Είμαι σε ένα καράβι καπετάνιος και είμαι ο μόνος που μπορώ να πιάσω το “πηδάλιο ” .Στο καράβι μου υπάρχουν αμέτρητοι επιβάτες ,επισκέπτες ,αλλά κανένας δεν μπορεί να ακουμπήσει το “τιμόνι ‘ και να καθορίσει που θα πάει το “καράβι
Όπως και την εύθυνη αν το καράβι θα φτάσει σε ασφαλές λιμάνι ή θα τσακιστεί στα βράχια ανήκει μόνο σε μένα ,στον “καπετάνιο .Δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν άλλον ,έχω την ελευθερία ,το αυτεξούσιο αλλά και την εύθυνη για τις επιλογές μου .
Αν ρίξω το “καράβι ” μου στα βράχια ,δεν μπορώ να πώ ότι άλλος φταίει .Την ώρα που είμαι στο “πηδάλιο ” γύρω μου ένας πανικός ,από “συμβουλές” για την πορεία .Από τα δεξιά ,από τα αριστερά ,από πάνω ,από κάτω ακούω από άλλους προτροπές ,συμβουλές από “αυτόκλητους σωτήρες ” για την πορεία , με φοβίζουν ,με τρομοκρατούν ,με αναστατώνουν .
Κανείς όμως από αυτούς τους “ταραχοποιούς ” ,ανθρώπους δεν μπορεί να αγγίξει το πηδάλιο του καραβιού μου παρά μόνο εγώ …
Παράλληλα κάποιοι ήρεμα μου μεταδίδουν μία ηρεμία και γαλήνη προσπαθώντας να με βγάλουν από την ταραχή ,να πάρω την σωστή ,δική μου αποκλειστικά απόφαση .
ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΘΑΡΑ ΘΕΜΑ. Εγώ είμαι ο πλοιοκτήτης ..
Αυτή είναι η ζωή μου ,αυτή είναι η “ψυχή ” μου ,αυτό το αυτεξούσιο μου ,το καράβι μου ,ο τελικός προορισμός μου ,είναι στο χέρι μου ,προς τα πού θα γυρίσω το πηδάλιο ,ποιόν θα ακούσω τελικά…
Ευτυχία ή καταστροφή απέχουν μία “τιμονιά ” ή “στραβοτιμονιά ” έτσι απλά .Δεν είμαι μόνος σε αυτό το ταξίδι ,στον κόσμο του “πνεύματος” της “σκέψης” εκεί που παίρνονται οι αποφάσεις..
Η απόφαση παίρνεται με σκέψη ,την σκέψη καλή ή κακή ποιος την ορίζει ,ποιος θέλει να πάω στα βράχια και ποιος σε ασφαλές λιμάνι …
Ο εαυτός μου ,εγώ ,μα πως μπορεί ο εαυτός μου να με οδηγεί και να θέλει το καλό μου και το κακό μου ταυτόχρονα..
Μήπως υπάρχει “κάτι” που θέλει να μου επιβάλλει την λάθος πορεία και πως παίρνει “δικαίωμα ” να το κάνει ,μήπως εγώ του το έδωσα ,να μου “κατσικωθεί” και να μην φεύγει .
Του έβαλα “μετάνοια” μία φορά με τις επιλογές μου ,τις αμαρτίες μου ,υπάκουσα στις προσταγές του ,από τότε άρχισαν τα “προβλήματα ” μου και τώρα δεν φεύγει ..
Το καλό ή το κακό έρχεται μέσω ανθρώπων ,άλλων “πνευμάτων ” για να σε καταστρέψει ή να σε σώσει .Μην ξεχνάτε είμαστε “κατ’εικόνα ” και απόλυτα συνδεδεμένοι επηρεάζουμε ο ένας πνευματικά την ζωή του άλλου.
Ο Θεός ή ο διάβολος θα μου “μιλήσει ” μέσω ανθρώπων ,ανάλογα ποιόν έχω για ΘΕΟ…
Αν ήξερα πόσο εύκολα φεύγει ,πόσο εύκολα στρίβει το “τιμόνι ” και αμέσως η θαλασσοταραχή γίνεται “γαλήνη” και εξαφανίζονται τα σύννεφα και ταξιδεύω με το “καράβι” μου για το λιμάνι της “σωτηρίας ” μου ..
Μια απόφαση είναι ,αν δυσκολεύομαι να καταλάβω ποια είναι η σωστή απόφαση και ποια η κατάλληλη στιγμή να την πάρω ,για αυτό χρειάζομαι “Πνευματικό ” πατέρα ,οδηγό ,πλοηγό που θα μου λέει πως θα οδηγήσω το καράβι μου.
Δεν είναι τυχαίο το βιβλίο των “Πνευματικών “μας ,της Ορθοδόξου Εκκλησίας ,αυτής της απείρου ΑΓΑΠΗΣ του Χριστού Εκκλησίας μας ,λέγεται “ΠΗΔΑΛΙΟ”
Δεν μπορώ μόνος μου ,χρειάζομαι τον σωστό αδερφό και οδηγό ,για να πάρω την σωστή απόφαση στο “πηδάλιο ” της ζωής , στον δρόμο για το λιμάνι της “σωτηρίας” της ψυχής για να “ελθέτω η βασιλεία του ” μέσα μου πρέπει να “γεννηθήτω το θέλημα του ” πρώτα
Το ΕΓΩ παθαίνει στην κόλαση της “ταραχής” μόνο του ,καταβυθίζεται με την ψυχή στην άβυσσο
το ΕΜΕΙΣ ζει για πάντα μέσα στην γαλήνη του ΘΕΟΥ .
Ας πιάσω το κατάλληλο “χέρι “ας του κάνω “υπακοή “,με “ακοή” ,για να βρω το “λιμάνι” μου , μόνος δεν μπορώ ..
Διαφορετικά λυπάμαι που το λέω , έχω δυστυχώς εωσφορικήν υπερηφάνειαν…και του κάνω μετάνοια ..
“Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ”
” Μαχόμενος Ορθόδοξος Έλληνας “
«Αγρυπνείτε και προσεύχεσθε»
” ΜΑΧ.Ο.Μ.Ε “
Μαχόμενη .Ορθόδοξη . Μητέρα. Ελλάδα
