από τον Δρ. Πίτερ Φ. Μάγιερ
Μια νέα μελέτη δείχνει ότι το mRNA της Pfizer βρέθηκε σε πάνω από 88% των ανθρώπινων πλακούντων, σπερματοζωαρίων και αίματος – και στο 50% των μη εμβολιασμένων εγκύων γυναικών.
Μια μελέτη σχετικά με τη βιοκατανομή σε ανθρώπους δείχνει ότι το mRNA της Pfizer διεισδύει στον εμβρυϊκό και αναπαραγωγικό ιστό, παραμένει στον οργανισμό μακροπρόθεσμα και παρέχει σαφείς ενδείξεις απέκκρισης.
Για χρόνια, το κοινό άκουγε μια απλή ιστορία: το mRNA «μένει στο χέρι», διασπάται μέσα σε λίγες ώρες, δεν εισέρχεται ποτέ στην κυκλοφορία του αίματος, δεν διασχίζει ποτέ τον πλακούντα, δεν φτάνει ποτέ στο αναπαραγωγικό σύστημα και σίγουρα δεν μπορεί να αποβληθεί ή να μεταδοθεί σε άλλους. Αυτοί οι ισχυρισμοί επαναλαμβάνονταν ασταμάτητα από αρχές, ελεγκτές γεγονότων, πρακτορεία ειδήσεων και ιατρικά ιδρύματα, παρά τις αντίστοιχες δηλώσεις των επικεφαλής των κατασκευαστών, BioNTech και Pfizer, όπως έχει αναφέρει επανειλημμένα η TKP.
Τα νανοσωματίδια λιπιδίων (LNPs) προορίζονται να διασφαλίσουν την ταχεία κατανομή των πρωτεϊνών αιχμής, ή οτιδήποτε χορηγείται, σε όλο το σώμα. Όπως ανέφερε το TKP , ένα δελτίο τύπου διανεμήθηκε στα αυστριακά μέσα ενημέρωσης από το Αυστριακό Πρακτορείο Τύπου (APA) με την ευκαιρία μιας εκδήλωσης τύπου στην εταιρεία Polymun στο Κλόστερνοϊμπουργκ στις 2 Σεπτεμβρίου 2020, σε συνεργασία με την BioNTech και την Pfizer. Σε αυτό το δελτίο τύπου, ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της BioNTech, Ουγκούρ Σαχίν, και ο διευθύνων σύμβουλος της Pfizer, Άλμπερτ Μπούρλα, επιβεβαίωσαν την ταχεία κατανομή σε όλο το σώμα.
Η Pfizer προειδοποίησε επίσης ρητά κατά της επαφής μεταξύ εγκύων γυναικών και συμμετεχόντων στη μελέτη εμβολιασμού το 2020, όπως αναφέρεται εδώ . Σε ένα έγγραφο της Pfizer με τίτλο « ΜΙΑ ΦΑΣΗ 1/2/3, ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΜΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΠΛΑΣΣΟΚΟΜΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ, ΤΥΧΑΙΩΜΕΝΗ, ΤΥΦΛΗ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ, ΜΕΛΕΤΗ ΕΥΡΕΣΗΣ ΔΟΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΟΣΟΓΟΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΓΙΑ ΕΜΒΟΛΙΟ RNA SARS-COV-2 ΚΑΤΑ ΤΗΣ COVID-19 ΣΕ ΥΓΕΙΝΑ ΑΤΟΜΑ», μια ολόκληρη ενότητα ασχολείται με την πιθανότητα «απελευθέρωσης εμβολίου mRNA», όπου άτομα που έχουν βρεθεί σε κοντινή απόσταση από κάποιον που έλαβε το εμβόλιο mRNA της Pfizer ενδέχεται να εμφανίσουν ανεπιθύμητη αντίδραση.
Η ενότητα 8.3.5 του εγγράφου περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο η έκθεση στην ένεση mRNA της Pfizer κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του θηλασμού θα πρέπει να αναφέρεται στην Pfizer Safety εντός 24 ωρών από τη στιγμή που ο ερευνητής το αντιλαμβάνεται. Αυτό είναι περίεργο, καθώς οι έγκυες γυναίκες/νέες μητέρες δεν συμμετείχαν και δεν αποτελούν μέρος των μελετών ασφάλειας. Το έγγραφο περιγράφει ακόμη και λεπτομερώς πώς να διασφαλιστεί ότι καμία έγκυος γυναίκα δεν θα συμπεριληφθεί κατά λάθος στη μελέτη. Απαιτείται ακόμη και σεξουαλική αποχή.
Μια νέα μελέτη από ομοτίμους των Lital Mordechay et al., που δημοσιεύτηκε στο Annals of Case Reports με τίτλο « Ανίχνευση εμβολίου Pfizer BioNTech Messenger RNA COVID-19 σε ανθρώπινο αίμα, πλακούντα και σπέρμα», επιβεβαιώνει ακριβώς αυτό που ήταν γνωστό εδώ και καιρό αλλά το αρνούνταν επανειλημμένα οι ριζοσπάστες υπέρμαχοι των εμβολίων.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Bar-Ilan και διάφορα ισραηλινά ιατρικά κέντρα χρησιμοποίησαν nested PCR σε συνδυασμό με αλληλούχιση Sanger – μια πολύ πιο ευαίσθητη και ειδική μέθοδο από την τυπική qPCR που χρησιμοποιήθηκε σε προηγούμενες μελέτες – για να ελέγξουν ανθρώπινους ιστούς από 34 συμμετέχοντες, συμπεριλαμβανομένων 22 εγκύων γυναικών, 4 ανδρών δοτών σπέρματος (8 δείγματα) και 8 άλλων ενηλίκων, για mRNA της Pfizer.
Τα ευρήματά τους είναι εξαιρετικά ανησυχητικά: το 88% των εγκύων γυναικών που εμβολιάστηκαν τις τελευταίες 100 ημέρες είχαν ανιχνεύσιμο mRNA της Pfizer τόσο στο αίμα τους όσο και στον πλακουντιακό ιστό. Μεταξύ των ανδρών δοτών σπέρματος, το 100% όσων παρήγαγαν σπέρμα είχαν mRNA εμβολίου στο σπέρμα τους και στο 50% αυτό εξακολουθούσε να είναι ανιχνεύσιμο στο σπερματικό υγρό πολύ μετά τον εμβολιασμό.
Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι το mRNA της Pfizer ανιχνεύθηκε στο 50% των μη εμβολιασμένων γυναικών που εξετάστηκαν – σε δύο τόσο στον πλακούντα όσο και στο αίμα, και σε μία μόνο στο αίμα. Ένα αποτέλεσμα που αναγκάζει την επιστημονική κοινότητα να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα της αποβολής τριχών , την οποία αρνούνται κατηγορηματικά οι επίσημοι φορείς.
Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι το mRNA εξακολουθούσε να υπάρχει στο 50% των ατόμων περισσότερες από 200 ημέρες μετά την ένεση .
Αυτή είναι η πιο ξεκάθαρη απόδειξη μέχρι σήμερα ότι η ένεση δεν διασπάται «μέσα σε λίγες ώρες», αλλά αντίθετα επιμένει, κυκλοφορεί και συσσωρεύεται στον ανθρώπινο αναπαραγωγικό και εμβρυϊκό ιστό.
Ο αντίκτυπος είναι τεράστιος, όπως συνοψίζει ο Nicolas Hulscher από τα ευρήματα της μελέτης:
Μέθοδοι: Γιατί αυτή η μελέτη είναι επιτυχημένη
Μία από τις ισχυρότερες πτυχές αυτής της εργασίας είναι η μεθοδολογία της. Οι συγγραφείς εξηγούν με ακρίβεια γιατί προηγούμενες μελέτες απέτυχαν να ανιχνεύσουν το mRNA του εμβολίου: χρησιμοποίησαν qPCR, η οποία δεν είναι αρκετά ευαίσθητη για να ανιχνεύσει RNA σε χαμηλές συγκεντρώσεις μήνες μετά την ένεση. Η νέα μελέτη χρησιμοποίησε αντ’ αυτού την nested PCR , μια τεχνική ενίσχυσης δύο σταδίων που αυξάνει δραματικά την ευαισθησία και την ειδικότητα, ακολουθούμενη από αλληλούχιση Sanger , η οποία διαβάζει κυριολεκτικά την ενισχυμένη αλληλουχία και επιβεβαιώνει ότι ταιριάζει με την κατασκευή της Pfizer. Οποιοδήποτε θετικό αποτέλεσμα θεωρήθηκε έγκυρο μόνο εάν εμφανίστηκε σε τουλάχιστον τρία από τα τέσσερα ανεξάρτητα τεχνικά αντίγραφα, μειώνοντας περαιτέρω την πιθανότητα ο θόρυβος υποβάθρου ή η τυχαία μόλυνση να επηρεάζουν τα αποτελέσματα.
Αυτή η προσέγγιση διαφέρει επίσης θεμελιωδώς από τις δοκιμές PCR που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση «κρουσμάτων COVID» κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Αυτές οι δοκιμές βασίστηκαν σε μια qPCR ενός βήματος που πραγματοποιήθηκε με εξαιρετικά υψηλά όρια κύκλου – συχνά 35-45 κύκλους – όπου ο θόρυβος υποβάθρου, τα ίχνη μόλυνσης και τα ακίνδυνα θραύσματα RNA θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Αντίθετα, η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε σε αυτή τη νέα μελέτη απαιτεί δύο επιτυχημένους γύρους σύνδεσης και ενίσχυσης εκκινητή, αναπαραγωγιμότητα σε πολλαπλές επαναλήψεις και επακόλουθη ανεξάρτητη επιβεβαίωση αλληλούχισης για την επαλήθευση της ταυτότητας του προϊόντος.
Με άλλα λόγια, η διαγνωστική PCR για την COVID θα μπορούσε να ανιχνεύσει κάθε θραύσμα του ιικού RNA και να το χαρακτηρίσει ως «θετικό», ενώ η nested PCR συν την αλληλούχιση που χρησιμοποιήθηκε σε αυτήν τη μελέτη μπορεί να ανιχνεύσει μόνο ένα πράγμα: την ακριβή αλληλουχία mRNA της Pfizer , η οποία επαληθεύτηκε γράμμα προς γράμμα.
Αυτό σημαίνει ότι οι ερευνητές δεν ανίχνευσαν «θόρυβο», αλλά μάλλον γνήσιο, μοριακά επιβεβαιωμένο mRNA εμβολίου. Αυτή είναι η πιο οριστική προσέγγιση που έχει εφαρμοστεί σε αυτό το ερώτημα μέχρι σήμερα.
mRNA εμβολίου που ανιχνεύθηκε στον πλακούντα
Στο 88% των γυναικών που εμβολιάστηκαν εντός 100 ημερών πριν από τον τοκετό, το mRNA ήταν ανιχνεύσιμο τόσο στο αίμα όσο και στον πλακούντα. Ακόμα και μετά από 230-251 ημέρες, το RNA του εμβολίου εξακολουθούσε να βρίσκεται σε ορισμένους πλακούντες.
Αυτό έρχεται σε άμεση αντίθεση με οποιαδήποτε επίσημη δήλωση ότι το mRNA «δεν φτάνει στον πλακούντα».
Ανίχνευση mRNA στο σπέρμα και το σπερματικό υγρό
Από τους τέσσερις εμβολιασμένους άνδρες που εξετάστηκαν
- Παρήγαγαν τρία βιώσιμα σπερματοζωάρια – και το 100% αυτών είχε mRNA της Pfizer στο σπέρμα τους.
- Σε δύο περιπτώσεις, το mRNA ήταν ανιχνεύσιμο στο σπερματικό πλάσμα.
- Σε έναν άνδρα που είχε εμβολιαστεί 168 ημέρες νωρίτερα, το mRNA εξακολουθούσε να υπάρχει στο σπέρμα του.
Αυτό εγείρει βαθιά ερωτήματα σχετικά με την ανδρική γονιμότητα, τη βλαστική γραμμή και την πιθανότητα μετάδοσης.
Μακροχρόνια επιμονή
Στο αίμα και στον πλακουντιακό ιστό:
Το mRNA της Pfizer ήταν ακόμα ανιχνεύσιμο στα μισά άτομα που εξετάστηκαν περισσότερες από 200 ημέρες μετά τον εμβολιασμό.
Αυτό υπερβαίνει κατά πολύ τους ισχυρισμούς της Pfizer, των ρυθμιστικών αρχών και των υγειονομικών αρχών.
Ανίχνευση mRNA σε μη εμβολιασμένες έγκυες γυναίκες
Ίσως η πιο σοκαριστική διαπίστωση:
- Το mRNA της Pfizer ήταν ανιχνεύσιμο στο 50% των μη εμβολιασμένων εγκύων γυναικών.
- Δύο μη εμβολιασμένες έγκυες γυναίκες είχαν mRNA της Pfizer τόσο στο αίμα τους όσο και στον πλακούντα τους.
- Μια τρίτη μη εμβολιασμένη γυναίκα είχε μόνο mRNA στο αίμα της.
- Οι συγγραφείς διευκρινίζουν: «Η πηγή αυτού του RNA πρέπει ακόμη να διερευνηθεί».
- Αυτή φαίνεται να είναι η πρώτη άμεση απόδειξη της απέκκρισης εμβολίων mRNA.
Σύναψη
Αυτά τα αποτελέσματα έχουν τεράστιες επιπτώσεις. Επιβεβαιώνουν ότι το mRNA δεν παραμένει στο σημείο της ένεσης, ότι δεν αποικοδομείται ταχέως, ότι φτάνει στον πλακούντα και ότι εισέρχεται στα αναπαραγωγικά όργανα.
Αυτό επιβεβαιώνει τον βιολογικό μηχανισμό πίσω από τα καθυστερημένα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα και εξηγεί επίσης τα διαγενεακά ανεπιθύμητα συμβάντα – γιατί τα μωρά εμβολιασμένων μητέρων πεθαίνουν τώρα με υψηλό ποσοστό θνησιμότητας, ακόμη και χρόνια αργότερα.
Αυτό θα προκαλέσει περαιτέρω μείωση του ποσοστού γονιμότητας, καθιστώντας αναπόφευκτη τη μείωση του πληθυσμού που επιθυμούν πολλοί ολιγάρχες.
Η έκθεση καταδεικνύει περαιτέρω ότι η Pfizer είχε δίκιο στην προειδοποίησή της σχετικά με τη μετάδοση του εμβολίου σε μη εμβολιασμένα άτομα, ιδίως σε έγκυες γυναίκες. Το έγγραφο της Pfizer επιβεβαίωνε αποβολές ακόμη και από επαφή δέρματος με δέρμα με εμβολιασμένα άτομα . Όλα αυτά έχουν επανειλημμένα διαψευσθεί από την ΕΕ, τους πολιτικούς, τις υγειονομικές αρχές και πολλούς γιατρούς.
Τι μπορούν να κάνουν οι σύντροφοι ή άλλες στενές επαφές με εμβολιασμένα άτομα; Οι μόνες πιθανότητες φαίνεται να είναι οι μύκητες, όπως περιγράφεται σε πολλά άρθρα του TKP , αλλά και στο βιβλίο του TKP για τους μύκητες:
