Φωτογραφία: Www.globallookpress com
Ο κατάλογος των κύριων εχθρών, των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι αρκετά προφανής: είναι η Ρωσία και η Κίνα. Πως σχηματίστηκε αυτό το τρίγωνο στον Γεωπολιτικό χάρτη και γιατί η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να θεωρεί τον εαυτό της την κύρια αιχμή του;
Συγγραφέας: Kucher Egor
Το θέμα της αντιπαράθεσης των ΗΠΑ με τη Ρωσία και την Κίνα αποκτά ραγδαία ορμή. Οι σύμβουλοι του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Trump του είπαν πολλές φορές ότι η τρέχουσα πολιτική της Αμερικής θα ωθήσει τη Μόσχα και το Πεκίνο σε μια γεωπολιτική Ένωση.
Οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Κίνας προχώρησαν πραγματικά σε ένα νέο επίπεδο. Το επίκεντρο των οικονομικών έργων, όπως η «μία ζώνη και ένας τρόπος», η κατασκευή ενός επιβατηγού κοινού αεροσκάφους μεγάλων αποστάσεων του CR-929 και πολλές άλλες πρωτοβουλίες. Η Μόσχα και το Πεκίνο τείνουν να λάβουν μια κοινή θέση κατά την ψηφοφορία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Οι ΗΠΑ επιβάλλουν οικονομικές κυρώσεις τόσο κατά της Ρωσίας όσο και κατά της Κίνας, αν και για διάφορους λόγους. Τέλος, η Ρωσία και η Κίνα είναι πυρηνικές δυνάμεις, όπως και οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Ως εκ τούτου, δεν προκαλεί έκπληξη το ότι η Ουάσιγκτον πλέον αντιλαμβάνεται τη Μόσχα και το Πεκίνο ως δύο κέντρα εξουσίας που πρέπει να καταστείλει, ξεχωριστά. Στα μάτια των Αμερικανών πολιτικών, αυτές οι χώρες έχουν ήδη κλονίσει την αμερικανική ηγεμονία του κόσμου.
Νέα υπαρξιακή απειλή
Το σημαντικό θέμα της αντιπαράθεσης των ΗΠΑ με τους κύριους αντιπάλους δεν αγνοήθηκε από το ισχυρό περιοδικό Forbes, το οποίο στο υλικό του προσπάθησε να αποκαλύψει τις αιτίες του νέου ψυχρού πολέμου:
Ας καλέσουμε τα πράγματα με τα ονόματά τους: είμαστε σε μια κατάσταση νέου ψυχρού πολέμου. Και είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι η συνάντηση του Προέδρου Trump με τον XI Jinping θα αλλάξει ξαφνικά όλα αυτά. Στο τραπέζι που έχει ήδη τεθεί , βρίσκονται η Κίνα και η Ρωσία-οι νέοι κακοί, χειρότεροι από τη Βαγδάτη, και πιο κακοί από το ISIS (τρομοκρατική ομάδα “ισλαμικό κράτος”, που απαγορεύτηκε στη Ρωσία-Ed.). H Κίνα και η Ρωσία είναι μεγάλες χώρες με πραγματικές φιλοδοξίες και εκατομμύρια στόματα. Όπως κι εμείς.
Ακούσαμε πολύ συχνά, ακόμη και από τον προηγούμενο Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και την Υπουργό Εξωτερικών της κυβέρνησής του, Χίλαρι Κλίντον, ότι η Ρωσία είναι πιο επικίνδυνη από την παγκόσμια τρομοκρατία. Τέτοια λόγια πάντα υπόκειντο σε σκληρές επικρίσεις στη Ρωσία. Εξάλλου, θυμόμαστε πολύ καλά πώς και με ποιων τα χρήματα από τα συντρίμμια της Αλ Κάιντα προέκυψε το ISIS, το οποίο υποστήριξε αρχικά τους αντάρτες γιατί πολεμούσαν στη Συρία ενάντια στην ανεπιθύμητη κυβέρνηση του Μπασάρ αλ-Ασαντ.
Ωστόσο, το Forbes εξηγεί αμέσως γιατί η Ρωσία και η Κίνα βρίσκονται στην κορυφή του καταλόγου των απειλών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι δημοσιογράφοι της έκδοσης έχουν κυριολεκτικά ετοιμάσει μια πρόσφατη έκθεση της αμερικανικής Εθνικής Αντικατασκοπείας, η οποία ανέφερε τους βασικούς κινδύνους του κόσμου.
Το Forbes γράφει ότι η Συρία αναφέρεται στην έκθεση 32 φορές, στις οποίες είναι πάνω από 29 αναφορές για το ISIS. Η ΛΔΚορέας έλαβε 27 αναφορές. “Ο αιώνιος κακός τύπος” το Ιράν πιάστηκε από τους δημοσιογράφους στο κείμενο 72 φορές.
Οι νικητές ήταν η Κίνα και η Ρωσία. Η Κίνα, ως στρατηγικός ανταγωνιστής των Αμερικανικών εταιρειών στην Ασία και αντίπαλος στην εφαρμογή της ήπιας ισχύος στην περιοχή, αναφέρθηκε 87 φορές. Η Ρωσία-85 φορές και πήρε τη δεύτερη θέση,
-Γράφει το περιοδικό.
 |
| Β. Πούτιν και XI Jinping. Φωτογραφία: www.globallookpress.com |
Η Ρωσία στη Μέση Ανατολή
Ωστόσο, τι έκανε η Ρωσία ενάντια στην σημερινή Aμερικανική κυβέρνηση; Το ερώτημα είναι σε μεγάλο βαθμό ρητορικό. Ωστόσο, το Forbes προτιμά να μην μιλά για στρατιωτικές και υβριδικές απειλές, οι οποίες αναφέρθηκαν στην έκθεση πληροφοριών. Η κριτική επικεντρώνεται σε αυτό που κάνει τη Ρωσία να ξεχωρίζει ως αντίπαλος. Εξάλλου, σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, η Κίνα αντιπροσωπεύει επίσης μια συγκεκριμένη στρατιωτική απειλή.
Έτσι, η Ρωσία ονομάστηκε η χώρα που θέτει τους μεγαλύτερους κινδύνους για τις ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Η Ουάσιγκτον έχει παραδοσιακά δει πολλά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή ως εχθρούς, και ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ” βρίσκεται ήδη στο δρόμο του προσεταιρισμού αυτών των κυβερνήσεων”, που θα πρέπει να χρησιμεύσει για τη δημιουργία Ρωσικού ελέγχου στην περιοχή.
Από αυτή την ενίσχυση της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή, περισσότερο κερδίζουν τα Αμερικανικά “Γεράκια” και οι διοικητές οι οποίοι με το πρόσχημα της Ρωσικής απειλής γεμίζουν τους αμυντικούς προϋπολογισμούς τους. Οι νέες συμβάσεις ωφελούν επίσης τις εταιρείες όπλων και τα συναφή πολιτικά τους λόμπι.
Η Ρωσία αποτελεί επίσης απειλή για την οικονομία, καθώς είναι ο πιο ισχυρός εξαγωγέας πετρελαίου που δεν συμπεριλαμβάνεται στον ΟΠΕΚ. Αυτό σχετίζεται με την Μόσχα και την Ουάσινγκτον καθώς και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αποτελούν μέρος αυτού του διεθνούς καρτέλ.
Η Αμερική δεν είναι μόνο ενοχλημένη που η Ρωσία έχει ισότιμο καθεστώς με τους Αμερικανούς από αυτή την άποψη. “Η Εμπιστοσύνη που έχει η Σαουδική Αραβία στη Ρωσία, και την οποία το Ριάντ σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, φαίνεται να είναι ιδιαίτερα οδυνηρή.
 |
| Φωτογραφία: Www.globallookpress.com |
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η Μόσχα θεωρείται πιο θετική από την Ουάσιγκτον. Αυτό ισχύει σίγουρα για τη Βενεζουέλα και το Ιράν, και ίσως για το Ιράκ. Οι Σαουδάραβες είναι σε θέση να διστάζουν, και οι Ηνωμένες Πολιτείες το γνωρίζουν αυτό “, αναφέρει το άρθρο.
Ο αυταρχικός καπιταλισμός της Κίνας
Αν η Ρωσία ονομαστεί χώρα που απειλεί τις Αμερικανικές σφαίρες επιρροής στον κόσμο και ρυμουλκεί με το σχοινί του πετρελαίου, η Κίνα παρουσιάζεται ως απειλή για την Αμερικανική καπιταλιστική δομή. Η ουράνια αυτοκρατορία είναι ο κύριος ανταγωνιστής των ΗΠΑ στον εμπορικό τομέα και έχει ήδη πάρει τα ηνία της παγκόσμιας τιμολόγησης στα χέρια της.
 |
| Φωτογραφία: www.globallookpress.com |
Σημειώνεται ότι η Huawei και η ZTE, καθώς και ο οικονομικός γίγαντας Ant Financial Jack MA, έχουν πάρει στα χέρια τους τις Ασιατικές αγορές. Ενώ παλαιότερα οι κύριοι προμηθευτές ήταν Αμερικανικές εταιρείες.
Σύμφωνα με την αντικατασκοπεία των ΗΠΑ, η Κίνα επιδιώκει να προωθήσει τον “απολυταρχικό καπιταλισμό” για να εξουδετερώσει τον δημοκρατικό καπιταλισμό. Η λέξη “κομμουνισμός” δεν εμφανίζεται πουθενά στην έκθεση 42 σελίδων, αν και το κυβερνών Κομμουνιστικό Κόμμα, χωρίς πολλά προβλήματα, αναγνώρισε τον XI Jinping ως έναν δια βίου Πρόεδρο.
Ακόμη και αν δεν εξετάσουμε τον εμπορικό πόλεμο, σαν μια τεράστια ανισορροπία του αμερικανικού-κινεζικού εμπορίου προς όφελος της Κίνας, ή, με άλλα λόγια-την έλλειψη κερδοφορίας της για την Ουάσιγκτον, είναι διαθέσιμη η εννοιολογική διάκριση δύο πολιτισμών. Οι ΗΠΑ κατά τρόπο περίεργο πιστεύουν ότι είναι απαραίτητο να πολεμήσουν εναντίον της.
Στην Κίνα υπενθυμίζει επίσης την κλοπή υψηλής τεχνολογίας από Αμερικανικές εταιρείες. Ταυτόχρονα, τόσο η οικονομική όσο και η εννοιολογική αντιπαράθεση μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου θα αυξηθούν μόνο, και οι επερχόμενες διαπραγματεύσεις μεταξύ του Trump και του XI Jinping δεν θα οδηγήσουν σε τίποτα καλό. Ο κύριος λόγος είναι ότι η Κίνα είναι επιτυχής στο οικονομικό της μοντέλο, και οι Ηνωμένες Πολιτείες απαιτούν να την εγκαταλείψουν, πράγμα που έρχεται σε αντίθεση με τη λογική.
Συνοψίζοντας, ας πούμε ότι η δημοσίευση του Forbes για την αντιπαράθεση των ΗΠΑ με τη Ρωσία και την Κίνα δεν φωτίζει την πρωτοτυπία μεταξύ άλλων υλικών των Δυτικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ωστόσο, το ισχυρό Αμερικανικό περιοδικό έχει καταφέρει σε ένα άρθρο να συλλέξει σχεδόν όλα τα σημεία που δείχνουν την πολυπολικότητα του σύγχρονου κόσμου. Η απαρίθμηση των “αμαρτιών” της Ρωσίας και της Κίνας γίνεται ένας ιδιαίτερος Επιτάφιος της Ηγεμονίας των ΗΠΑ. Αν η Ουάσιγκτον πρόκειται να καταπολεμήσει αυτές τις εκδηλώσεις, τότε έχει ήδη παραδεχθεί ότι έτσι είναι. Οπότε ήρθε η ώρα να διαπραγματευτούμε με αμοιβαία επωφελείς όρους και όχι να πολεμήσουμε.
