Η Σαουδική Αραβία ενδιαφέρεται να ολοκληρώσει συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας για «πολιτική» χρήση με την Ουάσιγκτον, όπως προέκυψε στα μέσα της εβδομάδας που παρέρχεται, από δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού Ενέργειας, Ρικ Πέρι, ενώ ο Σαουδάραβας ομόλογός του Χαλίντ Αλ Φαλίχ είχε δηλώσει δυο μέρες νωρίτερα, ότι η χώρα του προσκάλεσε αμερικανικές εταιρίες στην ανάπτυξη του σαουδαραβικού πυρηνικού προγράμματος.
Όπως ανέφερε ο Ρικ Πέρι που πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη Σαουδική Αραβία, κατά τη διάρκεια της πρώτης του περιοδείας στην περιοχή μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, οι σχετικές διαπραγματεύσεις θα ξεκινήσουν πολύ σύντομα, με στόχο της κατάληξη σε συμφωνία.
Ενδεικτικό της σημασίας της πυρηνικής διαπραγμάτευσης και για τις δυο πλευρές, είναι ότι ο Αμερικανός υπουργός Ενέργειας έγινε δεκτός από τον βασιλιά Σαλμάν και τον διάδοχο και υπουργό Άμυνας του βασιλείου των Σαούντ, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν.
Το «αγκάθι» στις διαπραγματεύσεις είναι η φιλοδοξία του Ριάντ να αποκτήσει μια μέρα τη δυνατότητα να εμπλουτίζει ουράνιο, τη διαδικασία που οδηγεί στην παραγωγή σχάσιμων υλικών, καθώς αυτό αποτελεί την πορεία προς την απόκτηση πυρηνικών όπλων, τη διαδικασία για στρατιωτική χρήση» της πυρηνικής ενέργειας.
Οι Σαουδάραβες επιθυμούν «αυτάρκεια» στην παραγωγή πυρηνικού καυσίμου αξιοποιώντας τα αποθέματα ουρανίου που υπάρχουν αναξιοποίητα στο βασίλειο, παρέχοντας διαβεβαιώσεις ότι δεν θα ασχοληθεί με τη στρατιωτική χρήση.
Το Άρθρο 123 όμως του νόμου του 1954 (U.S. Atomic Energy Act) για την ατομική ενέργεια που ισχύει στις ΗΠΑ, καθορίζει ως προϋπόθεση υπογραφής πυρηνικής συμφωνίας για την παροχή πυρηνικών υλικών, εξοπλισμού και τεχνολογίας, την «ειρηνική χρήση» τους.
Κανείς όμως δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής, ιδίως εξαιτίας του πυρηνικού προγράμματος του μεγάλου αντιπάλου των σουνιτών Σαουδαράβων, του σιιτικού Ιράν, καθώς η Σαουδική Αραβία έχει κάνει ήδη προσπάθειες προόδου στον πυρηνικό τομέα…
Αυτό το επεδίωξε συνεργαζόμενη με χώρες όπως για παράδειγμα το πυρηνικό Πακιστάν, με την οικονομική ισχύ του βασιλείου να αποτελεί εγγύηση ότι θα βρει τον τρόπο να αποκτήσει αυτό που θέλει συν των χρόνω… Σε προηγούμενες διαπραγματεύσεις η Σαουδική Αραβία είχε αρνηθεί να υπογράψει τέτοια συμφωνία.
Προφανώς, αυτό που θα τεθεί υπό διαπραγμάτευση ως προϋπόθεση υπογραφής, είναι η εγγύηση από την αμερικανική «πυρηνική ομπρέλα», ώστε τουλάχιστον σε αρχικό στάδιο να προχωρήσουν τα σχέδια διαφοροποίησης του ενεργειακού μείγματος της χώρας.
Αυτό θα γίνει με τη μερική απεξάρτηση από το πετρέλαιο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, το οποίο εν συνεχεία θα απελευθερώσει μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου για τη διάθεση στη διεθνή αγορά, καθώς δεν θα καταναλώνονται για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Η Σαουδική Αραβία σκοπεύει να ξεκινήσει διαγωνισμό για την κατασκευή δύο πυρηνικών εργοστασίων με στόχο να αναθέσει το πρώτο συμβόλαιο εντός του 2018 και για τον λόγο αυτό έχει ήδη στείλει στις χώρες – επίσημους «πυρηνικούς προμηθευτές», αίτημα παροχής πληροφοριών (RfI: Request for Information).
Σε αυτή τη διαδικασία κρύβεται όμως και η μεγάλη «παγίδα» για τους Αμερικανούς, που προέρχεται και ταυτόχρονα αποτελεί τη μεγάλη διαπραγματευτική δύναμη του βασιλείου.
Ακόμα κι εάν κανείς αποκλείσει τους Αμερικανούς, τους Ιάπωνες και τους Νοτιοκορεάτες, ακόμα και τους Γάλλους που πάντα ακολουθούν πιο ανεξάρτητη και «ευέλικτη» πολιτική όταν πρόκειται για εμπορικά συμφέροντα δισεκατομμυρίων δολαρίων, υπάρχει πάντα έτοιμη η Ρωσία να «εξυπηρετήσει, με τις δυο πλευρές να έχουν ήδη μια πρώτη συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας…
«To play one against the other» (χρησιμοποιείς τον ένα εναντίον του άλλου), όπως ονομάζεται η εν λόγω στρατηγική, η οποία περιγράφεται γλαφυρά με το ελληνικό «υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές». Αυτό περιορίζει τα περιθώρια επιμονής των Αμερικανών, αν δεν θέλουν να χάσουν κι άλλο έδαφος στη Μέση Ανατολή.
