Κι άρχισαν να παράγουν «αποτέλεσμα». Όχι εκπλήρωση (με τη έννοια που αναμένουμε), αλλά αποτέλεσμα.
Τι εννοούμε με αυτό; Αυτό που εννοούσε και ο Χριστός, όταν μιλούσε στους μαθητές Του για τη βασιλεία Του. Άλλα καταλάβαιναν οι μαθητές, άλλα έλεγε ο Χριστός.
Οι μαθητές εκλάμβαναν κατά γράμμα αυτά που έλεγε ο Χριστός και περίμεναν, όπως και οι Ιουδαίοι, μια επίγεια βασιλεία.
Κάποιοι μαθητές ζήτησαν και πρωτοκαθεδρίες. Οι προσδοκίες που είχαν οι μαθητές του Χριστού διαψεύσθηκαν εντελώς όταν ο Χριστός, αντί να αναλάβει την πολυπόθητη βασιλεία, καρφώθηκε στον Σταυρό. Χειρότερη διάψευση δεν θα μπορούσε να υπάρξει.
Κι όμως αυτά που έλεγε ο Χριστός εκπληρώθηκαν. Η βασιλεία του Χριστού εγκαταστάθηκε στις καρδιές των μαθητών (αποστόλων), καθώς και στην μεταθανάτια ζωή τους. Όχι όμως στον ορατό, επίγειο κόσμο.
ΤΟ ΙΔΙΟ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΓΕΩΚΩΝ (φυσικά και άλλων, όπως του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, που θα ήθελε να ζήσει «μερικά» χρόνια παραπάνω για να δει την δόξα της Ελλάδας).
Δεν θα δείτε εκπλήρωση όπως την περιμένετε (πλην εξαιρέσεων, συνήθως υπό τη μορφή της μερικής εκπλήρωσης – με την προοπτική της ευρύτερης εκπλήρωσης σε βάθος χρόνου).
ΠΡΩΤΑ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ: ΤΗΝ ΔΙΑΨΕΥΣΗ ΤΟΥΣ! Και το είδατε ήδη, διότι δόθηκε ένας γρήγορος και εύκολος τρόπος για να επιτευχθεί αυτή η διάψευση: Οι ημερομηνίες. (Για το θέμα των ημερομηνιών υπάρχουν κι άλλες προσεγγίσεις – εδώ μας ενδιαφέρει η εκδοχή της διάψευσης). Η διάψευση (πρβλ. την Σταύρωση του Χριστού) είναι ένα απαραίτητο στάδιο, το κατʼ εξοχήν ωφέλιμο στάδιο, διότι συνδέεται με την μετάνοια στην οποία, τελικά, αποσκοπούν οι προφητείες. Έτσι αρχίζει η «ζύμωση» της ψυχής (υπάρχουν, βέβαια, κι άλλοι τρόποι μετάνοιας, ανεξάρτητοι από τις προφητείες). Ας σημειωθεί ότι «μετάνοια» είναι η πνευματική πρόοδος γενικά – μην εγκλωβίζουμε την έννοια μόνον στα βαριά αμαρτήματα.
ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΣΟΥ ΒΓΑΛΟΥΝ ΤΗΝ… ΠΙΣΤΗ, ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΕΚΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ! Διότι καταργούνται οι ανθρώπινες προσδοκίες που είχες και, μαζί μʼ αυτές αρχίζει να καταργείται ο «παλαιός άνθρωπος» που ζει μέσα σου. Όπως το βίωσαν και οι Απόστολοι. Τότε αρχίζει να παράγεται το ωφέλιμο αποτέλεσμα, αν και όχι σε όλους, διότι και οι Ιουδαίοι περίμεναν βασιλεία και, επειδή δεν την είδαν στον ορατό, αισθητό κόσμο, αρνήθηκαν τον Χριστό και δεν ωφελήθηκαν ούτε στην ψυχή τους.
ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ. Νομίζουμε ότι διαβάζουμε μια ιστορία της παλαιάς εποχής, ενώ πρόκειται για οδηγίες για την μάχη της ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ψυχής με τα πάθη μας και τους δαίμονες. Η απελευθέρωση του Ισραήλ από τη δουλεία του Φαραώ και η κατάκτηση της Γης της Επαγγελίας είναι η ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ περιγραφή της απελευθέρωσή μας από τα πάθη και η κατάκτηση των αρετών.
Ο φόνος των αλλοφύλων είναι, για μας, ο φόνος των παθών που βρίσκονται μέσα μας. Όχι ότι το ιστορικό μέρος δεν αληθεύει, αλλά μια ιστορία που συνέβη κάπου κάποτε δεν μας αφορά και τόσο πολύ. Άλλωστε αναφέρεται σε ανθρώπους με άλλα ήθη (επιτρεπτά από το Θεό την εποχή εκείνη, όχι όμως σήμερα), όπως η πολυγαμία. Π.χ. ο βασιλιάς Δαβίδ, του οποίου τους θεόπνευστους ψαλμούς χρησιμοποιούμε καθημερινά στην εκκλησία, είχε πλήθος γυναικών.
ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΓΕΩΚΩΝ ΕΙΝΑΙ ΓΝΗΣΙΕΣ, ΔΙΟΤΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ (Ή ΘΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΥΤΙΑ, ΑΚΟΥΟΥΝ ΤΗΝ ΛΥΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΔΟΝΕΙΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ. Τυχόν παράδοξα, με βάση τα ορθόδοξα κριτήρια, που περιέχουν (πέρα από τις ημερομηνίες) έχουν την ερμηνεία τους, που θα δοθεί εν καιρώ.
Υ.Α.
