Στον καιρό του πειρασμού, στις δύσκολες αυτές ώρες του διωγμού, δεν φτάνει μόνο η πίστη! Ο νους και η καρδιά μας ας στραφούν στους αγίους μάρτυρες και ομολογητές της Εκκλησίας μας. Αυτοί είναι η παρηγοριά μας, η ελπίδα μας, οι προπορευθέντες διδάσκαλοι, οι οδοδείκτες, οι οποίοι μας δείχνουν τον δρόμο του Ουρανού αλλά και τον τρόπο, την τέχνη της διάβασής του. Μας καθοδηγούν να τον περπατήσουμε και συνεχίζουν να μας παραστέκονται, να μας περιβάλλουν, αφού μας εμψυχώνει η μελέτη της γήινης πολιτείας τους και εντέλει το μαρτύριό τους.
Στην προς Εβραίους επιστολή, (12,1) διαβάζουμε και μαθητεύουμε: “Τοιγαροῦν καὶ ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων…”: Δηλαδή: Δεν είπε πλήθος μαρτύρων αλλά νέφος, κάτι το οποίο ταιριάζει περισσότερο στην περίσταση της θλίψεως. Επειδή δε αυτοί καίγονταν από τον καύσωνα της θλίψης, μας λέει πως η μνήμη των αγίων, οι οποίοι μας περικυκλώνουν με την ζωντανή παρουσία τους σαν σύννεφο γεμάτο δροσιά, μας ανακουφίζει και μας αναπαύει ψυχικά και σωματικά. (Άγ. Θεοφύλακτος Βουλγαρίας). Αυτών που μαρτύρησαν υπέρ της αλήθειας. (Ζιγαβηνός) Δεν είπε αυτών που πιστεύουν, αλλά αυτών που μαρτυρούν για την πίστη. (Θεόδωρος Μοψουεστίας) “…ὄγκον ἀποθέμενοι πάντα…”: Δηλαδή: Αφού πετάξουμε στην άκρη όλο το βάρος των υποθέσεων που μας βαραίνουν στη ζωή και όλες τις φροντίδες, που προκύπτουν από αυτές, αλλά και την ολιγωρία και την πνευματική τεμπελιά (Οικουμένιος), την ψυχική νωθρότητα, τους τιποτένιους λογισμούς και όλα τα ανθρώπινα (Αγ. Ι. Χρυσόστομος). “…καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν…”: Δηλαδή: Την αμαρτία, η οποία εύκολα προκύπτει εμπρός μας και γίνεται. Διότι το μάτι σαγηνεύεται και ξεγελιέται, το αυτί καταγοητεύεται, η αφή διεγείρεται από τον πόθο της αμαρτίας και η γλώσσα πολύ εύκολα ξεγλιστράει και ο λογισμός τρέχει στο κακό με ασυγκράτητη ορμή. (Θεοδώρητος). “…δι᾿ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα…”: Δηλαδή: Δεν είπε πυγμαχούμε ούτε παλεύουμε ούτε πολεμάμε, αλλά αυτό που είναι το ευκολότερο στο δρόμο, δηλαδή τρέχουμε΄ αυτό μας προτείνει να κάνουμε. (Αγ. Ι. Χρυσόστομος). Διότι ο παρών βίος είναι αγώνας, αγώνας δε κατά των αμαρτιών και των επιθυμιών και των αοράτων σκοτεινών δυνάμεων, οι οποίες μας πολεμούν. Αυτόν τον αγώνα τρέχουμε, λοιπόν. (Οικουμένιος).
Με λίγα λόγια: Ανοίγεται μπροστά μας ο αγώνας αυτός διά του λόγου του Θεού, ο οποίος μας καθορίζει πώς πρέπει να ζούμε σ΄αυτήν την ζωή, αλλά και με το παράδειγμα του νέφους των μαρτύρων, οι οποίοι διάνυσαν τον αγώνα αυτόν και εμείς καλούμαστε τώρα να βαδίσουμε στα ίχνη τους.
Πηγή: Υπομνήματα Τρεμπέλα, (προς Εβραίους επιστολή)
Επιμέλεια:
Σάββας Ηλιάδης
Δάσκαλος
Κιλκίς, 12-9-2021
