Χθες γράφτηκε μια σελίδα Ιστορίας.
Για πρώτη φορά οι εθνικές ομάδες Ελλάδας και Κύπρου συναντήθηκαν σε επίσημη διοργάνωση μπάσκετ.
Όμως, πέρα από το παρκέ και το αποτέλεσμα, εκείνο που συγκίνησε όλους μας ήταν η στιγμή που οι φωνές ενώθηκαν σε έναν κοινό εθνικό ύμνο. Έναν ύμνο που δεν χωράει σύνορα, γιατί είναι ο ίδιος ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ, οι ίδιοι χτύποι καρδιάς που μας κρατούν ενωμένους.
Η Ελλάδα και η Κύπρος δεν ήταν απλώς αντίπαλοι· ήταν δύο αδέλφια που αγκαλιάστηκαν μπροστά στα μάτια της Ευρώπης. Δύο λαοί που μοιράζονται την ίδια πίστη, την ίδια γλώσσα, την ίδια ιστορία, το ίδιο αίμα, τα ίδια όνειρα για ελευθερία και δικαιοσύνη.
Ο θρίαμβος στο παρκέ είναι χαρά.
Αλλά ο μεγαλύτερος θρίαμβος είναι πως σε κάθε γωνιά, είτε στη Θεσσαλονίκη είτε στη Λευκωσία, χτυπά ο ίδιος ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ.
Αυτός ο παλμός είναι που δίνει δύναμη, ελπίδα και μέλλον στον Ελληνισμό.
