Αυτοκαταστροφικοί τείνουμε να καταλήξουμε στην Ελλάδα, καθώς φαίνεται πως είτε έχουν εκλείψει τα αντανακλαστικά είτε απλά έχουμε αποφασίσει να κλείσουμε όπως όπως (σε ένα εξάμηνο λέει ο Σκοπιανός πρωθυπουργός το «Μακεδονικό») όλα τα θέματα της εξωτερικής πολιτικής, με τον ΥΠΕΞ να έχει λάβει την απόφαση για τους δικούς του λόγους και τα μέσα ενημέρωσης να συμπλέουν.
Αφορμή αυτού του σχολίου είναι η συνέντευξη του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ, Ζόραν Ζάεφ στην αυστριακή εφημερίδα Wiener Zeitung, την οποία διάβασα εδώ στην Ελλάδα και αποφάνθηκαν ότι το κύριο θέμα που προκύπτει και πρέπει να προταχτεί δίνοντας τον τίτλο, είναι η – υποτίθεται – παραδοχή ότι επί πολλά χρόνια η χώρα του προκαλούσε την Ελλάδα!
Όντως ακούγεται πολύ εντυπωσιακό, αφού κάνει λόγο για τα προκλητικά μνημεία Μακεδόνων βασιλέων, την ονομασία του διεθνούς αερολιμένα των Σκοπίων, ενώ ο Ζάεφ αναφέρει ότι αυτά σταμάτησαν, καθώς η ΠΓΔΜ θέλει φιλικές σχέσεις με την Ελλάδα, με την οποία έχει κοινή Ιστορία που θα πρέπει να ενώνει τα δυο κράτη και όχι να διχάζει.
Αυτή η αναφορά όμως αποκρύπτει τα πιο σοβαρά που ειπώθηκαν σε αυτή τη συνέντευξη, τα οποία αποτυπώνουν μια λιγότερο αισιόδοξη εικόνα, την οποία η ελληνική κυβέρνηση όφειλε να παρουσιάζει, έστω και σε χαμηλούς τόνους, χωρίς «εθνικιστικές εξάρσεις», για να υιοθετήσουμε για τις ανάγκες του άρθρου αυτού την πολιτικώς ορθή επικοινωνιακή αποτύπωση…
«Έχουμε επίγνωση πως η Ελλάδα έχει μία επαρχία με το ίδιο όνομα και γι’ αυτό δεν αποδέχεται το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, όπως επίσης μας είναι σαφές ότι κανένας δεν απειλεί την εδαφική μας ακεραιότητα», είπε ο Ζάεφ, προσθέτοντας ότι ενδιαφέρονται για την «κατάληψη» των όμορφων ελληνικών παραλιών που καταλαμβάνουν οι πολίτες της χώρας του.
Όμως τους αποκάλεσε «Μακεδόνες», ενώ μιλώντας για τους Έλληνες επενδυτές, είπε ότι έρχονται στη «Μακεδονία»! Λέει μετά ότι θέλει να αλλάξει η ονομασία, με τρόπο αποδεκτό από εμάς, αλλά και από τη «Μακεδονία»! Μοιάζουν πολλά να άλλαξαν επί της ουσίας, ή μήπως ό,τι άλλαξε αφορά στην επικοινωνία;
Λίγο αργότερα την απάντηση την έδωσε ο ίδιος ο Σκοπιανός πρωθυπουργός: «Γεννήθηκα ως “Μακεδόνας”, όπως ο πατέρας μου και ο παππούς μου», αναφέρει, ενημερώνοντάς μας, ότι αυτό δεν τίθεται σε διαπραγμάτευση! Τα συναισθήματα των «Μακεδόνων» είναι δεδομένα, λέει επί της ουσίας, άρα η όποια διαπραγμάτευση αφορά τυπικά μια λύση που θα επιτρέψει την ενσωμάτωση της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ (αυτό κυρίως ενδιαφέρει) και εν ευθέτω χρόνο μετά από «προσαρμογή» και στην ΕΕ.
Φταίμε εμείς να καταλήξουμε στο συμπέρασμα, ότι οι Σκοπιανοί είναι πανέτοιμοι να δεχθούν όνομα με γεωγραφικό προσδιορισμό όπως για παράδειγμα «Βόρεια Μακεδονία», εκτιμώντας ότι δεν θα αλλάξει τίποτα επί της ουσίας; Θα συνεχίσουν ή όχι να αποκαλούνται «ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ» από όλους ή όχι;
Περιμένει να τους αποκαλεί κανείς Βορειομακεδόνες; Ακόμα και στην κορεατική χερσόνησο όπου τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά το «Κορεάτης» είναι συνηθέστερο όταν η αναφορά δεν εμπλέκει το γνωστό ψυχροπολεμικό σύνορο βορρά και νότου.
Εάν η χώρα μας λεγόταν «Μακεδονία» τότε θα είχαμε ελπίδες να επικρατήσει το «Βορειομακεδόνες». Από τη στιγμή που λεγόμαστε «Ελλάδα», εμείς θα παραμείνουμε «Έλληνες» και οι βόρειοι γείτονες θα «κατοχυρώσουν» εν τοις πράγμασι το «Μακεδόνες».
Εδώ θα είμαστε και θα το διαπιστώσουμε συντόμως, όπως όλα δείχνουν. Και το «Βόρεια Μακεδονία» σημαίνει ότι υπάρχει Μακεδονία και στον νότο, στο πλαίσιο των συνόρων του αγαπητού νότιου γείτονα των φίλων Σκοπιανών, η οποία έχει και αυτές τις μαγευτικές… μακεδονικές παραλίες. Η θάλασσα πάντα αποτελούσε διακαή πόθο των Βαλκάνιων γειτόνων, όχι για ρομαντσάδα και θερινά μπάνια, οπότε ας σταματήσουμε να είμαστε αφελείς.
Όταν τους αναγνωρίσεις όμως ως «Βόρεια Μακεδονία», μόνο άτομα με IQ κάτω από… 80 δεν θα είναι ευάλωτοι στο επιχείρημα που θα βρούμε μπροστά μας από τα Σκόπια, ότι η ύπαρξη «Νότιας Μακεδονίας» που δεν είναι κράτος, σημαίνει ότι… κατά βάθος βρίσκεται στο πλαίσιο των ελλαδικών συνόρων παρά τη θέλησή της. Και δεν είναι απλά γεωγραφική περιοχή, αλλά έχει εθνολογικά χαρακτηριστικά.
Δηλαδή θα δημιουργήσουμε ένα νέο «θέμα Τσαμουριάς» στα βόρεια σύνορά μας. Θα πρέπει να καταλάβουμε, ότι το απώτατο σημείο υποχώρησης της ελληνικής πλευράς είναι το «Σλαβομακεδόνες», καθώς είναι σαφές ότι αφορά «γεωγραφικό τμήμα της Μακεδονίας που κατοικείται από σλαβικό πληθυσμό».
Εάν απεμπολήσουμε ένα επιχείρημα με το οποίο μπορούμε να πείσουμε το διεθνές περιβάλλον, ότι για λόγους… ψυχολογικούς οι άνθρωποι πετάνε στα σκουπίδια τη σλαβική τους (εύκολα αποδεικνύεται) καταγωγή, για να κατασκευάσου μια κίβδηλη «μακεδονική ταυτότητα» που θα μας δημιουργήσει προβλήματα στο μέλλον. Ας ελπίσουμε ότι δεν έχουμε κατανοήσει ορθώς τη θέση του ελληνικού ΥΠΕΞ.
