Πουλάκια πια δεν κελαηδούν
και φύλλα δεν θροΐζουν
στου Μαίναλου τις κορυφές
και σ’ όλες τις βουνοπλαγιές
όλα στέκουν ακίνητα
γιατί το Γέρο του Μοριά
χρόνια δεν αντικρίζουν
Που είσαι Γέρο που θωρείς
σε ποια λημέρια περπατάς
ένας λαός παλεύει
εσένα πάλι για να δει
γιατί έχει πια απελπιστεί
κι Ανάσταση γυρεύει
Τα λάθη έγιναν πολλά
περίσσεψε το ψέμα
κομμάτια η Ελλάδα μας
που την πουλούν με δανεικά
μας κάναν όλους δουλικά
κι η λευτεριά που χάρισες
γοργά μας αποχαιρετά
όλους μας έναν-έναν
Μα υπάρχουν Αρχιστράτηγε
ακόμη απόγονοι σου
άνθρωποι που δεν σε ξεχνούν
θέλουν σε σένα ν’ ακουμπούν
θάρρος και δύναμη ν’ αντλούν
μέσα από την ψυχή σου.
Άγιο το χώμα που ακουμπάς
άγια και η πατρίδα
κι εσύ κοντά στην Παναγιά
με το κεράκι της καρδιάς
και με το δάκρυ των ματιών
να δίνεις στον ελληνισμό
αγάπη και ελπίδα
Πες μου στ’ αλήθεια που ‘θε ζεις
πες μου που ξαποσταίνεις
θέλω να έλθω να σε δω
για μια στιγμούλα μόνο
να με κρατήσεις ζωντανό
εσύ σαν με κοιτάξεις
με το καθάριο βλέμμα σου
και με το αίμα της καρδιάς
θλίψη να διώξεις μονομιάς
κι εσύ να μου φωνάξεις
Σήκω ωρέ για να με δεις
ίσια μέσα στα μάτια
σήκω γιατί ‘σαι Έλληνας
μη γίνεσαι κομμάτια
σήκω γιατί η πατρίδα μας
τώρα βαριανασαίνει
σύννεφα μάζεψε ο εχθρός
και πια δεν περιμένει
Μα εσύ ποτέ μη φοβηθείς
ποτέ να μην κιοτέψεις
μπαίνω μπροστά πάλι εγώ
το δρόμο να σου δείξω
και στον εχθρό λαβωματιά
θανάσιμη να ρίξω
Βάλτε φωτιά μέσ’ την ψυχή
το χάρο μη φοβάστε
με του Θεού τη Δύναμη
κοντά σας δε ζυγώνει
τούτη την ύστατη στιγμή
τα λόγια αυτά με υπογραφή
απ’ τον Κολοκοτρώνη
ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ
