Μαύρη επέτειος είναι η 16/7/2015. Είναι η ημέρα που ολοκληρώνεται και τυπικά η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας και συνακόλουθα της λαϊκής κυριαρχίας και υποδούλωση της χώρας στους λεγόμενους “θεσμούς”, τουτ΄έστιν στο ΔΝΤ, στο Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε. και στην Ε.Κ.Τ.
Όπως ρητά αναγράφεται στον νόμο 4334 του 2015, η Κυβέρνηση πρέπει να συσκέπτεται και να συμφωνεί με τους θεσμούς για όλα τα σχέδια νόμου στους σχετικούς τομείς, με επαρκές χρονικό περιθώριο πριν την υποβολή τους για δημόσια διαβούλευση ή το κοινοβούλιο.
Πρέπει βεβαίως να σημειώσουμε ότι η έναρξη απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας άρχισε από την ένταξη της χώρας μας στη ζώνη του ευρώ. Με την συνθήκη του Μάαστριχτ εκχωρήθηκε η νομισματική εξουσία των μετεχόντων στη ζώνη του ευρώ σε υπερεθνικό όργανο την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα , η οποία έχει γίνει πλέον ο δικτάτορας στην οικονομία της Ευρώπης, αλλά και υπηρέτης των συμφερόντων της Γερμανίας. Η Τράπεζα της Ελλάδος κατέστη μια νομισματική αρχή ανεξάρτητη. Έκτοτε απαγορεύεται να δανείσει ούτε σε κατάσταση ανάγκης το Ελληνικό Κράτος και δεν επιτρέπεται σε κανέναν αξιωματούχο της κυβέρνησης να ελέγξει τα βιβλία της . Πολύ σημαντικό είναι και το γεγονός ότι υποχρεούται να ακολουθεί τις κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Η υποδούλωση μας προχώρησε τον Μάϊο του 2010 με το πρώτο “μνημόνιο” τη λεγόμενη σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης ύψους 80 δισεκ. Ευρώ. Μια συμφωνία που υποτίθετο ότι είχε ως στόχο να προσφέρει μια “λύση στην δημοσιονομική οικονομική κρίση μας και να επαναφέρει την οικονομική ανάκαμψη στην Ελλάδα”. Τότε οι πολιτικοί μας με πρώτο τον Γ. Παπανδρέου μας βεβαίωναν ότι με τα μέτρα του πρώτου μνημόνιου θα αποφεύγαμε την χρεοκοπία.
Αντ’ αυτού, η Ελλάδα έγινε η Ιφιγένεια για την σωτηρία του ΕΥΡΩ και των Γερμανικών και Γαλλικών Τραπεζών. Το ομολόγησε, ο τότε πρόεδρος του Eurogroup Νάισελμπλουμ, ενώπιον της Επιτροπής Απασχόλησης του Ευρωκοινοβουλίου την 9 η Νοεμβρίου του 2017 και με δήλωση του ο πρώην επίτροπος των ευρωπαϊκών οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων, Ολί Ρεν , με την φράση «τα προγράμματα διάσωσης καταρτίστηκαν για να σωθούν οι τράπεζες».
Το αποτέλεσμα των μνημονιακών μέτρων ήταν:
Το ελληνικό ΑΕΠ να μειωθεί άνω του 30% σε μόλις 5 χρόνια. Ο πληθυσμός στη χώρα φτωχοποιήθηκε. Η ελληνική κοινωνία κατακερματίστηκε. Μεγάλο πλήθος ανθρώπων εξοντώθηκαν εργασιακά ή οικονομικά και πολλοί αυτοκτόνησαν. 500 χιλιάδες τουλάχιστον νεανικού πληθυσμού με κυρίως πανεπιστημιακή εκπαίδευση λόγω των “μνημονιακών” μέτρων μετανάστευσε.
Ο ελληνικός λαός έσωσε τρεις φορές τις (ελληνικές και ξένες) τράπεζες , βάζοντας υποθήκη αρχικά την δημόσια και ιδιωτική περιουσία της χώρας και παρά τις θυσίες του, που ξεπέρασαν τα 100 δισεκ. ευρώ (!) από το 2010 έως το 2019, η χώρα μας αντιμετωπίζει σήμερα ένα βουνό δημόσιου και ιδιωτικού χρέους ύψους 650 δισ. Ευρώ περίπου, ποσό το οποίο αντιστοιχεί στο 300% του ΑΕΠ .
Η δημόσια περιουσία εκποιείται με ωμή παρέμβαση- απαίτηση των δανειστών για την εξυπηρέτηση τοκοχρεολυσίων και παρά ταύτα το δημόσιο χρέος βρίσκεται στο ύψος των 400 δισ. Ευρώ περίπου. Ο λόγος του δημοσίου χρέος προς το ΑΕΠ διαμορφωνόταν σε 136,6% το 2010 και στο τέλος του 2023, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το εν λόγω ποσοστό έφθασε το 161,9%.
Μεγάλη παγίδα των δανειστών ήταν το περιβόητο PSI. Μ΄αυτό η εγκληματική κυβέρνηση του 2011, εγκλώβισε την πατρίδα μας στο χρέος, στο ευρώ και στα μνημόνια και απώλεσε τη δυνατότητα μετατροπής των δημοσίων χρεών της σε δικό της εθνικό νόμισμα, εάν κάποια στιγμή το έκρινε σκόπιμο.
Παγίδα ήταν και η διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των Τραπεζών του 2013 όπου το δημόσιο είχε τοποθετήσει 25 δις. ευρώ και είχε αποκτήσει τότε το σημαντικό ποσοστό του 80% των μετοχών των συστημικών τράπεζες. Το ποσοστό αυτό κατ΄επιταγήν της “τρόϊκας” μειώθηκε το 2014, όταν έγινε νέα ανακεφαλαιοποίηση στην οποία συμμετείχαν κατ΄απαίτησή της μόνο ιδιώτες επενδυτές, με 8,3 δις. ευρώ συνολικά! Η παγίδα αυτή ολοκληρώθηκε με την διαδικασία των αποτυχημένων διαπραγματεύσεων το 2015, με τελικό αποτέλεσμα να χάσει το Κράτος μας τις τράπεζες του.
Δεν ζημιωθήκαμε μόνο με τα 40 δις ευρώ που προστέθηκαν στο χρέος μας τότε, αλλά επί πλέον ξεπουλήσαμε για 6-7 δις ευρώ τις τράπεζες, που είχαν στον έλεγχό τους ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία μας αξίας 300-400 δις ευρώ !!!
Το ιδιωτικό χρέος που ήταν εξυπηρετούμενο πριν τα μνημόνια έγινε μη εξυπηρετήσιμο και δόθηκε αντί πινακίου φακής με εγγύηση του δημοσίου στα “κοράκια” του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Το ΕΣΥ βρίσκεται σε πορεία διάλυσης, η παιδεία υποβαθμίστηκε, η αμυντική ικανότητα της χώρας απέναντι στην Τουρκική επιβουλή μειώθηκε.
Το δίλημμα που είχαμε το 2010 ήταν να χρεοκοπήσουμε για μια ακόμη φορά ως χώρα και να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας την εθνική κυριαρχία μας και την λαϊκή κυριαρχία του λαού μας ή να υποταχθούμε στις εντολές των δανειστών μας δηλαδή να καταστούμε “δουλοπάροικοι” του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Δυστυχώς το πολιτικό μας σύστημα επέλεξε το δεύτερο και μάλιστα αντίθετα με την θέληση του λαού όπως εκφράστηκε μέσα από το “κίνημα των πλατειών” και επίσημα μέσω του δημοψηφίσματος του 2015.
