spaceweather.com: Μια δυνητικά επικίνδυνη ηλιακή κηλίδα εμφανίστηκε στον Ήλιο. Είναι πολύ μεγάλο και λίγο παράξενη.
Η ηλιακή κηλίδα υπ’ αριθμόν 4246 έχει αναπτυχθεί ραγδαία, καθιστώντας την μία από τις μεγαλύτερες κηλίδες του Ηλιακού Κύκλου 25. Επιπλέον, έχει ένα ασυνήθιστο μαγνητικό πεδίο μικτής πολικότητας, όπως φαίνεται σε αυτόν τον μαγνητικό χάρτη της 14ης Οκτωβρίου 2025, που ελήφθη από το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA:
Οι περισσότερες ηλιακές κηλίδες έχουν απλή, φυσιολογική μαγνητική διαμόρφωση, παρόμοια με τη διαμόρφωση ενός συνηθισμένου ραβδοειδούς μαγνήτη, (με διακριτό θετικό & αρνητικό πόλο). Η κοντινή της ηλιακή κηλίδα υπ’ αριθμόν 4248 είναι ένα καλό παράδειγμα, για να κάνουμε την σύγκριση. Ωστόσο, η ηλιακή κηλίδα 4246 είναι διαφορετική. Έχει αρκετούς μαγνητικούς πόλους, διατεταγμένους δίπλα-δίπλα σε μια χαοτική, τυχαία διάταξη.
Γι’ αυτό το λόγο, αυτή η ηλιακή κηλίδα είναι δυνητικά επικίνδυνη. Όταν οι αντίθετες μαγνητικές πολικότητες αναμιγνύονται πολύ κοντά, η μία δίπλα στην άλλη — τότε επέρχεται ΜΠΟΥΜ!, η έκρηξη — η μαγνητική επανασύνδεση μπορεί να προκαλέσει ισχυρές ηλιακές εκρήξεις (εκλάμψεις). Μην εκπλαγείτε λοιπόν αν στις επόμενες ημέρες συμβεί μια έκρηξη ακτίνων Χ.
Σχόλιο της συντακτικής ομάδας του The Big The One: Προς το παρόν, αν πιστέψουμε την NOAA (Εθνική Διοίκηση Ωκεανών και Ατμόσφαιρας, υπηρεσία των ΗΠΑ), δεν έχει συμβεί καμία έκλαμψη, μέχρι στιγμής. Ωστόσο, όπως μας συμβουλεύουν οι αστροναύτες, αν τις επόμενες ημέρες, χτυπηθεί το X52, από μια ηλιακή έκλαμψη, που θα μας οδηγήσει σε μια σταδιακή μετάβαση σε τρεις ημέρες σκότους, αυτό δεν θα μας εκπλήξει.
Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε στην Αγγλία χθες ή προχθές. Ο φωτογράφος εντυπωσιάστηκε από ένα παράξενο φως στον ουρανό στη μέση της νύχτας. Κατά την επεξεργασία της εικόνας χρησιμοποιώντας διαβαθμίσεις φωτεινότητας, αποκαλύφθηκε ότι υπήρχε μια πηγή φωτός κρυμμένη κάπου πίσω από τα σύννεφα. Και δεν ήταν κάποιο “πιατάκι”, αλλά κάτι πιο σοβαρό. Ίσως κάτι σαν αυτό:
Δυστυχώς, ο δημιουργός αυτής της φωτογραφίας δεν παρέχει την τοποθεσία ή την ώρα της λήψης της φωτογραφίας, αλλά τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό εμείς; Έτσι είναι οι άνθρωποι στις μέρες μας, κλέβοντας ο ένας από τον άλλον [Cut, copy, and paste]. Αλλά κανείς δεν κατάφερε να κλέψει την αντανάκλαση της δεύτερης πηγής φωτός στο νερό, και όλη η συζήτηση για την αντανάκλαση του φακού είναι άσκοπη. Υπάρχει όντως κάτι κοντά στον ήλιο.
Επομένως, όπως ήδη σημειώσαμε παραπάνω, δεν θα μας εξέπληττε καθόλου μια έκρηξη του μεγέθους του “Γεγονότος του Κάρινγκτον”. Αυτό που μας προκαλεί έκπληξη είναι κάτι άλλο, και συγκεκριμένα γιατί δεν έχει εκραγεί μέχρι τώρα; [*To “Carrington Event” του 1859, είναι μια από τις πιο ισχυρές ηλιακές καταιγίδες που έπληξε τη Γη, ένα γεγονός που έγινε γνωστό ως “Το Γεγονός Κάρινγκτον”, και πήρε το όνομά του από τον Βρετανό αστρονόμο Ρίτσαρντ Κάρινγκτον. Αυτή η τεράστια γεωμαγνητική καταιγίδα φώτισε τους ουρανούς νότια ως την Κούβα, με ορατούς σέλαους στη Νότια Αμερική. Προκάλεσε επίσης εκτεταμένες διαταραχές, καταρρίπτοντας τα τηλεγραφικά συστήματα εκείνης της εποχής, σε όλες τις ηπείρους και δίνοντας στην ανθρωπότητα μια εικόνα από πρώτο χέρι για τις καταστροφικές δυνατότητες του Ήλιου.]
Ευτυχώς, όταν τελικά εκραγεί, η απάντηση στο ερώτημα θα γίνει σαφής, οπότε ας παρακολουθήσουμε την εξέλιξη των γεγονότων.
