Επιστρέφω και θα επιστρέφω με άρθρα στην φιλόξενη Τρικλοποδιά στο θέμα που θεωρώ το υπ’ αριθμόν ΕΝΑ πρόβλημα της πατρίδος μας σήμερα. Πρόβλημα επικίνδυνο και άμεσο.
Όλοι όσοι μας κυβέρνησαν διαχρονικά μετά τον Ιωάννη Καποδίστρια, αλλά με έξαρση τα τελευταία εξήντα χρόνια, κατά κανόνα εργάζονταν για άλλους πλην Ελλήνων, μας έχουν φορτώσει με πάρα πολλά προβλήματα. Όλα σε βάθος χρόνου, μικρού ή μεγαλύτερου, είναι εξαιρετικά επικίνδυνα για την επιβίωση μας ως Ελλήνων. Όμως κανένα δεν έχει τον επιτακτικό χαρακτήρα της επικείμενης απώλειας μέρους του Αιγαίου. Με μία εξαίρεση την αποφυγή καταστροφή της ψυχοσωματικής υγείας των παιδιών της Ελλάδος με την εισαγωγή της woke ατζέντας στην δημόσια εκπαίδευση, ακόμη και από το νηπιαγωγείο. Αυτή η ατζέντα είναι εξ’ ίσου επιτακτικό να σταματήσει.
Επιστρέφω στο θέμα του άρθρου. Αν καταφέρει η Τουρκία να σπάσει την ενιαία εδαφική κυριαρχία της Ελλάδος όπως την ορίζουν οι σχετικές Συνθήκες που όρισαν τα σύνορα μας και η Συνθήκη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας και εισβάλλει (ειρηνικά πάντα!) σε μια τεράστια έκταση- «σφήνα» στην επικράτεια της ελληνικής κυριαρχίας, τότε είναι θέμα χρόνου η αρπαγή της πλήρους κυριαρχίας της Ελλάδος. Όσοι γνωρίζουν τους Τούρκους βεβαιώνουν ότι είναι άπληστοι για επεκτατισμό και προγραμματίζουν πολύ μεθοδικά τον δρόμο προς τους στόχους τους.
Δυστυχώς η πλειοψηφία των Ελλήνων έχει πλήρη άγνοια στο τι ακριβώς συμβαίνει. Είναι ένα δύσκολο θέμα για τους μη ειδικούς. Kι αν δεν αφιερώσεις κάποιο χρόνο ώστε να το κατανοήσεις, τότε πιστεύεις τα εσκεμμένα φληναφήματα της Ν. Μπακογιάννη ότι η Τουρκία έχει μεγάλο μήκος ακτογραμμών στο Αιγαίο, (κατά του ειδικούς, η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα της Ευρώπης μετά την Νορβηγία σε μήκος ακτογραμμών ανά τ.χλμ εδάφους!)
…συνεπώς έχει δικαιώματα στο Αιγαίο! Ναι έχει, αλλά όσα της δίνει το Διεθνές Δ.τ.Θ. Και όχι όσα προτίθεται να της παραδώσει ο Μητσοτάκης Β΄, κατά τις οδηγίες του Μητσοτάκη Α΄(μέσω Παπαχελά): «Ε, θα μοιραστεί το Αιγαίο, εμείς θα πάρουμε το μεγαλύτερο κομμάτι και η Τουρκία το μικρότερο»!!
Μα δεν είπε κανείς Έλληνας σε αυτήν την οικογένεια ότι δεν μπορείς να μοιράζεις έδαφος ελληνικό και κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος σαν να είναι τα αμπελοχώραφα σου; Έχουμε Δημοκρατία έστω και κουτσή; Ισχύει το Σύνταγμα; Ε, δεν μπορείς Μητσοτακέικο να παραχωρήσεις Αιγαίο στην Τουρκία με το πρόσχημα της ειρηνικής συνύπαρξης! Η Τουρκία έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι δεν πιστεύει σε κάτι τέτοιο, έχοντας μας διαρκώς υπό από την απειλή πολέμου ( casus belli!)
Επί πλέον Έλληνα, εσύ που δεν κατανόησες ακόμα τι διακυβεύεται, ίσως πιστεύεις τις μυθιστορίες της κυβέρνησης και προσωπικά του Δένδια, που αυτολεξεί τις αναπαράγουν όλα τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης, ότι με τις «στοχευμένες» κινήσεις τους προς χάραξη ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο υπερασπίστηκαν τα ελληνικά συμφέροντα.
Δυστυχώς, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Με τις χαράξεις αυτές άνοιξαν διάπλατα το παράθυρο, για να μην πω έχτισαν αψίδα, για να μπει θριαμβευτικά η Τουρκία και να πάρει την ΑΟΖ που επιθυμεί.
Τουτέστιν της έδωσαν νομικά επιχειρήματα, αλλά και δυνητικά πραγματικό θαλάσσιο χώρο, χαράσσοντας αποσπασματικά (μερική οριοθέτηση) τα θαλάσσια σύνορα ενός μικρού κομματιού της ΑΟΖ Ελλάδος- Αιγύπτου, μεταξύ του 26ου και του 28ου μεσημβρινού. (Ας σημειωθεί ότι μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ δεν έχει προηγούμενο στα παγκόσμια χρονικά.) Έτσι «κατάφεραν» να αφήσουν εκτός οριοθέτησης ακριβώς αυτό που ήθελε η Τουρκία: την περιοχή ανατολικά του 28ου μεσημβρινού!
Και επειδή αυτήν την οριοθέτηση την είχαν ανάγκη για να δείξουν στον ελληνικό λαό ότι τάχα κάνουν «κινήσεις» ώστε να ακυρώσουν στην πράξη την τουρκολιβυκή ΑΟΖ, από την θαλάσσια περιοχή που οριοθετήθηκε έδωσαν «απλόχερα» στην Αίγυπτο το 56% έναντι του 44% που δέχτηκαν για την Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι δεν τηρήθηκε το Δ.τ.Θ. (UNCLOS) που προβλέπει οριοθέτηση ΑΟΖ στην μέση γραμμἠ.
Έχουμε αναφέρει στα προηγούμενα άρθρα ότι αν η απόσταση δύο παράκτιων γειτονικών χωρών, που οριοθετούν μεταξύ τους ΑΟΖ, είναι μικρότερη από το μάξιμουμ που δικαιούται κάθε μία (200 ν.μ. από κάθε σημείο των ακτών τους), τότε η ΑΟΖ ορίζεται στην λεγόμενη μέση γραμμή. Τέμνεται δηλαδή η απόσταση των αντικριστών ακτών στην μέση και έτσι ορίζεται το κοινό σύνορο των δύο ΑΟΖ. Και τότε η δύο χώρες λαμβάνουν ισόποση έκταση ΑΟΖ.
Η παρακάτω εικόνα μας δείχνει ότι η περιοχή ανατολικά του 28ου Μεσημβρινού, που αρχίζει από τη μέση περίπου των νότιων ακτών της Ρόδου, περιλαμβάνει το Σύμπλεγμα της Μεγίστης (Καστελόριζο) και φτάνει μέχρι την ΑΟΖ της Κύπρου, έμεινε εκτός οριοθέτησης. Αυτή η περιοχή, στο σύνολό της, είναι μέρος αυτής που διεκδικείται από την Τουρκία ως «Γαλάζια Πατρίδα»!!
Εδώ γεννάται ένα ακόμη πολύ σοβαρό ερώτημα: πώς χαράχτηκε αυτή η ΑΟΖ, αφού η Ελλάδα δεν έχει καθορίσει ακόμα τα χωρικά της ύδατα, ή αλλιώς την αιγιαλίτιδα ζώνη, στην συγκεκριμένη περιοχή; Και εφ’ όσον ο καθορισμός αυτός αποτελεί βασική προϋπόθεση για να χαραχτεί ΑΟΖ; Ακόμα, λοιπόν, μία καταστρατήγηση του Διεθνούς Δικαίου.
Η ΑΟΖ έχει ισχύ μετά τα χωρικά ύδατα, δια τον εξής απλό λόγο: ότι κάθε παράκτιο κράτος έχει πλήρη κυριαρχία στα χωρικά του ύδατα, άρα και την εκμετάλλευση του συνολικού πλούτου τους. Με άλλα λόγια τα χωρικά ύδατα ενέχουν μέσα τους τα δικαιώματα και της ΑΟΖ και της Υφαλοκρηπίδας. Συνεπώς η αποκλειστική ισχύς των ζωνών αυτών, ως κυριαρχικό δικαίωμα τού παράκτιου κράτους και όχι ως εθνική του κυριαρχία, αρχίζει μετά τα χωρικά του ύδατα.
Παρατηρούμε μία διαρκή προσπάθεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη να καταστρατηγήσει το Δίκαιο της Θάλασσας, που και η ίδια έχει υπογράψει και το οποίο έχει υιοθετηθεί από την Ε.Ε. Συνεπώς συνιστά και Κοινοτικό Δίκαιο. Άρα καταστρατηγεί και Κοινοτικό Δίκαιο. Το ίδιο έχει συμβεί στην οριοθέτηση ΑΟΖ με την Ιταλία. (Στα εκεί «λάθη» θα αναφερθούμε σε επόμενο άρθρο).
Και κάθε φορά που παραβιάζει η κυβέρνηση, μέσω του όποιου υπουργού, το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας το αδυνατίζει, για να μην πω το εκμηδενίζει. Και δίνει ισχυρά επιχειρήματα σε αυτόν που διεκδικεί κομμάτι της πατρίδας μας (χωρικά ύδατα) και κυριαρχικά της δικαιώματα σε πλούτο που νόμιμα της ανήκει (ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδα).
Λέτε να το κάνει σκόπιμα για να επιτύχει τις τυχοδιωκτικές επιδιώξεις της η Τουρκία, ενώ βάσει των Διεθνών Νόμων ούτε κατ΄ ελάχιστον δεν τις δικαιούται; Ρητορικό το ερώτημα!
Δυστυχώς η Τουρκία εφαρμόζει τα επεκτατικά της σχέδια πάντα βάση της στήριξης των συμμάχων μας.
Το κλειδί του θράσους της είναι ο έλεγχος των στενών ο οποίος θα γίνει μοιραία και η αιτία του τέλους της.
Κάθε αλλαγή στο ήδη υπάρχων καθεστώς του Αιγαίου πλήττει την απρόσκοπτη διέλευση του Ρωσικού στόλου.
Δεν υπάρχει περίπτωση η Τουρκία να επικαρποθει μέρος της κυριαρχίας του Αιγαίου και να μείνει αλώβητη από την στρατιωτική ισχύ της Ρωσίας.
Όχι γιατί οι Ρώσοι μας αγαπούν αλλά γιατί πλήττονται τα στρατηγικά τους συμφέροντα.
Αυτα είναι και τα κόλλυβα των Τουρκων και όχι μόνο αυτών αλλά και των δικών μας πολιτικών δυνάμεων.