Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Είναι χωρίς αμφιβολία λανθασμένη η δήλωση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας για την κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Τόσο λανθασμένη, που θα μπορούσε να δημιουργήσει πολιτικά και διπλωματικά προβλήματα στο νησί. Και ο κ. Αναστασιάδης, ένας έξυπνος άνθρωπος, το γνωρίζει άσχετα τι είπε στο άρον-άρον μίνι διάγγελμα του στον λαό..
Μερικές φορές απορώ με τον τρόπο που σκέφτονται οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης του, αλλά και ο ίδιος ο Πρόεδρος. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και ο υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης. Στην προσπάθειά τους να δείξουν την επιθυμία της ελληνοκυπριακής πλευράς για λύση, φτάνουν στο άλλο άκρο. Αυτή η σπουδή παρατηρείται συχνά, και δυστυχώς δεν έχουν βάλει μυαλό, διότι η …«έγνοια» τους για τους Τουρκοκύπριους τους οδηγεί στο σημείο να προκαλούν ζημία στα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων. Και ομιλούμε για τους Τουρκοκύπριους, τους οποίους οι πάντες παρουσιάζουν ως «θύματα», ενώ δεν είναι. Διότι και τα «καλά» της τουρκικής κατοχής απολαμβάνουν, και τα ευεργετήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και κατ’ επέκταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
- Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προσπάθησε, είναι η αλήθεια, να διορθώσει την ανακοίνωση του Προέδρου της Κύπρου και καλώς τα είπε. Όμως, όσα υποστήριξε διαφέρουν κατά πολύ της δήλωσης του κ. Αναστασιάδη, η οποία πρέπει να διορθωθεί από τον ίδιο για λόγους προστασίας και της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά και της εθνικής μας υπόθεσης.
Οι διευκρινιστικές δηλώσεις που έκανε την Πέμπτη δεν είναι αρκετές. Είναι ένας «ατρόμητος» πολιτικός ο κ. Αναστασιάδης και πρέπει να δείξει την απαιτούμενη τόλμη και να φωνάξει το mea culpa. Θα το εκτιμήσει ο λαός, που αντιμετώπισε τη δήλωση του με μεγάλη καχυποψία, αλλά και φόβο. Δικαιολογημένα, θα έλεγα… Διότι οι απλοί άνθρωποι του τόπου, όχι η ελίτ του νησιού, σου λέει ότι είναι περίεργος ο τρόπος με τον οποίο μίλησε ο Πρόεδρος… Από πότε ένα παράνομο ψευτοκρατίδιο διαθέτει ΑΟΖ;
Η ΑΟΖ της Κύπρου είναι μία και αδιαίρετη και το παράνομο κατοχικό καθεστώς δεν έχει κανένα απολύτως δικαίωμα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Άλλο θέμα είναι οι Τουρκοκύπριοι, που αποτελούν την μικρή μειοψηφία του 18% και άλλο το κατοχικό καθεστώς που δημιουργήθηκε μετά την εισβολή και συντηρείται αποκλειστικά από την Τουρκία. Είναι εντελώς δύο διαφορετικά πράγματα -το δεύτερο είναι και εντελώς παράνομο με βάση τις αποφάσεις Διεθνών Οργανισμών και του Διεθνούς Δικαίου.
Άρα τα όποια δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία και καλύπτονται με βάση τους όρους που ορίζουν οι δημοκρατικές διαδικασίες.
- Όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές από αυτή τη στήλη, οι προεδρικές εκλογές της 28ης Ιανουαρίου είναι οι πλέον κρίσιμες από την τραγωδία του 1974. Ο επόμενος Πρόεδρος, όποιος και αν είναι εκ των τριών βασικών υποψηφίων, θα διαχειριστεί μία κατάσταση, η οποία ενδέχεται να αποδειχθεί και εκρηκτική.
Τα συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο είναι πολλά και αφορούν τις μεγάλες δυνάμεις, οπότε η κάθε μία εξ αυτών έχει ενδιαφέρον και για τον τρόπο της λύσης.
- Δεν μπορώ να φανταστώ ότι τη δεδομένη αυτή στιγμή, με τον Ταγίπ Ερντογάν να προκαλεί βάναυσα τους Αμερικανούς, τους Ευρωπαίους και γενικά τους Δυτικούς, θα βρεθεί οποιοσδήποτε εξ αυτών που θα πιέσει τη δική μας πλευρά.
Βεβαίως, «αυτοπιεζόμαστε» και αυτή είναι η μεγάλη τραγωδία του πολιτικού κόσμου της Κύπρου. Πολλές φορές εφηύραν αυτές τις «πιέσεις» για να δικαιολογήσουν τις αδικαιολόγητες υποχωρήσεις τους.
Συνεπώς, θεωρώ ότι ο νέος Πρόεδρος θα μπορούσε να βρεθεί ενώπιον μίας ερμαφρόδιτης κατάστασης, που δημιούργησε η συνέπεια σε μία διευθέτηση, που σκαρφίστηκε και επέβαλε ο Χένρι Κίσιγκερ.
Συγκεκριμένα: Από τη μία οι Βρετανοί να παίζουν το γνωστό βρώμικο παιγνίδι τους -και είναι να απορεί κανείς για ποιο λόγο τους ανέχεται η Κυπριακή Δημοκρατία- από την άλλη οι Ρώσοι που δεν θέλουν να χάσουν την όποια επιρροή απέκτησαν στο νησί, από δίπλα οι Ισραηλινοί και οι Αιγύπτιοι που έχουν κοινά συμφέροντα με την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά και οι Αμερικανοί της «νέας Αμερικής του Τραμπ», οι οποίοι ασκούν μία επιθετική πολιτική σε όλα τα μέτωπα.
Η παραπάνω κατάσταση καλεί σε αναθεώρηση της μέχρι τώρα πολιτικής για το Κυπριακό, η οποία αποδείχθηκε αποτυχημένη. Και είναι τραγικό το συμπέρασμα, να ανακαλύπτει κανείς πως 43 τόσα χρόνια μετά την εισβολή, η πολιτική ενός κράτους αποδεικνύεται λανθασμένη και αποτυχημένη. Ακολουθούσαν μία αναξιόπιστη, όπως αποδείχθηκε, πολιτική για μισό σχεδόν αιώνα, και αντί να την αλλάξουν αμέσως επιμένουν ότι είναι ορθό το λάθος. Ε, δεν είναι.
- Οι εκλογές είναι πολύ κοντά και τα περιθώρια έχουν στενέψει. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ επιμένουν σε κάποιες θέσεις στο Κυπριακό, που είναι αντίθετες με την εκφρασμένη επιθυμία του κυπριακού λαού να απορρίψει το φιλοτουρκικό και ρατσιστικό σχέδιο Ανάν. Οι θέσεις του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων πολιτών. Ότι και να λένε, η πλειοψηφία απέδειξε τον Απρίλιο του 2004 ότι δεν τους πιστεύει. Έχουν χρόνο, πάντως, να παραδεχθούν ότι σφάλλουν. Και επίσης να δηλώσουν ξανά ως θέση που ΔΕΝ θα την παραβιάσουν ποτέ, ότι σε περίπτωση που ως πρόεδροι οδηγήσουν το Κυπριακό σε συμφωνία, αυτή θα τεθεί σε δημοψήφισμα.
Διότι στην Κύπρο συμβαίνει το εξής παράδοξο: Οι οπαδοί του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ να ψηφίζουν σε κάθε εκλογή το κόμμα τους, αλλά στο δημοψήφισμα, π.χ., να καταψηφίζουν τους ηγέτες τους. Αυτό δεν γίνεται σε κανένα μέρος του κόσμου. Από αρνιά που ακολουθούν τον τσοπάνη-κομματάρχη, να μετατρέπονται σε …ύαινες!
Κοντός ψαλμός αλληλούια. Στο σημείο που έφτασαν τα πράγματα, οι κ. Αναστασιάδης και Μαλάς πρέπει να «καθαρίσουν τον στάβλο τους» αναφορικά με το Κυπριακό. Είτε υποστηρίζουν την επιθυμία του λαού για καθαρή λύση, είτε τάσσονται υπέρ της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας που θα μετατρέψει την Κύπρο σε νέο Λίβανο. Δεν έχουν καμία άλλη επιλογή, και το γνωρίζουν.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τελικά, η μεγάλη προβοκάτσια ήρθε από τα κατεχόμενα. Το κατοχικό καθεστώς του μέγα «ειρηνιστή» Μουσταφά Ακιντζί, που ακολουθεί κατά γράμμα τις εντολές του Ταγίπ Ερντογάν, ανακήρυξε παράνομες Οργανώσεις τη ναζιστική Χρυσή Αυγή και (το δικό μας) ακροδεξιό ΕΛΑΜ. Και βέβαια το έκανε για να παρέμβει στις κυπριακές εκλογές. Διότι κάποιοι αφελείς στις ελεύθερες περιοχές θα πουν ότι αφού οι Τούρκοι …«φοβούνται» το ΕΛΑΜ, εμείς πρέπει να το ψηφίσουμε! Άσχετα αν κάθε ψήφος στο ακροδεξιό αυτό κόμμα «καίγεται» στο …γάμο του κάθε Καραγκιόζη και εξυπηρετεί τις δυνάμεις που υποτίθεται στοχεύουν να πλήξουν οι ακροδεξιοί Ελαμίτες!
- ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Δυσκολεύομαι να διαφωνήσω με τους αναγνώστες που υποστηρίζουν ότι κάθε ψήφος στον Γιώργο Λιλλήκα αφαιρείται από τον μεγάλο αντίπαλο του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ. Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα… Όσοι ψηφίζουν τον πρόεδρο της Συμμαχίας Πολιτών ρίχνουν νερό στο μύλο του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ. Ειλικρινά ερωτώ: Αυτό επιδιώκει ο Γιώργος Λιλλήκας, που πριν πέντε χρόνια υποστηρίχθηκε με πάθος από αυτούς που πολεμά σήμερα;
