Οι τελευταίες εξελίξεις στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού δεν πρέπει να έχουν χαροποιήσει ιδιαίτερα την Κίνα. Παρότι ο αδιαφιλονίκητος ηγεμόνας της περιοχής, η πολιτική που έχει ακολουθήσει δείχνει να στρέφεται πλέον εναντίον της ειρηνικής ανάδυσης (peaceful rise) που ευαγγελιζόταν και συνεχίζει να υποστηρίζει.
Σχολιάζει ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος
Τελικά το παιχνίδι της Κίνας με την Βόρεια Κορέα δείχνει να της γυρίζει μπούμερανγκ. Ο μεγάλος ιστορικός της αντίπαλος, η Ιαπωνία, σπάει τα πασιφιστικά της δεσμά και επανεξοπλίζεται «μέχρι τα δόντια» με ό,τι πιο εξελιγμένο οπλικό σύστημα υπάρχει σήμερα διαθέσιμο στη Δύση, με τις ευλογίες των ΗΠΑ και τη Νότια Κορέα να ακολουθεί κατά πόδας.
Αντί πλέον να έχει ένα κύριο αντίπαλο στην περιοχή, δηλαδή τις ΗΠΑ, με το πρόβλημα της Βόρειας Κορέας που η ίδια δημιούργησε (αναζωπυρώθηκε μόλις ξεκίνησε η διένεξη στη Νότια Σινική Θάλασσα…) και της ξέφυγε από τον έλεγχο, θα βρεθεί με δύο πολύ ισχυρούς αντιπάλους, την Ιαπωνία στον Ειρηνικό και την Ινδία στο Νότο. Τα όπλα που θα πάρουν χωρίς να μπορεί κανείς να τους ψέξει, θα επηρεάσουν καθοριστικά και την ισορροπία δυνάμεων με την Κίνα.
Η δε Αυστραλία λειτουργεί ως δεύτερη γραμμή άμυνας, μια χώρα που κοιτάζει να αρπάξει την ευκαιρία της αναδιανομής της «πίτας» στην νοτιανατολική Ασία. Και όλοι αυτοί, «συνασπισμένοι» με τις Ηνωμένες Πολιτείες, για να μπει «το κερασάκι στην Τούρτα» της κατανομής ισχύος στην περιοχή.
Εν ολίγοις, η «παρτίδα» εξελίχθηκε με τέτοιον τρόπο που επίσπευσε τη διαμόρφωση των συμμαχιών που είχαν προβλεφθεί, αλλά σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου. Ασχέτως του αν κάποιες χώρες μπορεί να διατηρήσουν πιο ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική (βλ. Ινδία), ή να διατηρούν λιγότερο ανταγωνιστικές σχέσεις με την Κίνα (βλ. Αυστραλία). Το διαίρει και βασίλευε απέτυχε…
Οι σκληροπυρηνικοί του Κομουνιστικού Κόμματος Κίνας (ΚΚΚ) που δείχνουν να έχουν «πάρει κεφάλι» αυτοπαγιδεύτηκαν στις επιλογές τους, που δεν αφορούν μόνο την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού (π.χ. μέτρα προστασίας από κινεζικές εξαγορές στην Ευρώπη). Σε μερικές μέρες ξεκινάει το συνέδριο του ΚΚΚ στο Πεκίνο (γι’ αυτό δεν έρχεται και κανένας Κινέζος Υπουργός στη δική μας ΔΕΘ…) όπου θα γίνει κυβερνητικός απολογισμός όλων των πεπραγμένων.
Μήπως είναι πολύ πιθανόν να δούμε να πέφτουν κεφάλια; Εδώ και αρκετό καιρό έχω επιχειρηματολογήσει ότι «κάτι δεν πάει καλά με την Κίνα». Φοβάμαι ότι ο «δράκος» έσκαψε τον λάκκο του με την πολιτική που ακολούθησε τα τελευταία χρόνια και θα δυσκολευθεί να βρει πάλι τις ισορροπίες σε όλα τα επίπεδα (εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής) που θα επαναφέρουν στο προσκήνιο την ειρηνική ανάδυση, με τρόπο που να πείθει.
