ΜΗΝ ΠΕΙΡΑΞΕΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ… ΕΙΝΑΙ ΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΓΓΕΛΜΑ.
ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ, ΓΕΡΟΝΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΕ
Σήμερα, Κυριακή, ημέρα Κυρίου, ήρθε η ώρα να αναχωρήσει για την αιωνιότητα ο πατέρας Χρυσόστομος.
Ο πατέρας Χρυσόστομος Ταβουλαρέας, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτη, κοιμήθηκε εν Κυρίω.
Για εμάς όμως ήταν το Λιοντάρι της Ερήμου.
Όταν του παραδόθηκε το μοναστήρι, γύρω του υπήρχε μόνο έρημος.
Εκείνος, με πίστη, προσευχή, κόπο και την ευλογία του Θεού, μέσα σε λίγα χρόνια δημιούργησε μια πραγματική όαση.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το συναίσθημα όταν πηγαίναμε εκεί με τα παιδιά του Πατριαρχείου και, μέσα στην απέραντη έρημο της Ιεριχούς, βλέπαμε να κυματίζει η γαλανόλευκη και δίπλα της η βυζαντινή σημαία.
Ελλάδα και Ορθοδοξία, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα, ζωντανές μέσα στην έρημο.
Μια εικόνα που χαράχτηκε για πάντα μέσα μου.
Όμως το μεγαλύτερο έργο του Γέροντα δεν ήταν τα κτίρια.
Ήταν οι άνθρωποι.
Έδινε… Έδινε… Και ξανάδινε.
Χρήματα σε όποιον είχε ανάγκη.
Στήριξη. Συμβουλές. Ευχές. Αγάπη.
Δεν ξεχώριζε φυλή, καταγωγή ή θρήσκευμα. Βοηθούσε ακόμη και παιδιά Βεδουίνων, πληρώνοντας για να μπορέσουν να σπουδάσουν.
Αυτός ήταν ο πατέρας Χρυσόστομος.
Για τη δική μου οικογένεια, όμως,ο Θεός επέτρεψε να συνδεθούμε με τον γέροντα με ένα θαύμα
Πριν από περίπου τρεις δεκαετίες, ήμασταν ένα πολύ νέο ζευγάρι. Εγώ νεαρός γιατρός, η σύζυγός μου νοσηλεύτρια και περιμέναμε το πρώτο μας παιδί.
Στον τέταρτο μήνα της εγκυμοσύνης, οι εξετάσεις έδειξαν πολύ υψηλά αντισώματα τοξοπλάσματος, με ένδειξη πρόσφατης λοίμωξης.
Ξαφνικά ο κόσμος μας γκρεμίστηκε.
Οι προειδοποιήσεις που ακούγαμε ήταν τρομακτικές: πιθανή αποβολή, σοβαρές βλάβες στο παιδί, ακόμη και βαριά προβλήματα που θα μπορούσαν να εμφανιστούν αργότερα. Μας συνέστηναν όλοι οι εμπλεκόμενοι γιατροί διακοπή της κύησης.
Φανταστείτε το βάρος στους ώμους δύο νέων ανθρώπων, περίπου 24 ετών, που περίμεναν το πρώτο τους παιδί.
Πού να στραφούμε;
Στον Θεό, στον Χριστό και στην Παναγία.
Και τότε συναντήσαμε για πρώτη φορά τον πατέρα Χρυσόστομο.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνα τα γαλανά μάτια.
Μας κοίταξε βαθιά, εμένα και τη σύζυγό μου, και με έναν τρόπο απόλυτο μας είπε:
«Δεν θα πειράξετε τίποτα. Το παιδί θα γεννηθεί κατάγερο. Είναι αγγελικό άγγελμα.»
Το σπουδαίο για εμάς δεν ήταν μόνο ότι το είπε.
Ήταν ότι τα λόγια του μπήκαν τόσο βαθιά στις καρδιές μας, ώστε μέσα στον φόβο μας γεννήθηκε ξανά η ελπίδα.
Κόντρα σε όσα φοβόμασταν και ακούγαμε γύρω μας, κρατήσαμε το παιδί.
Γιατί μέσα μας αντηχούσαν τα λόγια του:
«Το παιδί θα γεννηθεί κατάγερο.»
Και γεννήθηκε κατάγερο.
Εκείνο το παιδί είναι σήμερα ο Δημήτρης μας. Είναι 32 ετών, απόφοιτος Πολυτεχνείου, επαγγελματίας και πατέρας δύο παιδιών.
Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν.
Ο Γέροντας είχε πει τότε και άλλα λόγια, που έμειναν χαραγμένα στη μνήμη μας.
Λόγια που, με όσα ακολούθησαν χρόνια αργότερα, μας συγκλόνισαν ακόμη περισσότερο.
Δεν θα επιχειρήσω να εξηγήσω τα χαρίσματά του.
Όσοι τον γνώρισαν πραγματικά, γνωρίζουν.
Γνωρίζουν τη διορατικότητά του.
Γνωρίζουν την πίστη του.
Γνωρίζουν την ευθύτητα του χαρακτήρα του.
Την πατρική του αγάπη.
Γνωρίζουν, πάνω απ’ όλα, πόσο πολύ αγαπούσε τον άνθρωπο.
Σήμερα, Γέροντα, ό,τι κι αν γράψουμε μοιάζει φτωχό.
Σε ευχαριστούμε για τις προσευχές σου.
Για τις συμβουλές σου.
Για το χέρι που άπλωνες σε κάθε πονεμένο άνθρωπο.
Για την αγάπη που μοίρασες χωρίς να ζητάς τίποτα πίσω.
Και προσωπικά ευχαριστώ τον Θεό που επέτρεψε σε εμένα και στην οικογένειά μου να σε γνωρίσουμε.
Η δική μας οικογένεια δεν πρόκειται να σε ξεχάσει ποτέ.
Σήμερα η έρημος έγινε φτωχότερη.
Το Λιοντάρι της Ερήμου σίγησε.
Μα η αγάπη που άφησε πίσω του θα μιλάει για εκείνον για πολλά χρόνια ακόμη.
Ας είναι αιωνία η μνήμη σου, πατέρα Χρυσόστομε.
Ο Θεός, που τόσο αγάπησες και υπηρέτησες, ας αναπαύσει την ψυχή σου εν χώρα ζώντων.
Και, αν θέλει ο Θεός, να έχουμε καλή αντάμωση στον Παράδεισο.
