Απίστευτα προκλητικός εμφανίστηκε, για μία ακόμη φορά σε ό,τι αφορά τις τουρκικές διεκδικήσεις, ο πρόεδρος της Τουρκίας.
Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η πολιτική του ΥΠΕΞ, η οποία διαρκεί δεκαετίες -με μικρές εκλάμψεις- να απαντούμε στις προκλήσεις των γειτόνων, και ιδιαιτέρως της Τουρκίας, με τόνο απολογητικό και με ανούσιες ανακοινώσεις, τις οποίες πετούν οι παραλήπτες στον κάλαθο των αχρήστων. Εκτός του ότι δεν εξυπηρετείται το συμφέρον της χώρας, ελλείπει και η αξιοπρεπής απάντηση που ήταν κάποτε στα χείλη των Ελλήνων. Αυτός που απολογείται αναγνωρίζει πως υπάρχει πρόβλημα.
Ως γνωστόν, απίστευτα προκλητικός εμφανίστηκε, για μία ακόμη φορά σε ό,τι αφορά τις τουρκικές διεκδικήσεις, ο πρόεδρος της Τουρκίας, ο οποίος με αφορμή την υπόθεση της Μουσούλης -απ’ όπου τον απέκλεισαν οι ΗΠΑ, μετά την απόφαση της ιρακινής κυβέρνησης να τον αντιμετωπίσει ενόπλως-, φαίνεται να αξιώνει, πέρα από τα νησιά του Αιγαίου, τη “Δυτική Θράκη”, αλλά και τη Θεσσαλονίκη!
Είπε ότι η Τουρκία φέρει ευθύνη (;) και απέναντι στα εκατοντάδες εκατομμύρια αδέλφια της στη γεωγραφική περιοχή με την οποία την συνδέουν ιστορικοί και πολιτισμικοί δεσμοί, κάνοντας λόγο για “σύνορα της καρδιάς” του.
Από ανεπίτρεπτο λάθος του Αθηναϊκού Πρακτορείου μεταδόθηκε ότι ο Ερντογάν ζήτησε δημοψήφισμα για την Θράκη, και προκλήθηκε διπλωματικό επεισόδιο, ενώ πρόκειται για δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου.
Βέβαια, ίσως αγνοούν οι Τούρκοι -ή θέλουν να αγνοούν- ότι πέραν του γεγονότος της απελευθέρωσης της Θράκης από το ελληνικό Στρατό, υπήρξε και δημοψήφισμα τον Μάιο του 1919, όπου οι Τούρκοι εκλέκτορες, που αποτελούσαν την πλειοψηφία μεταξύ του πληθυσμού, αφού οι Βούλγαροι είχαν εκδιώξει τους Έλληνες από την περιοχή, ψήφισαν υπέρ της ενσωμάτωσης στην Ελλάδα, απορρίπτοντες τα άλλα προτεινόμενα σχέδια. Και εδώ, παρενθετικά να πω, ότι αμφιβάλλω αν γνωρίζουν οι Έλληνες, πλην ίσως ενίων Θρακιωτών, το όνομα του Χαρισίου Βαμβακά, χάρις στις προσπάθειες του οποίου προσεταιρίστηκε η Ελλάδα τις ψήφους των μουσουλμάνων.
Μάλιστα δε, ο Ελ. Βενιζέλος, την ίδια χρονιά είχε διορίσει τον Νίκο Καζαντζάκη, Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Περιθάλψεως, με αποστολή τον επαναπατρισμό Ελλήνων, και τον έστειλε στην Θράκη να βοηθήσει τον Βαμβακά στην αποστολή του. Ο Βαμβακάς όμως τον έστειλε πίσω στην Αθήνα, γράφοντας στον Βενιζέλο, κάπως υποτιμητικά, ότι “υπάλληλοι τινές” δεν μπορούν να τον βοηθήσουν, επειδή αγνοούν την ψυχολογία των μουσουλμάνων. Δεν είναι του παρόντος να αναφερθώ εν εκτάσει, πάντως ο Βαμβακάς είχε δίκαιο σ’ αυτό. Άλλωστε ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν ταγμένος να μεγαλουργήσει σε άλλον τομέα.
Θα πρέπει επίσης να θυμούνται οι Τούρκοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί, ότι με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και ύστερα από την υπογραφή της Συνθήκης του Νεϊγύ, παραχωρήθηκε στην Ελλάδα η ανατολική Μακεδονία και η δυτική Θράκη από τη Βουλγαρία, ενώ με την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών, ένα χρόνο αργότερα, προσαρτήθηκε η ανατολική Θράκη, με εξαίρεση την Κωνσταντινούπολη, και η περιοχή της Σμύρνης, από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Όμως, αυτό που έγραψε ο τουρκικός Τύπος περί δημοψηφίσματος, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βρίσκεται στο μυαλό του Ερντογάν, και οιουδήποτε Τούρκου πολιτικού, ιδίως μετά την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από την Σερβία. Από την στιγμή που η Δύση -όπου την συμφέρει, και όχι στην Κριμαία- αναγνώρισε ότι μπορεί μια περιοχή να αποσχιστεί από την επικράτεια του κράτους στο οποίο ανήκει, αν οι κάτοικοί της με δημοψήφισμα το αποφασίσουν, τότε αναγνωρίζεται ως κράτος.
Αυτό έπραξαν οι Δυτικοί στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου, και δεν έπαψα να γράφω -ούτε θα πάψω- ότι θα αποτελέσει εθνικό έγκλημα αν η Ελλάδα αναγνωρίσει κρατική οντότητα στο Κοσσυφοπέδιο, επειδή θα το βρούμε μπροστά μας κάποια στιγμή στην Θράκη. Ακόμη και οι επαφές του Κοτζιά με υπουργούς του Κοσσυφοπεδίου, αποτελούν ανεπίτρεπτη ενέργεια.
Εν κατακλείδει, το ΥΠΕΞ, με τις ανούσιες ανακοινώσεις όχι μόνον δεν λύνει, αλλά απεναντίας δημιουργεί προβλήματα. Οφείλει να διακόψει αμέσως κάθε επίσημη επαφή με την Τουρκία, αποσύροντας ως πρώτο μέτρο τους Έλληνες από τις διάφορες ελληνοτουρκικές επιτροπές. Όπως επίσης, και καμιά συζήτηση δεν πρέπει να γίνει με την Τουρκία για το Κυπριακό. Και το σημαντικότερο, στις απαντήσεις προς τους Τούρκους πρέπει να γίνεται μνεία των αλησμόνητων πατρίδων, για να δοθεί απάντηση στον Ερντογάν, ποια είναι τα δικά μας “σύνορα της καρδιάς”.
Μακεδών
voria.gr
