Ουκρανία, οι οποίοι θεωρούνται ως πιθανό προοίμιο του Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό αναφέρει το EIRN.
Μία από αυτές τις εκδηλώσεις ήταν μια τρίωρη παρουσίαση, που πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου, από τον καθηγητή Τεντ Πόστολ (Ted Postol), γνωστό εμπειρογνώμονα σε θέματα οπλισμού του κορυφαίου Πανεπιστημίου MIT, (του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης), η οποία οργανώθηκε από κοινού από το Ινστιτούτο Σίλερ (οργανισμός που είναι συνδεδεμένος με την ομάδα Larouche) και την Ευρασιατική Εταιρεία. Το θέμα ήταν η απειλή που θέτει η ανάπτυξη πυραύλων μεσαίου βεληνεκούς στη Γερμανία, συνοδευόμενη από μια νηφάλια ανάλυση των συνεπειών ενός ενδεχόμενου πυρηνικού πολέμου.
Ο Πόστολ παρουσίασε το τεράστιο καταστροφικό δυναμικό των σύγχρονων πυρηνικών όπλων, πολύ πιο ισχυρών από εκείνα που, το 1945, προκάλεσαν μεταξύ 200.000 και 250.000 θύματα στην Ιαπωνία, αντικρούοντας την παράλογη ιδέα της νίκης, ότι είναι δυνατόν δηλαδή να κερδηθεί ένας πυρηνικός πόλεμος, αποδεικνύοντας ότι η λεγόμενη «νίκη» καθίσταται άνευ νοήματος όταν η νικήτρια χώρα δεν θα έχει επιζώντες στο τέλος συτής της πυρηνικής σύγκρουσης.
Στη συνέχεια, ο ειδικός κατέρριψε επίσης τον μύθο της νίκης σε έναν τακτικό πυρηνικό πόλεμο, εξηγώντας ότι η χρήση ενός μόνο πυρηνικού όπλου θα οδηγούσε, σε περίπου πέντε ημέρες, σε έναν παγκόσμιο πόλεμο που θα εξαφάνιζε κάθε μορφή ζωής στον πλανήτη Γη.
Αναλογιζόμενος την προσωπική του εμπειρία από τον σχεδιασμό ενός πυρηνικού πολέμου, ο καθηγητής Πόστολ τόνισε το πρόβλημα του μειωμένου χρόνου έγκαιρης προειδοποίησης λόγω της προωθημένης τοποθέτησης των πυραύλων, και τον κίνδυνο μιας ταχύτατης κλιμάκωσης προς τη χρήση πυρηνικών όπλων, και για τις δύο πλευρές λόγω του μοναδικού διλήμματος «ή θα το χρησιμοποιήσεις ή θα χάσεις».
«Το 1983, παίχτηκε ένα πολεμικό παιχνίδι με τίτλο Able Archer. Σε αυτό το πολεμικό παιχνίδι, οι Αμερικανοί ηγέτες προσομοίωσαν, από κοινωνική, ψυχολογική και στρατιωτική άποψη, μια σύγκρουση μεταξύ του Συμφώνου της Βαρσοβίας και του ΝΑΤΟ, που περιελάμβανε τη χρήση πυρηνικών όπλων (…) Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι μεγάλο μέρος αυτού που συνέβη σε αυτό το παιχνίδι καθοδηγήθηκε από στρατιωτικές επιταγές.
Το πρόβλημα, για άλλη μια φορά, πηγάζει από τη φύση των πυρηνικών όπλων. Είναι τόσο ισχυρά & καταστροφικά που, όταν η μία πλευρά αρχίζει να τα χρησιμοποιεί, και οι δύο αντίπαλοι αισθάνονται υποχρεωμένες να αντεπιτεθούν και να καταστρέψουν όσο το δυνατόν περισσότερο την επιθετική ικανότητα του εχθρού. Δεν έχεις άλλη επιλογή από τη στιγμή που θα μπεις σε αυτό το ολέθριο παιχνίδι.
Δεν μπορείς να πεις «σταμάτα», ή «αρκετά». Επειδή δεν ξέρεις αν ο αντίπαλος θα εντείνει την επίθεσή του πριν σταματήσεις. Αυτό δίνει στον εχθρό την ευκαιρία να αυξήσει τη δύναμή της επίθεσης του, ώστε να σου προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερες ζημιές. Στη συνέχεια, είσαι λοιπόν αναγκασμένος να μπεις σε έναν κύκλο στον οποίο πρέπει να χτυπήσετε αλύπητα τον εχθρό για να τον κρατήσετε υπό έλεγχο.
Ο Πόστολ εξήγησε ότι αυτή η δυναμική επίθεσης και αντεπίθεσης είναι κεντρικής σημασίας στη στρατιωτική σκέψη για τον πυρηνικό πόλεμο, η οποία βασίζεται στην εσφαλμένη πεποίθηση ότι κάποιος μπορεί να πολεμήσει και να κερδίσει, διευκρινίζοντας ότι δεν θα υπάρχει νίκη, αφού «τα επίπεδα καταστροφής θα είναι τόσο υψηλά που και οι δύο πλευρές θα αλληλοεξοντωθούν». Πρόσθεσε ότι η ιδέα ενός πυρηνικού πολέμου που να είναι συγκρίσιμος με έναν συμβατικό πόλεμο είναι παραπλανητική, μια και οι ζημίες είναι ασύγκριτα πιο καταστροφικές.
Ο καθηγητής επέκρινε επίσης την αυτοκαταστροφική πολιτική της Γερμανικής κυβέρνησης, η οποία επιτρέπει την ανάπτυξη αυτών των όπλων στο έδαφός της, καθιστώντας τη Γερμανία, χωρίς κανένα βάσιμο λόγο, στόχο πυρηνικής καταστροφής σε περίπτωση σύγκρουσης. Επίσης, εξέφρασε τη βαθιά λύπη του για την ταχέως μειωμένη αίσθηση της πραγματικότητας μεταξύ των δυτικών πολιτικών ηγετών, έναν παράγοντα που από μόνος του τροφοδοτεί τον κίνδυνο μιας πυρηνικής αντιπαράθεσης, λόγω της αδυναμίας τους να κατανοήσουν τις συνέπειες των δικών τους πολιτικών επιλογών & πράξεων.
Ο καθηγητής Πόστολ καταδίκασε πέρυσι την Ουκρανική επίθεση με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) στους σταθμούς παρακολούθησης πυρηνικού πολέμου Αρμαβίρ (γνωστούς ως «οι Λύκοι του Τσάρου») και Ορσκ στη νότια και ανατολική Ρωσία, αναφερόμενος σε μια πιθανή κλιμάκωση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ολέθρια παντοκλαστική πυρηνική καταστροφή.
Αυτές ήταν επιθέσεις εναντίον ενός συστατικού στοιχείου της «πυρηνικής ομπρέλας» της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
«Οι Ουκρανοί επιτέθηκαν τώρα και σε ένα δεύτερο κρίσιμο στρατηγικό ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης για πυρηνική επίθεση της Ρωσίας, το οποίο βρίσκεται στο Ορσκ», προειδοποίησε ο Ποστόλ. «Αυτό το ραντάρ βλέπει προς τον Ινδικό Ωκεανό και έχει κάποια επικάλυψη, εν μέρει, με το ήδη κατεστραμμένο ραντάρ του Αρμαβίρ. Οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι η έκταση των ζημιών που υπέστη το ραντάρ του Ορσκ είναι πιθανώς περιορισμένη, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί το γεγονός ότι το ραντάρ δεν λειτουργεί προς το παρόν λόγω αυτής της επίθεσης».
«Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή κατάσταση. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, οι Ρώσοι δεν διαθέτουν διαστημικά συστήματα δορυφορικής προειδοποίησης ικανά να ανιχνεύουν επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτό σημαίνει ότι η απώλεια κάλυψης αυτών των ραντάρ λόγω των επιθέσεων μειώνει σημαντικά το χρόνο προειδοποίησης έναντι επιθέσεων στη Μόσχα από τη Μεσόγειο και τον Ινδικό Ωκεανό».
Επομένως, η ακραία χρονική πίεση που ασκείται στη Ρωσική ηγεσία θα μπορούσε επομένως να αυξήσει σημαντικά τις πιθανότητες ενός καταστροφικού πυρηνικού ατυχήματος, λόγω ατυχήματος. Το γεγονός ότι ο Μπλίνκεν και η ομάδα εθνικής ασφαλείας του έδωσαν το πράσινο φως στην Ουκρανική κυβέρνηση για να επιτεθεί σε αυτές τις κρίσιμες ρωσικές εγκαταστάσεις εκτός Ουκρανίας σημαίνει ότι ο Μπλίνκεν έχει πει απερίσκεπτα στους Ουκρανούς ότι μπορούν να προβούν σε τέτοιες πράξεις που θα μπορούσαν να έχουν δυνητικά καταστροφικές συνέπειες για τις ΗΠΑ και για ολόκληρο τον πλανήτη».
Υπενθυμίζουμε πώς η ιδέα να επιτεθούν πρώτοι χρησιμοποιώντας πυρηνικά όπλα έχει εμφανιστεί και στις ομιλίες των Ρώσων στρατηγών τους τελευταίους μήνες.
Ο γνωστός Ρώσος ειδικός σε θέματα διεθνών σχέσεων Σεργκέι Καραγκάνοφ έγραψε πολυσυζητημένα άρθρα στα οποία μίλησε ανοιχτά για την αναθεώρηση της πυρηνικής στρατιωτικής στρατηγικής της Μόσχας, φτάνοντας στο σημείο να προτείνει την πυρηνικοποίηση μιας ευρωπαϊκής πόλης ως απάντηση στην υποστήριξη της Ουκρανίας στον πόλεμο.
Έχουμε φτάσει στο κρίσιμο σημείο που πλέον είναι πολύ κοντά η πυρηνική αλληλοεξόντωση της ανθρωπότητας. Ποτέ στην προηγούμενη ιστορία, ούτε καν στις πιο κρίσιμες στιγμές του Ψυχρού Πολέμου, δεν είχαμε φτάσει τόσο κοντά στην παντοκλαστική πυρηνική άβυσσο, στην προοπτική της μαζικής καταστροφής της ανθρωπότητας.
