Πολύ ἐνδιαφέρουσα ἡ πληροφορία πού ἔδωσε τίς προάλλες ὁ μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος, παρεμβαίνοντας μέ σχόλιο στήν πρόσφατη συνέντευξή μου στόν Focus FM, γιά τό θέμα τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ, τήν ὁποία προφανῶς παρακολουθοῦσε.
Ὅπως ἐνημέρωσε ὁ μητροπολίτης (πού ὡς γνωστόν εἶχε ἐκδώσει πρό ἑβδομάδων ἕνα ὄντως ἐξαιρετικό κείμενο κατά τοῦ Προσωπικοῦ Ἀριθμοῦ), κατέθεσε πρό ἡμερῶν καί νέο τετρασέλιδο ὑπόμνημα στήν Δ.Ι.Σ. (ὅπου εἶναι μέλος γιά τό τρέχον χρονικό διάστημα, ἀπό 1-9-2025 ἕως 31-8-2026) μέ αἴτημα τήν παραπομπή τοῦ θέματος στήν συνοδική ὁλομέλεια, ἀλλά αὐτό πρός μεγάλη του λύπη καί ἀπογοήτευση προσέκρουσε στούς μητροπολῖτες Φλωρίνης Εἰρηναῖο (μέ τήν περίπτωσή του ἔχουμε ἀναλυτικά ἀσχοληθεῖ) καί Καστορίας Καλλίνικο (πρώην πρωτοσύγκελο τοῦ Ναυπάκτου, πού τόν θυμόμαστε νά ἀσπάζεται μασκοφορεμένος τό Ἱερό Εὐαγγέλιο στήν κηδεία τοῦ μακαριστοῦ Αἰτωλίας Κοσμᾶ, ἀλλά καί γιά τό ὅτι ἡ πρώτη ἠχηρή του ἐνέργεια ὡς μητροπολίτης ἦταν νά συλλειτουργήσει μέ τόν σχισματικό Ἐπιφάνιο πρό τριετίας στήν Θάσο). Τό δῆθεν ἐπιχείρημα τῶν δύο (πού εἶναι ἐπίσης ὄντως μέλη τῆς νῦν σύνθεσης τῆς Δ.Ι.Σ.) ἦταν ὅτι γιά τό θέμα ἔχει ἤδη ἀποφασίσει ἡ σύνοδος καί δέν πρέπει νά ἀνακινηθεῖ ἄλλο. Ἐν ὅσῳ μάλιστα κατέθετε τό αἴτημά του ὁ Κερκύρας, ὁ ἀρχιεπίσκοπος παρουσίαζε, λέει, εἰκόνα ὑπνηλίας.
Φαίνεται ὅμως, θά προσθέσουμε ἐμεῖς, ὅτι ἡ ὑπνηλία ἦταν μᾶλλον μεταδοτική καί…χτύπησε καί ἄλλα μέλη τῆς Διαρκοῦς Συνόδου, ἀφοῦ προφανῶς τό αἴτημα τελικά ἀπορρίφθηκε. Ἄν δοῦμε δέ ποιά εἶναι αὐτά τά ἄλλα μέλη (ὁ Χαλκίδος Χρυσόστομος, ὁ Νέας Σμύρνης Συμεῶν, ὁ Μεσογαίας Νικόλαος, ὁ Πατρῶν Χρυσόστομος, ὁ Λαγκαδᾶ Πλάτων, ὁ Κιλκισίου Βαρθολομαῖος, ὁ Δράμας Δωρόθεος, ὁ Παραμυθίας Σεραπίων καί ὁ Κυθήρων Σεραφείμ), μέ ἐξαίρεση τόν τελευταῖο, πού εἰκάζουμε ὅτι συμφώνησε μέ τό αἴτημα, προφανῶς δέν ἀναμέναμε ἀπολύτως τίποτε ἄλλο ἀπό βαθύτατα ροχαλητά στήν καλύτερη περίπτωση (ἤ καί γιά ὀξεῖα ἀντίθεση πρός τό αἴτημα στήν χειρότερη).
Φυσιολογική λοιπόν ἡ ἐξέλιξη τῶν πραγμάτων. Τό συμβάν ὡστόσο εἶναι ἐξόχως ἐνδεικτικό τοῦ πώς ἔχουν οἱ ἰσορροπίες καί πῶς καταπνίγονται ἐν τῇ γενέσει τους καί μέ συνοπτικές διαδικασίες οἱ ἐλάχιστες οὕτως ἤ ἄλλως ἀντιδράσεις κάποιων ἀρχιερέων, τόσο σέ αὐτό, ὅσο (μπορεῖ βάσιμα νά ὑποθέσει κανείς) καί σέ ἄλλα σοβαρά ζητήματα. Ἅπαντες ἐξάλλου θυμόμαστε τήν στάση τῆς Ἱεραρχίας ἀπέναντι στόν σοδομονόμο, στό κλείσιμο τῶν ἐκκλησιῶν, στήν διήμερη Ἀνάσταση, στό ξεπούλημα τῆς Μακεδονίας, στή νομιμοποίηση τῆς βλασφημίας κλπ. Καί ἐκεῖ προφανῶς θά ὑπῆρχαν κάποιες φωνές ἀντίδρασης (ἐλάχιστες βέβαια, γιατί δέν πρέπει νά ξεχνᾶμε πώς ἡ συντριπτική πλειονότητα τῶν 82 ἱεραρχῶν ἀποτελεῖ κουρά του Ἰερώνυμου καί τελεῖ γενικότερα ὑπό τόν ἔλεγχό του). Καί γιά μία ἀκόμη φορά ἀποδεικνύεται ὅτι ἀπό αὐτή τήν ἐκκλησιαστική διοίκηση δέν ἔχουμε νά περιμένουμε τίποτε, πέρα ἀπό προδοσία τῆς πίστης, ἄδειασμα τῶν πιστῶν καί ξεδιάντροπο ἐναγκαλισμό μέ τό ἄνομο καί ἀντίχριστο κράτος.
Ἔστω ὅμως καί ἔτσι, ἔστω καί ἀπειροελάχιστοι ἄν εἶναι αὐτοί πού διαφωνοῦν, ἔχει σημασία νά καταθέτουν τήν ὁμολογία τους. Νά τό πράττουν ὅμως ὅσο μποροῦν πιό συντονισμένα καί ἐπίσης νά τό πράττουν μέ συνέπεια, μέχρι τέλους καί ἐν πλήρει συνειδότι τῶν ἐνδεχομένων συνεπειῶν. Τότε οἱ φωνές τους θά ἀποτελέσουν πραγματική πνευματική παρακαταθήκη, μαζί καί μέ τίς φωνές ὅλων ὅσων ἀκόμη ἀγωνίζονται καί ἀντιστέκονται (κληρικῶν, μοναχῶν καί λαϊκῶν), καί θά μπορέσουν κάποια στιγμή νά ἐπισύρουν τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἀκόμη καί ἄν ἄμεσα φαντάζουν ἀνίσχυρες καί ἀτελέσφορες. Ἄλλωστε στά δικά Του χέρια βρισκόμαστε καί (εὐτυχῶς) ὄχι στά χέρια τῶν ταλαίπωρων πού παριστάνουν τούς ἐπί γῆς ἐκπροσώπους Του καί πού τό μόνο πού κάνουν εἶναι νά προσθέτουν καθημερινά πλάνη στήν πλάνη καί στρέβλωση στήν στρέβλωση…
