Οι Αλβανοί ζητούν την σύσταση ειδικής Επιτροπής στο αλβανικό Κοινοβούλιο ώστε να πέσει φως «στις σφαγές του 44΄εναντίον των Τσάμηδων».
Δεν είναι η πρώτη φορά που με περισσό θράσος, με την ανοχή της αλβανικής κυβέρνησης και με τουρκικό δάκτυλο, οι απόγονοι των Αλβανοτσάμηδων καταγγέλλουν την Ελλάδα για… γενοκτονία.
Αυτήν την φορά όμως προχώρησαν ένα μεγάλο βήμα παραπέρα, και ζητούν την σύσταση ειδικής Επιτροπής στο αλβανικό Κοινοβούλιο, η οποία «Θα ρίξει φως στις σφαγές που πραγματοποιήθηκαν κατά των Αλβανών Τσάμηδων το έτος ’44 του περασμένου αιώνα». Κι επειδή δεν θα αργήσουν οι αλβανικές εκλογές, κανείς δεν ξέρει τι θα πράξει ο Ράμα, ως ενεργούμενο του Ερντογάν.
Το κόμμα της Δικαιοσύνης, Ενσωμάτωσης και Ενότητας (PDIU), κατέθεσε αίτημα στο αλβανικό Κοινοβούλιο για τη δημιουργία μιας ειδικής επιτροπής για την τραγωδία των Τσάμηδων, σημειώνει η αλβανική εφημερίδα «Gazeta-Shqip» και μετέφερε στα ελληνικά ο echedoros. Σε συνέντευξη Τύπου, η βουλευτής του PDIU, Μεσίλα Ντόντα είπε:
«Η πρόταση του PDIU κατατέθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2016. Η πρωτοβουλία αυτή έχει ως σκοπό τη δημιουργία μιας ad hoc επιτροπής στο Κοινοβούλιο, να διερευνήσει τα πραγματικά περιστατικά, τις συνθήκες και τις ευθύνες της αναγκαστικής έξωσης και της σφαγής των τσάμηδων Αλβανών στα 1944.
Είναι μια στιγμή της ιστορίας μας, η οποία δεν έχει εντελώς διευκρινισθεί. Δεν είμαστε γνώστες (εξοικειωμένοι) του μεγέθους της τραγωδίας και με τον τρόπο που έγινε. Το PDIU ζήτησε την αποκάλυψη αυτών των γεγονότων και των περιστάσεων».
Η ίδια τόνισε ότι και στο παρελθόν υπήρξαν και άλλες επιτροπές με ιστορικό αντικείμενο, αλλά είναι η πρώτη φορά που λαμβάνει χώρα στο Κοινοβούλιο. Πράγματι, στο παρελθόν έθεταν το ζήτημα σε κάθε ευκαιρία. Το 2004, στον Κων. Στεφανόπουλο, από τον ομόλογο του ΄Αλφρεντ Μοϊσίου και πήρε την δέουσα απάντηση: «το θέμα έκλεισε ιστορικά και οριστικά», αλλά και στον Κάρολο Παπούλια το 2005, που ματαίωσε τη συνάντησή του με τον Μοϊσίου στους Αγίους Σαράντα όταν διαδήλωναν Τσάμηδες εναντίον του.
Ο Τάσος Κ. Κοντογιαννίδης, μετέφερε το περιστατικό με τον Κων. Μητσοτάκη τον Μάιο του 1992 στα Τίρανα: «Έξω από το πρωθυπουργικό γραφείο, περίπου 200 Τσάμηδες με πλακάτ, φώναζαν συνθήματα. Επικεφαλής τους ένας καλοντυμένος, που τόλμησα να τον ρωτήσω, τι θέλουν; «Να γυρίσουμε στην πατρίδα μας την Τσαμουριά», απάντησε. Και γιατί φύγατε; ξαναρώτησα. «Μας έδιωξε ο φασίστας ο Ζέρβας».
» Τη στιγμή που του είπα, «κάτι θα κάνατε και σας έδιωξε» και περίμενα την απάντηση του, με φώναξε ο συνάδελφός μου Γ. Κοντογιάννης, να σπεύσω στο πρωθυπουργικό γραφείο γιατί θ’ άρχιζε η συνέντευξη Τύπου. Από τις πρώτες ερωτήσεις που δέχτηκε ο Κ. Μητσοτάκης, ήταν «αν θα επιτρέψει η Ελλάδα την επιστροφή των Τσάμηδων στην πατρίδα τους και αν θα τους επιστραφούν οι περιουσίες τους».
» Η απάντησή του ήταν γενναία: «Δεν υπάρχει θέμα επιστροφής των Τσάμηδων στην Ελλάδα. Πρόκειται περί εγκληματιών πολέμου, σύμφωνα με Αποφάσεις δικαστηρίων, των νόμων και του Συντάγματος και είναι ανεπιθύμητοι στην Ελλάδα!». Δίπλα του, ο ομόλογος του Αλεξάντερ Μέξι, που δεν περίμενε τέτοια απάντηση, έμοιαζε να είχε ζεματισθεί!».
Όπως είχε δημοσιεύσει ο «Πελασγός» Κορυτσάς, τον Νοέμβριο του 2015, δημιουργήθηκε ένα κίνημα από επικίνδυνους και εθνικιστικούς αλβανικούς κύκλους με ύποπτους ανθρώπους οι οποίοι προσπαθούν να εγείρουν θέμα γενοκτονίας τσάμηδων. Διοργάνωσαν το πρώτο Διεθνές Συνέδριο Τσάμηδων με στόχο να δημιουργηθούν εκεί τέσσερις φάκελοι για την επίλυση του «Τσάμικου Ζητήματος», οι οποίοι εστάλησαν στους Διεθνείς Οργανισμούς Δικαιοσύνης, όπως η Χάγη και το Στρασβούργο και διοργανώνουν εκδηλώσεις σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, κυρίως στην Χάγη, με σκοπό την διεθνοποίηση του τσάμικου ζητήματος σε κάθε διεθνή οργανισμό.
Νομίζω, πως μάλλον ελαφρά το πήραμε το ζήτημα, και οι απαντήσεις του τύπου «δεν υπάρχει για μας τσάμικο», μάλλον δεν αρκούν. Δεν επιβάλλεται άραγε, να αισθανθεί η αλβανική κυβέρνηση, ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να ανεχτεί τέτοιου είδους ανθελληνικές ενέργειες, και να το αποδείξει αυτό εμπράκτως; Πολλοί τρόποι υπάρχουν.
Μακεδών
