Γράφει ο Ιταλός αρθρογράφος Ρομπέρτο Πεκιόλι
Η Κασσάνδρα, η πριγκίπισσα της Τροίας, η κόρη του βασιλιά Πριάμου και της Εκάβης και αδελφή του άτυχου ήρωα Έκτορα, έλαβε το χάρισμα της πρόβλεψης από τον “θεό” Απόλλωνα. Ο “θεός” Απόλλων της έδωσε αυτό χάρισμα να προβλέπει σωστά αλλά της ζήτησε και τον έρωτά της ως αντάλλαγμα. Η Κασσάνδρα όμως αρνήθηκε. Τότε ο “θεός” την εκδικήθηκε δίνοντάς της την κατάρα του να μη δίνει κανένας πίστη στις προφητείες της. Το χάρισμα της μαντικής παρέμεινε, όχι όμως και της πειθούς. Πρόβλεπε σωστά, αλλά κανένας δεν πίστευε τα λόγια της.
Μια θλιβερή μοίρα που μοιάζει όλο και περισσότερο ότι θα είναι και η δική μας μοίρα, για κάτι παρόμοιο. Δεν κάνω καμία προφητεία, για όνομα του Θεού, απλώς αν συνδέσουμε με βάση την στοιχειώδη λογική, τις τελείες των όσων συμβαίνουν γύρω μας, αρκούν για να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας. Και να φανερωθεί το τελικό αιγματώδες ψηφιακό παζλ που ξεπροβάλει μπροστά στα μάτια μας.
Αλλά όποιος τολμήσει να πει το τι προβλέπει, συναντά ένα τείχος παγερής αδιαφορίας, τουλάχιστον, από τους σημερινούς ανθρώπους. Οι περισσότεροι παραμένουν αδιάφοροι, και συχνά μας χλευάζουν, μας προσβάλλουν, μας περιθωριοποιούν. Ένας από τους τομείς στους οποίους αυτά που λες φαίνονται απίστευτα, και οι άνθρωποι, δεν μπορούν ή δεν θέλουν να το δουν, το τι επίκειται, είναι αυτός της προοδευτικής κατάργησης των μετρητών, των χαρτονομισμάτων και της αντικατάστασής τους από το ψηφιακό νόμισμα και στην Ευρώπη πιο συγκεκριμένα από το ψηφιακό ευρώ. Και εδώ, στην συγκεκριμένη περίπτωση το εικονικό χρήμα δεν αντικαθιστά μόνο το πραγματικό αλλά ταυτόχρονα θα γίνει το μέσο και για να μας υποδουλώσει ολοκληρωτικά ταυτόχρονα.
Το τέλος των μετρητών είναι ο τάφος της ελευθερίας. Αυτή η διαπίστωση δεν είναι μια δυσοίωνη προφητεία μιας συμφοράς που επέρχεται καλπάζοντας, αλλά μια τεκμηριωμένη απόδειξη που θα έπρεπε να είναι οφθαλμοφανής σε όποιον άνθρωπο έχει ακόμη σώας τας φρένας του και έχει φυσιολογικές διανοητικές ικανότητες.
Αλλά, αντ’ αυτού, αντίθετα, όσοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου σήμερα δεν γίνονται πιστευτοί και θεωρούνται εκκεντρικοί, οπισθοδρομικοί, κολλημένοι στο παρελθόν, ανίκανοι να δουν το “θαύμα” της αντικατάστασης των χρημάτων, των «δικών μας» χρημάτων, που κουδουνίζουν στις τσέπες μας ή στα πορτοφόλια μας, με τις κάρτες τις εξοπλισμένες με τσιπ που επιτρέπουν ─ αν θέλουν τα μεγάλα αφεντικά του συστήματος, όποτε θέλουν και στο βαθμό που επιλέγουν ─ να χρεώνουν ή να πιστώνουν ψηφιακά ποσά σε λογαριασμούς, που αυτοί θα διαχειρίζονται αφανώς και ηλεκτρονικά.
Ό,τι δεν είναι στα χέρια μου, υπό τον άμεσο έλεγχό μου, δεν είναι πραγματικά δικό μου. Αλλά ο ύπνωση της λογικής γεννά τέρατα, ανθρώπους που έχουν παραιτηθεί από τη σκέψη, τη λογική, την κρίση, με την οποία είναι προικισμένος ο άνθρωπος, εκ γενετής.
Μια απόφαση της Ισπανικής κυβέρνησης – η οποία σίγουρα θα βρει ενθουσιώδεις μιμητές και από άλλες κυβερνήσεις – θα έπρεπε να μας προειδοποιήσει για τους συνεχείς περιορισμούς της πιο συγκεκριμένης και άμεσης, βασικής ελευθερίας που διαθέτουμε ακόμη. Των χρημάτων που μας ανήκουν και τα οποία ακόμη μπορούμε να διαθέτουμε όπως θέλουμε και επιθυμούμε. Αυτός ο Ισπανικός νόμος, που σε λίγο θα γίνει πανευρωπαϊκός, απαιτεί από τους πολίτες ότι για οποιαδήποτε ανάληψη μετρητών ή την μεταφορά χρημάτων από τον τραπεζικό λογαριασμό σου, που υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες ευρώ, θα πρέπει προηγούμενως να έχεις προειδοποιήσει την τράπεζα.
Αυτό αποτελεί ένα γιγάντιο βήμα προς την κατεύθυνση του απόλυτου ελέγχου της ζωής των πρώην πολιτών. Ωστόσο, η Κασσάνδρα δεν τρέφει αυταπάτες. Γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Δίας αφαιρεί το μυαλό εκείνων που θέλει να καταστρέψει. Δηλαδή, με άλλα λόγια: «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι»
Παρόλα αυτά, ωστόσο, αυτοί οι άνθρωποι που τους έχει μείνει ακόμη λίγο μυαλό, και δεν έγιναν μυαλοφυγόδικοι, θα πρέπει να υψώσουν σθεναρά τη φωνή τους ενάντια στον ισχυρό άνεμο και την προπαγανδιστική παλίρροια, να κολυμπήσουν ενάντια ορμητικό ρεύμα του ποταμού, και να βρουν το κουράγιο να εκστομίσουν λόγια ελευθερίας. Χωρίς μετρητά στα χέρια μας, τι μας έχει απομείνει;
Χρήματα που δεν είναι πια χρήματα χειροπιαστά, αλλά εικονικά χρήματα που θα υπάρχουν απλά σαν ένας αριθμός σε μια ψηφιακή οθόνη. Ένα λογιστικό αρχείο που δεν θα μπορείς να το αγγίξεις, δεν θα μπορείς να κρατήσεις στα χέρια σου, δεν θα μπορείς να το φυλάξεις, δεν θα μπορείς να το χρησιμοποιήσεις χωρίς μεσάζοντες, που σε εποπτεύουν & σε παρακολουθούν, αφανώς. Χρήματα που δεν υπάρχουν καν.
Αυτός ο Ισπανικός νόμος δεν θεσπίστηκε για να καταπολεμήσει το ξέπλυμα του χρήματος ή για να περιορίσει την φοροδιαφυγή, αλλά για να ελέγξει (και ενδεχομένως να αποτρέψει) την απλή ανάληψη ιδιωτικών χρημάτων. Να υφαρπάξει δηλαδή τα χρήματά μας. Τα δικά μας χρήματα. Εδώ είναι το πρώτο μεγάλο λάθος, ή μάλλον το ψέμα που έχει γίνει πιστευτό με την αδιάκοπη επανάληψη της συστημικής προπαγάνδας. Τα χρήματα που έχετε στην τράπεζα δεν είναι πλέον δικά σας ή δεν είναι εντελώς δικά σας. Διότι αν αυτά τα χρήματα ήταν πραγματικά δικά σας, δεν θα χρειαζόταν να ζητήσετε άδεια για να τα χρησιμοποιήσετε από το τραπεζικό σύστημα και την κυβέρνηση, που έχουν συμμαχήσει και οι δύο στενά, για να σφίξουν τη θηλιά που μας έχουν ήδη βάλει στο λαιμό μας.
Δεν θα χρειαζόταν να δικαιολογήσετε το πώς σκοπεύετε να τα ξοδέψετε, ούτε θα χρειαζόταν να ειδοποιήσετε το Κράτος για να ασκήσετε αυτό το πιο θεμελιώδες δικαίωμά σας: Να έχετε υπό τον έλεγχο σας τα χρήματα σας, τα οποία τα έχετε κερδίσει με τις δικές σας προσπάθειες, τον δικό σας κόπο και ιδρώτα και για τα οποία έχετε ήδη πληρώσει προκαταβολικά, υπέρογκους φόρους στο κράτος, την περιφέρεια, και τον δήμο σας.
Η δικαιολογία που προβάλουν προσχηματικά είναι πάντα η ίδια. Ο κίνδυνος ξεπλύματος χρήματος, της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες μαύρες δραστηριότητες, της απάτης, και της ασφάλειας. Και το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο. Όλοι οι πολίτες θεωρούνται και αντιμετωπίζονται πλέον ως ύποπτοι, αν όχι ένοχοι. Το τεκμήριο της ενοχής απέναντι στην εξουσία. Απαιτούμε να χρησιμοποιήσουμε τα χρήματά μας, όπως θέλουμε! Στην περίπτωση της Ισπανίας, είναι σαν η ανάληψη – ή μάλλον το αίτημα άδειας για την ανάληψη των χρημάτων – τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ μας μετέτρεψε αυτόματα σε ύποπτους επικίνδυνων εγκλημάτων ή σε επιπόλαιους, άσωτους και σπάταλους, σαν να είμαστε παιδάκια.
Χωρίς μετρητά, τι άλλο μας απομένει; Θα το επαναλάβω γιατί όπως έλεγαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι, Repetita iuvant (= Η Επανάληψη βοηθάει): Αυτό που μας μένει είναι το εικονικό χρήμα, κάποιοι αριθμοί σε μια ψηφιακή οθόνη, οι ηχογραφήσεις, η αδυναμία δράσης στην καθημερινή ζωή χωρίς έναν αφέντη πάνω από το κεφάλι μας, που παρακολουθεί αφ’ υψηλού τις κινήσεις μας, και που θα έχει οικειοποιηθεί την κυριότητα των χρημάτων μας και σύντομα θα μας καθοδηγεί, για να μην πω ότι θα αποφασίζει & θα διατάζει και το πώς και για ποια πράγματα πρέπει να ξοδεύουμε τα ποσά που θα συμφωνήσει να μας πιστώσει.
Το χέρι που δίνει – αν θέλει να δώσει – είναι ανώτερο από το χέρι που λαμβάνει. Θα είναι αρκετό να δοθούν οι κατάλληλες εντολές & οδηγίες στο σύστημα του υπολογιστή, στον αλγόριθμο. Χρήματα που δεν υπάρχουν καν ─ και είναι μόνο ψηφιακά ─ επειδή οι τράπεζες (δηλαδή οι Βρυξέλλες) όποτε θέλουν τα πολλαπλασιάζουν χάρη στο σύστημα των κλασματικών τραπεζικών αποθεματικών.
Επομένως, τα χρήματά μας δηλαδή, φεύγουν από την δικαιοδοσία μας και παιρνούν στην εξουσία τρίτων. Και σίγουρα όχι ουδέτερων: πολιτικών, τραπεζιτών, τεχνοκρατών. Επαγγελματικές κατηγορίες που δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε με τίποτα.
Αναρωτιέμαι: Πώς είναι δυνατόν οι άμυνές μας να καταρρέουν τόσο εύκολα σε σημείο που να θεωρούμε τάχα “πρόοδο & εξέλιξη” την εξαφάνιση του «φυσικού» χρήματος; Απορώ και εξίσταμαι ! Τα μετρητά είναι κάτι πολύ περισσότερα από ένα μέσο πληρωμής. Είναι η η ιδιωτικότητα μας, η αυτονομία μας, η ασφάλεια μας, σε περίπτωση μιας έκτακτης ανάγκης. Είναι η ελευθερία μας, τελικά.
Το πρόσφατο μπλακ άουτ στην Ισπανία, την Πορτογαλία και τη Γαλλία, όπου τα ΑΤΜ, τα τερματικά των πιστωτικών καρτών, τα κινητά τηλέφωνα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αχρηστεύτηκαν και δημιουργήθηκε μια χαώδη κατάσταση, ήταν ένα σκληρό, παγωμένο σκωτσέζικο ντους για να επανέλθουμε στην πραγματικότητα, μια υπενθύμιση του γιατί η πραγματική κατοχή και η ελεύθερη χρήση μετρητών είναι απαραίτητη για επιβίωση μας.
Για να αγοράσουμε φαγητό, για να γεμίσουμε το αυτοκίνητο με βενζίνη, για να μετακινηθούμε αν χρειαστεί ή αν θέλουμε. Αλλά και για να προστατευτούμε από επικίνδυνες καταστάσεις, για να αποφύγουμε την κακοποίηση ή – γιατί όχι – για να μην αφήσουμε κάποιο ίχνος από τις καθημερινές μας πράξεις.
Όταν δεν θα υπάρχουν πια μετρητά, ό,τι κάνουμε θα αφήνει ένα ψηφιακό σημάδι, και το γεωγραφικό στίγμα μας, το που βρισκόμαστε. Κυριολεκτικά σε κάθε αγορά ή πώληση, σε κάθε δαπάνη, σε κάθε ευρώ. Πού βρισκόμαστε, που πήγαμε, τι καταναλώνουμε, με ποιον είχαμε συναλλαγές, σε ποιον πληρώσαμε, σε ποια ώρα.
Ένα συνολικό και μόνιμο ψηφιακό ίχνος στο οποίο όλες αυτές οι πληροφορίες θα αποθηκεύονται, θα διασταυρώνονται, θα αξιοποιούνται για εμπορικούς και κοινωνικούς σκοπούς ελέγχου, και επομένως αναπόφευκτα και για πολιτικό, έλεγχο. Κι όλα αυτά με ποια όρια; Με ποιες εγγυήσεις; Τι θα συμβεί αν αύριο η εξουσία – πολιτική ή/και οικονομική, συγκεντρωθεί σε κάποια κακόβουλα χέρια, σε ένα δικτάτορα, πράγμα πολύ πιθανόν – και αυτός αποφασίσει να χρησιμοποιήσει την εξουσία του παρεμποδίζοντας ή/και υπαγορεύοντας τις δικές του οδηγίες και στραφεί εναντίον μας;
Αρκεί η κοινή λογική – την οποία και αυτή μας την έχουν εξαλείψει χωρίς να συναντήσουν και ιδιαίτερη αντίσταση – για να αντιληφθούμε ότι είναι μια πολύ άθλια & επικίνδυνη ιδέα το να δώσουμε τόσο απερίσκεπτα σε κάποιον – και συγκεκριμένα στους νέους παντοδύναμους εξουσιαστές μας, είτε αυτοί ονομάζονται κυβέρνηση, είτε τραπεζικά αφεντικά, είτε τεχνοκρατία – έναν τόσο απόλυτο έλεγχο της ζωής μας. Χωρίς χρήματα θα γίνουμε εξαρτημένοι από τις ορέξεις και τις επιθυμίες των άλλων, ανυπεράσπιστοι όμηροι εκείνων που θα εξουσιάζουν την ύπαρξή μας, και θα είμαστε αναγκασμένοι να περάσουμε σκυμμένοι κάτω από τα δίκρανα της της υποταγής μας στην εξουσία του συστήματος τους, θα βρισκόμαστε κυριολεκτικά στο έλεος των γραφειοκρατών και εκείνων που μας έχουν υποκλέψει τα χρήματα και την περιουσία μας. Δηλαδή, των τραπεζών, των υπουργείων, και κολοσσιαίων εταιρειών της τεχνολογίας.
Ό,τι έχεις, ό,τι ξοδεύεις, ό,τι κάνεις, θα περνάει μέσα από τα αλγοριθμικά φίλτρα τους, τους όρους τους, τις κατευθυντήριες οδηγίες τους, την έγκρισή τους. Και αν μια μέρα αποφασίσουν ότι δεν μπορείτε να κάνετε ανάληψη ή μεταφορά χρημάτων ή αν τα χρήματα σας τα μπλοκάρουν για να μας εκβιάσουν, απλά τότε θα καταλάβουμε ότι δεν θα μπορούμε να κάνουμε απολύτως τίποτα, θα είμαστε ανήμποροι να αντιδράσουμε, γιατί δεν θα υπάρχουν άλλες εναλλακτικές λύσεις.
Ο εφιάλτης αυτός θα ολοκληρωθεί όταν θα εμφανιστούν τα ψηφιακά νομίσματα των κεντρικών τραπεζών (CBDCs, όπως είναι το ψηφιακό ευρώ ή δολάριο). Και αυτό δεν είναι θέμα ετών, για να συμβεί, αλλά μηνών. Αυτοί, τα μεγάλα αφεντικά μας, είναι έτοιμοι να κάνουν ακριβώς αυτό. Όταν θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο, που πλησιάζει αδυσώπητα, δεν θα μιλάμε πλέον για επιτήρηση & και παρακολούθηση ─ αλλά αυτό το σύστημα θα είναι ο απόλυτος, δικτατορικός άμεσος έλεγχος. Το ψηφιακό χρήμα που θα εκδίδεται από την κεντρική τράπεζα θα είναι εξ ορισμού προγραμματιζόμενο. Δηλαδή, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί με κάποιες προϋποθέσεις & όρους. Θα έχει ημερομηνία λήξης ή θα περιορίζεται μόνο για συγκεκριμένες χρήσεις. Θα μπορεί να μπλοκαριστεί ανάλογα με τη συμπεριφορά ή τις ιδέες σας, την πολιτική ή θρησκευτική ή ιδεολογική τοποθέτηση σας. Όλα είναι έτοιμα, για να συμβεί ακριβώς αυτό. Όταν κάτι μπορεί να γίνει «τεχνικά», κάποιος θα το κάνει σίγουρα, είναι ο Νόμος του Γκάμπορ (ή Νόμος του Γκάους). Το μόνο που χρειάζεται είναι η πολιτική βούληση, και όπως αποδεικνύεται από την Ισπανική περίπτωση και το Καναδικό πείραμα πριν από λίγα χρόνια, αυτό ακριβώς έκανε η κυβέρνηση του Καναδά αδιάντροπα πάγωσε τους λογαριασμούς των απεργούντων οδηγών φορτηγών, των φορτηγατζήδων, για τους ακινητοποιήσει.
Αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολή. Είναι το κινεζικό μοντέλο κοινωνικής πίστωσης. Εκεί, στην Κίνα, δεν χρειάζεται καν να σε συλλάβουν για να σε τιμωρήσουν. Απλώς μπλοκάρουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς σου. Δηλαδή τα λεφτά σας. Μπορούν να περιορίσουν τις μετακινήσεις σας. Υπάρχει και το γνωστό προχωρημένο σχέδιο που ετοιμάζεται και αυτό πυρετωδώς και έρχεται – και με πραγματικά πειράματα – των πόλεων των δεκαπεντάλεπτων, των έξυπνων, των πανέξυπνων, των ψηφιακών πόλεων, αλλά στην πραγματικότητα αυτά είναι τα νέα πανούργα ψηφιακά στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Τις λένε έξυπνες ενώ στην πραγματικότητα είναι πανούργες, κατά την Οργουλιανή διπλή, ανεστραμμένη γλώσσα, την μέθοδο που χρησιμοποιούν οι κτηνώδεις εξουσιαστές μας για να διαστρέψουν τους όρους και μαζί να αντιστρέψουν, να αναποδογυρίσουν και την πραγματικότητα. Επειδή είπες κάτι το ανεπιθύμητο για την κυβέρνηση ή επειδή δεν συμμορφώθηκες με τις πολιτικές οδηγίες της, θα τιμωρήστε άμεσα με το να μην μπορείς να αγοράσεις ένα εισιτήριο ενός αεροπλάνου, ενός τρένου ή ενός λεωφορείου. Το ψηφιακό ευρώ και το τέλος των μετρητών θα είναι η εφαρμογή αυτού του ολοκληρωτικού κινεζικού μοντέλου και στην Ευρώπη.
Επομένως, η υπεράσπιση των μετρητών σημαίνει υπεράσπιση των τελευταίων, ελάχιστων ελευθεριών που μας έχουν απομείνει. Όχι επειδή είναι πιο όμορφα, πιο νοσταλγικά ή πιο ρομαντικά, τα χαρτονομίσματα, αλλά επειδή είναι το τελευταίο εμπόδιο ανάμεσα σε εμάς και στην απόλυτη (ψηφιακή) υποδούλωση μας. Το μόνο πράγμα που μας έχει απομείνει για να μην είμαστε εξαρτημένοι από τους τραπεζίτες, τους γραφειοκράτες, τους τεχνοκράτες, και γενικά από όλα τα μεγάλα αφεντικά. Επειδή είναι ο μόνος τρόπος για να έχουμε χρήματα και πόρους για να επιβιώσουμε (είναι τα δικά μας χρήματα, για όνομα του Θεού!) που δεν μπορούν να παρακολουθούνται, να λογοκρίνονται, να εξαρτώνται ή να απενεργοποιούνται & μπλοκάρονται. Επειδή είναι το τελευταίο σύνορο, το έσχατο ακριτικό όριο, ενάντια σε ένα σύστημα που δεν θέλει πλέον απλώς να διαχειρίζεται την οικονομία, αλλά θέλει να ελέγχει την ίδια την ζωή μας.
- Αλλά τι είναι αυτά που σου λέω, εσένα ευτυχισμένε ήδη ψηφιακέ σκλάβε, κάτοικε ενός ήδη εικονικού, μη σκεπτόμενου & προβληματιζόμενου κόσμου, για τον οποίον η “Κασσάνδρα”* είναι στην καλύτερη περίπτωση, ο τίτλος μιας τηλεοπτικής σειράς; Ενός θρίλερ μιας ταινίας τρόμου, όπως συμβαίνει και σήμερα στην απτή πραγματικότητα. [* “Cassandra”, είναι μια πρόσφατη σειρά επεισοδίων θρίλερ στο Netflix (6 Φεβρουαρίου 2025), την οποία εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι την βλέπουν καθισμένοι στον αναπαυτικό καναπέ τους.]
ΠΗΓΗ: https://www.ereticamente.net/fine-del-denaro-contante-tomba-della-liberta-roberto-pecchioli/
Μετάφραση: ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
Παραθέτω και το ένα και μοναδικό σχόλιο στο άρθρο που είναι επίσης ενδιαφέρον.
- 1. Sergio (25 Μαΐου 2025): «Nur Bares ist Wahres», λένε οι Γερμανοί, που σημαίνει «Μόνο τα μετρητά είναι πραγματικά [χρήματα]». Να χρησιμοποιείτε πάντα μετρητά, αν είναι δυνατόν. Ο κ. (Στούτσλε) Hansjorg Stützle, Γερμανός συγγραφέας του βιβλίου “Η Συνωμοσία κατά των Μετρητών (“Das Bargeld-Komplott”) πληρώνει ακόμη και τους φόρους του με μετρητά στην εφορία, κάτι που φυσικά έχει εξοργίσει τους εφοριακούς υπαλλήλους, οι οποίοι τον θεωρούν τρελό.
Ναι, έχω και εγώ μερικές πιστωτικές κάρτες, είναι πρακτικές, και τις χρησιμοποιώ περιστασιακά. Δεν θα ήθελα όμως να καταργηθούν τα μετρητά, για τους λόγους που ο κ. Πεκιόλι περιέγραψε πολύ καλά. Ακόμα και η Σουηδία το ξανασκέφτηκε μετά το μπλακ άουτ στην Ισπανία και την Πορτογαλία, συμβουλεύοντας τους Σουηδούς να έχουν πάντα μετρητά διαθέσιμα στο χέρι.
Τα μετρητά (χαρτονομίσματα και κέρματα) είναι το μόνο επίσημο μέσο πληρωμής που δεν μπορούν να αρνηθούν οι έμποροι, οι οποίοι διατρέχουν τον κίνδυνο σοβαρών προστίμων. Αλλά η κυβέρνηση, οι κυβερνήσεις της Ευρώπης, κάνουν τα στραβά μάτια, όχι μία, αλλά δύο φορές, επειδή κι αυτές είναι υπέρ της εξάλειψης του ρευστού χρήματος, παρόλο που ισχυρίζονται το αντίθετο. Η πλήρης εξάλειψη των χρηματονομισμάτων, δεν είναι ακόμη ευπρόσδεκτη από ένα σημαντικό μέρος των λαών της Ευρώπης και οι κυβερνήσεις πρέπει να το λάβουν αυτό υπόψη.
Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ότι τα μετρητά αποτελούν μόνο το 9-10% του συνόλου του χρήματος που βρίσκεται σε κυκλοφορία και η εξάλειψή τους δεν θα μείωνε σημαντικά τη φοροδιαφυγή, όπως θέλουν ορισμένοι να μας κάνουν να πιστέψουμε (αυτό είναι ένα από τα κύρια επιχειρήματα υπέρ της κατάργησης των μετρητών).
- 2. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της πανουργίας στην οποία ζουν οι σημερινοί άνθρωποι, η Netflix κυκλοφόρησε την ταινία “Cassandra”, στις 6 Φεβρουαρίου 2025, η οποία είναι μια σειρά ψυχολογικού θρίλερ για μια οικογένεια που μετακομίζει σε ένα έξυπνο σπίτι δεκαετιών και ενεργοποιεί ξανά το αδρανές ρομπότ οικονόμο του, την “Κασσάνδρα”, η οποία στη συνέχεια χρησιμοποιεί τις δυνάμεις της τεχνητής νοημοσύνης για σκοτεινά κίνητρα. Η σειρά αυτή είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ, που συνδυάζει στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, τρόμου και οικογενειακού δράματος, όπως την διαφημίζει η ίδια η Netflix.
Με απλά λόγια, ενώ ετοιμάζεται το ψηφιακό κλουβί μας, για να μας αλυσσοδέσουν ψηφιακά, με το ψηφιακό νόμισμα & ταυτότητα και αμέσως μετά με μαρκάρισμα κλπ. οι άνθρωποι προετοιμάζονται διανοητικά & συναισθηματικά από την Netflix, για το αποδεχτούν και να το υποδεχτούν, καθισμένοι αναπαυτικά στον καναπέ του σαλονιού τους.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
