Καθώς η Ελλάδα βουλιάζει σε βούρκο, που σταδιακά την εξαφανίζει, διαπιστώνω ότι σε προηγούμενες αναφορές μου ήμουν λιγότερο απαισιόδοξη, από όσο προμήνυαν οι μελλοντικές εξελίξεις. Να παρατηρήσω ότι η ελληνική οικονομία ήταν ήδη σε απελπιστική κατάσταση, και πριν από την πανδημία, σε πείσμα της αβάσιμης κυβερνητικής αισιοδοξίας που έβλεπε ανάπτυξη και πακτωλό άμεσων ξένων επενδύσεων, που δήθεν θα την έσωζαν. Απλώς, τώρα, η πανδημία ετοιμάζεται να θέσει, επάνω της, την ταφόπετρα.
Χρέος: Να αρχίσω με τη δαμόκλειο σπάθη του χρέους. Με βάση τα γενικώς παραδεδεγμένα στο χώρο των οικονομικών, το χρέος που ήταν γύρω στο 120% το 2010, ήταν απολύτως βιώσιμο. Σήμερα έχει ήδη φθάσει το 207% και οδεύει ταχύτατα προς 220-225% του ΑΕΠ. Σε πείσμα των αλχημειών, με βάση τις οποίες ορισμένοι υποστηρίζουν τη βιωσιμότητά του, είναι σαφές ότι απέχει έτη φωτός από αυτό που είναι. Η παντελής αδυναμία αντιμετώπισης αυτού του χρέους, για γενεές γενεών από σήμερα, καθιστά τη χώρα μόνιμη ευρωπαϊκή αποικία χρέους, και συνεπώς έρμαιο ξένων συμφερόντων.
Φτωχοποίηση. Το ΑΕΠ μας σήμερα, αντιπροσωπεύει μόνο το 65% του αντίστοιχου του 2010 και προβλέπεται, ότι συνεπεία της πανδημίας, θα καταποντιστεί ακόμη περισσότερο. Συγκεκριμένα, εξαιτίας της απάνθρωπης λιτότητας των Μνημονίων, το ΑΕΠ υποχώρησε κατά 25%, σε σχέση με το επίπεδο, πριν από την κρίση. Εκτιμάται ότι η πανδημία, μέχρι τώρα, έχει συμβάλλει σε περαιτέρω υποχώρηση, κατά 10%. Αν, συνεπώς, υποθέσουμε (με πολύ συντηρητικές εκτιμήσεις, καθώς τα χειρότερα δεν έχουν ακόμη καταγραφεί) ότι η τελική πτώση του ΑΕΠ, εξαιτίας του ιού, θα φθάσει το 20% του ΑΕΠ, θα είμαστε, τότε, το 2021, 45% φτωχότεροι σε σύγκριση με το 2010, όταν δηλαδή άρχισε η ευρωπαϊκή “επιχείρηση σωτηρίας μας”. Παρόμοιας έκτασης καταποντισμός δεν απαντιέται ούτε σε περίοδο πολέμου.
Διαβάστε τη συνέχεια στο : https://slpress.gr/oikonomia/i-elliniki-oikonomia-se-kloio-se-pelagi-aisiodoxias-i-kyvernisi/
