Χρόνια πολλά Ελλάδα και σε όλους τους Έλληνες.
Χαιρετω την φιλόξενη ιστοσελίδα τρικλοποδια και τους αξιόλογους αναγνώστες.
Με την ευκαιρία της εθνικής επετείου θα γράψω αυτά τα λίγα εις μνήμην όσων μαρτυρησαν στα χέρια των Γερμανών και των Ιταλών.
Οι Γερμανοί πάντα υπήρχαν στη χώρα μας ποτέ δεν έφυγαν.
Και ακούω κάποιους να τους αποκαλούν ναζιστες.
Εσκεμμενα μάλλον τους καλύπτουν.
Ναι αλλά οι ναζιστες έχουν εθνικότητα και λέγονται Γερμανοί.
Ντρεπονται να το πουν οι Ελληνοφωνοι η τους το απαγορεύουν.
Ειναι αυτοί που σε ορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανιας έκαψαν το σπίτι του οικογενειαρχη παππού μου.
Ηταν φθινόπωρο του 40.Το σπίτι επί ένα μήνα έβγαζε καπνούς γιατί είχαν τη σοδειά όλης της χρονιάς με το κελάρι γεμάτο.
Ειναι οι Γερμανοί που στο ίδιο χωριό έκαψαν το σπίτι της αδελφής του παππού μου με το μολις12 χρόνων παιδί της.
Μετα το πέρας της Πυρκαγιάς μάννα και γιό τους βρήκαν απανθρακωμενους μάνα και γιό στο κελάρι του σπιτιού τους.
Ειναι οι Γερμανοί που εδώ και 14 Χρόνια μας κάνουν οικονομικό πόλεμο με τους εδώ εγχώριους ελληνόφωνους.
Αυτο ζούμε σήμερα έναν οικονομικό πόλεμο από την πολιτική των Γερμανών.
Ειναι οι Γερμανοί που κατακρεουργησαν τους κατοίκους των Καλαβρύτων του Δίστομο.
Γενικα σε όλη την Ελλάδα έκαναν τα φρικτά εγκλήματα τους.
Σας παραθέτω την ιστορία του Διστομου για να μην ξεχνάμε την ιστορία μας και έχουμε χρέος και υποχρέωση να μνημονεύουμε τους προγόνους μας που έφυγαν από τη ζωή από χέρια βαρβαρων
Σφαγή του Διστόμου
Στις 10 Ιουνίου του 1944 ο εικοσιεξάχρονος τότε Φριτς Λάουτενμπαχ, λοχαγός των SS του 2ου λόχου του 1ου τάγματος του 7ου τεθωρακισμένου συντάγματος της αστυνομίας SS, έλαβε διαταγή να μετακινήσει το λόχο του από τη Λειβαδιά προς τα χωριά Δίστομο, Στείρι και Κυριάκι με σκοπό τον εντοπισμό ανταρτών στη δυτική πλευρά του Ελικώνα.
Σα δόλωμα οι Γερμανοί είχαν δύο επιταγμένα ελληνικά φορτηγά γεμάτα με άνδρες των SS μεταμφιεσμένους σε χωρικούς, που προπορεύονταν της κύριας φάλαγγας.
Ταυτόχρονα ο 10ος και 11ος λόχος του 3ου τάγματος από την Άμφισσα κατευθύνονταν προς το Δίστομο για να συναντήσουν το 2ο λόχο. Οι τρεις λόχοι συναντήθηκαν χωρίς να έχουν εντοπίσει αντάρτες εκτός από 18 παιδιά που κρύβονταν σε γύρω στάνες. Έξι από τα παιδιά που προσπάθησαν να δραπετεύσουν εκτελέστηκαν.
Οι Γερμανοί μπήκαν στο Δίστομο και εκφοβίζοντας τους χωρικούς έμαθαν ότι υπήρχαν αντάρτες στο Στείρι.
Ο 2ος λόχος κατευθύνθηκε προς τα εκεί και στη θέση Λιθαράκι, περιοχή του Στειρίου, έπεσε σε ενέδρα ανταρτών του 11ου λόχου του 3ου τάγματος του 34ου συντάγματος του ΕΛΑΣ. Η μάχη του Στειρίου ήταν σκληρή και κράτησε περίπου μέχρι τις δύο το μεσημέρι αναγκάζοντας τους Γερμανούς σε οπισθοχώρηση.
Αν και από το χωριό Δίστομο τα γερμανικά στρατεύματα δε δέχθηκαν κάποια πρόκληση (παρόλο που μεταπολεμικά το ισχυρίστηκαν οι Γερμανοί κατηγορούμενοι της σφαγής), για λόγους αντεκδίκησης ο 2ος λόχος του 8ου Συντάγματος της 4ης Αστυνομικής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας Γρεναδιέρων των Ες Ες άρχισε τη σφαγή όσων κατοίκων έβρισκαν στο χωριό.
Η μανία τους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δεν ξεχώριζαν από το μακελειό ούτε τα γυναικόπαιδα ούτε τους ηλικιωμένους.
Τον ιερέα του χωριού τον αποκεφάλισαν, βρέφη εκτελέστηκαν και γυναίκες βιάστηκαν πριν θανατωθούν.
Η σφαγή σταμάτησε μόνον όταν νύχτωσε και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στη Λειβαδιά, αφού πρώτα έκαψαν τα σπίτια του χωριού.
Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν και κατά την επιστροφή των Γερμανών στη βάση τους, καθώς σκότωναν όποιον άμαχο έβρισκαν στο δρόμο τους.
Οι νεκροί του Δίστομου έφτασαν τους 228, εκ των οποίων οι 117 γυναίκες και οι 111 άντρες, ανάμεσά τους 53 παιδιά κάτω των 16 χρόνων. Η μαρτυρία του απεσταλμένου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού Eλβετού George Wehrly ο οποίος έφτασε στο Δίστομο μετά λίγες μέρες μιλάει για 600 νεκρούς στην ευρύτερη περιοχή, με πτώματα να κρέμονται ακόμα και από δέντρα περιμετρικά του δρόμου που οδηγεί στο χωριό.
Μέλη του ίδιου συντάγματος είχαν πραγματοποιήσει ένα μήνα νωρίτερα τη σφαγή της Κλεισούρας με 273 αμάχους νεκρούς, ανάμεσα τους παιδιά και βρέφη.
Μετά τη σφαγή, ο Λάουτενμπαχ συνέταξε έκθεση αναφορικά με τα γεγονότα όπου ανέφερε πως υπήρχαν αντάρτες οχυρωμένοι σε σπίτια, οι οποίοι έβαλλαν εναντίον των ανδρών του. Την ίδια μέρα, ο Γκέοργκ Κόχ, στέλεχος της μυστικής γερμανικής στρατονομίας, κατέγραψε τα γεγονότα εντελώς διαφορετικά από τον Λάουντενμπαχ αναφέροντας πως δεν υπήρχαν εκείνη τη στιγμή αντάρτες στο Δίστομο.
Οι γερμανικές αρχές, ανησυχώντας για τις επιπτώσεις της σφαγής στις σχέσεις μεταξύ τους και των γερμανόφιλων στελεχών της κατοχικής κυβέρνησης, προέβησαν σε έρευνα στην οποία όμως δεν κλήθηκαν Έλληνες μάρτυρες.
Η ποινή που τελικά επιβλήθηκε, ήταν πειθαρχικά μέτρα έναντι του Λάουντενμπαχ.
