Η Δύση προσπαθεί με απεγνωσμένο τρόπο να αποτρέψει την ήττα που πλέον φαίνεται να έρχεται όσον αφορά την Ουκρανία, με τις ΗΠΑ να αφήνουν τους Ευρωπαίους και άλλους συμμάχους τους να προχωρούν σε δηλώσεις που απώτερο στόχο έχουν να προκαλέσουν… μια οργισμένη αντίδραση από τη Ρωσία.
Ο στόχος είναι προφανής: να προκληθεί μια στρατιωτική σύγκρουση ΝΑΤΟ – Ρωσίας, η οποία όμως δεν θα λάβει διαστάσεις, αλλά θα περιοριστεί στην Ευρώπη.
Ο Γάλλος πρόεδρος Emmanuel Macron υποστήριξε πρόσφατα πως δεν αποκλείεται μελλοντικά η ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία, η Μ. Βρετανία «καυχιέται» για τη συμμετοχή της ανώτατης διοίκησης της σε επιθέσεις σε ρωσικά πλοία ενώ ο γερμανικός στρατός μιλά για πυραυλικές επιθέσεις στη γέφυρα της Κριμαίας.
Απέναντι σε αυτά τα γεγονότα, η Ρωσία απλώς έσπευσε να προειδοποιήσει πως το ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ δεν θα προλάβει να ανοιγοκλείσει τα μάτια του, εάν κλιμακωθεί σε αυτά τα επίπεδα η ένταση, κίνηση που ήταν αρκετή προκειμένου οι Ευρωπαίοι ηγέτες να αρχίσουν να μεταθέτουν αλλού τις ευθύνες έτσι ώστε να αποφύγουν πιθανά ρωσικά στρατιωτικά αντίποινα.
Ευρωπαϊκό όχι σε κλιμάκωση
Τα κράτη της ΕΕ κατέστησαν σαφές πως είναι τελείως αντίθετα σε κάθε είδους άμεση ανάμειξη στον πόλεμο που μαίνεται στην Ουκρανία, διαμηνύοντας ότι οποιοσδήποτε ήθελε να προχωρήσει σε μια τέτοια αυτοκτονική κίνηση άμεσης εμπλοκής, ήταν ελεύθερος να το πράξει, αλλά θα ήταν εντελώς μόνος του.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για Ουγγαρία και Σλοβακία, οι οποίες συνορεύουν με την Ουκρανία και οι οποίες θέλουν να αποφύγουν να εμπλακούν σε μια σύγκρουση από την οποία δεν πρόκειται να κερδίσουν απολύτως τίποτα.
Αντιθέτως, θα θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλεια και τη σταθερότητα τους, όπως άλλωστε φαίνεται και στην περίπτωση της Σλοβακίας, η οποία στο πλαίσιο της βοήθειας προς την Ουκρανία, έχει μείνει χωρίς αεράμυνα.
Η αποτυχία των σχεδίων της Ουάσινγκτον να κλιμακώσει με αυτόν τον τρόπο την ένταση με τη Ρωσία, την αναγκάζει να αναζητήσει άλλους τρόπους για να σώσει το καθεστώς Zelensky από την ολοκληρωτική ήττα, συμπεριλαμβανομένης και μια επιχείρησης διάσωσης για την αγαπημένη τους… μαριονέτα και το στενό του περιβάλλον.
Αμερικανικό σχέδιο διάσωσης… αλά Μουσολίνι
Σύμφωνα με τον Αμερικανό εμπειρογνώμονα Stephen Bryen, ο οποίος έχει διατελέσει Διευθυντής Επιτελείου της υποεπιτροπής για την Εγγύς Ανατολή της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας και αναπληρωτής υφυπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, το Πεντάγωνο «αναμφίβολα ετοιμάζει σχέδια διάσωσης σε περίπτωση που καταρρεύσει πλήρως η διαλυόμενη και αντιλαϊκή κυβέρνηση του Zelensky».
Μάλιστα ο Bryen συγκρίνει το σχέδιο αυτό με την επιχείρηση της ναζιστικής Γερμανίας για τη διάσωση του Ιταλού δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι το 1943, λέγοντας ότι θα μπορούσε «κάλλιστα να είναι ένα πρότυπο για τη διάσωση του Zelensky».
Όπως λέει, οι ΗΠΑ έχουν ήδη προχωρήσει σε διάφορες δοκιμαστικές επιχειρήσεις ενώ παράλληλα ενθαρρύνουν τους Ευρωπαίους να εμπλακούν πιο άμεσα στις συγκρούσεις προκειμένου να αποτραπεί μια ολοκληρωτική ήττα του καθεστώτος του Κιέβου.
Αδύναμο το Κίεβο
Η αποτυχία της αντεπίθεσης και η ήττα στην Avdiivka επιτάχυναν τον ρυθμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων της Ρωσίας, αποκαλύπτοντας τη συνολική αδυναμία των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, η οποία είναι βέβαιο πως αποτυπώνεται και στο πόσο εύθραυστη είναι τελικά η κυβέρνηση στο Κίεβο.
Ο Bryen πιστεύει ότι τα σημαντικά προβλήματα ανθρώπινου δυναμικού με τα οποία είναι αντιμέτωπα το Κίεβο αλλά και οι προσπάθειες του να συλλάβει και να στρατολογήσει με τη βία νεοσύλλεκτους, θα προκαλέσει αναταραχή στην χώρα και ιδίως στις μεγάλες πόλεις, όπως είναι η Οδησσός, το Kharkiv και το Κίεβο.
Σύγκρουση ΝΑΤΟ – Ρωσίας … αλλά στην Ευρώπη
Για αυτόν τον λόγο, λέει ο Bryen, η Ουάσινγκτον αναζητεί τρόπους για να προκαλέσει μια σύγκρουση Ρωσίας-ΝΑΤΟ, η οποία όμως θα περιοριστεί στην Ευρώπη με απώτερο στόχο να αποτραπεί η κατάρρευση του Zelensky.
Σε αυτό το πλαίσιο, η στρατιωτική ηγεσία του αμερικανικού Πενταγώνου είναι σε δίλημμα, καθώς χωρίς μια πρόκληση τεράστιου μεγέθους που να δικαιολογεί την επέμβαση του ΝΑΤΟ, «τι άλλο θα μπορέσουν να κάνουν οι ΗΠΑ για να σώσουν την Ουκρανία».
Το παράδειγμα του Βιεντάμ
Ο Bryen κάνει αναφορά στην «άσκηση στον Κόλπο του Τόνκιν» και «του κατασκευασμένου casus belli», αναφερόμενος στο στημένο γεγονός που χρησιμοποιήθηκε ως δικαιολογία για την Αμερική προκειμένου να εισβάλει στο Βιετνάμ.
Με τον ίδιο τρόπο, όπως λέει ο Bryen, η Ουάσιγκτον θα πρέπει να βρει έναν τρόπο «να προχωρήσει σε μια παρέμβαση, για την οποία οι περισσότεροι στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ δεν θα είχαν αντίρρηση».
Όπως αναφέρεται, το Πεντάγωνο παραδέχεται πως δεν μπορεί να πολεμήσει άμεσα με τον ρωσικό στρατό.
Διότι αν και το ΝΑΤΟ εδώ και μήνες προτρέπει τους Ουκρανούς να χρησιμοποιήσουν τα δυτικά όπλα για να επιτεθούν σε ρωσικές πόλεις ή να πλήξουν τη γέφυρα της Κριμαίας και άλλες κρίσιμες ρωσικές υποδομές, δεν μπορεί να προχωρήσει στην ανάπτυξη στρατευμάτων στο μέτωπο και παράλληλα να κρύβεται πίσω από το αφήγημα της μη παρέμβασης και της μη άμεσης εμπλοκής στις συγκρούσεις.
Το σχέδιο απομάκρυνσης Zelensky
Συνεπώς, η επιχείρηση της ναζιστικής Γερμανίας για τη διάσωση του Μουσολίνι μπορεί να είναι ένας τρόπος για τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ να επιτύχουν κάποιο είδος επέμβασης χωρίς να προκαλέσουν ρωσική αντεπίθεση.
Ο Bryen πιστεύει ότι κανείς δεν ξέρει πόσο μπορεί να αντέξει η κυβέρνηση Zelensky στο Κίεβο.
«Αλλά με μια σταθερή ρωσική στρατιωτική προέλαση, με την αυξανόμενη αναταραχή στο εσωτερικό, με την άρνηση διεξαγωγής εκλογών, με την φυλάκιση ανθρώπων που αντιτίθενται στον Zelensky και με μια σειρά αντιλαϊκών μέτρων, η διατήρηση της εξουσίας από τον Ζελένσκι εισέρχεται στη ζώνη της απόγνωσης» υποστηρίζει ο Bryen, ο οποίος αναφέρει ότι Μόσχα μπορεί ακόμα και να επιτρέψει σιωπηρά κάτι τέτοιο, έτσι ώστε να σχηματιστεί μια μια πιο ευέλικτη κυβέρνηση που θα διαπραγματευτεί ένα ειρηνικό διακανονισμό.
Εξορία… στο Lviv
Ο Bryen λέει ότι το Πεντάγωνο θα μπορούσε να μεταφέρει τον Zelensky αλλού, «με το Lviv να είναι το πιο πιθανό μέρος, καθώς είναι πολύ δυτικά και είναι εξαιρετικά δύσκολο για τους Ρώσους να φτάσουν εάν ήθελαν να αντιμετωπίσουν τον Zelensky χρησιμοποιώντας στρατιωτικά μέσα».
«Στην πραγματικότητα, όπως η Ιταλία χωρίστηκε προσωρινά περίπου στα μισά της χώρας, με την οριοθέτηση της γραμμής Gustav μέχρις ότου οι συμμαχικές δυνάμεις καταλάβουν τελικά το Monte Cassino τον Μάιο του 1944, η Ουκρανία θα μπορούσε επίσης να διαιρεθεί.
Το πώς ακριβώς θα εξαρτηθεί από τα απομεινάρια του ουκρανικού στρατού που θα στηρίζει τον Zelensky.
Εάν κάποιος της ποιότητας του πρώην γενικού διοικητή Valery Zaluzhny αναλάβει το Κίεβο, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει ότι η παραμονή του Zelensky στο Lviv θα ήταν σύντομη και ότι θα συνταξιοδοτηθεί αλλού.
Από την οπτική γωνία του ΝΑΤΟ και του Πενταγώνου, μια τέτοια διαδικασία θα πάρει κάποιο χρόνο, ίσως ακόμη και έναν χρόνο, επιτρέποντας στον Πρόεδρο Joe Biden να συνεχίσει μέχρι τις εκλογές στις ΗΠΑ τον Νοέμβριο» επισημαίνει ο Bryen.
Η πολιτική καριέρα του Zaluzhny
Πράγματι, ο Valery Zaluzhny διασώθηκε ακριβώς πάνω στην ώρα του, προκειμένου να αποφύγει να αναλάβει την ευθύνη για την ήττα στην Avdiivka, σώζοντας έτσι την πιθανή πολιτική του καριέρα, αφήνοντας παράλληλα την καυτή πατάτα εξ ολοκλήρου στα χέρια του Zelensky.
Εάν ο Zaluzhny, κάποια στιγμή στο μέλλον, παραδεχτεί ανοιχτά ότι το ΝΑΤΟ χρησιμοποίησε απλώς την Ουκρανία ως εφαλτήριο απέναντι στη Μόσχα και τον λαό της ως τροφή «για τα κανόνια» σε έναν πόλεμο που δεν μπορούσε να κερδίσει απέναντι στη Ρωσία, το Κρεμλίνο θα μπορούσε να εξετάσει το ενδεχόμενο διαπραγματεύσεων μαζί του.
Ο Bryen πιστεύει ότι, αν και αυτή δεν είναι η καλύτερη λύση για την Δύση, η κυβέρνηση Biden «δεν μπορεί να αντέξει άλλη μια καταστροφή αντίστοιχη με αυτήν στο Αφγανιστάν» και θα επιθυμούσε να έχει την επιλογή ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία.
Αρκεί βέβαια να ενδιαφέρεται και η Ρωσία.
www.bankingnews.gr
