Η κατά δήλωση εφεύρεση Ρώσων επιστημόνων στον τομέα της Βιοτεχνολογίας, που μεταδίδεται από ελληνικά μέσα, ότι μετά από χρόνια ερευνών και προσπαθειών κατάφεραν σε συνθήκες εργαστηρίου (που μπορούν και αύριο να εφαρμοστούν στον βιομηχανικό τομέα) να μετατρέψουν ατομικά στοιχεία και ισότοπα σε ισότοπα Πολωνίου, Ραδίου κ.λπ., εγείρουν ένα σοβαρό αριθμό ερωτημάτων και αμφιβολιών.

Διαβάζοντας τη μετάφραση της δημοσιευμένης ευρεσιτεχνίας στο Ρώσικο Γραφείο Ευρεσιτεχνιών, το πρώτο ερώτημα που δημιουργείται είναι γιατί δεν κατατέθηκε στο Διεθνές Γραφείο Ευρεσιτεχνιώνκαι γιατί δεν έγινε ανακοίνωση σε Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο…

Άλλο ερώτημα αφορά το πως είναι δυνατόν η επιστημονική αυτή ανακάλυψη να αντιμετωπίζεται από την Ρωσική Ομοσπονδία ως κοινότοπη και όχι ως εξαιρετικής σημασίας, κάτι που αυτόματα θα την έθετε υπό την προστασία του «Εθνικού Απορρήτου», καθώς πρόκειται περί εφεύρεσης που -θεωρητικά- επιτρέπει σε κάθε κράτος με πυρηνικές φιλοδοξίες να αποκτήσει πυρηνικά όπλαχωρίς να το αντιληφθεί κανείς!

Ένα τρίτο θέμα είναι, ότι μία τέτοια εφεύρεση θα πετούσε στον κάλαθο αχρήστων πολλά τρις δολαρίων επενδεδυμένων στη συμβατική τεχνολογία, θα δημιουργούσε συνθήκες παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης (μαζί με την Ρωσική Ενεργειακή και Πυρηνική βιομηχανία), κοινοποιείται απροκάλυπτα, χωρίς περιορισμούς, σαν μία β’ κατηγορίας επιστημονική εφεύρεση.

Σε μικρότερης σημασίας εφευρέσεις οι συμβατικής τεχνολογίας βιομηχανίες απλά τις αγόρασαν και τις «έθαψαν», για να προστατεύσουν τις επενδύσεις τους, γιατί όχι και σε αυτή την περίπτωση;

Το τελευταίο αφορά την επιστημονική επιβεβαίωση της εφεύρεσης: Είθισται στις επιστημονικές ανακοινώσεις να δημοσιοποιείται η μέθοδος, οι συνθήκες και ο εργαστηριακός εξοπλισμός που χρησιμοποιήθηκε στα πειράματα, κάτι που στην περίπτωση αυτή δεν εμφανίζεται.

Είναι προφανές, ότι στις υποθέσεις αυτές δεν αρκεί απλά το «κατά δήλωση», αλλά πολλά περισσότερα, όπως γίνεται με όλες τις καινοτομίες και εφευρέσεις παγκοσμίως. Ο τρόπος που το παρουσίασαν είναι τουλάχιστον περίεργος, ενώ και ο αντίκτυπος σχεδόν μηδενικός, με τις συνήθεις χαμηλής αξιοπιστίας εξαιρέσεις.

Αναμένουμε να ακολουθηθεί η διεθνής πεπατημένη, αφού όντας εχθροί των τόσο θελκτικών για τους πολλούς «διεθνών συνωμοσιών», το ότι δεν ασχολήθηκε κανείς στα διεθνή μέσα ενημέρωσης – στα ρωσικά ασχολήθηκαν άραγε; – σε μας τουλάχιστον άλλα λέει καταρχήν, όχι συνωμοσίες.