Ομιλεί ο Μοναχός Σεραφείμ
Καταρχάς ο Γέροντας Παΐσιος εκοιμήθη τον Ιούλιο του 1994. Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος είχε γίνει πατριάρχης τρία χρόνια νωρίτερα μόνο. Το Μπαλαμάντ είχε γίνει ένα χρόνο πριν το 1994, και αυτό το περιστατικό δεν ξέρω αν έγινε το ’92, το ’91, το ’93. Δεν είχαμε καν το Μπαλαμάντ τότε σαν ένδειξη της θεολογικής πορείας του πατριάρχη, ή τουλάχιστον θα ήταν πολύ πρόσφατο και άγνωστο, το οποίο Μπαλαμάντ ουσιαστικά απέδωσε εκκλησιαστικό χαρακτήρα στον παπισμό. Ήταν πολύ καινούριος και πολύ φρέσκος τότε ο πατριάρχης Βαρθολομαίος για να έχει δώσει τα σημάδια που έχει δώσει σήμερα.
Από ‘κει και πέρα, και από πνευματικοπαίδια έχω ακούσει εμμέσως, αλλά και από άλλη πηγή στα Ιεροσόλυμα ότι τον παρέσυραν τον Γέροντα Παΐσιο, κι ενώ πήγε να φύγει προς άλλη κατεύθυνση, τον οδήγησαν μέσα από εδώ και από ‘κει και τον έφεραν εκεί που ήταν ο πατριάρχης.
Και αυτό πώς ήλθε σε γνώση μου;
Ο π. Θεοφάνης ο Σαββαΐτης, που είναι Σαββαΐτης Μοναχός εδώ και δεκαετίες, εδώ και σχεδόν 40 χρόνια, συζήτησε αυτό το θέμα με μία προσκυνηματική πράκτορα, η οποία έχει κοιμηθεί τώρα, έχει φύγει από την ζωή, η κυρία Λεμονιά και μας το έλεγε: Ότι βρέθηκε αυτή η κυρία η Λεμονιά, η προσκυνηματική πράκτωρ που πήγαινε προσκυνήματα στα Ιεροσόλυμα, μπροστά σε στιχομυθία μεταξύ του Αγίου Παΐσίου και του Γέροντος Ανδριανού του Σιναΐτου, οι οποίοι γνωρίζονταν διότι είχαν συνασκηθεί, άσχετα με το ότι ο Γέροντας Ανδριανός τελικά πήγε την αποτείχισή του πολύ μακριά και κατέληξε σε άλλη εκκλησιαστική κοινότητα. Πάντως ο Γέροντας Ανδριανός παραπονέθηκε στον Άγιο Παΐσιο όταν τον είδε … Πώς συναντήθηκες με τον Βαρθολομαίο και έδωσες αυτήν την εντύπωση; Και ο Άγιος του είπε: Ε αδελφέ με παρέσυραν, εγώ δεν ήθελα να πάω. Με οδήγησαν από εδώ κι από εκεί με φέρανε μπροστά του. Εγώ τί να κάνω;
Αυτή λοιπόν η στιχομυθία μας μεταφέρθηκε και σας την παραδίδω και δημοσίως. Έτσι την ξέρω εγώ και την έχουν επιβεβαιώσει αν θυμάμαι καλά και πνευματικοπαίδια του στο Άγιον Όρος.
Ο Βαρθολομαίος είχε δείξει τις προθέσεις του πολύ πριν γίνει Πατριάρχης. Η δικαιολογία αυτή που λέτε είναι πολύ φτηνή. Ένας πραγματικός Άγιος (πχ Θεόδωρος Στουδίτης κ.α.) αυτό θα κάνανε;
Πάντως εγώ οφείλω να ομολογήσω ότι πριν γίνει Πατριάρχης, ο Βαρθολομαίος είχε έρθει για μια ολιγοήμερη επίσκεψη στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου στο Essex της Αγγλίας. Εκεί ήμουνα μπροστά σε μια μικρή αποχαιρετιστήρια τελετή που κάνανε όταν έφευγε. Ο Άγιος Σωφρόνιος τον αγκάλιασε και του είπε “άντε σε λίγο καιρό και Πατριάρχης”. Αυτό το είδα με τα μάτια μου, καθώς και την αγάπη που είχε ο Άγιος Σωφρόνιος προς τον τότε Μητροπολίτη Χαλκηδόνος και αργότερα Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Τώρα γιατί ο Βαρθολομαίος έκανε αργότερα όλες αυτές τις “κωλοτούμπες”, συμπροσευχές με τον Πάπα κλπ, τα οποία είναι κάποιες πράξεις οι οποίες με βρίσκουν πλήρως αντίθετο. Ίσως μια απάντηση είναι αυτή που μου έδωσε ο τότε υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του Πατριαρχείου ο οποίος ήταν κατά εκείνη την επίσκεψη στην συνοδεία του Βαρθολομαίου, και του παραπονέθηκα για την τότε φιλοπαπική στάση του τότε Πατριάρχη Δημητρίου. Η απάντηση είναι ότι το Πατριαρχείο δεν έχει καμία ουσιαστική δύναμη, και βρίσκεται στις “συμπληγάδες” μεταξύ πολλών διαφορετικών συμφερόντων και δολοπλοκιών. Των Τούρκων, των Αμερικάνων, των Παπικών κλπ. Επομένως για να επιβιώσει, θα πρέπει αναγκαστικά να ελιχθεί και να κάνει κάποιες υποχωρήσεις πρός όλες τις πλευρές. Μια απάντηση η οποία δεν με βρίσκει και πολύ σύμφωνο, αλλά οφείλω να την αναφέρω και να την σεβαστώ.