Η υπόθεση των υποκλοπών επιστρέφει με ορμή στο πολιτικό προσκήνιο, μετά τη νέα παρέμβαση του Ταλ Ντίλιαν, ιδρυτή της Intellexa και δημιουργού του Predator. Σε δήλωσή του που μετέδωσε το Mega Stories και ανέδειξε ξανά η Zougla το πρωί της 25ης Μαρτίου 2026, ο Ντίλιαν υποστήριξε ότι η εταιρεία του παρείχε το λογισμικό μόνο σε εξουσιοδοτημένες κυβερνητικές και αστυνομικές αρχές και ότι οι ίδιες οι εθνικές αρχές ήταν εκείνες που επέλεγαν τους στόχους και εκτελούσαν τις επιχειρήσεις, χωρίς –όπως λέει– γνώση της εταιρείας του.
Η παρέμβαση αυτή έχει ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, γιατί συγκρούεται ευθέως με το βασικό αφήγημα που είχε διαμορφωθεί μετά το πόρισμα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου το καλοκαίρι του 2024, σύμφωνα με το οποίο δεν προέκυπτε σύνδεση του Predator με κρατικές υπηρεσίες όπως η ΕΥΠ και η ΕΛ.ΑΣ., ενώ η ποινική διερεύνηση στρεφόταν προς στελέχη και πρόσωπα του ιδιωτικού δικτύου των εμπλεκόμενων εταιρειών.
Το νέο στοιχείο είναι ότι ο ίδιος ο Ντίλιαν, αντί να περιοριστεί σε άρνηση προσωπικής εμπλοκής, μετατοπίζει ξεκάθαρα το βάρος προς τις κρατικές δομές. Στη δήλωσή του υποστηρίζει ότι τα στοιχεία που ακούστηκαν στη δίκη αντέκρουσαν την ανάλυση της Εισαγγελίας, ότι η απόφαση δεν απέδειξε πότε και πώς ο ίδιος έστειλε τα επίμαχα links και ότι υπήρξαν μαρτυρίες που παρέπεμπαν σε πιθανή εμπλοκή της ΕΥΠ. Παράλληλα δηλώνει ότι δεν πρόκειται να γίνει «αποδιοπομπαίος τράγος», φτάνοντας μάλιστα να παραλληλίσει την υπόθεση με το Watergate και τον Ρίτσαρντ Νίξον.
Η τοποθέτησή του έρχεται λίγες εβδομάδες μετά την πρωτόδικη καταδίκη τεσσάρων προσώπων που συνδέονται με την Intellexa και το δίκτυο του Predator. Στις 26 Φεβρουαρίου 2026, αθηναϊκό δικαστήριο έκρινε ένοχους τους Ταλ Ντίλιαν, Σάρα Χάμου, Φέλιξ Μπίτζιο και Γιάννη Λαβράνο για παράνομη πρόσβαση σε συστήματα και παραβίαση προσωπικών δεδομένων και απορρήτου επικοινωνιών. Διεθνείς οργανώσεις όπως η Amnesty International και η Human Rights Watch χαρακτήρισαν την απόφαση σημαντικό βήμα λογοδοσίας, επισημαίνοντας ωστόσο ότι παραμένει ανοιχτό το ερώτημα για το ποιος έδωσε τις εντολές χρήσης του λογισμικού.
Στο πολιτικό επίπεδο, οι δηλώσεις Ντίλιαν προκάλεσαν άμεση νέα σύγκρουση. Κόμματα της αντιπολίτευσης, με αιχμή το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Αριστερά, υποστήριξαν ότι εφόσον ο ίδιος λέει πως η Intellexa συνεργαζόταν μόνο με κυβερνήσεις και αρχές επιβολής του νόμου, τότε η υπόθεση δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένη στο σχήμα των «τεσσάρων ιδιωτών». Από την κυβερνητική πλευρά, η απάντηση ήταν ότι πρόκειται για ισχυρισμούς ενός καταδικασμένου προσώπου που επιχειρεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του και ότι η Δικαιοσύνη έχει ήδη χαράξει τη θεσμική διαδρομή της υπόθεσης.
Το πραγματικό πολιτικό διακύβευμα πλέον είναι άλλο: όχι αν το σκάνδαλο των υποκλοπών έχει κλείσει, αλλά αν ανοίγει ξανά από την πίσω πόρτα, αυτή τη φορά μέσα από την ίδια την υπερασπιστική γραμμή του ανθρώπου που βρέθηκε στο κέντρο του Predator. Και αυτό γιατί, ακόμη κι αν οι δηλώσεις του δεν συνιστούν από μόνες τους απόδειξη, επαναφέρουν με ένταση το ερώτημα που δεν έπαψε ποτέ να πλανάται πάνω από την υπόθεση: ποιος τελικά έδωσε εντολή, ποιος χειρίστηκε το σύστημα και ποιος ωφελήθηκε από τη σιωπή που ακολούθησε. Αυτή είναι εύλογη πολιτική ερμηνεία με βάση τη νέα δημόσια τοποθέτηση Ντίλιαν, την προηγούμενη εισαγγελική γραμμή και τις πρόσφατες καταδίκες.
