Το blog χαίρεται απερίφραστα, οριζόντια, κάθετα, διαγώνια και ανάσκελα με τα οικτρά χάλια της ελληνικής οικονομίας.
Κάνει πάρτι όταν ακούει τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις των ειδικών οικονομολόγων για την καταστροφή που επέρχεται πολύ σύντομα, ίσως και μέσα στον επόμενο
χρόνο.
Και ανοίγει σαμπάνιες ( των δύο ευρώ) όταν φαντάζεται την στιγμή της ασύντακτης χρεοκοπίας, και της κλωτσηδόν επιστροφής σε κάποιο νόμισμα, πιθανότατα στο Σελίνι της Ουγκάντας.
Γιατί όλα αυτά;
Για δύο λόγους:
Πρώτον, πρέπει κάποια στιγμή τούτος ο λαός να τιμωρηθεί οικτρά για τις οικτρές επιλογές του.
Δεν μπορεί μιά ζωή χάϊ-χούι, άντε και καλά κρασιά και με το χέρι στην τσέπη να διαλέγει για κυβερνήτη του κάθε ρεμάλι, που επειδή ήταν άχρηστος για ο,τιδήποτε άλλο τού θυμήθηκε να γίνει πολιτικός.
Μπορεί να μην τα φάγαμε όλοι μαζί όπως είπε το δίποδο γουρούνι,
..βοηθήσαμε όμως, σιγοντάραμε, κάναμε πλάτες στο φάγωμα.
Και όταν στο τέλος πήραμε είδηση την απατεωνιά τους, αντί να τους σύρουμε στα δικαστήριακαι στην φυλακή,
..τους ξαναφωνάξαμε για να ξανακυβερνήσουν. Και:
Δεύτερο και σπουδαιότερο, επειδή μόνον με ολική κατάρρευση της οικονομίας θα καταρρεύσει και το σύστημα που την μανατζάρει,
..και θα μπορέσουμε επί τέλους να δούμε κάποιο φώς στην άκρη του τούνελ,
..έστω κι αν ακόμη αυτό το τούνελ είναι τόσο μακρύ που δεν θα φτάσει η ζωή της δικιάς μας γενιάς για να το διαβούμε. Θα το διαβούν όμως τα παιδιά μας, και τα παιδιά των παιδιών μας (αν αποκτήσουν), για να βγούν σε ένα τοπίο εντελώς νέο και πιό “υγιεινό” αυτή την φορά.
Όσο το σύστημα είναι όρθιο θα είναι γιατί αλληλοστηρίζεται απ’ αυτή την εγκληματική οικονομία απανθρωπιάς και ψεύδους.
Ας πέσει λοιπόν η μία για να καταρρεύσει μαζί και όλο το υπόλοιπο.
Κι εμείς; Τί θα γίνουμε;
Ε, ας θυσιαστούμε!
Ας γίνουμε κι εμείς μιά φορά θυσία για χάρη των επερχόμενων γενεών, στ’ αλήθεια αυτή τη φορά,
..κι όχι τάχα μου-δήθεν μου και κλαψουρίζοντας για να μας λυπηθούνε.
Τόσον καιρό καλά περάσαμε!
Με δυό λόγια:
Μπουρλότοοοο!.
